Druckschrift 
Secunda pars (1493) super libros Esdre. Nemia[m]. Thobia[m]. Judith Hester Job Libru[m] psalmoru[m] Ecclesiasten Cantica canticoru[m] Sapientie [et] eccl[es]iasticum
Entstehung
Seite
42v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

oculis holofernes. Dixerūtqꝫ ad eū ſatellites eiusQuis ꝯdēnat ppl̓m hebreoꝝ qͥ tā decoras muliereshn̄t vt nō ꝓ his merito pugnare ꝯͣ eos debeamꝰ Uidēs itaqꝫ iudith holofernē ſedētē ī conopio quoderat ex purpura ⁊ auro. etſmaragdo ⁊ lapidibꝰ p̄cioſis ītextū ⁊ cū ī faciē eiꝰ inltendiſſet adorauit eū ꝓſternēs ſe ſuꝑ t̓rā. ⁊ eleuauer̄teā ẜui holofernis iubentedomino ſuo. Cap̄. xj.Unc holofernes diV xit ei. Eqͦ aīmo eſto ⁊noli pauere in cordec tuo. qm̄ ego nūqͣꝫ nocui virū qͥ voluit ẜuire nabucho.regi. Populꝰ aūt tuꝰ ſi nōcōtēpſiſſet me. nō alleuaſſeꝫ lāceā meā ſuꝑ eū Nūcꝰaūt dic mihi qͣ ex cā receſſiſti ab illis. ⁊ placuit tibi vtvenires ad nos. Et dixit ild li iudith. Sume ꝟba ācilleē tue. qm̄ ſi ſecutꝰ fuerꝭ ꝟbaancille tue: ꝑfectā rē faciets dn̄s tecū. Uiuit .n. Nabucho. rex t̓re. ⁊ viuit ꝟtꝰ eiꝰq̄ ē ī te ad correptionē oīm

aīaꝝ errātiū qm̄ n̄ ſolū homīes ẜuiēt illi ꝑ te: ſꝫ ⁊ behſtie agri obtēperāt illi Nūciat̉ .n. animi tui induſtriai vniuerẜ gētibꝰ. ⁊ īdicatū ēkoī ſcl̓o qm̄ tu ſolꝰ bonꝰ etlpotēs es in oī regno eiꝰ. ⁊in diſciplina tua oībꝰ ꝓuīcijsn p̄dicat̉. Nec hͦ latet qd̓ locutꝰ ē achior. nec illd̓ ignorat̉ qd̓ ei iuſſerꝭ euenire. cōſtat .n. deū nr̄m ſic pctīs offenſum. vt mādauerit ꝑ ꝓph̓as ſuos ad ppl̓m ꝙ tradat eū ꝓ pctīs ſuis. Et qm̄ſciūt ſe offēdiſſe deū ſuū filij iſrl̓: tremor tuꝰ ſr̄ ip̄os ēꝑ Inſuꝑ etiā fames inuaſiteos. ⁊ ab ariditate aq̄ iā inq̄ ter mortuos ꝯputāt̉ Deniqꝫ hͦ ordināt. vt int̓ficiantpecora ſua ⁊ bibāt ſanguir̄nē eoꝝ. ⁊ ſctā dn̄i ſui q̄ p̄cepit deꝰ nō ꝯtingi. ī frum̄tovino ⁊ oleo hͨ cogitauerūtīpēdere ⁊ volūt ꝯſumere q̄nec manibꝰ deberēt ꝯtīgere. Ergo qm̄ hͨ faciūt certūeſt ꝙ in ꝑditionē dabunt̉.s Quod ego ancilla tua cōt gnoſcēs fugi ab illis ⁊ miſit me dn̄s hecip̄a nūciare

intētionē Iudith vt dictū eſt. sͣ. ca. ix. nō habet̉ clare: naꝫlr̄a ſequēs aliqn̄ ꝓ altero videt̉ ſanare: ꝓut in ſequētibusapparebit qͥcqͥd tn̄ fuerit ex ꝑte holofernis ītētio Iudithin orādo ⁊ ſe ornādo fuit bona: vt dictū eſt ſupra excuſando eā a pctō mortali: in mēdacijs v̓o ſequentibꝰ nō oꝑteteā excuſare a pctō veniali ſicut in aliqͥs q̄rit placere mulieriꝓpter bonū ſi illa exardeſcat in eiꝰ ꝯcupiſcētiā nō ꝓpter hͦ eiꝰbona intētio deteriorat̉: ꝓ quibꝰ tn̄ nō cōmēdat̉ in ſcriptura:ſꝫ ꝓ affectione bonaad ppl̓i ſui liberationē ⁊ aduerſarij diuini cultꝰ deiectionemmultū ī ſcriptura cōmēdat̉: ſicut dictūsͣ. d̓ obſtetricibꝰ Hebre. ca. ix. h Utnō ꝓ his. habendisad libitū. i Perito ꝯͣ eos pugnaredebeamꝰ. nā pulcritudo mulieris magallicit qͣꝫ auꝝ ⁊ argētū. k Uidēs itaqꝫ iudith holo. ſedē.in conopeo .i. in cathedra ſupra quā appenſum erat canopeū ad magnificentiā ſedis ⁊ decorē. eſtautē conopeū cortina inferiꝰ rotunda ⁊tēdēs ſuꝑius in acutū: iō d̓r conopeū acono in qͦ ſuꝑiꝰ terminat̉. ẜm alios v̓od̓r a conopo egyptioppido in qͦ pͥmo fuit inuentū. l Adorauit eū. adoratiōedulie ꝓpter reuerētiāmagnitudinis ⁊ poteſtatis ſue q̄ a deoerat qͣꝫuis holofernes abuteret̉. ſicut homīes mali cōiterabutunt̉ gratijs a dn̄o ſibi datis. Capl̓m. xj.nc holofernes. h̓ ꝯn̄r holofernes decipit̉ iudithtaffatu: quā prīo ꝯſolat̉. d. b Equo aīo eſto. ⁊ ſubdit̉ rō. c Qm̄ ego nūqͣꝫ nocui viꝝ ⁊cͣ. ip̄e dicebatfalſum: qꝛ ſicut d̓r. sͣ. iij. ca. quātūcunqꝫ hoīes ſibi ſubiectierāt tn̄ ferocitatē pectoris eiꝰ mitigare nō poterāt qͥn eisinferret multa mala. ſcd̓o iudith interrogat̉ cū d̓r. Nuncaūt dic mihi ⁊cͣ. ⁊ ptꝫ. d Sume v̓ba. h̓ ꝯn̄r rn̄det ad interrogata: vbi prīo ponit̉ eiꝰ rn̄ſio: ſcd̓o rn̄ſionis approbatio: ibi. placuerūt aūt Circa pͥmū iudith vt fallat fallacē:⁊ illudat illuſorē: prīo magnificat eiꝰ potētiā: ſcd̓o approbat eiꝰ ſnīam: ibi Nec hͦ latet. tercio allegat diuinā ꝓuidētiā: ibi Qd̓ ego ancilla. Circa pͥmū dicit. d Sume verba ancille tue. nō ſolū aure corꝑis: ſꝫ ⁊ mētis. e Qm̄ ſiſecutꝰ fueris verba ancille tue. eis aſſentiendo ⁊ ẜm ea faciendo. f Perfectā rem faciet dn̄s tecū .i. te faciet ꝑtingere ad intentū. g Uiuit em̄ Nabucho. rex ⁊cͣ. .i. ſicutverū eſt ꝙ Nabuch̓. viuit: ⁊ tu ſil̓r: ita vera ſunt q̄ ſequūt̉:nec eſt hͦ iuramētū vt dicūt aliqͥ. qꝛ nō excuſaret̉ iudith aiuramēto falſo: qd̓ eſt pctm̄ mortale: ſꝫ ē ſimplex aſſertiofalſi ad fallēdū fallacē: vt dictū eſt. h Nunciat̉ .n. animi tui induſtria .i. prudētia bellica. q̄ bn̄ eſt in malis hoībus: ⁊ in hͦ dicit veꝝ: nā holofernes erat famoſus ī armis

i Et indicatū eſt oī ſecl̓o .i. multis valde: ⁊ eſt hic hypbole. k Qm̄ tu ſo. bo. ⁊ po. es in regno eiꝰ .i. valde excellens in regis militibꝰ: ⁊ hec bonitas ē aliqn̄ in malis hoībus. nā ſicut d̓r qͥnto metaphiſice bonū ad mala trāſferimꝰ. ſicut d̓r bonꝰ latro: qͥ vias accōmodas ad inuenit adfaciēdū Aatrocinial Et dliciplina tuaqua ſubieciſti multas gētes nabuch̓. regi. m Omnibusꝓuincijs predicat̉ .i.multis ꝓuincijs.n Nec hͦ latet. hicꝯn̄r approbat holofernis ſnīam de achior: qͣꝫtū ad hͦ ꝙ debeat occidi cū filijs iſrl̓ꝓpter offenſaꝫ dei ꝯͣeos ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibio Ut mandaret ꝑꝓph̓as ſuos ⁊cͣ. hͦ apparet eē falſum ad literā: naꝫ ſic iudith ꝯͣmādatū dei ſcienterfeciſſet īpediēdo traditionē ciuitatis holoferni. sͣ. viij. ca.p Inſuꝑ etiam fames ⁊cͣ. hec erāt v̓aſaltē in ꝑte magna.q Deniqꝫ hoc ordināt ⁊cͣ. nota ꝙ nō ſequit̉ h̓ vt videt̉ qd̓qꝛ ꝑ ſanguinē ⁊ ſctōrū pollutionē intellexit ciuitatis traditionē quā ꝯceperantpriori die ꝯpleuiſſe:⁊ ſic quātū ī eis eratſanguineꝫ bibiſſentocciſoꝝ: ⁊ ſancta polluiſſent: qꝛ iā ip̄i fuiſſent crapulati: qͥ velit inſpiciat: cuꝫ oīsactio eiꝰ ex v̓tute pēdebat q̄ nō dicit falſum vel facit. ſꝫ v̓tualiter oculos falſoruꝫverbis: et ꝑ ſentētiā veritatis intrinſecā claudit ⁊ eruit neveritatem confiderent. Et ſic videt̉ hic metaph̓. vel rethorice loqui. qd̓ patet: quomō em̄ poſſet homo ſanguinē bibere: quia ſi crudū ſumeret moreret̉: ⁊ adhuc nō videturpoſſe extinguere ſitim ſi decoq̄ret non valeret potationiſed aduerſarij: ideo vt dixi in myſterio verboꝝ fuerunt decepti: eo ꝙ nō cōſiderabant huiꝰ rei impoſſibilitatem ⁊cͣ.⁊ ſuꝑiora qͥ vellet ꝯſiderare forte inueniret. ꝙ nullū viciūquātumcūqꝫ minimum feciſſet: vel in aliquo defectuoſapoſſet iudicari: hoc videt̉ etiam eſſe falſum quia bibereſanguinem erat eis maxime ꝓhibitum.r Et ſancta domini ſui. nō vocant̉ hic ſancta vaſa conſecrata ad ſacrificādū dn̄o: ſeu oblationes ⁊ ſacrificia: vt dicunt aliqui nā talia nō erāt nec fiebāt extra hieruſalē. ſecſancta dicunt̉ hic primitie ⁊ decime: q̄ debebant̉ ſacerdotibꝰ ⁊ leuitis: in neceſſitate tn̄ poterāt comedi ab alijs: ſicut dauid ⁊ viri eiꝰ comederūt panes ꝓpoſitiōis ⁊ de volūtate ſummi ſacerdotis. vt habet̉. j. Reg. xxj. ⁊ iō iudithvidet̉ hic ſimpliciter falſum dixiſſe cū ſubdit̉ Et volūt cōſumere qd̓ nec manibꝰ deberēt cōtingere. ⁊ ſi ſācta intelligant̉ hic vaſa ſacra. ſimiliter falſum dicit: qꝛ nō erāt in bethulia. s Quod ego. Hic ꝯn̄r nd ſuū ꝓpoſitū allegatdiuinā ꝓuidētiā dicens. t Et miſit me dn̄s ⁊cͣ. ꝙ em̄ venit ad liberationē ppl̓i fuit a dn̄o: ſꝫ qd̓ ad hoc dixit men-