Druckschrift 
Apparatus super libros Decretalium
Entstehung
Seite
456v
Einzelbild herunterladen
 

Sed oppones qūo eſt hͦ ꝙ differs huic dare abſolucioeem. quia dices aliquem exconimunicatum ꝓpter manifeſtam offēſam ⁊ cūei dem cōmunicatur ſo. aliud eſt dimitter facere graciam et aliud eſt facere iniuriam. nāpͥmum .ſ. ceſſare a gracia licet vbi aliquis alij denegat id adqd̓ d̓ iure cōmuni tenet qꝛprobabilis et vehemens quaſi p̄ſumpcio eſtcontra eum. et ideo ei ꝓpter hoc excōmunicato et petenti abſoluconem ad cautelā dāda non eſt ei abſolucio ad cautelam. que eſttm̄ de gracia vel magis de iure gracioſo. qꝛinductum eſt contra communem racionemet ideo non eſt extendendum. ff. de legi. qd̓vero. nam de iure eſſet ꝙ anteꝙͣ prebereturhm̄o i abſolucio ad cautelam que vera abſolucio eſt qd̓ conſtaret de principali an eſſꝫ liber vel non. s. de off. del̓. cum contingat.ſed ar. contra videtur in hac eadē decre. vbidicitur ꝙ ſme contradictionis obſtaculo abſolui debet. ſed ſupple contradictōne ꝑtisaduerſe. ſed iudex ex cauſa bene debet aliqn̄ab abſolucione ceſſare. ẜm aūt .ſ. facere iniuriam nu̓mꝙͣ licet. ſed facere iniuriam eſſet ſiego vni parti crederem in p̄iudicium alteriꝰſed conſtat ꝙ in hoc caſu excōmunicator eſtpars et ut ꝑs excōmunicauit procedēs ex officio et excōmunicata eſt alia ꝑs ergo excōmunicatori credere non debeo. Si autēexcōmunicaſſet ut iudex ⁊ excommunicatusdiceret nullam excōmunicaconem puta quiapoſt ap. ſit lata vel quia exp̄ſſit errorem intollerabilem in ſentencia. tunc dicūt quidāꝙ interim quouſqꝫ conſtet an ſm̄a teneat vl̓non. nō eſt communicandū ar. s. e. ꝑ tuas.s. de renū. in preſencia. ſed nobis. hoc nō videtur. nam interim quouſqꝫ conſtet excon-municatus eſt in probando ꝙ excōmunicacio nō tenet licet ſemꝑ ei excōmunicari. nāꝙ ſentencia iudicis ſit iuſta p̄ſumendum eſtut in decre. preſencia. ſed ꝙ ſit aliqua in iure non eſt p̄ſmmendum in miuriā alteriꝰ licꝫſit p̄ſumendum quo ad denegādam gͣciam.Itē ex p̄ſumpcone non eſt contra aliquiiudicandum nec aliquid in alterius p̄iudiciūfaciendum ſed ex p̄ſumpcone bene eſt a gr̄aabſtinendū. Alij dicūt ꝙ eciam anteꝙͣ incipiant ꝓbacōnes recipi ſuꝑ cauſis appellacionis an ſint vere vel falſe ymo. eciam anteꝙͣ incipiant ꝓſequi cauſam ap. ſꝑ qn̄cūqꝫdicit ille cui obicitur excōmunicacio ego p̄miſi appellacionem admittendus eſt cum ꝓteſtacione illa quia alij non intelligūt ſe cūeo eligere vel celebrare in diuinis. ſi eſt excōmunicatus ſed non re pellunt eum ꝓpterreuerenciam eius ad quem dicit ſe appellaſſe. vox tn̄ eius p̄ſtabit auxiliū ſi iuſta appellacio p̄ceſſit et. non al̓r niſi notorium eſſꝫ appellacionem non tenuiſſe. quia tunc non ſolum vox excōmunicati non p̄ſtabit ſuffragium. ſed eciam vox coelectorū qui pōte admiſerunt eum eciam cum ꝓteſtacōne nō valebit. s. de ꝓcur̓. c. fi. de hijs no. s. d̓ elc.illa. s. de ap. dilectus. in fi. s. de ap. ſollicitudinem. In hijs aūt dubijs multū valꝫ ꝓteſtacio ut. s. de conſti. c. cū. M. et. s. d̓ elc.cum aua. In pͥuata aūt familiaritate ⁊ maxie in occulto vbi nullū fit p̄iudiciū ei qd̓ dicitur excōmunicatus ex vitacione tucius eſtvitare eum. xxiiij. q. i. qd̓cūqꝫ. xj. q. iij. cureſed in electionibus et in alijs non fieret p̄iudicium ex vitacōne tucius eſt eum admittei̓cum ꝓteſtacōne ꝙͣ vitare. ar. xvj. q. ij. c. ij.Si aūt preſens eſt quare excōmunicaturvel denūctiatur excomm unicatus et nihil d̓appellacione dicit p̄miſſa vel de alio qd̓ reddat ſentenciam excōmunicacōis nullam tūcvalet electio facta eo abſente nec caſſabiturꝓpter p̄dictum contemptum quia inculpafuit de eo ꝙ de iure ſuo nihil ꝓteſtatus eſtet capitulum non fuit in aliqua culpa. aliasaūt ſi contempta ꝓteſtacōne excōmunicati l̓denūctiacōne excōmunicatoris eligant ⁊valebit electio ſi in veritate erat excōmunicatꝰet caſſabitur ſic excommunicacio non tenebat vel ꝓpter p̄cedentem ap. vel ꝓpter aliascauſas. s. de ap. dilectis. in fi. ymo plus videtur ꝙ ſi ep̄us excōmunicet aliquem abſentem in pn̄cia capituli et p̄tendat iuſtam cauſam excommunicacōnis et contumaciam excōmunicati. tamen capitulum citabit illumſic excōmunicatū ut veniat ad eligēd̓ cū eisqui forte cauſam habet quare non tenerꝫ excōmunicacio. tn̄ ſatis credo ꝙ exquo ordinarius ſic eum excōmunicauit ꝙ capitulū in literis ſalutacōnis non ſalutabit eum quia p̄ſumus ꝓ ſm̄a ordinarij in hijs leuibꝰ ⁊ parūp̄iudicialibus ar. xj. q. iij. cure. s. de treu. ⁊pa. c. i. s. d̓ renūct. in pn̄cia. ſed capitulumſubiunget in lr̄is citaconis quo ordinariusexcōmunicauit eum vnde ſi credit excōmunicaconem tenere non veniat et ſi credit ea nōtenere veniat quia ip̄i non intendunt ſecumcoagere ſi eſt excōmunicatus nec ip̄m expelere ſi non ſit excōmunicatus. Pro manifeſta. Item nota ꝙ ꝓbacio manifeſte offenſecontra petentem abſolucionem ad cautelaꝫnon habet locum niſi qn̄ petit abſolucionemab excōmunicacōne lata poſt ap. ſed tūc habet locum iuſte quia ꝓbata manifeſta offenſa ꝑ conſequens conſtat ꝙ appellacio nonvalet. s. de ap. cum ſit. et. c. ꝓpoſuit. et idotalis ap. non debet ꝓdeſſe ad obtinendā abſolucōnem ad cautelam qꝛ ſi al̓s petam abſolucionem ad cautelam ſiue excōmunicaciolata ſit a iudice ſuo ſed d̓r non tenere ꝓpterexpreſſum intollerabilem errorem nō p̄t habere locum hec ꝓbacio quia impoſſibile eſtꝙ intollerabilis error ſit manifeſta cauſa qͣre iuſte excommunicatur ymo eſt cā excōis