tum olim. et idam credo in alijs iuſſibus iudicis qui in faciendo conſiſtunt. ut cum qͥsiuſſus rem reſtituere non paret. ut. ff. d̓ reivendi. l. qui reſtituere. Item cum iuſſus exhibere non exhibet ut. ff. de ap. l. creditor..§. juſſus. In hijs omnibus et alijs iuſſibuset ſimilibus qui ut dixi in faciendo conſiſtūtin quibus contemptus dicitur offenſa queſi fuerit manifeſta neceſſariū eſt ut ante abſolucionem ſufficiens p̄ſtetur emenda. ſecuseſt in iuſſibus qui in veniendo conſiſtūt in qͣbus contemptus dicitur contumacia vel offenſa. et tunc ad abſolucionem obtinendaꝫſufficit caucio et idem eſt cum dubia ſit offeſa ut hic in pr̄in. decre. ex ꝑte. ¶ Octo dierum. iſte terminus. viij. dieꝝ datur ad ꝓbādum manifeſtam offenſam .i. aliqd̓ factummanifeſtum qd̓ in ſui natura ſit iniurioſa dūmodo tale ſit qd̓ ſufficeret ad faciendum excōmunicacōnem ſi aduerſarius nihil probaret et hoc ſufficit exconmunicatori vel aduerſario excommunicati probare infra octodies. Nam ſi probacionē hac facta vel eciāea ꝑendente excommunicatus petet prolixiorem terminū ut probet ꝙ non iniurioſe faciebat illud pro quo excommunicatus eſt ſꝫvtens iure ſuo tunc non abſoluetur exconiiunicatus eadem cauſa quia infra. viij. dies non probauit manifeſtam iniuriam qꝛ nōfuit in culpa ymo aduerſarius p̄ſtitit cauſaꝫhuic dilacōm et maiori que eciam mihi prodeſſe debet intm̄ ꝙ eciam ſi excommunicatꝰpetere vult et id mihi ꝓdeſſe debet. et petetiuſticiam ſuꝑ excōmunicacōne. C. de temp.in inte. reſti. petendę. nec ſufficeret exconimunicatori probare iniuriam factā niſi prohet eam manifeſtam quia ſicut hec decre. dicit hoc capitulum probare debet. hoc nonvalꝫ ī excepcōne exſpoliaconis⁊ in alijs locisvbi certus terminus prefigit̉ ad aliqͥd ꝓbādItem videtur ꝙ licet iniuria ſit manifeſtaſed de ſatiſfactione eſt diſcordia qꝛ excōmunicatus dicit minorem ſatiſfactōnem ſufficere quā excōmunicator petat vel aduerſariˢꝙ ꝓpter hoc non diu eſt tenendus excōmunicatus in excōmunicacōne ẜm arbitriū iudicis debet p̄ſtando caucionem pignoraticiamvel aliam abſolui ar. s. de eo qui mit. in poſcā rei cuſtodie ẜuande cum veniſſet. Promanifeſta. ꝑ hoc dixerunt quidam ꝙ ſi aliqͦseſt excōmunicatus quia ordinariū nō admiſit ad viſitacionem petet abſolucōꝫ ad cautelam dicens domine ego ſum liber a viſitacōne ꝑ pͥuilegium vel ꝑ p̄ſcripconem. qꝛ ſtatīdanda eſt ſibi abſolucio ad cautelam. ſed nōbis videtur contra quod ſic probo. quia cōſtat ꝙ manifeſta eſt de iure offenſa pro quaille excōmunicatus eſt .ſ. contumacia recipiendi ordinarium ad viſitacionem. s. de ſcp̄.tum ex officij. ergo nō debet abſolui niſi p̄cebat emēda. j. de ver. ſig. ex ꝑte. nec obeſtſi dicitur non pro manifeſta offenſa quia dicit ſe pͥuilegiatum vel p̄ſcripſiſſe contra iuscōmune. quia ſtabo iurͣ cōmuni nec eum abſoluo al̓s abſoluam quouſqꝫ probet ſe inimicum contra illd̓ et h̓ bene ſatis ſonat lr̄a iſtaEt idem videtur dicendum ꝙ petet abſolucionem ad cautelam ab excōmunicacōe quādicit latam poſt ap. non enim ſtatim abſoluetur niſi pͥmo probauerit ſe appellaſſe ex legitimis cauẜ. s. de ap. romana. Fi. et. ij. Ayticulo. ſuꝑ eo .ſ. an cauſa app. ſit vera. namꝙͣdiu queritur an ſit appellatum vel al̓r dicitur appellacionem non interpoſitam de iuſtis cauſis tunc non eſt eis cōmunicandū ecextra iudiciū ar. s. de ap. romana. §. i. ⁊. ij.et. s. e. ꝑ tuas. niſi forte modico tꝑe .ſ. querit aduocatos vl̓ alias ſarciulas componit.ꝓpter cauſam. ar. ff. ex qui. ca. ma. in inteab hoſtibus. §. fi. Item qn̄ conſtat appellatū ex legitima cauſa licet dicatur falſa ſꝑ. j.tempus infra qd̓ poteſt proſeqͣ ap. eſt ei cōmunicandum et non poſtea ar. s. de ap. ꝑſonas. et. c. cum ſit romana. ſed ſecus qn̄ ſm̄aex alijs cauſis dicitur nulla. puta quia dicitexcōmunicatorem non iudicem vel exemptūet tunc diſtinguo quia aūt ille qui dicit ſentenciam nullam habet ius commune pro ſeputa quia excōmunicatus eſt de aliena dyoceſi tunc pendente articulo probacōnis ⁊t ante ⁊ ſemper quouſqꝫ pronūctietur ſm̄a iuſtadebet ei cōmunicari nō obſtante tali excepcione. eciam ſi ſit iuſta ſm̄a excōmunicacōisniſi eſſet manifeſtum ꝙ ſm̄a excommunicacionis eſſet iuſta. ſi aūt ius cōmune habet contra ſe non eſt ei cōmunicandū niſi conſtaretꝙ excōmunicacio eſſet īiuſta ar. s. d̓ ap. ſollicitudinem. et. c. dilectus. in fi. et. s. d̓ elc.venerabilem. et fac̄ ad hoc. s. de reſcrip. cūcontingat. Quid autem iuris de hijs quefacit medio tꝑe iſte in quē lata eſt eciā ſi poſtea pronūctietur excōmunicacio iuſta no.s. de excep. pia. Alij dicunt et ut videtur melius ꝙ eciam ſi ius cōmune non habet contͣſe iſte excōmunicatus. tamen ei licite cōmunicandum eſt dum eſt in probacōe illius articuli an ſit liber vel exemptus. nam graueeſſet ꝙ ego deberem eum vitare ut excōmunicatum de p̄cepto iur̄ et tamen ſi petereta me conſilium vtrum debeat petere abſolucionem tamꝙͣ excōmunicatus et ſic ꝑ conſequens confiteatur ſe nō liberum vel exempꝰtum in piudicium eccleſie ſue deberem ei coſulere ꝙ non peteret abſolucionem ne ꝑpetuo eccleſie ſue p̄iudicaret. et ſit tale conſiliūqd̓ eſt bonum dando inciderem in maioremexcommunicacionem. quia cōmunicareꝫ excommunicato p̄ſtando ei auxilium vel conſilium in eo pro quo excommunicatus eſt. s.e. nuper. j. e. ſtatuimus. quod eſſet abſurdū