male. Item ſi excommunicatus dicitur nontudex ec̄ ſi pro maīfeſta offēſa excommunicaret non teneret exconmunicio et ideo anteꝙͣ conſtet ꝙ ſit iudex non eſt recipienda probacio manifeſte offenſe nec poſtea quia ſi eſtiudex iniuſta poteſt eſſe ſed non poteſt eſſenulla niſi ab eo eſſet appellatum vel niſi expreſſiſſet intollerabilem errorem ⁊ ſic nō poſſet peti abſolucio ad cautelam. Itē nota ꝙqn̄ appellans petit abſolucionem ad cautelāet ſibi obicitur manīfeſta offenſa oportet ꝙprobet manifeſtam offenſam ꝑ euidenciā facti tm̄ vel ꝑ confeſſionem in qua ꝑſeuerauerint quia ſi dicat aduerſarius excōmunicatiymo ſufficit probare manifeſtam offēſam ꝑprobacōes inductas in cauſa principali nōvalꝫ quia nulla manifeſtacio tolli poteſt perprobacōes que inducentur in cauſa appl̓.ſed contra petentem abſolucōnem ab iniuſta ſm̄a ſufficit ꝓbare offenſam fuiſſe exconmunicatori manifeſtum vel ꝑ euideciam fc̄i.vel ꝑ confeſſionem vel ꝑ probacōnem habitācoram executorē. j. de ver. ſigͥ. cum olim. v̓.gra. aliquis cōdempnatus eſt de futuro ordine iudiciario ẜuato ⁊ quia non parebat ſētencie fuit excōmunicatus ergo iſte excōmunicatus petit ab hac excōmunicacionis ſm̄aquaſi iniuſta abſolui. nam in hoc caſu audiendus eſt excipiens ꝙ condemnatus ⁊ excōmūicatōis eſt pro manifeſto furto non ſoum ſed ec iam ſufficit ſi furtum fuerit manifeſtū ꝑ teſtes vel probaciones receptas coram executore. j. de ver. ſigͣ. cum olim. ſedcerte hoc non placet. quia ſi ſm̄a condēpnacionis ut dictum eſt lata fuit contra furēet non fuit ab eo appellatum non oportꝫ eūprobare offenſam manifeſtam ꝑ probacōesreceptas coram excommunicatore quia ſufficit pro notorio iure ad impediendū omnioabſolucionem res iudicatā. j. de ver. ſigͥ. ex ꝑte. et idem eſt ſi ſit appellatum tunc ſi excōmunicetur appellans poſt ap. non tenet excommunicacio et eciam tunc abſoluetur adcautelam. s. e. ꝑ tuas. ⁊ h̓ ſi excommunicetappellans poſt ſm̄am ante appellacionem emiſſam tūc officio iudicis obtinebit reuocacionem huius ſm̄e ſicut et alioꝝ grauaminūque in illo iure medio fierent ut no. s. d̓ el̓c.dilectus et eſt dicendū ſi appelletur a mādato vel interlocutoria data cum cauſe cognicione ut. s. de elc. dilectus. s. de re iudi. ꝙad conſultacionem. dicimus ergo ꝙ offenſa probatur manifeſta non ſolum per euidēciam vel confeſſionem ſed eciam ꝑ probacionem in tali caſu .ſ. receptis teſtibus et alijsprobacionibus contra furem iudex non tulit ſuꝑ furto ſm̄am diffinitiuam ſed ſic dicitexcommunico talem furem niſi tm̄ emendanierit pro furto vſqꝫ ad talem diem. s. d̓ ap.p̄terea. nam ſi fur petat abſolucionem quaſiab iniuſta excommunicacione excipietur cōtra eum non ſolum de notorio ꝑ euidenciamfacti vel ꝑ confeſſionem ſed ꝑ probacionesreceptas coram excommunicatore factū eſtmanifeſtum furtum eius vnde nec eſt abſoluendus niſi pͥmo ſatiſfaciat. j. de ver. ſigͣ. cūolim. et videtur ꝙ hoc ſit intelligendum ſi aſm̄a excōmunicacionis non fuit appellatum.qꝛ ſi eſſet appellatum tunc peteret abſolucionem ab hmōi excommunicacōe quia iniuſtaſi obſtaret ei excepcio manifeſte offenſe ꝑ ſolas ꝓbaciones in pͥori iudicio habitas. alijtamen aliter dicunt .ſ. ꝙ bene oſtabit petēti abſolucionem excepcio offenſe manifeſte ꝑꝓbaciones vel eciam ꝑ confeſſionem Sūteciam caſus vbi ꝓbatur manifeſta offenſa ꝑeuidenciam facti vel ꝑ confeſſiones et nō pprobaciones corā excōmunicatore receptasverbi gracia iudex monuit aliquem nullo ordine iudiciario ẜuato ꝙ ſatiſfaceret de rapīavel mandauit alicui ꝙ redderet teſtimoniū īaliqua cauſa vel aliquid aliud conſil̓e qd̓ qꝛnon fecit excōmunicauit eum excōmunicatꝰpetet abſolucōnem ab hmōi excōmunicacōne quaſi iniuſta. quia nullus ordo p̄ceſſit excōmunicacionem bene admittitur excepciomanifeſte offenſe verbi gracia. dn̄e nōne debuit ẜuari ordo quia rapina erat manifeſtaꝑ eius confeſſionem vel ꝑ euidenciam facti.et eodem modo dicit contra teſtem nullꝰ ordo eſt ſeruandus in producendo teſtē. ymonotoriū iur̄ eſt ꝙ debet reddere teſtimoniū.niſi legitimam ꝓponat excuſaconem Id̓o autem dixi ꝙ hec locum habent vbi nō ẜuaturordo iuris. quia ſi ẜuaretur mandatum trāſiret in rem iudicatam. s. de re iud̓. qd̓ ad cōſul. et ſic non eſſet neceſſe probare offenſammanifeſtam quia ſufficeret excepcio mandadati a quo non eſt appellatum et ex hijs apparet racio quare obicienti excepcōnem manifeſte offenſe contra petentem abſolucōnēad cautelam p̄figitur terminus. viij. dieꝝ uthic et non p̄figitur talis terminus obicientiexcepcionem contra petentem abſolucōemab iniuſta ſm̄a quia ibi modicū fierēt p̄iudicium ſi non probaret manifeſtam offenſam.quia eadem excepcio manifeſte offenſe cōpetit eidem qn̄ excōmunicatus appellans nollꝫproſequi ap. s. de ap. cum ſit. et. c. ꝓpoſuitSed hͦ .ſ. qn̄ obicitur contra petētem abſolucionem ex iuſta ſm̄a. ſed non admitteret̉excepcio manifeſte offenſe ꝑ̄petuū fieret p̄iudicium. quia ſublata excōmunicacōne quodfieret non probata manifeſta offenſa de cētero non poterit agere ex monicōne que p̄ceſſit neqꝫ ex mandato facto ſme ordine iuris.C. cōmunia exiſten. ꝑ totū melius. s. d̓ offi.del̓. cum contingat. licet aliqn̄ eciam poſtabſolucionem poſſit inchoare cauſam principalem de nouo. ſecus eſt in mādatis ordine