nam vnus dicit an ſi fuerunt alius dicit p̄ſūpſerūt. ſic in ſuſpenſis ut eos reddat ꝓbabil̓ignorācia excuſatos craſſa et ſuppͥma vl̓ erronea habilitat ad diſpenſandum. ſic. s. decle. ex mi. apoſtolice.Olet nōnullis. ¶ Per ſuꝑiorē eius qͦtulit ſm̄am excōmunicacōnis. ille enimſolus qui eſt ꝓximus et immediatus ſuꝑiorexcōmunicatori p̄t ad cautelam abſoluere.ſiue ſit ep̄us ſiue archiep̄us vel pr̄iarcha ſiueſit alius delegatus a papa ſiue alius cui commiſſum e ſt negociū principale vel cauſa apet ſub illa forma ſi inueneris ſm̄am excōmunicacionis latam poſt ap. l̓imam denūcietiseam nullam. nō poterit abſoluere ad cautelam quia nō eſt commiſſum. Archiep̄i autem nō poſſunt abſoluere ad cautelam ſubditos ſuffraganeorum ſuoꝝ. niſi qn̄ ad eosappellatur cum al̓s nō habe̓ant in eos iuriſdictionem. Nullam. quia lata eſt poſtap. vel ex quacūqꝫ alia cauſa que ſi eſſꝫ verafaceret nō tenere excōmunicacōꝫ. et tūc tm̄habet locū hec abſolucio ad cautelam. quiaconfitetur excommunicatus excomniunica̓torem fuiſſe iudicem. ſed ſm̄am dicit nullamex aliqua iuſta cauſa. ſed ſi diceret ſm̄am excommunicacōnis nō tenere quia nō erat ſibicollata iuriſdictio ꝑ lī̄as que falſe erant velal̓s nulle vel quia al̓s iudex nō erat. nō habet locum abſol̓o ad cautelam ī iudicio ſedſi extra iudicium cōſilium anime requirat dicens domine licet exconimunicator meus n̄ꝓbet ſe iudicem meū. et jdeo ꝓnūctiatū ſiteius ſm̄am nullam. ego tn̄ dubito. ymo credoꝓbabiliter ꝙ iuriſdictōnem ſuper me habuit. ℟. enim ꝙ hic tucōrem ꝑtem eligat.et n̄ obſtāte ſm̄a lata ꝓ te faciat ſe abſolui.et emēdam preſtet ſi poteſt fieri ſme iniuriaalterius. ſi enim ſatiſfactio poſſet fieri ſmeiniuria alterius. tunc abſolucōnem recipietocculte. ſed non fatiſfaciet et ſi excōmunicator nollet facere abſoluere ſme ſatiſfactionealteri iniurioſa. tunc ſuperior abſoluet. Siautem haberet violēciā p̄ſumpcōꝫ l̓ cōſcienciam ꝙ eſſet ſuus iudex tūc in omnem euētūpetet abſolucōꝫ et eciam ſatiſfaciat ar. ad p̄ꝰdicta. s. de iur̄ pa. nullus. et. s. e. inquiſicionem. Alij dicūt ꝙ eciam ſi dicitur excommunicatorem nō fuiſſe iudicem tam̄ impendenda eſt abſolucio ad cautelam. ¶ Cōtradictionis. nota ſi cōſtat licēciam appellacōꝫpreceſſiſſe ſm̄am excōmunicacionis ſiue ex cōfeſſione ꝑcium ſiue alio modo nō eſt neceſſaria abſolucio ad cautelam. ſi ꝓnūctiatur ſētencia nulla. s. de off. del̓. cum contingat.Item ſi coſtat appellacionem nullam p̄ceſſiſſe ſm̄am excōmunicacōnis vel nullam iuſtam cauſam ſubiectam appellacōnem. nectūc ſimiliter abſoluendus eſt ad cautelam y.mo nō eſt audiendus niſi primo abſoluatur.j.e. p̄ tuas. Sed ſi dicat domine e̓go appellaui et ex iuſta cauſa ſed nō poſſum hͦ defacili docere tūc habet locum abſolucio adcautelam vt hic. p̄miſſa tam caucōne quodſi apparuerit eū iuſte excommūicatū ꝙ ſatiſfaciat. s. e. venerabili. et dicimus ꝙ nō ſufficit dicere. domine ego appellaui ex iuſta ca̓ni i et cauſam expͥmat ut ꝑ exp̄ſſionem eiusmelius inſtruatur iudex ad qd̓ maxinie laborare debet. xxx. q. vlti. iudicātem. ſi aūt appellās diceret dn̄e ego appellaui ex iuſta cāſed non poſſum ꝓbare tunc eciam non ē dāda abſolucio ad cautelam. ſed in iudicijs nōvalet veritas niſi ꝓbata. ſecus aūt in conſi iōanime. ¶ Abſoluconem. quod euenit .ſ. qn̄non ſtatim datur abſolucio qn̄ contra petēte abſolucionem ad cautelam obicitur ꝙꝓ manifeſta offenſa. ſt excommunicatus uthic in eadem decre. dicitur. Non negatur. vocatis tn̄ pͥus qui vocandi ſūt. hec abſolucio ad cautelam habet locum nō ſolū iniudicio. s. e. ꝑ tuas. ſed eciam extra iudiciūs. e. venerabilem. dūmodo excōniunicatusconfiteatur excōmunicatorem ſuū iudice m.Sed quid ſi denegaret̉ eccōmunicatorēſuum in iudicem. quia dicent ſe exempt̉. etꝓpter hoc appellaret l̓ eciā ſme appellacōeet fertur ſm̄a excōmunicacionis in eū. Etdicunt quidam in hoc caſu ꝙ nūꝙͣ cōpetitabſolncio ad cautelam. cum ip̄e excōmunicatus dicat excōmunicatorem non fuiſſe iudicē. Et ſi queras qūo ꝓuidebitur huitexcōmunicato ne vitetur. ℟º. quia exconimunicatus vel ꝓſequendo appellacōꝫ vel ꝑſimplicem querimoniam petet a ſuper ore ꝙfaciat excōmunicatorem de facto reuocare.ſm̄am ſuam ſicut de facto ꝓceſſit vel qꝛ exemptus eſt et tūc oportebit eum probar̄ exempcionem anteꝙͣ excōmunicator cogaturreuocare de facto ſm̄am ſuam. vel hocip̄mpetat quia eam protulit. non ẜuato ordineiuris. puta quia voluit iudex ſibi terminūad producendum p̓uilegiū vel teſtes coget̉de facto cum hoc ſolo ꝓbato cogetur d̓ facto ſentenciam ſuam reuocare inꝙͣtum d̓ facto ꝓceſſit. et ſi contrarium dicatur ſatis ſequeretur magna abſurditas. ꝙ quicumqꝫexcōmunicatus dixit ſe exemptū ꝙ nō r̓mittatur ad excommunicatorem ſed ſtatim abſoluatur. Alij tamen dicunt hanc aſolucionem ſtatim dandam ad cautelam ⁊ ſi nonad ſuam qui de ea non curat tamꝙͣ a nonſuo iudice prolata tam̄ deberet dare ad cautelam alioꝝ ut ei ſecurius cōmunicet. et eciaut ip̄e excōmunicatus n̄ paciatur leſione abalijs pͥmo dictum magis placet licꝫ aliqn̄ raro. tn̄ poſſet ex officio ſuo ſuperior et papamaxime de iure hanc abſoluconem facere.Manifeſta. ut ſi iuſſus noluit maleficiumemendare ut. j. de ver. lig. ex parte. et. e.