adijt regem ꝯquerens de dunſtano. Rex mādauitarchiepiſcopo vt eum abſolueret qui noluit. ſedeum grauius excōmunicauit. Ille romā cū multismuneribus miſit. apoſtolicus mādauit dunſtanoac eum abſolueret. Abſit hoc inquit. vt cauſa alicuius mortalis hominis cōtemnem legem d̓i mei.quod videns comeſ penituit. et vxorem ſuā repudiauit. nudiſqꝫ pedibꝰ laneis īdutꝰ v̓gaſqꝫ ī māugerens cecidit ad pedes dunſtani generale cōcilium celebrātis. et tūc primo abſolutus eſt. Quodaꝫ tꝑe capti ſunt tres fabricatores falſe monētequi mox adiudicati ſunt ad ſuſtinendā penaꝫ talicrimīe ꝓmulgatā ꝑ angliā. id eſt. ad manuū abſciſionem. qd̓ dunſtanū nō latuit. Die ergo penthecoſtes celebraturꝰ miſſam ꝑcunctatꝰ eſt vtrū leximpleta eſſet. Reſponſū eſt. ꝓpter reuerentiamdiei feſti dilatā eſſe penam vſqꝫ in diem alteꝝ. Nequaqͣm inquit. Ego hodie ad altare non accedaꝫdonec debitam ſuſtinuerint penam. Nam negocium ad me reſpicit. ip̄i em̄ viri ī poteſtate eiꝰ erātDixit et ꝓ eis qui manus ꝑdituri erāt multū plorans. oſtendit ex qua affectōne hoc dixerit. Quibus punitis aſcendit ad altare lota facie dicens.Nūc cōfido ꝙ ſacrificiū de manu mea ſuſcipiet oīpotens. In qua miſſa dū diceret. eccleſiā tuā quaꝫpacificare. cuſtodire. adunare et regere dignerisniuea colūba ſuꝑ eum multis videntibꝰ deſcēditet alis expanſis ſuꝑ caput eius ſic māſit in ſilentōvſqꝫquo facrificiū impleret̉. Quo cōpleto diuertit ſuꝑ tumbam odoniſ p̄fati archiep̄i. alis ſuis eāꝯplexans et roſtro deoſculans. Vnde dunſtanusquotiēs poſtea āte ſepulcrū eius trāſiuit ſempergenua flexit. et eū poſtea appellauit odonē ſododem. id eſt. bonū odonē. Dum aūt diſgredereturab altari miniſtris ꝓ ſigno qd̓ accid̓rat in diuerſaeuntibꝰ. nō fuit qui caſulā illiꝰ ſuſciperet. qd̓ pependit in aere nec terrā tetigit. ne ſeruū dei a ſuaintentōne turbaret. Dedicabat aliquādo eccleſiaꝫcuiuſdā nobilis. vbi cum aqua deficeret ad mīſteriū. et ille nobilis turbaret̉. vir dei ꝑcuſſit baculoterrā p̄miſſa p̄ce. et fōs erupit. qui vſqꝫ hodie manans nomē eiꝰ celebre facit. Aliā quandā eccleſiādedicabat. quā cū inſpiceret nō eſſe ꝯuerſā verſꝰorientē. humero ſuo parū ſupp̄ſſit. et mox ferturad orientē eam ꝯuertiſſe. Quādā nocte dū doriiret. ꝑ viſum raptus eſt in ſuꝑna et videre ſibi viſus eſt matrē ſuā cuidam potentiſſimo regi in cōiugio cōpulatā ſub īmenſa cōfluentiū magnatoꝝleticia. reſonātibꝰ vndiqꝫ himnis et laudibꝰ ī gloriam illius regis et diuerſis organis ꝯcreꝑantibꝰQuibꝰ dum ip̄e magnifice delectatꝰ intenderetacceſſit ad euꝫ quidā iuuenis cādidiſſimo tectusamictu dicēs. Quare oībꝰ alijs gaudētibꝰ et cantantibꝰ. tu ſolꝰ taces in nuptijs matris tue. Quireſpōdit ſe neſcire quid in laudē tanti regis cātaret. Cui ille. Vis inquit inſtrui quid cātare debeas Reſpōdit. cupio. Et ille. Canta. O rex gentiuꝫdomīator omniū ꝓpter ſedē maieſtatis tue da nobis indulgentiā rex xp̄e peccatoꝝ alleluia. Quamſepius ille cantās et repetēs miro modo delectabat̉. Exꝑgefactꝰ ſtatī illā antiphonā iuſſit ſcribi¶. LXXX. ¶ De vltōne diuina in eiusaduerſarios oſtenſa.Aterea clericalis ordo in quibuſdā lociſcanta ꝯfuſione agebat̉ vt nō ſolū a vitaſeculariū excellētiꝰ nichil haberet. verūetiā imꝓbis actibus longe inferior iaceret. Quade re paſtores eccleſiarū turbati. dunſtanū vt ꝓpriū primatem adeūt. res male geſtas exponunt.At ille in homīes nephādoſ auctoritatis ſue ꝓtulit ſententiā. aut canonice eſſe viuendū. aut eccleſijs exeundū. Ex quo factū eſt vt plurium eccleſiarū clerici dum ꝯtemnerēt p̄poſita ꝯditōne corrigi auctoritate pōtificis ſunt expulſi. Qui cumeum iniurie accuſarēt. virtutis amatores ſe eſſe fatentes. Dunſtanꝰ coacto cōſilio wintoniam veītibiqꝫ ex ſententia totius cōcilij de aduerſarijs victoriā cepit. Cunqꝫ ex iure ſibi nichil ſuꝑeſſe cōſpicerēt. vſi regio auxilio et principū ad preces ſevertūt. quibuſ ep̄m flagitāt. vt intromiſſe ꝑſonede eccleſijs expellant̉. expulſe reſtituant̉. Dubitāte autem viro dei. nichilqꝫ ad rogata reſpōdenteecce domīci corꝑis forma vexillo crucis infixa etin editiore domꝰ ꝑte locata. hūanoſ exprimēſ modos. oīꝫ voces cōpeſcuit dicēs. Abſit hoc vt fiatAbſit hoc vt fiat. Ad qͣm vocē rex et oēs maioreſnatu ꝑterriti. clamore ꝑiter et dei laude areā ꝯpleuerūt. Et his quidē aduerſarijs viuentibꝰ ceſſatum eſt a contentōibꝰ. donec ꝑ ſucceſſionē priordiſcordia renouata eſt. Tunc abeūtes et iniquitatis ſue defenſorē quendā ſcotorū pōtificem ingenioſum et loquacē aſſumentes. ad hominē dei tendūt turgenti ſpiritu ſcandalū ꝓponunt. at ille quilongo ſenio et eccleſie laboribus effractꝰ iam preter oratōeꝫ omnia poſtpoſuerat. hoc reſpōſionisiaculum in hoſtes vibrat. quoniaꝫ inquit tanto tēpore elapſo calumnie cauſam nō p̄tendiſtis. nuncautē ſeneſcentē me et taciturnitati oꝑam dantemantiquis querelis deſeruire ꝯpellitis. fateor vīcere voſ volo. cauſam eccleſie ſue xp̄o iudici ꝯmittoQuod dixit irati dei cenſura firmauit. mox eteniꝫdomus cōcuſſa eſt cenaculū ſub pedibꝰ ſolutum.hoſtes ſolo p̄cipitati. ac ruentiū trabiū pondereopp̄ſſi. Vbi vero cum ſuis ſanctus accubitabat.ibi nulla ruine ſuffuſio fiebat. ¶ LXXXI¶ De ꝓphetia eius contra domū regiam et trāſitu eiuſdem.Ex aūt edgarus immatura morte prereptus edwardū filiū ſuum et regni et mo¶ Drum heredē reliquit. In cuius electionedum quidā palatini principes acquieſcere nollētdunſtanꝰ arrepto crucis vexillo qd̓ ex more anteſe ferebat̉ in medio cōſtitit. edwardū illis oſtēditelegit. ſacrauit. patriſqꝫ ac magiſtri affectuꝫ quoad uixit ei impendit. Sed illo poſt triennium nouercali fraude occiſo. echelreduſ quem fama eiusfratrem loquebat̉ regnū obtinuit. que res quāuisinfeſta eſſꝫ dunſtano. nō tamen cōſiliū fuit reſiſtere. eo ꝙ regis filius. et ꝓximꝰ tunc heres videretur eſſe. Attamen in die ꝯſecratōnis ſue poſt īpoſitam ſibi coronam fert̉ dunſtanꝰ hoc ille p̄dixiſſequouiam cōſpiraſti ad regnū ꝑ morteꝫ fratris tuiquem occidit ignominioſa mater tua. non d̓ficietgladius de domo tua. de ſemine tuo interficiensquouſqꝫ regnū tuum in alienam gentem tranſferat̉. Idem ſanctus beatam dei genitricem videremeruit. et mellifluas eiꝰ voces audire. quibus ſocias virgines ad collaudādū deū hortabat̉ ꝯtinēſilld̓ carmen ſedulij. Cantemꝰ dn̄o o ſocie &cͣ. Annō autem verbi incarnati. xij. minꝰ a. M. patriarchatus ſui. xxxiij. Natiuitatis autem circiter. lxx.cum iam eſſet omnium virtutū cariſmate plenuset viuendi deum deſiderio fatigatus poſt multāpopulorū exhortatōꝫ. et futurorū p̄nunciatōnem