Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
16v
Einzelbild herunterladen
 

offenſus. frequenter eum et acriter cepit īcrepareet ille increpantem ridere. multaqꝫ mala illi ꝯmīari. Qui vbi induſtriā ſuā nil p̄ualere vidit. ab eiꝰcolloquio penituſ abſtinere decreuit. Illo ergo relicto monaſterio ſe recepit. Illo ī loco turris eratquā necdum vlla in cacumine tectura claudebat.Cunqꝫ populus trabem totius oꝑis ſuſtentatricēſūmis muris applicare ꝯtenderet. repente ruptisfunibus ruere cepit. clamante omni populo dunſtanū. vocibꝰ iteratis aduolat ocior ſanctꝰ ſignūcrucis eregione machine depingit. Necdū manꝰſancta digitos cōtraxerat. cū trabes nec vinculiſaſtricta. nec machinis leuata reuehi videbatur adlocum de quo ruere ceperat C. LXXVII. Qualiter inſidias diaboli cōtra ſe ſuꝑauit.Vic glorie iuuidens diabolus in ſpecieꝫvrſi tranſlatus hiante rictu orantem aggredit̉. iniectiſqꝫ vngulis paſtoralemvirgam quā manu tenebat cōplectit̉ et ad ſe trahere conat̉. At ille ſpiritu dei roboratꝰ. retractūad ſe baculū in ſublime erigit. ac fugientē beluamcedens nō priꝰ deſtitit ꝙͣ flagellum in tergo illiꝰtribus ꝑtibus ꝯminutū apparuit. Victus ī ſe diabolus. in alijs victorē ſuū vincere querit. Nā p̄fato rege eodem quo cōſecratꝰ fuerat die in turpescōcubitꝰ publice deuoluto. ac ꝑ hoc omni ſenatorio ordini offenſo cōmuni omniū voto dunſtanuſcōpellatur. Qui ꝑgens reꝑtū cuꝫ adultera regemmechali thoro violenter abſtraxit. et ante ſūmuꝫpontificē odonē cantuarienſē adduxit. Itaqꝫ pelicis animū diabolus inſtigat. regis iram pelex exaltat. et ambo dunſtano exiliū intentāt. Cūqꝫ veīſſent glaſconiā et vrgente regis edicto ꝓſcriptusfuiſſet. inter lacrimas monachorū eius manu nutritorū. inter lamenta amicorū. inter gemitꝰ pauperum a ſe recreatorū. audita eſt in atrio templivox plaudentis diaboli quaſi iuuēcule cachinnantis. quē ſanctus ſeuera frōte ſuſpiciēs. nichil aitſuꝑ exilio meo gratuleriſ. quia plus eſt ꝙ me redeunte doleas. ꝙͣ quidquid me exulante letari valeas. Hoc dicto malignus abſceſſit. nec ſic ceſſauitmulieris furētis īſania. quin oībꝰ q̓ viꝝ dei exulāte hoſpitō fouiſſēt ꝑſcrutatis. ꝓſcriptis. dānatisip̄iuſqꝫ oculis eruendis mīſtros tranſmitteret atclementia xp̄i reſpiciēs angloꝝ populū tāto paſtore deſtitutū. ſuſcitauit corda eorū cōtra regē impium. coactiqꝫ in turbā ip̄m cū adultera fugitātēarmis ꝓſecuti ſunt. et ip̄am quidē comp̄henſā ſb̓neruauerūt. ip̄m quoqꝫ ꝑ diuerſa loca deuiantemvltra flumen tamiſiū cōpulerūt. fratrēqꝫ illius edgaꝝ regem ſtatuerūt. Qui celebrato regni cōcilioadnichilatis omībꝰ quę a fratre eius iniquis legibus decreta fuerāt. omnia quoqꝫ ab eo violenterablata reſtituit. et virum dei .ſ. abbatē dunſtanuꝫin magna gloria de exilio reuocauit. Deniqꝫ mortuo impijſſimo rege edipio et in ſortē demonumtrāſlatō. dunſtanꝰ neſciēs quid de eo actū eſſet īeccleſia cui p̄erat deifidis meditatōnibꝰ inſeruiebat. Et ecce ſub eiꝰ aſpectu tartarea cohors exultando quaſi chorū ducebat. ꝑſcrutatꝰ ſanctꝰ cauſam letitie audit regem obijſſe. animāqꝫ illiꝰ ſtatītradendā gehenne. ſꝫ priꝰ hoc ex diuino imperiodunſtano nūciandū. Qui pietate motus ſoloqꝫ ꝓſtratus vbertim flens nō prius ab orādo deo quieſcit. quouſqꝫ regiſ ſpiritū liberatū agnoſcit. Breui aūt morula ꝑacta redit triſtis legio infernalisin hos clamores erūpenſ. O hominē fidei alienumet noſtris ſemꝑ beneficiis ingratum ad ulciſcēdasiniurias tuas venimus. et ecce aduerſis increpatōibus tuis cōfuſi redimꝰ. Cunqꝫ ille deꝓmendeveritatis p̄ceptū demoībꝰ indiceret. agnoſcit animam regis angelica virtute illis ſublatā eſſe. eāqꝫin ſortem penitentiū cedere. Tunc exultās in dn̄ofuroreſ illorū tl̓i ratōcīacōe ꝯpeſcuit. Si peccauitinquit homo iſte in xp̄m peccauit et in me. Quodergo chriſtus et ego dignati ſumꝰ indulgere. voſqua temeritate audetis imꝓbe rep̄hendere. Quaſententia tetri ſpūs quaſi ꝑtica ſagitta ꝑcuſſi muſcarum a vento raptarum modo diſſiliunt. LXXVIII. Qualiter factus eſtcantuarienſis archiepiſcopus.Oſt obitū vero ſancti odonis cātuarienſis archiep̄i. rex edgarꝰ dunſtanū p̄cibꝰfatigatū. tandemqꝫ ſui et omniū ep̄orūimportunitate ſuꝑatū. prime metropolis angloꝝſ. cantuarie primatem ac patriarchā inſtituit. quēſtatim ob robur auctoritatis apoſtolice romā ꝓfectū papa iohānes videre ꝓmeruit. eūqꝫ pōtificalibus decoratū quaſi columnā lucis ad illuminādam terrā genti angloꝝ trāſmiſit. Cūqꝫ die aduētus ſui primo ſacris altaribꝰ aſſiſteret. et populodei panem viuificū diſtribuēdo porrigerꝫ. repēteꝯtecta nube domo columba olim a iohanne in iordāne viſa apparuit. que quouſqꝫ ſacrificiū ꝯſūptūfuiſſet ſuꝑ illū māſit. Diabolus vero eccleſie gaudia turbare volens accendit animū regis in amorem deo ſacrate virginis. vt quia dunſtanū deijcere nō poſſet. eum quē maxime diligebat deijceretPerpetratoqꝫ peccato et ad publicā populi audientiā ꝓlato. dunſtanus dolore affectꝰ mox illumredarguendū velut alteꝝ dauid alter nathan ītrepidus adijt. Cui aſſurgens rex cū manū extend̓rꝫvt eum ad regiū thronū deduceret. ille mauū dare renuens. oculos ad illū cū indignatōe torſit &ait. Tu pontificis manū audeſ ꝯtingere. qui virginem deitatis arratā munere nō timuiſti p̄riꝑe. Nolo eſſe amicus cui xp̄us fuerit inimicꝰ. territꝰ verborū eius tonitruo rex pedibus eius extēplo proſternit̉. ſcelus flebiliter fatet̉. veniā humiliter p̄cat̉. Quod vt vidit pōtifex expauit. ꝑfuſumqꝫ lacrimis regem. lacrimis et ip̄e madens a terra leuauit. Deinde cū magnitudinem peccati ꝑ amplificatōem expoſuiſſet. et ꝑatum illum ad omnem ſatiſfactōeꝫ reddidiſſet. ſeptennem ei penitentiā indixit. vt intoto hoc ſpato coronā regni nō geſtaret. ieiunium in ebdomāda biduale traſigerꝫ pauperibus theſauros large diſpergeret. Suꝑ hoc ſacrādis deo virginibꝰ monaſteriū ſceſtonie fundaret. vt qui vnaꝫ ꝓ peccato deo abſtuliſſet. pluresei ꝑ ſectā aggregaret. Aliaqꝫ plura ei in iūgit. nichilqꝫ fuit qd̓ minus vel ſegnius rex impleret ꝙͣa rectore vite ſue p̄ceptū fuiſſet. Septīo aūt ānocum penitentie tempus exactū fuiſſet. ſacer p̄ſulaccitis omnibus imperij anglorū prīcipibꝰ. ep̄isabbatibus. corā populi multitudīe regi coronamimpoſuit cūctis letantibꝰ et deū in dunſtano laudātibꝰ. puerū quoqꝫ ex peccatrice ꝓgenitū ſacrofonte regeneratum leuauit. et aptato illi nomineedwardo in filium ſibi adoptauit.. LXXIXDe conſtantia eius et quibuſdam miraculiseiuſdem.O tempore quidā comes duxerat cogͣtāſuaꝫ qui correptꝰ a dunſtano parere no luit vt eā relinqueret. Excōmuīcatꝰ ille