inter gratiarū actōnis verba. ex omnibus animimedullis effuſa vidit illos qui ſe ad celeſte ꝯuiuium iam ante biduū inuitauerāt bonos āgelos aſſiſtentes. et celeſte ſibi obſequiū p̄parātes. quoruꝫpreſentia anima illius gratulata. de habitacl̓o ſanctiſſimi corꝑis eſt egreſſa. et in gaudium domī ſuicum honore ingreſſa. C.LXXXII.¶ De quibuſdam euentibus ſub imperio otboSigibertus.Ano othonis. xij. taxis rex hungaroruꝫinter ytaliā veniens. x. modios nūmoꝝa b̓engario ꝓ redditu accepit. Anno eiꝰd̓em. xvi. mortuo wifrido colonienſium archiep̄oſuſcepit archiep̄atum vir glorioſus pruno fraterothonis imꝑatoris. qͥ qualis quātuſue fuerit apd̓deum et homineſ lector ediſcat in vita ip̄ius quārogerꝰ luculent̓ ſcripſit. Huiꝰ ſtudio trāſlata ſūta roma caloniam corꝑa ſanctoruꝫ eliſij. patroclij.priuati. gregorij. cum baculo ſancti petri. Annoeiuſdem. xviij. ludowvico rege francorū mortuo. lochariuſ filius eiꝰ exgerberga ſorore imꝑatoriſ regnauit annis. xxxj. ¶ Ex cronicis. ¶ Ludowvicꝰremis in eccleſia ſācti remigij ſepelit̉. et ſub lothario filio eius rege. Hugo magnꝰ francorū dux efficit̉. nec multo poſt idem hugo morit̉. et in eccleſia ſancti dioniſij tumulat̉ cui ſucceſſerūt filij eiꝰhugo et otho et henricuſ. quorū hugo ducatū frācorū in loco patris eſt ſortitꝰ. ¶ Guillerinus.Hoc anno regnare incepit edwerius filius edmūdi ſuꝑioris r̓gis adoleſcēs peculās. vt ſupradictūeſt et libidinoſus. Qui dunſtano corrip̄iēte ſe oēſmonachos in tota anglia exiliauit et calamitatibꝰaffecit. Ip̄m quoqꝫ dunſtanum in flandriā expulitmalmeſberienſe cenobiū pluſꝙͣ. ec. lxx. annis ihabitatum a monachis. ſtabulū clericorū fecit. Tūcbeati adelini corpus tot annis abditū a clericis d̓terra leuatū et in ſcrinio locatuꝫ eſt. cui dedit rexp̄dium ampliſſimum. In cetera vero cenobia nimis inhumanꝰ fuit. tū ꝓpter etatis lubricū. tumꝓpter pelicis cōſiliū. regnauit annis. iiii. ¶ Sigibertus. ¶ Anno. xix. Iohannes romane eccleſie.c. xxxi. p̄ſidet. In ytalia lapis mire magnitudinistonitrui et tempeſtate turbulēta de celo iactꝰ ingens miraculū videntibꝰ p̄buit. templa pleriſqꝫ īlocis valida tempeſtate cōcuſſa ſunt. vtriuſqꝫ ordinis ſacerdotes ictu fulminis interierūt. et plura horrēda dictu portēta monſtrata ſunt. Anno.xxii. ꝓdigioſa res ml̓tos terret. et a vicijs coercꝫnotis crucis in veſte plurimoꝝ apparētibꝰ. quorūdam autem veſtibus quaſi lepra ſordentibꝰ.¶ .LXXXIII. ¶ De edgaro rege et viris illuſtribꝰ anglie. Guillerinus.Oc anno regnare incepit edgarꝰ filiꝰ edmundi frater edii iuuēculꝰ ānorū. xvj.t quo naſcente dunſtanꝰ fert̉ audiſſe vocem angelicā dicentē. Pax anglie quādiu puer iſteregnauerit et dunſtanꝰ veſter vixerit. Regnauitautē annis. xvi. nullū fere annū regnauit. quo nōnouū monaſteriū fundauerit. Regem ſcotorū kīadium. cābrorū. malcolinū. archipiratā. maſcēſiumomneſqꝫ reges walenſiū numero. v. ad curia̓ coactoſ ꝑpetuo ſacramēto ſibi obligauit. quos apudvrbem legionū ſibi occurrētes in pompā triūphiꝑ fluuiū deduxit vna naui īpoſitos. in cuiꝰ proraſedebat ip̄e. et illi remigabāt. Fama eius exciti venerūt eum videre ſaxones et flandrenſes et dania quibus didicerūt tunc tꝑis angli inconditā ani-mi ferocitatē .i. a faxonibus. a flandrenſibꝰ eneruem corporū mollitiem. a danis potatōeꝫ Florebat tunc in āglia dunſtanꝰ priꝰ abbas glaſcoīe pꝰep̄us wintōnie. mox archiepus cātuarie multe inſecl̓o potentie. magneqꝫ apud deum gratie. Poſtregem elfreduꝫ excitator mirificꝰ. artiū liberaliūet locoꝝ regaliū reꝑator magnificꝰ. Qui vt potatōem ꝯpatriotaꝝ refrenaret. clauos aureos vl̓ argenteos iuſſit vaſis affigi. vt dū metā ſuā quiſqꝫcognoſceret non plus ſubſeruiēte verecūdia velip̄e appeteret. vel aliū appetere cogeret. Huiꝰ diſcipulus fuit athelwoldiis ex monacho glaſconiēſi. abbas abbendonienſis et pꝰ ep̄ꝰ fc̄ꝰ winitonienſis. Qui tot et tanta fecit epiſcopus vrbis vniusquot et quāta vix poſſe facere videret̉ rex āglietotiꝰ. Hic clericos expulit de wintonia. et poſuitꝓ eis monachos. Floruit eitiā tunc temꝑis Oſwaldus nepos odonis archiep̄ii qui āte dunſtanū fuerat ex monacho floriacenſi.vingornie ep̄us. et pꝰeboracenſis archiep̄us Qui monaſteriū ramēſie īquodam paluſtri loco edific auit. clericos a wīgornia expulit. et poſuit ꝓ eis nionachos regulares..LXXIIII. ¶ De viſione eiuſdē edgari ſuper ſtatu futuro regni. ¶ Idem.Dem edgarus rex anglie dumi quādā die in venatione eſſet feſſus. ſomnoqꝫ reſſolutus. iacebat ſubmalo ſiluatico. tūc ecce canis femīa pregnās venaeica et iuxta pedes illius accubās dormitantē excitauit. Nam ip̄a tacente catuli aluo incluſi ml̓tiformes et ſonoros latratꝰ edidere. Attoītos rex oculos ad cacumē arboris intēdit ett vidit poma vnūet alterū delapſa in fluuiū. quoꝝ colliſione bullisaquatilibꝰ intra ſe criſpātibus. voce articulata inſonuit ſic. Mel hiſte. id eſt. bene eſt tibi. Non multo poſt vndarū cū volumībꝰ agentibus vrceolꝰſuꝑ aquā apparuit. et poſt vrceolū vrceꝰ exundāsaquam. nā alter prior vacuus erat. Et quāuis crebro gurgitis impulſu maior minorem vrgeret. vtſ. aquas ſuas in illum fūderet. nunquā tamen obtinere potuit. quin. vrceolus vacuus recederet.Iterūqꝫ quaſi ſuꝑbogeſtū victorē victꝰ impeteret regreſſus rex poſt hanc viſionem domum anxius patefecit omnia matri ſue. cui tanquā ſāctefemine deus ſolebat ml̓ta reuelare. hec dicebaturelfiga que tā pia et dulcis erat. vt etiā reos quosiudiciū palam damnauerat occulte redīeret. quaꝫlibet p̄cioſam veſtem ꝯſpecto pauꝑi ſtatī dabat.corꝑe ſpecioſiſſima et artificio manuū prudentiſſima. et omnibꝰ oꝑibus bonis intenta. Poſtremoigitur mane dixit filio ſuo. latratꝰ catulorū queꝫmatre quieſcente dedere ſignificāt ꝙ poſt obituꝫtuū quieſcentibꝰ illis qui modo valent et viuūtnondū nati nebulones cōtra dei eccleſiā latrabūtꝘ autem vnū pomū ſecutū eſt alterū. ita vt excolliſione ſecundi in primū videret̉ vox ſonuiſſe.Mel hiſte. Hoc innuit ꝙ ex te qui ad inſtar arboris magne totam in umbras angliā duo ꝓcedēt filii. fautores ſecūdi extinguēt primū. Tunc diuerſe ꝑtis incentores dicent pueris vtriuſqꝫ. Mel hiſte. quia mortuus regnabit in celo. viius in ſecl̓oꝘ autem vrceus maior minorē implere non poterat. ſignificat ꝙ gentes aquilonales que numeroſiores ſunt ꝙͣ angli angliā poſt mortem triā īpetētet ꝙͣuis crebro ꝯpatriotarū aduentu ruinas ſuasimpleant. nunquam tamen hunc angulum mundipoterunt implere. ſed angli noſtri cū maxīe victi