.Oferes. ſin autem ſpreueris illud. Non me ſcriptoreꝫſed te neglexeris ipſum. Quod ſtatuit de te. ſine tideliberat ipſe. Cuꝫ recte viuas ne curas verba inloꝝ. Arbitrii noſtri nō eſt ꝙ quiſqꝫ loquat̉. Interpone tuis interdū gaudia curis;¶ E.¶ De eodem.Tile cōſilium dominus ne deſpice ſerui.Nullius ſenſum ſi prodeſt ſpreueris vnꝙͣMultoꝝ diſce exēplo. que facta ſequarisQue fugias vita eſt nobis aliena magiſtra. Quodnoſti factū n̄ recte noli tacere. Ne videare malosimitari velle tacendo. Iudicis auxiliū ſub iniqua lege rogato. Ipſe etiā leges cupiūt vt iure reganturQuod merito pateris patiēter ferre memēto. Cunqꝫ reus tibi ſis. ipſū te iudice damna. Admirāda canūt ſed nō credēda poete. Inter cōuiuas fac ſis ſermone modeſtus. Qui ſua cōſumūt. cum deeſt aliena ſequunt̉. Fac tibi preponas mortē nō eſſe timēdam. Que bona ſi nō eſt finis tamē illa maloruꝫ ē.Proximꝰ eſto bonis ſi nō potes optimꝰ eē. Deſpice diuitias. vt ſiſ aīoqꝫ beatus. Quas qui ſuſcipiūit.mēdicāt ſemꝑ auari. Cōmoda nature. nullo tibi tēpore deſunt. Si cōtentus eo fueris. quod poſtulatvſus. Dilige denariū ſed parce. dilige formā. Resage que proſunt. rurſus vitare memēto In quibuſerror ineſt nec ſpes eſt certa laboriſ. Quod tibi ſuſpectū eſt cōfeſtim diſcutē quid ſit. Nanqꝫ ſolentprimo que ſunt neglecta nocere. Cum te detineat.veneris dānoſa voluptaſ. Indulgere gule noli. quevētris amica eſt. Stulticia eſt in morte alteriuſſꝑare ſalutē. Cum tibi vel ſociū. vel fidū q̄ris amicuNon tibi fortuna eſt hoīs ſed vitā petēda. Nō metuit mortē qui ſcit cōtēnere vitā. Propagāda ē rerum doctrina bonaꝝ. Morbi cauſa mali eſt quecūqꝫ voluptas. Trāquillis rebꝰ que ſunt aduerſa caueto. Rebꝰ ī aduerſis meliꝰ ſperare memēto. Vnadies qualis fuerit mōſtrahit amicꝰ. Ne pudeat q̄neſcieris te velle doceri. Scire aliquid laus eſt. culpa eſt nil diſcere velle. Quod potes id tēpta namlitus carꝑe remis Iutius eſt multo. ꝙͣ velū tendere in altu. Contra hoīem iuſtū praue cōtēdere noliSēꝑ em̄ deus. mniuſtas vlciſcit̉ iras. Sunt quēdaꝫ q̄ferre decet patiēter amicū. Temꝑa loga tue vite ꝓmittere noli. Quocūqꝫ ingrederis ſequit̉ morſ coporis vmibrā Vulnera dum ſanas dolor eſt medicina languoris. Quos famulos dicis hoīes tam̄ eſſememēto. Felices obeūt quoꝝ ſine crimine vita eſt.¶ CXI. ¶ De dyogene babilonio & diſciplo eꝰantipatro. ¶ Actor.Lorebāt vt legit̉ eo tēꝑe dyogenes babiloniꝰ. & antipater eius diſcipulꝰ. de quibꝰ loquit̉ cicero in lib. iii. de officiis hocmodo. querit̉ de deliberatōne & cōſultatōne vēditoris erga emptorē. vtrū oīa vitia rei expoſite dicere. quedaꝫ ve ei tacere liceat In huiꝰ cauſis aliuddyogeni babilonio videri ſolet. magno & gͣui ſtoyco. aliud antipatro diſcipulo eius homī acutiſſīoAntipatro oīa patefaciēda. vt ne quid oīno quodvēditor norit emptor ignoret. Dyogeni vēditoreꝫquatenꝰ iure ciuili cōſtitutū ſit dicere vitia oportere. cetera ſine inſidiis agere. & quā vēdat rem velle ꝙͣ optime vendere. adnexi. expoſui. vēdo meumnō pluris ꝙͣ ceteri. fortaſſe etiā minoris. cū maioreſt copia. cui fit iniuria Exorit̉ antipatri ratō ex altera ꝑte. quid ais tu cum hoībꝰ cōſulere debeaſ &ſeruire humane ſocietati.. Eaqꝫ lege natꝰ ſis. & eahabeas principia nature quibꝰ parere & q̄ ſequi d̓beas. vt utilitas tua cōmūis ſit. viciſſinqꝫ cōiſ vtilitas tua ſit. celabis hoīes quid his abſit cōmoditatis & copie. Quid reſpōdebit dyogenes. fortaſſeſic. aliud eſt celare. aliud tacere. neqꝫ ego nūc te celo. ſi tibi nō dico que natura deoꝝ ſit. quis ſit finisbonoꝝ. que tibi plus prodeēnt cognita. ꝙͣ triticivtilitas. ſꝫ nunquid quidquid tibi audire eſt vtile.idē mihi neceſſe eſt dicere. Siquidē memīſti int̓ homines natura cōiunctam ſocietatē memini inquietſꝫ nunquid iſta ſocietas talis eſt vt nichil ſuum ſittuiqꝫ. qd̓ ſi ita ē. ne vēdēdum quidē quicꝙͣ eſt ſeddonādum ē. Cōtra ille. quid em̄ ē aliud inquiet errāti viam nō mōſtrare. quod athenis execratōibusſancitū eſt publiciſ. ſi hoc nō eſt ēptorē pati ruere& p errorē in maximā fraudē poſſe incurrere. pluſetiā ē ꝙͣ viam nō moſtrare. naꝫ eſt ſciēter in errorēinducere alteꝝ. Ecōtra dyogenes nū te emere coegit. qui ne hortatꝰ quidē eſt. ille quod n̄ placebatꝓſcripſit. tu quod placebat emiſti. Deniqꝫ iſte rēſuam non laudauit. vbi autē emptoris eſt iudiciuꝫ.ibi fraus venditoris eſſe nō pōt. Ein aūt dictū nōom̄e p̄ſtādum eſt. quod dictū eſt id p̄ſtandum putas. quid vero ſtultius eſt. ꝙͣ vēditorem huius reiquam vendit vitia narrare. quid vero tā abſurduꝫꝙ ſi domini iuſſu ita p̄co p̄dicit. domū peſtilenteꝫmale materiatā. ruinoſam. plenā ſerpētibꝰ ego vedo. Nec inquit tulliꝰ expoſuimꝰ nō vt quereremꝰ.ſꝫ vt explicaremꝰ nihil debet venditor emptori celare. neqꝫ em̄ id eſt celare quidquid reticeas. ſꝫ cuꝫquod tu ſcias id ignorare emolumenti tui cauſa velis eos quoꝝ īterſit id ſcire. nam celādi genus quale ſit. & cuius hominis quis nō videt certe em̄ nonaꝑti. non ſimplicis. non ingenui. non viri boni. uerſuti potius obſcuri. aſtuti. fallacis. fraudulenti. doloſi. malicioſi. callidi. veteratoris. vafri. quod ſi vituꝑandi qui reticēt. quid de his exiſtimādum eſt qͥoratōnis vanitatē adhibent. ¶ CXII. ¶ Demorte mitridatis & bello pompei cōtra tigͥranem¶ Oroſius.Interea popeius cum armeniā coleos capadociaꝫ &ſiriā ordinatis rebus cōpoſuiſſſꝫ. promouēs de pōto in ꝑthiam ad egbathanam vrbeꝫ caput ꝑthici regni. l. die venit. Interea mitridate ī boſphoro cerealia ſacra celebrāte. terremotꝰ adeo repenee exortus eſt. vt magna clades vrbium atqꝫ agroꝝ ſecuta narret̉. Eodem tꝑe caſtor mitridatis p̄fectus qͥphanagorio p̄erat. interfectis amicis regis arcē occupauit. & quattuor mitridatis filios ad p̄ſidia romana trāſmiſit Mitridates accēſus ira ī ſcelere exarſit. nam & plures tūc amicos ſuos & exipodruꝫfilium ſuum interfecit. cum antea filium ſuum aliūnatharem ꝑricidio trucidaſſet. Phamaies aūt alt̓filius eius exēplo frtatꝝ territuſ. exercitum ad ꝑſequendum ſe miſſum ſibi cōciliauit. & mox adu̓ſuspatrem duxit. mitridates diu ex altiſſimo muro filium ſuum fruſtra p̄catus. vbi inexorabilem viditmoriturus exclamaſſe fertur. qm̄ phamaies inquitmori iubꝫ nos. ſi eſtis dij patrū p̄cor vt quādoqꝫipſe hanc vocem a liberis ſuis audiat. ſtatimqꝫ deſcendens ad. vxores pelices ac filias ſuas venenumoībus dedit. qd̓ cum nouiſſimuſ hauſiſſet. nec tamꝓpter remedia quibus vitalia ſua armauerat. adu̓ſus noxios ſuccos veneno cōfici poſſet. fruſtraqꝫſpaciaret̉. ſi quo tandem modo infuſa peſtis per uenas vegetatōne corporis acta diſcurreret. gallumquendam militem iam fracto muro diſcurrente niuitauit. eiqꝫ iuguluꝫ prebuit. hūc exitū initridateꝫ