virum aſcendentē de corde maris. quia nō poteſtquis ſcrutari vel ſcire quid ſit in ꝓfundo maris.ſic nō poterit ſuꝑ terrā quiſꝙͣ videre filium meū.vel eos qui ſunt cū eo niſi in temꝑe diei. Tunc finiētur tꝑa. quoniam tunc ꝑdidit ſeculum iuuentutem ſuam. et quādo tūc inualidū fuerit a ſenectute. iterum multiplicabūtur ſuꝑ inhabitātes mala.Nunc ergo diſpone domū tuā. & corripe popl̓uꝫtuū. et conſolare hūiles eoꝝ. & dimitte a te mortales cogitatōnes. et ꝓijce abs te pondera hūanaexue iam infirmā naturā. & feſtina tranſmigrare atemꝑibus his. ¶ LIII. ¶ De his que ſcripſit exprecepto domini.Treſpondi & dixi. ecce dn̄e abibo ſicutprecepiſti michi. et corripiā p̄ſentem populū. Qui aūt iterū nati fuerint quis cōmonebit: poſitū eſt em̄ ſeculū in tenebris. et qͥ habitant in eo ſine lumīe ſunt. qm̄ lex tua incenſa eſtꝓpter quod nemo ſcit que a te facta ſunt. vel quefaciēda. Si ergo inueni gratiā apud te. īmitte ſpiritū in me ſanctū. & ſcribā om̄e quod factū eſt inſeculo. ab initio quod erat̉ in lege tua ſcriptuꝫ. vtpoſſīt inuenire ſemitā. & qui voluerint viuent. etdixit ad me. Vade congrega populū et dices eisvt nō querāt te diebꝰ. xl. Tu aūt preꝑa tibi buxosmultos. et accipe tecū. v. viros ſcribas veloces. etvenies huc. et ego incendā in corde tuo lucernamintellectꝰ que nō extinguet̉ quoaduſqꝫ finiant̉ q̄incipies ſcribere. Congregaui itaqꝫ populuꝫ. & dixi. patres noſtri ꝑegrinati ſunt in egipto. & indelibe̓ari accepunt legē vite. & data eſt nobis terrain ſortem. & vos & patres feciſtis iniquitatem. &abſtulit a nobis in tꝑe quod donau̓at. & nunc ſi īpaueritis ſenſui veſtro. et erudietis cor veſtrum. viui. poſt mortē miſericordiā cōſequimī. Iudiciū em̄poſt mortē veniet. qn̄ reuiuiſcemꝰ. & tunc iuſtoꝝnomē apparebit. ꝙ impioꝝ facta oſtendētur. nūcaūt nemo accedat ad me diebꝰ. xl. & accepi virosſicut mandauit michi. & ꝓfecti ſumꝰ in campum& manſimꝰ ibi. In craſtino aūt vox vocauit me dicens. aꝑi os tuū & bibe. et ecce calix offerebaturmichi plenꝰ ſicut aqua. color aūt eius ſicut ignis.& cū bibiſſem. cor meum ructuabat intellectum.& aꝑtum eſt os meū. Altiſſimꝰ quoqꝫ dedit. v viris intellectū. & ſederūt. xl. diebus ac ſcribebāt̉.Nocte aūt manducabāt panē. ego aūt ꝑ diem loquebar. & nocte nō tacebā. Scripti ſunt in. xl. diebus libri nonīgenti. lxiiij. & dixit michi. vt q̄ priꝰſcripſerā et palā ponerē vt lege̓nt digni & īdigni.nouiſſima vero trade̓ in ſapientibꝰ de populo. inhis em̄ ſapiētie fons. ¶ LIIII. ¶ De ypocratemedico. & gorgia rhetore. ¶ Fuſebius in cro.Alno artarxerxis. xxxv. ſophocles democrituſqꝫ empedocles & ypocras medicus. & gorgias. et zeno. et ꝑmenides ph̓iinſignes hēbant̉. euripides quoqꝫ tragediarū ſcriptor. ¶ Actor. De ſophocle et democrito et empedocle et ꝑmenide et euripide iam ſupͣ diximus.De zenone aūt inferiꝰ. et nūc de ceteris dicamus.Hiero. in queſtionibꝰ ſuꝑ gen̄. Scriptū erat inlibris ypocratis. ꝙ quedā ſuſpitōne adulterij fu̓atpuniēda cū pulcerrimū peꝑiſſet. vterqꝫ ꝑentis generi diſſil̓em. niſi memoratꝰ medicꝰ ſoluiſſet queſtionē. monēſ quere̓ ne forte talis pictura eſſet incubiculo. Qua īuenta. mulier a ſuſpitōne liberataeſt. ¶ Actor. Gorgias aūt p̄fatus nō eſt ille gorgias epirota: de quo refert valeriꝰ libro. .j. ꝙ dummater eius mortua feretro portaret̉. vtero lapſusinopinato vagitu ferentes ſtare coegit. Sꝫ ē gor.gias leontinꝰ de quo refert idē valerius in li. viij.ꝙ ſapientiſſimꝰ ſui tꝑis fuerit. et in contōne ſellāpublice poſita ꝓpoſuerit ſe om̄ibꝰ queſtionibꝰ rn̄ſurū. vnde et cine̓s eius eūdem honorē ſecuti ſuntquē oraculū delphicū vel nemꝰ clodoneū. d̓ hocrefert tulliꝰ in libro de ſenectute. ꝙ magiſter ſocͣtis fuerit. et ꝙ centū et. vii. annos compleuit. necvnꝙͣ in ſuo ſtudio ab oꝑa ceſſauit. Qui cū ab eo q̄re̓tur cur tam diu vellet eſſe in vita. quia nichiliquit habeo quo accuſem ſenectutē ¶ Hieronimꝰlibro pͥmo contra iouinū. Gorgias rhetor. librumpulcerrimū de cōcordia grecis inter ſe diſſidētibꝰreci tauit olimpie. Cui melanciꝰ inimicꝰ eius. hͦ nobis inquit de concordia p̄cipit. qui ſe et vxorē etancillam tres in vna domo cōcordare nō potuit.emulabat̉ quippe vxor eius ancille pulcritudinem.et caſtiſſimū virū quotidianis iurgijs exagitabat¶ LV. ¶ De ꝓthagora ſophiſta. ¶ Euſebius.Ode in tꝑe claruit ꝓthagoras ſophiſta.cuiꝰ libros atheniēſes decreto publicocombuſſerūt. ¶ Actor. De hoc refertagellius in libro. v. noctiū atticaꝝ. ꝙ ei ſe in diſciplinā dederit euthalus adoleſcēs ad diſcendā eloquentiam in cauſis ꝑorandis. pepigitqꝫ pecuniaꝫſe grandē ei datuꝝ. quo pͥmū die cauſam apud iudices ꝑoraſſet et viciſſet. Cūqꝫ ille abūde ꝓfeciſſꝫin facundia. et cauſas nō reciꝑet. ꝓthagoras ex pacto mercedē pete̓ inſtituit. et litē cū euchalo cōteſtatur. Cunqꝫ ad iudices cōmittende cauſe gratīaveniſſēt. ꝓthagoras ait. Reddes michi qd̓ peto.ſiue contra te ꝓnūciatū fuerit ſiue ꝓ te. nam ſi cōtra te. merces michi ex ſm̄a debet̉. quia ego viceroSi vero ꝓ te. michi merces ex pacto debebit̉ quiatu viceris. Cui euthalꝰ. diſce magiſter vtroqꝫ mōfore. vtiqꝫ nō reddam quod petis. ſiue contra meꝓnūciatum erit. ſiue ꝓ me. nam ſi ꝓ me. nichil tibiex ſm̄a debebit̉. quia ego vicero. Si aūt cōtra incnichil debeo. quia nō vicero. Iudices etiā hoc īexplicabile rati. rem īiudicatā reliquerūt. Cauſamqꝫin diem longiſſimā diſtulerunt. huiꝰ aūt ꝓthagōequare libri cōbuſti ſunt nō legi. ¶ L VI. ¶ De ſocrate ph̓o et eiꝰ ſtudio ac libris. ¶ Fuſebi. ī cro.Nno artarxerxis. xl. ſocrates plurimo ẜmone celebrat̉. ¶ Augꝰ. in libro de ci.dei. viij. Socrates archelai diſcipulꝰ fuiſſe ꝑhibet̉. qui pͥmus vniu̓ſam ph̓iam ad corrigēdos cōponēdoſqꝫ mores flexiſſe memorat̉. Cū an̄illum om̄es inagis phiſicis .i. naturalibꝰ rebus ꝑſcrutandis oꝑaꝫ maximā impenderit. nō michi autem poſſe videt̉ ad liquidū colligi. vtrū ſocratesvt hoc face̓t tedio rerum obſcuraꝝ et incertarumad aliquid aꝑtum et certū reꝑiendū aīm intēderitquod eēt beate vite neceſſariū. ꝓpter quam vitamoīm ph̓orum īuigilaſſe ac laboraſſe videt̉ īduſtria.an vero ſicut de illo quidā beniuolentiꝰ ſuſpicant̉nolebat īmundos terrenis cupiditatibus animosſe extende̓ in diuina et conari. qn̄quidē ab eis cāsrerum videbat inquiri. quas primas ac ſūmas nōniſi in vnius veri ac ſūmi dei voluntate eſſe credebat. vnde nec eas putabat niſi mūdā et pura mētepoſſe cōprehendi. et ideo purgande bonis moribꝰvite cenſebat inſtandū. vt deprimētibus libidibꝰexoneratꝰ aīmus naturali vigore in eterna ſe toleret. naturāqꝫ incorporei et incōmutabilis lumīsvbi cauſe oīm factarum naturaꝝ ſtabilit̓ viuunt.