in epiſtolam Tad Theſſalonicenſes II
moueat ad bonū ſic̄ ep̄s ꝓmouēdos examīat. vl̓ aliqͥs tēptat vt decipiat et hoc ē dyaboli. qꝛ ſcꝫ inqͥrit ꝯditiōꝫ hominis vt ẜm diuerſas ꝯditiōes ad diuerſa vitia ad qͣ ꝓniſunt īducat. i. Pe. 5. Aduerſariꝰ vr̄ dyabolꝰ ⁊c̄. Officium gͦ eiꝰ ē tēptare ad decipiēdū Mūdꝰ aūt et caro dicūt̉tēptare materialit̓. qꝛ ꝑ ea ad q̄ ip̄a inclinant ſumit̉ exꝑimētū de hoīe vtꝝ firmꝰ ſit ad mādata d̓i et dilectiōꝫ. Siem̄ vicerit ꝯcupiſcētia nō ꝑſcē diligit deū Et ſil̓r qn̄ resmūdi vl̓ terrēt vl̓ afficiūt. ¶ Et īanis. qꝛ ſi tēptatiōi nonreſiſtitꝭ labor vr̄ eēt inanis Gal̓. 4. Timeo vos ne forteſine cā laborauerim in vob̓ Ezech̓. 18. Oēs iuſticie eiusqͣs oꝑatꝰ ē nō recordabunt̉. Inanis aūt d̓r reſpcū mercedis et̓ne. tn̄ bōa an̄ pctm̄ cōmiſſa ad aliqͥd valēt. qꝛ poſtpenitētiā reuiuiſcūt et diſponit̉ qͥs facilit̓ ad ꝯuertēdum¶ Deīde cū dicit Nūc aūt ⁊c. On̄dit quō retulit thimotheꝰ bona eoꝝ ꝑtinētia ad deū et apl̓m Ad deum fidē etcharitatē Gal̓. 6. In xp̄o ih̓u neqꝫ circūciſio aliqͥd vꝫ: neqꝫ p̄puciū ſed noua creatura Sed fidē etiā ad apl̓m Un̄dic̄ Et qꝛ memoriā Eccl̓. 49. Memoria yoſie in cōpoſitiōe oꝑis ſcā opꝰ pigmētarij ⁊c. ꝓuer. 10. Memoria iuſti cū laudibꝰ ⁊c. ¶ Deſiderantes videre nos ſicut et nosvos. Aug. Durꝰ ē animꝰ qͥ dilectionē ⁊ ſi nō velit īpēd̓re nolit repēdere Eſa. 51. Attēdite ad abraam patrē vr̄ꝫ⁊c. ¶ Deinde cū dicit Id̓o ꝯſolati ⁊c. Ponit̉ effectꝰ relatiōis triplex. ſcꝫ ſpūalis ꝯſolationis grārūactiōis ibi.Quā em̄ ⁊c. Et or̄onis ml̓tiplicate ibi. Nocte ⁊c. Dicitergo Quia talia audiuimꝰ de vobis licet neceſſitates tēporaliū īmineāt ⁊ tribulatiōes corꝑales. tn̄ ꝯſolati ſumꝰpsͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo ⁊c. 2.coꝝ. I. Bn̄dictꝰ deus ⁊ pat̓ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. pat̓ miẜicordiaꝝ ⁊ deꝰ totiꝰ ꝯſolatiōis ⁊c. Et hoc ꝑ fidē vr̄aꝫ. id eſtaudiēs firmitatē fidei vr̄e Qm̄ viuimꝰ ⁊c. Quaſi dicat.Tantū diligo ſtatū vr̄ꝫ ꝙ reputo me ꝑ ip̄ꝫ viuere. Gen̄.45. Sufficit mihi ſi adhuc filiꝰ meus viuit. ¶ Deind̓ cūdicit Quā em̄ ⁊c. Ponit̉ ſecūdꝰ modꝰ relatiōis facte .ſ.gr̄arūactio. Quaſi dicat. Nō ſufficio ꝙ aliquā ꝯdignaꝫgr̄arūactionē agā deo ꝓ vob̓ Mich̓. 6. Quid dignū offerā dn̄o? ⁊c. psͣ. Quid retribuā dn̄o ꝓ oībꝰ ⁊c. Referēde ſūt tn̄ gr̄arūactiōes. ¶ In oī gaudio. qd̓ oīno nō ē exterius. ſꝫ in ꝯſciētia an̄ dn̄ꝫ qͥ videt eā. Ul̓ an̄ dn̄m. qꝛ deꝓxīo placet deo. x. cor. 13. Cōgaudet ꝟitati ⁊c. ¶ Deinde cū dicit Nocte ⁊c. Ponit̉ tertiꝰ effectꝰ relatiōis. ⁊ pͥmo ꝓpōit ml̓tiplicitatem orōis. Secūdo on̄dit qͥd orādooptet ibi. Ip̄e aūt ⁊c. Dicit ergo Gr̄as agimꝰ de p̄teritꝭ.nec tn̄ deficimꝰ qͥn oremꝰ ꝓ futuris. īmo nocte ac die. ideſt aduerſis ⁊ ꝓſperis. psͣ. Ueſꝑe ⁊ māe ac meridie narrabo ⁊c. Que deſunt ⁊cͣ. Nō qͥdeꝫ de neceſſitate fidei. ſꝫaliqͣ ſecreta q̄ nec dū apl̓s eis p̄dicauit in ſua nouitate .1.cor. 3. Nō potui loqͥ vob̓ qͣſi ſpūalibꝰ ſꝫ quaſi carnalibus⁊c. Ioh̓. 16. Ml̓ta habeo vobis loq̄ q̄ nō poteſtꝭ portaremō. ¶ Deinde cū dicit. Ip̄e aūt deꝰ ⁊c. Demōſtrat quidoptet eis Et circa hoc pͥmo oſtēdit qͥd petat ibi. Ad confirmāda ⁊c. Petit aūt duo. Unū ex ꝑte ſua vt poſſet iread eos. Un̄ dicit Ip̄e deꝰ ⁊ pat̓ nr̄ ⁊c. Ioh̓. 20. Aſcendoad patrē meū et pr̄em vr̄m ⁊cͣ. ꝓuer. 16. Hōis ē p̄parareanimū. et dn̄i gubernare linguā ⁊c. Alid̓ ex ꝑte eoꝝ Un̄dicit Vos aūt multiplicet ſcꝫ in fide. 2. reg. 24. Adaugeat dn̄s ppl̓m ſuū cētupluꝫ ꝙͣ ſunt ⁊c. ¶ Et vt augeant̉merita. Un̄ dicit. Et abūdare faciat charitatē vr̄am queſemꝑ ī via creſcere pōt. Col̓. 3. Suꝑ oīa charitatē habete qd̓ ē vinculū ꝑfectiōis ⁊c. Et pͥmo inuicē. Secūdo adoēs Gal̓. 6. Oꝑemur bonū ad oēs. maxīe aūt ad domeſticos fidei ⁊c. Et pōit exēplū de ſeip̄o dicēs: Quemadmodū ⁊c. Quaſi dicat. Sicut et ego diligo vos. 2. coꝝ.7. In cordibus nr̄is eſtis ad cōmoriendū ⁊ ad cōuiuendū. ¶ Sed ad qͥd petit; Ad ꝯfirmāda corda vr̄a ſine q̄re
la. id eſt vt nullꝰ poſſit cōqueri de vobis Lu. 1. Incedenjtes in oībꝰ mādatis et iuſtificatiōibꝰ ſine q̄rela ⁊c. ¶ Inſcitate an̄ deū ſcꝫ qͥ cor videt. Lu. 1. In ſcītate ⁊ iuſticiacorā ip̄o ⁊c. Et hoc apparet in aduētu dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i vtvos inuēiat ſcōs qui aduētꝰ erit cuꝫ oībꝰ ſctīs id ē ſitꝭ incōſpectu eiꝰ ſicut ſunt oēs ſancti ante eū.Capitulū quartū.Ecetero ergo fr̄es rogamꝰ vos ⁊dobſecramꝰ in dn̄o ih̓ū vt quēadmodū accepiſtꝭ a nobis quō oporteat vos ambulare ⁊ placere deoſic ⁊ ambuletꝭ vt abūdetꝭ magis. Scitꝭ eniꝫq̄ p̄cepta dederim vob̓ ꝑ dn̄m ieſuꝫ. Hec eſtem̄ volūtas dei ſcīficatio vr̄a. vt abſtīeatisvos a fornicatiōe. vt ſciat vnuſqͥſqꝫ vr̄ꝫ vasſuū poſſidere in ſcīficatiōe ⁊ honore: non inpaſſiōe deſiderij ſicut ⁊ gētes q̄ ignorāt deūEt ne qͥs ſuꝑgrediat̉ neqꝫ circūuēiat in negocio fratrē ſuuꝫ: qm̄ vindex eſt dn̄s de hisoībus ſicut p̄diximꝰ vobis ⁊ teſtificati ſumNō em̄ vocauit nos deꝰ in īmūdi ciā ſꝫ ī ſanctificationē. Itaqꝫ qͥ hec ſpernit: nō hominēſꝑnit ſed deū. qͥ etiā d̓dit ſpm̄ ſuū ſctm̄ in nobis. De charitate aūt fraternitatꝭ nō neceſſe habuimꝰ ſcribere vob̓. Ip̄i em̄ vos a deodidiciſtis vt diligatꝭ inuicē. Etem̄ illd̓ facitis in oēs fr̄es in vniuerſa macedonia. Rogamꝰ aūt vos fr̄es vt abūdetꝭ magis ⁊ operā detis vt qͥeti ſitꝭ: ⁊ vt vr̄m negociū agatꝭ⁊ oꝑemini māibꝰ vr̄is ſicut p̄cepimꝰ vob̓ vt⁊ hōeſte ambuletꝭ ad eos qͥ foris ſunt: ⁊ nullius aliquid deſideretis.Supra cōmēdauit apl̓s fideles de ꝯſtātia in tribulatiōibus ⁊ alijs bōis: h̓ in futuꝝ monet ad bn̄ agendū. Et pͥmo ꝓpōit generalē āmonitionē. Secūdo ſpecificat ibi.Ut abſtineatis ⁊c. Circa pͥmū duo facit. qꝛ pͥmo ꝓponitintētū. Secūdo rōeꝫ monitiōis aſſignat ibi. Vt abūdetꝭ⁊c. Dicit gͦ Audiui bōa vr̄a p̄terita. ſꝫ in futurū rogamꝰ⁊c. Inducit āt eos pͥmo ex ꝑte ſua. Et id̓o dicit Rogamꝰpsͣ. Rogate q̄ ad pace̓ ſunt ⁊c. Itē ex ꝑte xp̄i. et ſic dicitObſecramus ⁊cͣ. Obſecrat aūt. qꝛ erāt ꝑfecti .i. thy. 5.Seniorē ne increpaueris ſed obſecra vt patreꝫ. Sed qͥdrogat? Vt quēadmodū ⁊c. Docuerat eos apl̓s quō oporteret eos ambulare in via cōi inſticie q̄ ē ꝑ mandata. Un̄dicit. Accepiſtis ⁊c. psͣ. Uiā mādatoꝝ tuoꝝ ⁊c. Itē quōplacerēt deo in via ꝯſilioꝝ. Sap̄. 4. Placēs deo factꝰ ēdilectꝰ. Vel quō ābuletis ſcꝫ ꝑ rectā oꝑationeꝫ Ioh̓. 12.Ambulate dū lucē habetꝭ. Quō placeatꝭ ſcꝫ ꝑ rectā intētionē. Sic et ābuletꝭ id ē vt ẜuetꝭ pͥmā doctrinā nō recedēdo ab ea. Gal̓. 1. Sꝫ licet nos aūt angelꝰ de celo euāgelizet vob̓ p̄terꝙͣ qd̓ euāgelizauimꝰ vob̓ anathema ſit.Rō monitiōis accipit̉. pͥmo ex fructu ẜuate monitiōis.Scd̓o ex ip̄a monitiōe ibi. Scitꝭ em̄ q̄ ⁊c. Dicit gͦ. Licꝫſitis boni tn̄ ꝑ exercitiū mādatoꝝ et cōſilioꝝ abūdabitiset proficietis .2. coꝝ. 9. Potēs eſt deꝰ oēm gratiā abūdare facere ī vobis ⁊c. Eſt em̄ charitas tā magna ꝙ ſemꝑ reſtat qͦ ꝓficiēdū ſit. Itē q̄ ex monitiōe accepiſtꝭ honeſta ſūt et vtilia. psͣ. Lex dn̄i īmacl̓ata ⁊c. ꝓuer. 6. Man
L ij