in epiſtolam ad Philippenſes IIII

primo ponit gaudiū conceptū ex eoꝝ beneficio. Secūdocōmendat eoꝝ beneficiū ibi. Quoniā tandē ⁊c. Tertioexcuſat tarditatē ibi. Occupati ⁊c. Dicit ergo moneo vtgaudeatis. ſed ego gauiſus ſuꝫ ꝓpter ea que feciſtis nōin rebus: ſed in dn̄o. Abac. 3. Ego aūt in dn̄o gaudebo⁊cͣ. Gauiſus ſum inquā vehementer. qꝛ ꝓpter filios meos. ¶ Deinde ponit̉ materia gaudij ibi. Quoniā tandē⁊c. Bona opera ſunt opera miſericordie ⁊ dicunt̉ floresqꝛ ſicut ex flore fructꝰ ꝓuenit: ita ex eis fruitio vite beate percipit̉. Eccl̓. 24. Flores mei fructus honoris ⁊ honeſtatis. Qn̄ ergo opus bonū intermittit̉ ⁊ poſtea reſumit̉ dicit̉ reflorere. Iſti aūt aliqn̄ ꝓuiderūt apl̓o. ⁊ iterūnūc ꝓuiderūt: ideo dicit eos refloruiſſe. Et hoc exponitcū ſubdit. Pro me ſentire .i. mihi cōꝑati. sͣ. 1. Sicut eſtmihi iuſtū hoc ſentire ꝓ om̄ibus vobis ⁊c. 1. mach. 10.Que noſtra ſūt ſentias nobiſcū vt ꝯſerues amicitias adnos ⁊c. ¶ Sicut ⁊ olī ſcꝫ qn̄ mihi ꝓuidiſtis. Et hoc tandem aliqn̄ qꝛ licet tarde: tamen aliqn̄ feciſtis Ro. 1. Siqūo tandem aliqn̄ ꝓſperuꝫ iter habeā ⁊c. ¶ Deinde cūdicit. Occupati ⁊c. excuſat tarditatē. Quaſi dicat. Nōimputo negligētie vel culpe. ſed neceſſitati. qꝛ eratis occupati propter tribulatiōes quas paſſi eſtis. Eccl̓. 40º.Occupatio magna creata eſt oībus hoībus ⁊c. ¶ Deinde cū dicit Non quaſi ꝓpter ⁊c. beneficiū exponit. ⁊ primo cauſaꝫ gaudij. Scd̓o beneficiū quo floruerūt ibi Ecitis aūt ⁊ vos ⁊c. Tertio cōmemorat bene ficiuꝫ pn̄s ibi.Habeo aūt oīa ⁊c. Item prīo excludit cauſaꝫ gaudij extimatā. Scd̓o ꝓpriā mentis ꝯſtantiā ibi. Ego em̄ didiciTercio approbat beneficientiā ibi. Verūtamen bene feciſtis ⁊c. Dicit ergo. Non gaudeo ꝓpter penuriā a vobis ꝓpulſaꝫ que grauis erat. Eſa. 48. Elegi te in camino paupertatis. Sed tn̄ nō deprimit animū niſi eoꝝ quiin diuitijs delectant̉: aut qui gloriantur in ſubſtātia. Etideo apl̓us non triſtat̉ de paupertate. cuiꝰ ratio eſt conſtantia mentis eius quā primo ponit. Scd̓o cauſam eiꝰibi. Oīa poſſuꝫ ⁊c. Item primo ponit ꝯſtantiā in ſpeciali caſu. Scd̓o generaliter in oībus. ibi. Ubiqꝫ ⁊c. Dicitergo paupertatē nō timeo qꝛ didici ⁊cͣ. Nihil demōſtratita mentē ſapientis perfecti ſicut ꝙ ſciat vti quolibet ſtatu. Sicut em̄ eſt bonus dux qui in quolibet exercitu operat̉ ẜm exigentiā eius. ⁊ coriarius qui ex quolibet coriofacit optimos ſotulares. ſic ille perfectus eſt qui ſcit vtiquolibet ſtatu vt ſi ſit in magno nō eleuet̉ ⁊ ſi in minimonō deijciat. Et ideo dicit. Didici ⁊c. Eſa. 50. Dn̄s deꝰaperuit mihi aurē ego aūt non ꝯtradico retrorſū nō abij⁊c. Et hoc ſufficit ſi parū habeo: ſi multū ſcio me cōtemperare. Et ideo ſe exponit dicēs: Scio humiliari. Hūilitas aūt qn̄qꝫ dicit virtutē quandā. Luc. 14. ⁊. 18. Quiſe humiliat exaltabit̉ ⁊c. Qn̄qꝫ deiectionē. p̄s. Humiliauerunt in cōpedibus pedes eius ⁊c. Et ſic loquit̉ hic dicens: Scio humiliari .i. abiectionē ſuſtinere moderateſicut oportet. Et qꝛ hoīes exaltant̉ per diuitias ⁊ deprimunt̉ per paupertatē. ideo exaltationē vocat abūdantiāEt in vtroqꝫ eſt periculū. qꝛ ex abūdantia erigit̉ animusꝯtra deū. ex paupertate deijcit̉. Et ideo dicit̉ Prouerb̓.30. Paupertatē ⁊ diuitias ne dederis mihi. Sed apl̓sloqͥt̉ melius qꝛ virtute ī vtroqꝫ ſcit vti. ⁊ hoc vbiqꝫ .i. inomni loco. ⁊ negocijs. ſtatibus. ⁊ ꝯditōibus inſtitutus.ſicut. 2. coꝝ. 6. In oībus exhibeamus noſmetip̄os ſicutdei miniſtros ⁊c. ¶ Deinde cū dicit. Oīa poſſuꝫ ⁊c. ponit cauſam ſue cōſtantie dicēs: Oīa poſſuꝫ ⁊c. Quaſi dicat. Non poſſē hos inſultus ſuſtinere niſi manu dei meꝯfortante. Ezech. 3. Manus dn̄i erat mecū. Eſaie. 40.Qui ſperāt in dn̄o mutabūt fortitudinē aſſument pēnaſſicut aquile ⁊c. Sed nūqͥd ſuꝑfluit qd̓ miſimus cū ſciasegere? Non. qꝛ licet ſciaꝫ penuriā pati qd̓ eſt virtus. tn̄

nō debet mihi ſubuentio ſubtrahi. Ro. 12. Neceſſitatibus ſanctoꝝ cōicantes. Heb. 10. Nam ⁊ vinctis cōpaſſieſtis. Et ſic patet cauſa gaudij. ¶ Scd̓o cōmemorat pre-teritū beneficiū ibi. Scitis aūt ⁊c. A quibuſdā em̄ nihilacctpiebat. ſcꝫ corinthijs ⁊ theſſalonicenſibus. ⁊ hoc qꝛcorinthij erāt auari ⁊ cū turbatiōe mīſtraſſent. ſꝫ qꝛ theſſalonicenſes erāt ocio dediti: laborabat dans eis exemplū laborādi. Iſti vero erāt boni in abſentia ⁊ pn̄tia. Vnde dicit. 2. coꝝ. 11. Alias eccleſias expoliaui accipiēs ſtipendiū ad mīſteriū vr̄m. ¶ In rōe dati ſpūalis ⁊ acceptitꝑalis. 1ͤ. coꝝ. 9. Si nos vobis ſpūalia ſeminauimꝰ. nōmagnū eſt ſi nos carnalia veſtra metamus ¶ Quia ⁊ intheſſalonica ⁊c. Et hoc eſt argumentū ꝙ papa poteſt abvna eccleſia acciꝑe in ſubſidiū aliaꝝ nō aūt ſine oī cauſa.¶ Sciendū eſt aūt ꝙ cū quis dat aliquid alicui: duo ſūtꝯſiderāda. ſcꝫ ſubſtātia muneris ⁊ meritū dantis. qͥ gaudet de tꝑalibus gaudet de ſubſtātia muneris nec queritniſi dantē: ⁊ hic eſt mercenarius. Qui aūt querit meritūquerit fructū virtutis ⁊ iuſticie. Et talis eſt paſtor. Fructū inꝙͣ qui abūdat in ratiōe veſtra. Rō dicit̉ duplicitervel ẜm ꝙ eſt virtus aīe. ⁊ ſic oīs virtus eſt ratiōis. Ro.12. Ratiōabile obſequiū veſtrū Qn̄qꝫ eſt rōcinatio ⁊ cōputatio. Mat. 18. Qui voluit rationē ponere cū ſeruisſuis ⁊c. Ideo dicit abundantē in ratiōe. qꝛ plus dabantꝙͣ tenerent̉. qꝛ quidā tantū in pn̄tia: ſed iſti etiam mittebant romā. ¶ Habeo aūt q̄ miſiſtis ⁊c. Acceptis .i. hisque miſiſtis. In odorē ⁊c. Leuit. 3. ⁊. 4. Offerre holocauſtū in odorē ſuauitatis dn̄o. Eſt em̄ odor deo ſuauisdeuotio offerentiū ⁊ inter oēs hoſtias multū valent elemoſine. Heb. 13. Bn̄ficiētie aūt ⁊ cōionis nolite obliuiſci. talibus em̄ hoſtijs ꝓmeret̉ deus. ¶ Deinde cū dicitDeus aūt ⁊c. finit epl̓aꝫ in oratiōe. ⁊ primo ponit orationē. Deus aūt meus ⁊c. Unus deus eſt oīm per creationē ⁊ potentiā. ſed meus qꝛ ſingulariter ei ſeruio. Ro. i.Teſtis em̄ eſt mihi deus cui ſeruio ⁊c. Impleat ⁊cͣ. qꝛimpleſtis meū. Et hoc poteſt dn̄s qꝛ abundat ẜm diuitias. Ro. 10. Idem dn̄s oīm diues in oēs qui inuocāt illū⁊c. Et hoc veꝝ in gloria ſcꝫ ſua. qꝛ ibi īplebit̉ totū deſideriū. p̄s. Satiabor cū apparuerit gloria tua. p̄s. Quireplet in bonis deſideriū tuū. Et hoc in xp̄o. i. per xp̄m.2. petri. 1. Per quē maxīa nobis ⁊ precioſa donauit ⁊c̄.Et de oībus his ſit deo trinitati ⁊ patri noſtro gloria ⁊cͣI. tymoth. 1. Soli deo honor ⁊ gloria ⁊c. Seculū eſt ſpaciū ſeu duratio generatiōis aut memorie hoīm. Poſitaprimo oratiōe. ⁊ ſcd̓o gratiarūactiōe. Tertio ponit ſalutationē. ¶ Oēm ſanctū .i. fideles in xp̄o. qꝛ per xp̄m ſanjctificati. Heb. 13. Vt ſanctificaret per ſuū ſanguinē populū extra portā paſſus eſt. Et patet per totū ¶ Maxeī ⁊c.Et per hoc intelligit̉ ꝙ multos de familia ceſaris cōuertit. ſupra primo. Vt vincula mea manifeſta in xp̄o fierētin oī pretorio ⁊ ceteris hoībus ⁊c. Quāuis aūt. Math.II. dicat̉. Qui mollibus veſtiunt̉ in domibus regū ſunt⁊c. tn̄ ad ꝓmouendū bonos ⁊ impediendū malos videt̉licitū ſanctis in curijs regū cōmorari ſed nō ꝓpter delitias ⁊ ꝯcupiſcentiā voluptatū. Et dicit. Qui de ceſarisdomo ſunt vt eos animet ad gaudiū ⁊ ad fidē ¶ Deindeponit ſuā ſalutationē de manu ſua diēs: Gratia dn̄i ⁊cͣ.¶ Explicit deuotiſſima expoſitio doctoris angelici ſanctiſſimi Thome de aquino ordinis fratrū predicatoꝝ ſuper epl̓a glorioſi apl̓i ſancti Pauli ad philippenſes.¶ Incipit ſubtilis explanatio eiuſdē glorioſiſſimi doctoris ſancti Thome de aquinō ordinis fratrū predicatoꝝ ſuper epiſtoſtola ſanctiſſimi Pauli apl̓i ad coloſſenſes.

I ij