in epiſtolam ad Philippenſes IIII.

autem ſuū cōmendat quintupliciter. Primo ſcd̓m amrem oſtendēs eos ſibi dilectos. Vnde dicit. Fratres. ſcꝫper fidem. Math. 23. Omnes vos fratres eſtis. Itē perchyritatē. Unde dicit. Chariſſimi. 1ᵉ. coꝝ. 10. Chariſſimi mihi ⁊c. Item ſcd̓m deſideriū. Vnde dicit̉. Deſiderātiſſimi. ſupra primo. Teſtis eſt mihi deus quomō cupiā⁊cͣ. Et dico deſiderātiſſimi. qꝛ deſidero vos: vel quia medeſideratis. Item per gaudiū. Unde dicit. Gaudiū meūAt hoc ſcꝫ ꝙ eſtis boni Prouer. 10. Filius ſapiēs letificat patrē ⁊c. Item per rationē gaudij. Unde dicit. Corona mea. 1. theẜ. 2. Que eſt em̄ ſpes noſtra. aut gaudiū. aut corona glorie? Nonne vos eſtis; ⁊c. ¶ Deindecū dicit. Sic ſtate ⁊c. ponit monitionē de perſeuerantiadicēs: Sic ſtate ⁊c. i. ſicut ego ꝑſeuerate. vel ſic ſicut ſtatis. Mat. 10. Qui perſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰerit. ¶ Deinde cū dicit. Euchodiā rogo ⁊c. ſingularesmonitiōes ponit. Et primo de cōcordia. Scd̓o de ſollicitudine adiutorij ibi Etiā rogo ⁊ te ⁊c. He due mulieresſancte miniſtrabāt ſanctis in ciuitate philippenſi. ⁊ forte erat aliqua diſcordia inter eas. ideo eas ad concordiāreuocat. 2ᵉ. coꝝ. vlti. Idem ſapite. ¶ Deinde cū dicit.Etiā rogo te ⁊c. quendā rogat vt adiuuaret quaſdā perſonas. Et dicit cōpar. qꝛ ſocius erat predicatiōis eius.rouer. 18. Frater qui iuuat̉ a fratre quaſi ciuitas fortis. Adiuua illas ⁊c. Et ad hoc rogo oēs quoꝝ noīa ⁊c.Quod ponit ne ſi alios nō noīaret turbarent̉. Quaſi dicat. Non eſt magnū ſi nō ſcribo omniū noīa. qꝛ ſunt ſcripta in meliori loco. Mat. 5. Gaudete ⁊ exultate ⁊c. Liber vite ẜm glo. eſt predeſtinatio ſanctoꝝ. ⁊ hoc eſt veꝝẜm rem. ſed differt ratiōe. Sciendū eſt autē ꝙ olim eratcōſuetudo ꝙ qui ordinabant̉ ad aliqd̓ officiū vel dignitatē ſcribebant̉ in matricula: ſicut milites et ſenatores qͥpalatio cōſcripti erāt. Omnes aūt ſancti predeſtinati eligunt̉ a deo ad magnū. ſcꝫ ad vitā eternā. Et hec ordinaꝫtio eſt predeſtinatio. Conſcriptio huiꝰ ordinatiōis dicit̉liber vite. ⁊ hec cōſcriptio eſt in memoria diuina quia inquantū ordinat predeſtinat. Inquantū vero īmobiliterſcit. dicit̉ eſſe preſcriptio. Firma ergo noticia de predeſtinatis dicit̉ liber vite Sed nūquid aliqui inde delent̉:Sciendū eſt ꝙ aliqui ſunt ſcripti ſimpliciter. aliqui ẜmquid. Sunt em̄ aliqui predeſtīati a deo vt habituri ſimpliciter vitā eternā. ⁊ iſti ſunt ſcripti indelebiliter. Alievt habeāt vitā eternā non in ſe ſed in ſua cauſa inquātuꝫordinant̉ ad iuſticiā preſentē. ⁊ tales dicunt̉ deleri de libro vite qn̄ excedunt a preſenti iuſticia. ¶ Deinde cū dicit. Gaudete in dn̄o ⁊c. hortat̉ eos ad proficiendū in melius. ⁊ primo ordinat eorū animū ad ꝓficiendū in meliSecūdo actū eoꝝ ibi. De cetero ⁊c. Animū autē ordinattripliciter. ⁊ primo quantū ad ſpirituale gaudiū. Scd̓oquantū ad ſpiritualē quietē ibi. Nihil ſolliciti ⁊c. Tertio quantū ad pacē ibi. Et pax ⁊c. Circā primū primo deſcribit quale debet eſſe noſtrū gaudiū. Secūdo oſtenditgaudij cauſaꝫ ibi. Dn̄s ꝓpe eſt ⁊c. Neceſſariū eſt enimcuilibꝫ volēti ꝓficere ꝙ habeat ſpirituale gaudiū Prouerb̓. 17. Animꝰ gaudens etatē floridā facit ⁊c. Conditiones aūt quattuor veri gaudij tangit apl̓s. ⁊ primo ꝙdebet eſſe rectū qd̓ eſt qn̄ eſt de ꝓprio bono hoīs. quodnō eſt quid creatū ſed deus. p̄s. Mihi adherere deo bonū eſt ⁊c. Tunc aūt rectuꝫ eſt qn̄ in dn̄o. Ideo dicit. Indn̄o. Reemie. 8. Gaudiū dn̄i eſt fortitudo veſtra ⁊c. Itēꝯtinuū. Unde dicit. Semper. 1ᵉ. theẜ. vlti. Semꝑ gaudete. Qd̓ ſit qn̄ non interrumpit̉ peccato. Tunc em̄ eſtꝯtinuū. Aliqn̄ vero interrumpit̉ per triſticiā temporalēqd̓ ſignificat imperfectionē gaudij Cū em̄ quis perfectegaudet nō interrumpit̉ eius gaudiū. qꝛ parū curat de reſparū durante. Et ideo dicit. Semꝑ. Item multiplicatūī

debet eſſe. Si em̄ gaudes de deo imminet tibi gaudere103de eius incarnatiōe. Luce .1. Euāgelizo vobis gaudiūr̄magnū. qꝛ natus eſt ⁊c̄. Iteꝫ vt gaudeas de actiōe Prouerb̓. 21. Gaudiū eſt iuſto facere iudiciū ⁊c. Imminet etiaam tibi gaudiū de contemplatiōe. Sap. 8º. Non habetā̄amaritudinē cōuerſatio illius. Item ſi gaūdes de bonoeꝓprio īminet tibi gaudere ſimiliter de bono alioꝝ. Iteꝫūſi de preſenti īminet etiā de futuro. Et ideo dicit. Iterūfi⁊c. Item debet eſſe moderatū. ne ſcꝫ effluat per volupta.tes ſicut facit gaudiū mūdi. Et ideo dicit. Modeſtia ve-ſtra ⁊c. Quaſi dicat. Ita ſit moderatū gaudiū veſtruꝫ ꝙnō vertat̉ in diſſolutionē. Iudith vlti. Populus erat iolcundus ẜm faciē ſanctoꝝ ⁊c. Prouerb̓. 12. Qui ſuauiseſt viuit in moderatiōibus. ¶ Et dicit. Nota ſit oībushoībus. Quaſi dicat. Vita veſtra ſic moderata ſit in ex-terioribus vt nulliꝰ offendat aſpectū. Impediret em̄ cōuerſationē veſtrā. ¶ Deinde cū dicit. Dn̄s enim ꝓpe eſttangit̉ cauſa gaudij. Homo em̄ gaudet de ꝓpinquitateamici. Dn̄s quidē ꝓpe eſt preſentia maleſtatis. Act. 1.Non longe eſt ab vnoquoqꝫ. Itē eſt ꝓpe per inhabitātēgratiā. Iaco. 4. Appropinquate deo ⁊ appropīquabitvobis. Item per exauditiōis clementiā. p̄s. Prope eſtdn̄s inuocantibus eū. Item ad remunerandū. Eſa. 14.Prope eſt vt veniat tempꝰ eius. ⁊ dies eius nō elongabunt̉ ⁊c. ¶ Deinde cuꝫ dicit. Nihil ſolliciti ⁊c. oſtenditꝙ mens noſtra debet eſſe quieta. ⁊ primo oſtendit ſuperfluā ſollicitudinē. Scd̓o oſtendit quid loco eius in mente ſuccedat ibi. Sed in omni oratiōe ⁊c. Et ſatis ꝯueniēter ſubdit. Nihil ſolliciti ⁊c. ad hoc qd̓ dixerat. Dn̄s ꝓpe eſt. Quaſi dicat. Ipſe oīa tribuet. vnde non neceſſeeſt ꝙ ſitis ſolliciti. Mat. 6. Ne ſolliciti ſitis anīe veſtrequid māducetis. neqꝫ corpori veſtro quid induamini ⁊cͣSed cōtra. qꝛ dicit̉ Ro. 12. Qui preeſt in ſollicitudineReſpondeo. Dicendū eſt: ꝙ ſollicitudo qn̄qꝫ importatdiligentiā querendi qd̓ deeſt. ⁊ hoc eſt cōmendabile. etopponit̉ negligētie. qn̄qꝫ anxietatē animi cum defectuſpei ⁊ timore de obtinendo id circa qd̓ ſollicitat̉. ⁊ hancꝓhibet dn̄s. Mat. 6. ⁊ hic apl̓us. qꝛ non debet deſperare quī dn̄s dēt ncceſſaria. Sed loco ſollicitudinis debemus habere recurſuꝫ ad deū. 1ᵉ. petri vlti. Omnē ſollicitudinē ꝓijcientes in eū: qm̄ ipſi eſt cura de vobis. Ethoc ſit orando. Et ideo dicit. Sed in omni ⁊c. Et cōuenienter poſtꝙͣ dixit. Dn̄s prope eſt. ſubdit de petitiōe.Nouo em̄ dn̄o venienti porrigunt̉ petitiones. Et ponitquattuor que neceſſaria ſunt in qualibet oratiōe. Oratio em̄ importat aſcenſuꝫ intellectus in deū. Et ideo dicit. In omni oratiōe Eccl̓. 35. Oratio humiliantis ſe nubes penetrabit ⁊c. Item debet eſſe cū fiducia impetrādi⁊ hoc ex dei miſericordia. Dan̄. 9. Neqꝫ em̄ in iuſtificatiōibus noſtris ꝓſternimus preces ante faciē tuā. ſed inmiſeratōibus tuis multis ⁊c. Et ideo dicit. Obſecratione que eſt ſacra cōteſtatio per dei gratiā ⁊ eius ſanctitatē. ⁊ ideo ſe humiliātis eſt. Prouerb̓. 18. Cū obſecratione loquit̉ pauper. Et hoc fit cū dicimus. Per paſſionē ⁊crucē tuā ⁊c. Quia vero ingratuſ de beneficijs acceptisindignus eſt vt alia accipiat. ideo ſubdit. Cū gratiarūactione. 1ͤ. theẜ. vlti. In oībus gratias agite. Et tūc proponit petitionē. Et ideo dicit. Petitiōes veſtre Mat.7. Petite ⁊ accipietis. Et hec quattuor ſi bene cōſideremus habent oēs orationes eccleſie. Primo em̄ inuocat̉deꝰ. poſt cōmemorat̉ diuinū beneficiū. Tertio petit̉ beneficiū. Quario ponit̉ obſecratio. Per dn̄m noſtrū ⁊c.Sed notandū ꝙ dicit: petitiōes veſtre innoteſcāt apuddeū. Nunquid dn̄s neſcit hoc? Ideo hoc tripliciter exponit̉ in glo. Primo innoteſcant. id eſt approbent̉ antedeū ⁊ appareāt quaſi digne ⁊ ſancte. p̄s. Dirigat̉ domīe