Explanatio ſancti Thome

Si de furto. Non furtum facies. ⁊ ſic de alijs. Dicit̉ aūtſcutum fidei. qꝛ ſicut ꝓtegit totum pectus: ita fides debet eſſe in pectore. Spes autē dicit̉ galea. qꝛ ſicut galeaeſt in capite: ita caput virtutū moraliū eſt finis. ⁊ de hoceſt ſpes ſcꝫ de fine. Ec ideo dicit̉. Et galeaꝫ ſalutis aſſumite. ¶ Item tertio ſunt arma ad pugnandū. qꝛ non ſolum ſufficit ſe defendere: ſed etiam aduerſariū impugnare. Hoc autē ſicut fit ꝑ gladium corporaliter: ita ꝑ verbum dei qd̓ ē ſpūſſancti ſpūaliter. Et ꝓpt̓ hoc dicit. Etgladium ſpūs quod eſt verbuꝫ dei ſcꝫ aſſumite Heb̓. 4.Uiuꝰ ē ẜmo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior om̄i gladio ancipiti ꝑtingēs vſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſpūs. Et predicatio dicitur gladius ſpūs: qꝛ non penetrat vſqꝫ ad ſpiritūniſi ducat̉ a ſpūſancto. Matth̓. 10. Non enim vos eſtisqui loquimini. ſed ſpiritus patris veſtri qui loquit̉ in vobis. Sic ergo habemus arma quibꝰ defendamur a carnalibus hoſtibus ſcꝫ a gula ⁊ luxuria qd̓ ſit ꝑ temperantiam ibi. State ergo ſuccincti lumbos veſtros ⁊c. Itemquibus vincamꝰ cupiditates terrenas ſcꝫ arma iuſticie:que abſtinere nos faciunt ab illlcitis ibi. Induti loricaꝫiuſticie. Et puritatem affectus ſeu paupertatē q̄ nos retrahit etiam a licitis ibi. Calciati pedes ⁊c. Item habemus arma quibus ꝓtegamur ab erroribꝰ ſcꝫ arma fidetibi. In omnibꝰ ſumentes ſcutū fidei. Et etiam ab hoſtibus generꝭ humani ibi. Quo ſcꝫ ſcuto fidei poſſitis oīatela nequiſſimi ignea extinguere. Item habemus armaquibus in bonis ſpūalibus confirmamur ſcꝫ arma ſpei.ibi. Et galeā ſalutis aſſumite. Galea ponit̉ ī capite ſicutſpes in fine. Nunc autē caput virtutū moraliū eſt ipſe finis de quo eſt ſpes. Vnde nihil eſt aliud galeaꝫ ſalutisaſſumere ꝙͣ ſpem de vltimo fine habere. Item habemꝰarma ad impugnandū ipſos demones ſcꝫ gladium ſpūsqd̓ eſt verbum dei qd̓ ſit frequenter in ſermonibꝰ in quibus verbū dei penetrans corda peccatoꝝ expellit cōgeriem peccatoꝝ ⁊ demonum.Lectio quinta.Er omnē orationē et obſecrationeꝫorantes omni tempore in ſpiritu ⁊in ipſo vigilantes in om̄i inſtantia⁊ obſecratione ꝓ omnibus ſanctis ⁊ ꝓ me:vt detur mihi ſermo in apertione oris meicum fiducia notum facere myſteriū euangelij ꝓ quo legatione fungor in catena iſta. itavt in ipſo audeam ꝓut oportet me loqui.Ut autē ⁊ vos ſciatis que circa me ſunt qͥdagam: om̄ia vobis nota faciet tychicus chariſſimꝰ frater ⁊ fidelis miniſter in dn̄o: quēmiſi ad vos in hocipſuꝫ vt cognoſcatis quecirca nos ſunt ⁊ conſolentur corda veſtra.Pax fratribus ⁊ charitas cū fide a deo pr̄enoſtro ⁊ domino ieſu chriſto. Gratia cū omnibus qui diligunt dn̄m nr̄m ieſum xp̄m inincorruptione Amen.Supra poſuit apl̓us que dixerat de inſidijs ⁊ armaturis: hic exponit illud de cōfirmatione ⁊ confortatione inpotentia dei ⁊ hoc ſit ꝑ orationē dei ſuꝑ auxilio diuino.Facit autē tria primo monet eos ad orandum ꝓ ſeipſis.Secundo ꝓ alijs. Tertio ꝓ ipſomet apl̓o. ¶ Circa primum ponit ſeptem cōditiones orationis. Primo ꝙ debet eſſe perfecta. Vnde dicit. Omnē orationē qd̓ ſit cuꝫ

in omnibus recurrit quis ad orationē vel orat ꝓ om̄i bono. Secūdo ꝙ ſit humilis nō preſumptuoſa. psͣ. Reſpexit in orationē humiliū ⁊c. Qd̓ ſit qn̄ homo non putat ſeexaudiri ꝓpter merita ſua ſcꝫ ꝓpter miſericordiā diuināEt ideo dicit. Obſetrationē ſed ꝑ ſacre rei acceptioneꝫ.Phil̓. 4. In omni oratione ⁊ obſecratione cū gratiaruꝫactione petitiones veſtre innoteſcant apud deū. Tertioꝙ ſit continua ibi. Om̄i tempore. .1. theſſal̓. 5. Sine intermiſſione orate. in omnibꝰ gratias agite. psͣ. Benedicam dominū in omni tempore ſcꝫ ſtatuto. Quarto ꝙ ſitdeuota. qꝛ in ſpiritu. 1. corin. 14. Pſallā ſpū pſallam etmente id eſt non vt vagus. Quinto ꝙ ſit vigilans ibi.Uigilantes. 1. Pe. 4. Eſtote prudētes ⁊ vigilate in orationibus. Sexto ꝙ ſit inſtans ibi. In om̄i inſtātia Ro.12. Orationi inſtantes. ⁊c. Septimo caritatiua vt ſcꝫ fiat ꝓ omnibus alijs ſanctis. 1. Ti. 2. Obſecro em̄ primūomniū fieri obſecrationes orationes poſtulationes gratiarumactiones ꝓ om̄ibꝰ homībꝰ ⁊c. ¶ Deinde vltimoꝓ ſe. Et ꝓ me inquit. Vbi tria petit ꝓ ſe que cuilibet p̄dicatori ſunt neceſſaria ſcꝫ ꝙ os aperiat: ⁊ ad predicādūſe preparet ꝙͣtum in ſe eſt: vt detur ſibi gratia. Et vt hectria ſibi dent̉ petit vt oret̉ ꝓ ſe dicēs. Vt det̉ mihi ſermoin aꝑtione oris mei. Non em̄ potero loqͥ niſi qd̓ dederitmihi dn̄s. dicebat ille balaā Numeri. 22. Un̄ dominusMatth̓. 10. Non em̄ vos eſtis qͥ loquimini: ſed ſpūs ⁊c.Unde dicit̉ ibidē. Dabit̉ em̄ vobis in illa hora qͥd loqͣmini. Hoc aūt dictū pͥmo ponit hic apl̓us vt det̉ inqͥt mihi ſermo in apertione oris mei. Col̓. vlti. Orātes ſimul⁊ ꝓ nobis vt deus aperiat nobis hoſtiū ſermonis. Et adqͥd paule? Rn̄det. vt ſcꝫ poſſim cum fiducia notū facereeuangelij myſteriū ꝓ qͦ legatione fungor in catena. Ethoc eſt ſecundū qd̓ petit. qꝛ nō ſolū eſt neceſſariū p̄dicacatori vt det̉ ei ſermo in aꝑtione oris ſeu ſcīa. ſꝫ vt ẜmonem ſibi datū p̄dicet audacter ⁊ cum fiducia. Et hoc eſtqd̓ dicit. Cū fiducia ⁊c. Et ſic p̄dicabāt apl̓i de qͥbꝰ act̓.4. Ꝙ loq̄bant̉ cum fiducia verbū dei. Cōmendat auteꝫapl̓us officiū p̄dicationis ab excellētia ⁊ altitudine. Un̄dicit. Myſteriū euangelij. Scd̓o oſtendit ꝙ ꝓ ip̄o libēter ſuſtinuit tribulatiōꝫ ⁊ ignominiā. Vnde dicit. Proquo legatione fungor in catena. De his duobus ſimulCol̓. vltimo. Vt deus aperiat nobis hoſtiū ſermonis adloquendū myſteriū xp̄i. ꝓpter quod ⁊ vinctus ſum. Etquia vt dicit̉ Eccͣ. 20. Ex ore fatui reprobat̉ ꝑabola. nōem̄ dicit eam tempore ſuo. ideo apl̓us non ſolū petit ꝙdet̉ ſibi ſermo ſeu p̄dicandi ſcientia: ſꝫ et gratia loquēdicū fiducia vt ſcꝫ non deſiſteret ab incepto ꝓ catenis quibus catenatus erat ab incepto ⁊ cōmiſſo ſibi officio fiducialiter ⁊ fideliter ꝓſequendo. ſed tertio petit vt det ſibitemporis ſeu modi congruentia. quia tempus loquendi⁊ tempus tacēdi vt dicit̉ Eccͣ .3. Et ideo dicit. Vt in ip̄oaudeam ꝓut oportet me loqui ⁊ certe in omnibꝰ modui⁊ qualitas facit gratum. Et hoc idem petebat apoſtolꝰCol̓. vltimo. Vt manifeſtem illud ita vt oportet me loqͥ.quia vt dicit̉ prouer. 15. Sermo oportunus optimus.¶ In fine aūt huius epl̓e apl̓us ſtatum ſuū epheſijs manifeſtat cū dicit. Vt aūt vos ſciatis ⁊c. Ubi prīo facit qd̓dictū ē. Scd̓o eos more ſolito ſalutat ibi. Pax fr̄ibꝰ ⁊cͣIn prīa ꝑte tria fac̄. Prīo ponit̉ ſtatus ſui manifeſtatioibi. Vt aūt vos ſciatꝭ ⁊c. Scd̓o diſcipl̓i nūciantis multiplex cōmēdatio ibi. Tithicus frater meꝰ chariſſimꝰ ⁊ fidelis ⁊c. Tertio oſtēdit finē ꝓ quo eis manifeſtat ſtatūſuuꝫ: qꝛ eſt ipſoꝝ conſolatio ibi. Et conſolet̉ corda veſtraDicit ergo vt aūt vos ſciatis q̄ circa me ſunt. quid agā.om̄ia nota vobis faciet ⁊c. Quaſi dicat apl̓us. Pro myſterio euangelij ꝓ quo catenatus ſum volo ꝙ ſciatis ꝙcatena ⁊ omnes tribulatiōes et om̄ia ſupplicia q̄ in cre-