in epiſtolam ad Galathas. I

illū in gentibus. qꝛ alijs apoſtolis euāgelizantibus xp̄miudeis: paulus de mādato dn̄i iuit ad gentes ꝯuertendasEſa. 49. Parū enim eſt mihi vt ſis mihi ſeruus ⁊c. dedite in lucē ⁊c̄. Act. 13. Sic em̄ precepit ⁊c. infra Eſa. 55Ecce teſtē populis dēdi eū. ducem ac preceptorē gentibꝰ¶ Modus autē ſue ꝯuerſionis eſt perfectus ⁊ quantū adeffectū. Vnde dicit Continuo nō acquieui carni ⁊ ſanguini. id eſt ſtatim ita perfecte fui cōuerſus ꝙ oīs carnalis affectus receſſit a me. Eccl̓. 11º. Facile eſt em̄ in oculis dn̄iſubito honeſtare pauperē. Et accipit̉ hic caro et ſanguisꝓ vitijs carnalibus. 1ᵉ. corint. 15. Caro ⁊ ſanguis regnuꝫdei nō poſſidebūt ⁊c. infra. 5. Caro cōcupiſcit ⁊c. Uel ꝓaffectu ⁊ amore ad carnaliter ſibi coniūctos. Mat. 16. Caro ⁊ ſanguis nō reuelauit tibi ⁊c̄. Sic apl̓us vitia ſuperauit ⁊ ſuos iudeos cōtempſit. ¶ Item ꝙͣtum ad intellectūquia ita fuit inſtractus a xp̄o ꝙ non fuit ei neceſſe inſtruiab apl̓is. Et ideo dicit Nec veni hieroſolimā vt .ſ. ab eisinſtiuerer. ¶ Item nō fuit neceſſe inſtrui ab alijs fidelibꝰEt ideo dicit. Sed abij in arabiaꝫ ⁊c. Quaſi dicat. Noniui ad loca vbi erāt alij fideles vt me inſtruerēt. ſed iui inarabiā vbi non erant edocti in fide: ſed infideles. ⁊ reuerſus ſum damaſcū ſcꝫ ad parentes. Iob. 38ꝰ. Quis deditvehemētiſſimo hymbri curſum ⁊c. Sed cōtra dicit. Act.9. ꝙ dimiſerūt eum de muro per ſportā ⁊c. Cum autē veniſſet hieruſalē temptabat ſe iūgere diſcipulis. Uenit ergo hierl̓em. Dicendū eſt ꝙ venit. ſꝫ nō vt inſtruerēt̉. Velmelius dicendū eſt ꝙ non ſtatim venit ſed poſt aliqd̓ tempus. Et ideo ſequit̉. Deinde poſt annos tres ⁊c̄.Lectio quinta.Einde poſt annos tres veni hieroſolymā videre petrum: ⁊ manſi apuddeū diebus quindecī. Aliū auteꝫ apoſtoloꝝ vidi neminē niſi iacobum fratrem domini. Que autē ſcribo vobis ecce coraꝫ deoquia non mentior. Deinde veni in partes ſyrie ⁊ cilicie. Eram autē ignotus facie eccleſiis iudee que erant in xp̄o. Tantū autē auditum habebāt: quoniaꝫ qui perſequebat̉ nosaliquādo: nunc euāgelizat fidem quā aliquādo expugnabat. ⁊ in me clarificabant deum.Poſtꝙͣ ſuperius apl̓s oſtendit ſe nō accepiſſe euangeliūab homīe ante conuerſionē ſuā. nec temꝑe ſue ꝯuerſionishic probat ꝙ nec etiā poſt conuerſionē accepit ip̄m ab homine. ſed potius hic oſtendit quomō doctrina ſua fuit abhomībus approbata. Et circa hoc duo facit. Primo eniꝫmanifeſtat quomodo doctrina ſua fuit ab apoſtolis approbata. Secundo oſtendit qualiter fuit approbata ab alijsfidelibus. ibi. Deinde veni in partes ⁊c. Et primo narrat factū. Scd̓o confirmat veritatē dicti. ibi. Ecce coramdeo ⁊c. Dicit ergo. licet nō iuerim ad apl̓os vt inſtruererab eis circa principiū mee cōuerſionis. quia iaꝫ erā inſtructus a xp̄o. tamē ex affectu caritatis cōpulſus poſt annostres ſcꝫ cōuerſionis mee veni hieroſolymā quoniaꝫ iādiudeſideraui videre petrū. non vt diſcerē ab eo ſed vt viſitarem eū Iob. 5. Viſitans ſpeciē tuā ⁊c. Et manſi apud euꝫdiebus quindecim repertus ab eo vt verax apl̓us. Et dicit diebus quīdecim qꝛ numerus iſte cōponit̉ ex octo ⁊ ſeptē. Octonarius autē eſt numerus noui teſtamēti in quoexpectat̉ octaua reſurgentiū. Septenarius aūt eſt numerus veteris teſtamēti. quia celebrat certum diem. Manſit autem apud petrum diebus quidecim conferens cumeo de myſterijs veteris teſtamēti ⁊ noui. Et ne credat̉ ꝙ

licet ſit inſtructus a petro eſſet tamē etiā inſtructus ab aliis ſubdit ꝙ nec ab alijs fuit inſtructus. Unde dicit. Aliūautē apoſtoloꝝ a quo inſtruerer vidi neminē. id eſt nullūniſi iacobū fratrem dn̄i. Illum em̄ vidit in hieruſalē. Circa iſtum iacobū ſciendū eſt ꝙ iſte fuit epiſcopus hieroſolymoꝝ et fuit vocatus iacobus minor eo ꝙ vocatꝰ fueratpoſt iacobum alium. Dicunt̉ autē multa de iſto. Act. 15.Ipſe etiā fecit epiſtolā canonicā. Quare aūt dicat fraterdn̄i. a diuerſis diuerſimode dicit̉. Eluidius enim dicit ꝙideo dicit̉ frater dn̄i quia fuit filius beate virginis. Dicitem̄ ꝙ beata virgo xp̄m concepit ⁊ peperit. ⁊ poſt partumxp̄i concepit de loſeph ⁊ peperit alios filios. Sed hic error eſt damnatus ⁊ reprobatus. Itē patet eſſe falſuꝫ. quiaiacobus nō fuit filiꝰ ioſeph ſed alphei Alij vero dicunt ꝙioſeph ante btāꝫ virginē habuit aliā vxorē. de qua habuitfiliū iacobuꝫ ⁊ alios. qua mortua accepit in vxorē beatamvirginē de qua natus eſt xp̄s: non tamē cognita a loſephſed per ſpiritū ſanctū vt in euangelio dicit̉. Quia ergo expatre nominātur cognatiōes ⁊ ioſeph putabat̉ pater xp̄i.ideo iſte iacobus licet nō fuit filius virginis tamē vocabatur frater dn̄i. Sed hoc eſt falſum. quia ſi dn̄s matrē virginē noluit niſi virgini cōmēdare cuſtodiendā quomodoſuſtinuiſſet ſponſum eius virginē non fuiſſe ⁊ ſic perſtitiſſe. Ideo alij dicūt ⁊ in glo. tangit̉ ꝙ iacobus iſte fuit filius cleophe que fuit ſoror virginis. Dicūt em̄ ꝙ anna mater beate virgīs nupſit primo ioachim ex quo peperit mariam matrē domini. quo mortuo nupſit eleophe fratri ioachim ex quo peperit mariā cleophe. ⁊ ex hac natus eſt iacobus minor iudas ⁊ ſymon. quo mortuo dicit̉ ꝙ nupſitadhuc cuidā tercio qui vocatus eſt ſalomē. ex quo ꝯcepit⁊ peperit aliam mariā que dicta eſt ſalomē. ⁊ de hoc natꝰeſt iacobus maior ⁊ ioannes frater eius. Sed huic opinioni dupliciter cōtradicit. Ieron̄. Prīo qꝛ ſalomē nō eſt nomen viri vt etiaꝫ in greco apparet ſed eſt nomen mulierisque fuit ſoror beate virginis ⁊ ex zebedeo genuit iacobuꝫminorē ⁊ iohannē. ſicut maria cleophe ex alpheo genuitiacobū minorē iudam ⁊ ſymonē. Dicit̉ autē frater domini iſte iacobus ſpecialiter inter alios ſuos conſobrinos. ⁊hoc ꝓpter duo. Primo ꝓpter ſimilitudinē effigiei. quiaſimilis erat xp̄o in facie. Et ꝓpter ſimilitudinē vite quiaimitabat̉ xp̄m in moribus. Vel quia alphęus pater eiꝰ fuit de cognatiōe ioſeph. Et ideo quia iudei cognatiōis lineam texere ſolēt a maribus et xp̄s putabat̉ filius ioſeph vtdicit̉ Luce 3. Ideo ſpecialiter dictus eſt frater dn̄i. ⁊ nōalij qui ſolū ex matre coniūcti erant ei. Accipit̉ autem hicfrater cognatiōe. Nam in ſcriptura fratres aliquādo dicunt natura. Mat. 1º. Iacob autē genuit iudam ⁊ fratreseius. Cognatiōe. ſicut omnes cōſanguinei ſunt fratres.Gen̄. 13. Ne queſo ſit iurgiū inter te ⁊ me. fratres em̄ ſumus Gēte. ⁊ ſic om̄es vnius lingue dicunt̉ fratres. Deutrono. 17. Non poteris alterius gentis hominē regem facere qui nō ſit frater tuus. Affectiōe ⁊ ſic omnes amici etqui habent eūdem affectū dicunt̉ fratres. 3. corinth. 2º.Si viuit benadab frater meus ⁊cͣ. Religiōe. ⁊ ſic omnesxp̄iani qui habēt vnam regulā vite dicunt̉ fratres. Mat.23. Fratres eſtis ⁊c. p̄s. Ecce ꝙͣ bonum ⁊ ꝙͣ iocundū habitare fratres in vnū ⁊c̄. Cōmuniter autē omnes homīesdicunt̉ fratres quia ab vno deo gubernati ⁊ educati. Malach. 2. Nūquid nō vnus eſt pater oīm noſtrū ⁊c. ¶ Conſequēter cū dicit. Que autē dico vobis ⁊cͣ. cōfirmat periuramentū quod dixerat. Quaſi dicat. Ea que nūc ſcribovobis de me ecce in manifeſto ſunt. ꝙ nō mētior. Et hocdico corā deo. id eſt teſte deo. Iurat aūt hic apoſtolus nōex leuitate ſed ex neceſſitate iſtorū quibus neceſſariū eratvt crederent. Niſi em̄ hoc faceret nō crederent ei. 2ᵉ. corinth. 2º. Coram deo in xp̄o loquimur. Rom̄. 1º. Teſtis

A