in epiſtolam II. adCorinthios. V.

eſt ad vtilitatē veſtraꝫ. Et huiꝰ cauſa eſt. quia caritas xp̄ivrget nos ad hoc. Et dicit vrget quia vrgere idem eſt qd̓ſtimulare. Quaſi dicat. Caritas xp̄i quaſi ſtimulꝰ ſtimulat nos ad faciendū ea que caritas imperat vt ſcꝫ ꝓcuremus ſalutē proximorū. Hic eſt effectus caritatis. Ro. 8.Qui ſpiritu dei agunt̉ id eſt agitant̉ ⁊c. Canti. 8. Lampades eius vt lampades ignis ⁊c̄. Unde autē proueniat̉iſte ſtimulus caritatis. oſtendit cōſequenter ſubdēs. Eſtimātes hoc quoniā ſi vnus ⁊c. Et primo aſſigͣnat rationeꝫhuius. Scd̓o exponit ibi. Et ꝓ omnibus mortuus eſt ⁊c̄.Dicit ergo. Dico ꝙ oīa pro vobis facimus qꝛ vrget noscaritas xp̄i. quia eſtimamꝰ ꝙ ſi vnus ſcꝫ xp̄s pro om̄ibusmortuus eſt: ꝙ etiā nos ita viuamus id eſt ad vtilitatē veſtrā ꝙ etiā nobis mortui ſimus id eſt nihil curemꝰ de nobil. ſed de xp̄o ⁊ de his que xp̄i ſunt. Et hoc eſt quod dicitSi vnus ⁊c. Ro. 5. Cōmendat deus ſuam caritatē in nobis ⁊c̄. 1ͤ. Petri. 2º. Xp̄us paſſus eſt ꝓ noͣbis ⁊c. Quodergo infert. Ergo omnes mortui ſunt. exponit̉ tribus modis. Primo vt dicat̉ omnes mortui ſunt morte peccati inadam. Non em̄ eſſet neceſſariū ꝙ xp̄us pro omnibꝰ moreret̉ niſi omnes mortui fuiſſent morte peccuti in adam. 1e.corinth. 15. Sicut in adā omnes ⁊c. Scd̓o vt dicat̉. Omnes mortui ſunt ſcꝫ veteri vite. Xp̄us em̄ mortuus eſt addelenda peccata. Ergo oēs debent mori veteri vite. ſcilicet peccāti ⁊ viuere vita iuſticie. Ro. 6. Ꝙ enim mortuus eſt peccato ⁊c̓. ita ⁊ vos eſt imate v̓os mortuos eſſe ⁊cͣ.Tercio ⁊ magis litteraliter. Ergo mortui ſunt omnes ideſt ita debet ſe quilibet reputare ac ſi eſſet mortuꝰ ſibijpſi.Col̓. 3. Mortui eſtis ⁊c. Et hunc modum expōnit conſequēter cum dicit. Et pro omnibus mortuus eſt xp̄us. 1ᵉ.Ioh̓ .2º. Mortuus eſt vt viuamus chriſto. Unde ſubdit.Vt ⁊ qui viuit ſcilicet vita naturali. tam nō ſibi viuat ideſt nō propter ſeip̄m ⁊ ꝓpter bonū ſuum tantū. ſed ei quipro ip̄is mortuus eſt ⁊ reſurrexit ſcꝫ xp̄o. id eſt totā vitaꝫſuā ordinet ad ſeruitiū ⁊ honorē xp̄i. Gal̓. 2. Uiuo ego iaꝫnon ego ⁊c. Eccl̓. 29. Gratiā fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris ⁊c. Et hoꝝ ratio eſt quia vnuſqͥſqꝫ operās ſumit regulam operis ſui a fine. Vnde ſi xp̄us eſt finis vite noſtre vitam noſtrā debemus regulare nō ẜm voluntatē noſtramſed ẜm voluntatē xp̄i. Sic enim ⁊ xp̄us dicebat. Ioh̓. 6.Deſcendi de celo nō vt facerē voluntatē meam ⁊c. Notaautē ꝙ duo dicit ſcꝫ ꝙ mortuus eſt xp̄us ⁊ ꝙ reſurrexit ꝓnobis. Ubi duo exiguntur a nobis. Quia enim mortuuseſt pro nobis ⁊ nos debemus mori nobiſmetip̄is id eſt ꝓip̄o abnegare noſip̄os. Unde dicebat. Luc. 9. Qui vultvenire poſt me abneget ſemētip̄m ⁊c. Quia vero xp̄us reſurrexit pro nobis. ⁊ nos debemus ita mori peccato ⁊ veteri vite ⁊ nobiſipſis. ꝙ tamen reſurgamus ad nouam vitam xp̄i. Rom̄. 6. Quomodo xp̄s ſurrexit a mortuis pergloriā patris ita ⁊ nos in nouitate ⁊c̓. Et propter hoc dominus nō dixit ſolum abneget ſemetip̄m ⁊ tollat crucē ſuam. ſed addidit ⁊ ſequat̉ me ſcꝫ in nouitate vite proficiendo in virtutibus. p̄s. Ibūt de virtute in virtutē ⁊c̄.Lectio quarta.Taqꝫ nos ex hoc nemineꝫ nouimusſcd̓m carnē. Et ſi cognouimus ſcd̓mcarnē xp̄m iam nouimus: Si qua ergo in xp̄o noua creatura vetera tranſierunt:ecce facta ſunt omnia noua.Poſito quomodo ſancti preparant ſe ad ſuſceptionē glorie celeſtis placendo deo ⁊ proficiendo proximo. hic conſequēter oſtendit quomodo preparant ſe ad hoc idem abdicando a ſe carnalē affectuꝫ. Et circa hoc t̓ria facit. Primo ponit abdicationē carnalis affectus Secūdo excludit̉

inſtantiam. ibi. Et ſi cognouimus ⁊c. Tercio concluditintentum. ibi. Si qua ergo in chriſto ⁊c. Dicit ergo primo. Exquo ergo adeo certi ſumus de gloria eterna. Itaꝙ nos ex hoc neminē ſcd̓m carnem nouimus. Ubi notaꝙ ſcd̓m carnem eſt quedā determinatio. ⁊ poteſt dupliciter exponi: ſcd̓m ꝙ dupliciter cōſtructio fieri poteſt. Unomodo vt lyſcd̓m carnem conſtruatur cum hoc accuſatiuoneminē. ⁊ ſic exponit glo. Neminem ſcd̓m carnem. id eſtcarnaliter viuentem approbamus. Exquo enim quilibetdebet mori: non approbamus eum qui carnaliter viuit.Et hoc modo accipit̉ caro. Rom̄. 8. Vos autem in carnenon eſtis ⁊c. Alio modo neminē ſcd̓m carnem. id eſt ẜmcarnales legis obſeruantias viuentē nouimus. id eſt approbamus: ⁊ hoc modo accipit̉ caro. Phil̓. 3. Qui confidunt in carne. id eſt in carnalibus legis obſeruantijs ⁊c̄.Tercio neminē ſcd̓m carnē. id eſt ſcd̓m carnis corruptionem nouimus. id eſt reputamus. Licet̉ enim fideles adhuc carnem corruptibilē gerant tamen in ſpe iam habētcorpus incorruptibile. Unde nō reputant ſe ſcd̓m ꝙ modo carnem corruptibilē habent ſed ſcd̓m ꝙ habituri ſuntcorpus incorruptibile. Hoc modo accipit̉ caro. 1ͤ. corint.15. Caro ⁊ ſanguis regnū dei nō poſſidebūt. Alio modopoteſt conſtrui vt lyſcd̓m carnē conſtruat̉ cum hoc verbonouimus. Et ſic eſt ſenſus. Dico ꝙ exquo non debemusnobis viuere ſed ei qui pro nobis mortuus eſt. itaqꝫ nosex hoc neminē ſcd̓m carnem nouimus. id eſt nō ſequimurin aliquo carnalē affectum nec aliqueꝫ hoc̄ modo reputamus. Et hoc modo accipit̉ illud Deut. 33º. Qui dixeritpatri ſuo ⁊ matri neſcio vos ⁊cͣ. Et ſic ly ſcd̓m carnem refertur ad cognoſcentē. ſed in prima expoſitōe referebaturad cognitū. Quia vero aliquis poſſet dare inſtantiam dexp̄o quod ſaltem cognouiſſet eum ſcd̓m carnē. ideo conſequēter hoc remouet dicens. ꝙ ſi cognouimus ⁊c̄. Circaquod ſciendū eſt ꝙ manicheus adducebat verba iſta proſe in fulcimentū ſui erroris. Ip̄e enim dicebat xp̄m nō habuiſſe verū corpͥus. nec fuiſſe ex ſemine dauid natū. Et ſicAuguſt. dicit in libro cōtra fauſtum. Si quis cōtra eumallegaret verbū apoſtoli ad Ro. 1. Qui factus eſt ei ex ſemine dauid ſcd̓m carnē. ⁊ illud. iᵉ. Thi. 3. Et manifeſtemagnū eſt pietatis ſacramētū quod manifeſtatū eſt in carne ⁊c. ⁊. 2º. Thi. 2º. Memor eſto dominū ieſum xp̄m reſurrexiſſe a mortuis ex ſemine dauid ⁊c. Reſpondebat ꝙapoſtolus aliquādo fuerat huiꝰ opinionis ſcꝫ ꝙ fuiſſet exſemine dauid ⁊ ꝙ verū corpus habuiſſet: ſed poſtea hancopinionē mutauit ⁊ correxit ſe hic. Vnde dicebat Et ſi cognouimus ſcd̓m carnem xp̄m id eſt ſi fuerimus aliquādohuius opinionis ꝙ xp̄us habuiſſet veram carnē. ſed nūciam nō nouimus id eſt modo mutauimus illā opinionē etnon credimus ita. Quod quidē dupliciter improbat Auguſti. primo quia de eo quod falſo putamus nullus dicitnouimus ſed opinamur. Cū ergo apoſtolꝰ v̓tatur hic hocverbo cognouimꝰ videtur ꝙ nō aliquādo falſo putauerit.Secundo quia ſupra apoſtolus dicit. Neminē nouimusſcd̓m carnem. Si ergo verū eſſet quod dicit Manicheusapoſtolus nullū cognoſceret̉ habere veruꝫ corpus. quodeſt falſum. Eſt ergo falſū quod manicheus dicit. Et ideoaliter eſt exponendū ſcd̓m veritatē ⁊ dupliciter: Uno modo vt ſumat̉ hic caro pro corruptiōe carnis. 1ᵉ. corinth̓. 15Caro ⁊ ſanguis ⁊c̄. Et tūc eſt ſenſus. Et ſi cognouimꝰ aliquando xp̄m ſcd̓m carnem id eſt habere eū carnem corruptibilē ante paſſionem. ſed nūc iam non nouimus ſcꝫ euꝫhabere carnē incorruptibilē. qꝛ Rom̄. 6. dicitur xp̄us reſurgens ex mortuis iam nō moritur ⁊c̄. Alio modo ſcd̓mglo. vt lyſi aliquādo ſcd̓m carnem xp̄m cognouimus referatur ad ſtatū pauli ante conuerſionē ad xp̄m. Quod vero ſequit̉ ſed nūc iam non nouimus. referatur ad ſtatumv̓ iij

v̓ iij