Explanatio ſancti Thome

eſurimus ⁊ ſitimus ⁊ nudi ſumꝰ. ⁊ collaphiscedimur ⁊ inſtabiles ſumus. ⁊ laboramꝰ operantes manibus noſtris. Maledicimur ⁊ benedicimus. Perſecutionē patimur ⁊ ſuſtinemus. Blaſphemamur ⁊ obſecramus. Tāqͣꝫpurgamenta huius mundi facti ſumus omnium ꝑipſima vſqꝫ adhuc.Poſtꝙͣ apl̓us reprehēdit in corinthijs temeritatē qua miniſtros xp̄i iudicabant: hic arguit eorum elationē qua miniſtros xp̄i contemnebant. Et circa hoc tria facit. pͥmo ꝓponit qd̓ intendit. Secūdo rōeꝫ aſſignat ibi. Quis em̄ tediſcernit. Tertio eeoꝝ contemptū yronice loquēs irridetibi. Iam ſaturati eſtis. Circa pͥmū cōſiderandū eſt ꝙ apoſtolus ſupra volens repͥmere contentiones cornthiorumquas habebant rōne miniſtroꝝ: vſus fuerat noībus bonorum miniſtroruꝫ xp̄i. ſicut ſupra. I. dixit. Unūqͥſqꝫ veſtrūdicit. Ego quidē ſum pauli. ego autem apollo. ego verocephe. ⁊ ſupra tertio vbidixit ſiue paulus ſiue apollo ſiuecephas. ⁊ tn̄ non gl̓iabant̉ de bonis minriſtris xp̄i nec ꝓpter eos diffidebant ſed ꝓpter pſeudo apl̓os quos noīarenoluit ne videret̉ ex odio vel inuidia ꝯtra eos loqui. ſꝫ loco eoruꝫ poſuerat nomen ſuum ⁊ aliorū bonorum predicacatoruꝫ. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. Hec aūt fratres ſcꝫ que dixi deminiſtris de quibus gloriamini ⁊ ꝓ quibꝰ cōtenditis trāſfiguraui .i. figuraliter loquēs tranſtuli ī me ⁊ apollo. Dicit̉ em̄ ꝓuer. 1. Animaduertet ꝑabolaꝫ ⁊ interpretationēverba ſapientū ⁊ enigmata eorū. Et hoc ꝓpt̓ vos .i. vr̄aꝫvtilitatē. 2. corin. 4. Om̄ia ꝓpter vos. Vt in nobis diſcatis. ne vnus veſtrū inflet̉ .i. ſuꝑbiat aduerſus alium ꝓximum ſuuꝫ. ꝓ alio ſcꝫ ꝓ quocunqꝫ miniſtro xp̄i. Supra ꝙͣſcriptū eſt .i. vltra formā vobis in premiſſis deſcriptā. Dicit̉ em̄ ſap̄. 4. Dirumpens illos inflatos ſine voce. ¶ Deinde cum dicit. Quis em̄ te diſcernit. aſſignat rōem qͣrevnus non debeat contra aliū inflari. ⁊ primo ponit rōnemdicens. Quis em̄ te diſcernit? Qd̓ pōt intelligi dupliciter. Uno modo ſic. Quis em̄ te diſcernit a maſſa ꝑditoꝝ?;tu teipſum diſcernere non potes: vnde nō habes in te vn̄contra alium ſuperbias. Et de hac diſcretiōe dicit̉ in psͣ.Iudica me deus ⁊ diſcerne cauſam meā de gente nō ſancta. Alio modo pōt intelligi. Quis te diſcernit .ſ. ſuꝑiorem faciens proximo tuo? quod hoc tu facere non potes.Unde contra eum ſuꝑbire nō debes. Et de hac diſcretione dicit̉ Eccͣ. 33. In multitudīe diſcipline dn̄i ſeꝑauit eos⁊ īmutauit vias illoꝝ. Sed inter hoīes inquantū ſunt fideles xp̄i non eſt diſcretio qꝛ vt dicit̉ Ro. 12. Multi vnūcorpus ſumꝰ in xp̄o. Et act̓. 15. dicit petrus. Nihil diſcernit inter nos ⁊ illos fide purificans corda eorum. Secūdoexcludit quandam rationem. Poſſet em̄ aliquis diſcernivel a bonis vel a malis melior eis exiſtens ꝓpter bona q̄habet puta fidē: ſapientiā ⁊ hmōi. Sꝫ hoc excludit apl̓usdicens. Quid aūt habes qd̓ non accepiſti? qͣſi dicat nihilOm̄ia em̄ bona ſunt a deo ẜm illud psͣ. Aperiente te manum tuā omnia implebunt̉ bonitate. Et. 2. ꝑal̓. 29. Tuaſunt omnia. ⁊ que de manu tua accepimꝰ dedimꝰ tibi. ⁊ exhoc cōcludit ꝓpoſitū dicens. Si aūt accepiſti quid gl̓iariſquaſi non acceperis. ille igit̉ gl̓iat̉ quaſi non accipiens qͥde ſeipſo gloriat̉ ⁊ non de deo. ſicut de quibuſdā dicit̉ inpsͣ. Qui confidūt in virtute ſua ⁊ in multitudine diuitiarum ſuaꝝ gloriant̉. Et ad hoc ꝑtinet pͥma ſpēs ſuꝑbie: qͣſcꝫ aliqͥs ſuꝑbiendo qd̓ habet dicit a ſeipſo habere. iuxtaillud psͣ. Labia noſtra a nobis ſunt. qͥs noſter dn̄s eſt? Ille aūt glortat̉ qͣſi accipiens qͥ oīa deo aſſcribēs gl̓at̉ d̓ ipſoſicut ſupra dictū eſt. Qui gloriat̉ in dn̄o gloriet. Sic aūt

gl̓iari non eſt ſuꝑbire ſed humiliari ſub deo cui homo datgloriam ẜm illud eccͣ. vltimo. Danti mihi ſapientiā dabogloriam. ¶ Deinde cum dicit. Iam ſaturati eſtis. irrideteorum ſuꝑbiam qͥ apoſtolos xp̄i cōtemnebant. ⁊ pͥmo ī generali. ſecūdo in ſpeciali ibi. Nos ſtulti ſumus ⁊cͣ. Circapͥmū duo facit. pͥmo irridet in eis ꝙ d̓ ſe nimis p̄ſumebātſecūdo deridet in eis ꝙ apl̓os cōtemnebāt ibi. Puto em̄ꝙ deus ⁊cͣ. Circa pͥmum duo facit. pͥmo irridet eos de p̄ſumptione qua ſibi attribuebāt qd̓ nō habebant. Secūdoirridet eos de hoc ꝙ ſibi ſingulariter atribuebant qd̓ ſingulaririter nō habebant ibi. Sine nobis regnatis. Attrihuebant aūt ſibi abundantiā bonoꝝ quoꝝ quedā ſunt interiora. ⁊ quantū ad hoc dicit. Iam ſaturati eſtis id eſt vobis videt̉ ꝙ ſaturati eſtis .i. abudanter refecti ſpūali dulcedine de qͣ dicit̉ in psͣ. Satiabor dum manifeſtabit̉ gloria tua. Poterat aūt eis ẜm veritateꝫ dici ꝙ iam ſaturatieſtis nō plenitudine ſed faſtidio ẜm illud ꝓuer. 27. Aīaſatiata calcabit fauū. Quedā vero bona exteriora ⁊ ꝙͣtuꝫad hoc dicit. Iam diuites facti eſtis: ſicut vobis videt̉ ſ.diuitijs ſpūalibꝰ de quibꝰ dicit̉ Eſa. 33. Diuitie ſalutꝭ ſapientia ⁊ ſcientia. Simile eſt qd̓ dicit̉ apoc. 3. Dicis quiadiues ſum ⁊ locuples valde ⁊ nullius egeo. Sꝫ ꝯtra hocvidet̉ illud qd̓ ſupra dixit in pͥncipio dicens. Quia in omnibus diuites facti eſtis in illo in omni ſcientia ⁊cͣ. Sꝫ dicendū eſt ꝙ ſupra dixit quantū ad bonos qͥ inter eos erāt.hic autē dicit quantū ad preſumptuoſos q̄ ſuꝑbiebant deeo qd̓ non habebant. Poteſt ⁊ aliter diſtingui ſatietas etdiuitie vt ſaturitas referat̉ ad vſum gr̄e quo qͥs ſpūalibusfruit̉. Diuitie aūt ad ipſos habitus gr̄arum. Secūdo cuꝫdicit Sine nobis regnatis. irridet eos ꝙ ſibi ſingularit̓ attribuebant qd̓ nō habebant. Vnde dicit ſine nobis regnetis id eſt ita vobis videt̉ ꝙ regnū ad vos ꝑtineat non adnos. Sic em̄ erant decepti a pſeudo apl̓is vt crederent ſeſolos habere fidei veritatē que in regno dei ꝯſiſtit. apl̓mautem ⁊ ſequaces eius errare. Contra quos dicit̉ Eſa. 5.Nunqͥd habitabitis vos ſoli in medio terre? Et ne videat̉apl̓us ex in inuidia hoc dicere ſubiungit. Vtinam regnaretis. Optat em̄ vt veram fidē habeant ẜm illud act. 26.Opto omnes qͥ audiunt tales fieri qualis ⁊ ego ſum exceptis vinculis his. Et vt eis exempla humilitatis prebeatſubiungit. Vt ⁊ nos regnemus vobiſcum quaſi dicat. Sialiquā excellentiam habetis non dedignamur vos ſequi.ſicut vos dedignamimni ſequi nos. contra illud qd̓ dicit̉gal̓. 4. Qd̓ bonū eſt emulamini in bono ſemꝑ. Et eſt aduertendū ꝙ apoſtolus hic quattuor ſpecies ſuꝑbie tangit.quaꝝ pͥma eſt qn̄ aliquiſ reputat ſe nō hr̄e a deo qd̓ habetquā tangit tangit dicens. Quid gloriaris ꝙͣ non acceperis? Et hoc etiam pōt reduci ad ſecundā ſpeciē qͣ aliquisexiſtimat ꝓprijs meritis accepiſſe. Tertia ſpeciēs ē: quaqͥs iactat ſe habere qd̓ non habet. ⁊ quantū ad hoc dicit.Iam ſaturati eſtis: iaꝫ diuites facti eſtis. Quarta ſpeciesquando aliqͥs deſpectis ceteris ſingulariter vult videri ⁊ꝙͣtū ad hoc ꝑtinet qd̓ dic̄. Sine nob̓ regnatis. ¶ Dein̄ cūdicit. Puto ꝙ deus. ⁊cͣ. irridet eos de hoc ꝙ apl̓os xp̄icontemnebant. ⁊ pͥmo irriſiorie ponit contēptuꝫ. ſecundocauſam contemptus ibi. Qui ſpectaculū facti ſumus. Dicit gͦ pͥmo. Prius dixi ꝙ ſine nobis regnatis: puto enimid eſt vos putare videmini ꝙ deus nos apl̓os oſtēdit nouiſſimos cū tn̄ infra. 12. dicat̉ ꝙ deus in eccleſia poſuit pͥmum apl̓os. Sic em̄ implet̉ qd̓ d̓r Matth̓. 20. Erūt pͥminouiſſimi. ⁊ nouiſſimi primi. Et ponit exemplum. Canꝙͣmorti deſtinatos. Illi em̄ qͥ ſunt condemnati ad mortē nōuiſſimi habent̉ inter homīes. vtpote quos indignū ſit viuere. ⁊ tales apoſtoli reputant̉ a mundanis hoībus. ẜmillud psͣ. Eſtimati ſumus ſicut oues occiſiōis. ¶ Deindecum dicit. Quia ſpectaculū aſſignat cauſam contemptus