LiberBrimus

beneplacito. hoc mō forte accepit Augꝰ. dicens. Ideo ſunt qꝛnouit. id eſt quia ſciēti placuit.⁊ quia ſciens diſpoſuit. Et hicſenſus ex eo adiuuat̉. qꝛ de bonis ibi tm̄ agit Augꝰ .ſ. de creaturis. de his que deꝰ facit. q̄ omnia nouit. nō ſolū ſciētia. ſꝫ etiābeneplacito ac diſpoſitiōe. Sicergo ibi accipit̉ dei cognitio vtvt nō modo noticiā. ſed etiā boneplacitū dei ſignificet. Malaꝟo ſcit deꝰ ⁊ p̄ſcit anteqͣꝫ fiant ẜꝫſola noticia. nō bn̄placito. Preſcit em̄ deus ⁊ p̄dicit etiā q̄ noneſt ip̄e facturꝰ. ſicut p̄ſciuit et p̄dixit infidelitatē iudeoꝝ. ſꝫ nonfecit. Nec ideo quia p̄ſciuit. adpctm̄ infidelitatis eos coegitnec p̄ſciſſet vel p̄dixiſſet eorummala. niſi eēt ea habituri. Un̄d Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓.ᵈ Deꝰ inqͥt futūroꝝ p̄ſcius. ꝑ ꝓph̓am p̄dixit infidelitatē iudeoꝝ. ẜꝫ nō fecit. neqꝫ p̄ſciſſet mala eoꝝ niſi ea haberent. Non em̄ ideo quēqͣꝫ adpeccandū cogit. qꝛ futura hominū peccata p̄nouit. Illorumem̄ p̄ſciuit peccata nō ſua. Iōqꝫ ſi ea que ille p̄ſciuit ip̄oꝝ nonſunt. nō vera ille p̄ſciuit. Sꝫ qꝛilliꝰ p̄ſciētia falli nō poteſt. ſinedubio nō aliꝰ. ſꝫ ip̄i peccat quosdeꝰ peccatores eſſe p̄ſciuit. Etideo ſi nō malū ſꝫ bonum facere voluiſſent. nō maluꝫ facturip̄uiderent̉ ab eo qͥ nouit qͥd ſitquiſqͣꝫ facturꝰ. His ꝟbis aperteon̄dit̉ (ſi diligēter attēdamusp̄ſcientiā dei nō eſſe cauſaꝫ malorum que p̄ſcit. quia non ea p̄ſcit tanqͣꝫ facturꝰ. nec tanqͣꝫ ſuaſed etiā illoꝝ qui ſunt ea facturi vel habituri. p̄ſciuit ergo illaſola noticia. non bn̄placito autoritatis Unde datur intelligiꝙ deus ecōuerſo preſcit bonatanqͣꝫ ſua. tanqͣꝫ ea que factureſt. vt illa p̄ſcienda ſimul fuerītipſius noticia ⁊ autoritatis beneplacitum.Utrum preſcientia ponat p̄ſcitum per modum neceſſitatꝭvel contingentie vel infallibi-

litatis.dAd hoc autē quod ſupra dictūeſt. ſcꝫ p̄ſcientiā dei falli nō poſſe. ſolet a quibuſdā ita opponi.Deus preſciuit hunc lecturuꝫ.vl̓ aliqͥd huiuſmodi. ſed poteſteſſe vt iſte n̄ legat. ergo poteſt.aliter eſſe qͣꝫ deus p̄ſciuit. ergopoteſt falli dei p̄ſcientia. qd̓ omnino falſum eſt. Poteſt equidēnon fieri aliqͥd. ⁊ illud tn̄ p̄ſcitūeſt fieri. Nō ideo tn̄ pōt falli deip̄ſcientia. qꝛ ſi illd̓ nō fieret neca deo p̄ſcitū eſſet fieri. Sed adhuc vrgent queſtionē dicētes.Aut aliter pōt fieri qͣꝫ deꝰ p̄ſciuit. aut nō aliter. Si nō aliter.gͦ neceſſario cūcta eueniūt. Siꝟo aliter pōt. gͦ dei p̄ſciētia fallivel mutari pōt. Aꝫ pōt aliter fieri. qꝛ pōt aliter fieri qͣꝫ fiat. itaaūt ſit vt p̄ſcitū eſt. aliter gͦ pōtfieri qͣꝫ p̄ſcitū eſt. Ad qd̓ dicimus illā locutionē multipliceꝫfacere intelligentiā .ſ. aliter p̄tfieri qͣꝫ deus p̄ſciuit ⁊ hmōi. vtpoteſt nō eſſe qd̓ deus p̄ſciuit.⁊ impoſſibile eſt nō eſſe qd̓ deꝰp̄ſciuit. ⁊ impoſſibile eſt nō eſſep̄ſcita oīa que fiūt ⁊ hmōi. Poſſunt em̄ hec ꝯiunctim intelligivt cōditio ſit implicita. ⁊ diſiunctim. Si em̄ ita intelligas n̄ poteſt aliter fieri qͣꝫ deꝰ p̄ſciuit. ideſt nō pōt vtrūqꝫ ſimul eſſe. ſcꝫꝙ deꝰ ita p̄ſciuerit fieri ⁊ alit̓ fiat. veꝝ intelligis. Si aūt per diſtinctionē intelligas. vt dicashͦ alit̓ nō poſſe euenire qͣꝫ eueītquō futuꝝ deꝰ p̄ſciuit. falſum ēhoc em̄ alit̓ pōt euenire qͣꝫ euenit. ⁊ tn̄ deꝰ hͦ mō futuꝝ p̄ſciuitSil̓r ⁊ alia determinatio .ſ. impoſſibile ē illd̓ nō euenire qd̓ deus p̄ſciuit vl̓ cū deꝰ p̄ſcierit. Siꝯiūctim ītelligas. veꝝ dicꝭ. Sidiſiūctim. falſum. Ita etiā ⁊ illd̓Impoſſibile ē nō eſſe p̄ſcitū oēqd̓ fit .i. nō p̄t eſſe vtrūqꝫ ſimul.ſcꝫ vt fiat ⁊ n̄ ſit p̄ſcitū. h̓ ſenſusverꝰ eſt. Si ꝟo dicis deū nō potuiſſe nō p̄ſcire om̄e qd̓ fit. falſūeſt. Potuit em̄ facere vt nō fieret. ⁊ ita non eſſe p̄ſcitum.

Uidet̉ male dicere. Quia autſcientia hoc modo ⁊ illo dicto dicit eundem modum ſciendi autalium. Si eundem. ergo ſi vnomodo eſt cauſa.⁊ alio. Si aliuꝫmodum. ergo ind̓o eſt multiplexmodus ſciendi.non ergo vniformis ꝑ om̄ia Itiſcientia ſimplicis noticie eſt deus. ⁊ deus ē cauſa omniū. gͦ ſciētia illa eſt cauſaomniū ℟º. dicendum ꝙ in nobis noticia ſimplex ⁊ noticia beneplaciti dicūtdiuerſas cognitiones et diuerſos modos cognoſcendi. ⁊ perconſeques conotant diuerſa. indeo autē vna tm̄cognitio eſt. ſedilla vna facit deus qd̓ nos multis. ⁊ iō illa vnadupliciter pōt ſignificari ſcꝫ permoduꝫ approbtionis. ⁊ per modum noticie ſimplicis Et cum ſignificatur ꝑ modum approbationis. connatateffectum ⁊ bonitateꝫ. quādo vero per modū ſimplicis noticie ſolum euentū. Equoniā eſſe cauſam alicuiꝰ connotat effectuꝫ ſiue reſpectum.uis eadem ſit ſcientia ſiue ſapiētia a parte pricipalis ſignificati. ideo dicit̉ꝙ hec eſt cauſa illoruꝫ que preſci⁊ illa non. Et hͦdicitur. nō quiares ſignificata n̄

ſit coriſa. ſꝫ qꝛvt ſic ſignificata eſt. nonſignificat̉ pemodum cauſe. quoniancomparat̉ adea que nullomodo ſunt adeo. ⁊ ita patet illud.d Deus inquid futurorum. ⁊cͣ. iudeorum. Obitur. quia cuꝫdictum prophete fueritverum certitudinaliter.videtur ꝙ deus reuelauerit iudeis ſuum caſum ſiue damnationem. quoeſt cōtra ip̄mſuper Gene.ad litteram.vbi dic̄ ꝙ nuli debet reuelari ne cogtur deſperare. ℟º. dijcendum ꝙſus poteſtdici. ſed nopropter lreuelatur.ſue quia dicti non credtur. ſiue quidictum de cditione int̓ligitur. ſiutellectus īteligit de aliode ſeipſo. Ftquia verbEſaie ꝓphocomminatorie ⁊ generater erat dictuAt hominiam in parteincredulisaduertentiomnibus hiſmodis potiit intelligi vieēt predictioet non reuelatio.

ſit coriſa. ſꝫ qꝛvt ſic ſignificata eſt. nonſignificat̉ perImodum cauſe. quoniancomparat̉ adea que nullomodo ſunt adeo. ⁊ ita patet illud.

ppiſip-

v