LiberPrimus

cibationis nō ſe extēdit ad om̄ia. ⁊ ſic patet quare ſubſacramēto eſt in pluribꝰ. Qd̓ obijcit̉ de inſeꝑabilitervnitis. ſoluendū eſt ꝑ interemptionē. cū alteꝝ exceditalteꝝ. vt patet in genere ⁊ ſpecie. Qd̓ obijcit̉ ꝑ vnionem homo eſt deꝰ. dicendū ꝙ hoc intelligit̉ ꝑ cōmunicationē ideomatū. Similiter ⁊ eſſe vbiqꝫ ꝯuenit ꝑ ideom̄atum cōmunicationē.Queſtio IIUtrū eſſe vbiqꝫ ꝯueniat deo ſꝑ ſiue eternalit̓. Et ꝙ ſicvidet̉. qꝛ ſicut ſemꝑ ſe habet ad tꝑs. ita vbiqꝫ ad locumſed ante om̄e tꝑs deus fuit ſemꝑ. gͦ ante omnē locū fuitdeꝰ vbiqꝫ. tē ꝓpriū dei eſſentialiꝰ ei cōuenit qͣꝫ ꝓpriapaſſio alicui ſubiecto. ſed ꝓpter neceſſariā ꝯuenientiāpaſſionis ad ſubiectū diſtributio ſuppoſitorū includitdiſtributionē tempoꝝ. vn̄ dici de omni eſt. qd̓ non eſtin quodā ſic in quodā nō. nec aliqn̄ ſic. aliqn nō. ſed īquolibet ⁊ ſemꝑ. ergo ſimiliter hoc qd̓ eſt vbiqꝫ includit ſempiternitatē. ergo eſſe vbiqꝫ ſemꝑ cōuenit deo. gͦab eterno Itē res ſunt in deo ⁊ deus in rebꝰ. ſꝫ res ſūtin deo ab eterno. gͦ a relatiuis cū dicantur hec adꝯuertentiā. deus eſt in rebus ab eterno. ſꝫ nō niſi in om̄ibꝰ.ergo ⁊cͣ. Si dicas ꝙ nō dicunt̉ correlatiue. Cōtra. cuꝫdicit̉ deus eſt in rebꝰ. non ſignificat̉ reſpectꝰ nec depēdentia dei ad res. ſed reꝝ ad deū. ergo nihil aliud eſt dicere deum eſſe in rebꝰ. qͣꝫ res eſſe in deo. Itē ſi deꝰ nōfuit vbiqꝫ ab eterno. ⁊ fuit. ergo fuit alibiqꝫ vbiqꝫ. etmodo eſt vbiqꝫ. ergo mutauit locū. gͦ in deo cadit mutatio. ſed hͦ falſuꝫ. ergo primū. Si tu dicas ꝙ mutatioeſt in cōnotato. Cōtra. cum d̓r deus eſt in loco. non notatur effectꝰ. ſꝫ ſolū dei p̄ſentia. gͦ videt̉ ꝙ ẜrn hoc nō ſignificet̉ mutatio in cōnotato. ſed ſolū ī ipſo deo. reſtatergo ꝑ impoſſibile ꝙ deus eſt vbiqꝫ eternaliter. Cōtra. vbiqꝫ p̄ſupponit vbi. ⁊ vbi p̄ſupponit locū. ⁊ locuꝫnon eſt ponere niſi ex tꝑe. gͦ ⁊ deū eſſe vbiqꝫ non eſt ponere niſi ex tꝑe. Item bn̄ ſequit̉. deus eſt vbiqꝫ. ergo eſtin celo. ergo deſtructo ꝯſequente deſtruit̉ ⁊ antecedēs.ſed ab eterno nō fuit in celo. gͦ ⁊c̄. Item bene ſeqͥtur.deus eſt vbiqꝫ. ergo in iſta domo. ſed iſta domus nō fuit niſi ex tꝑe ⁊ poſt initiū tꝑis. gͦ ⁊ eſſe vbiqꝫ. ℟. dicendū ꝙ eſſe vbiqꝫ dupliciter poteſt accipi de deo. ſic̄ ⁊eſſe ſemꝑ. Uno em̄ modo ſemꝑ importat diuinam immenſitatē ẜm durationē. ⁊ ſic idē eſt qd̓ eternitas. ⁊ cōuenit deo eternaliter. Alio modo ꝯnotat ſimultatē tēporis. ⁊ ſic cōuenit ei a principio tꝑis. Sic eſſe vbiqꝫvno modo importat p̄ſentialitatē diuine immēſitatisꝑ quā eſt pn̄s omni ei qd̓ eſt. ſiue ſibi ſiue alij. ⁊ ſic ideꝫeſt eſſe vbiqꝫ qd̓ deū eſſe immēſum. ⁊ ſic ꝯuenit deo eternaliter. ⁊ ẜm hoc ꝓcedit pͥma ratio. Alio modo proutcōnotat locū creatū ſiue rem. ⁊ ſic ꝯuenit ei ab initio rerum ⁊ locoꝝ. ꝓpter cōnotatū. ⁊ cōuenit ſemꝑ. ⁊ ad hoceſt propriū qꝛ cōuenit ſoli ⁊ ſemꝑ vno modo. licet noneternaliter. ſicut etiā eſt in demonſtratiuis. ⁊ ſic procedit ſecūda ratio. Et iſte modus accipiēdi deū eſſe vbiqꝫ eſt vſitatior. ⁊ ẜm hūc modū cōuenit ei eternaliter.Qd̓ vero obijcit̉ cōtra hoc ꝙ cōueniat eternaliter ꝑſuā ꝯuerſam. Dicendū ꝙ nō eſt ſua cōuerſa. Cum em̄dicit̉ ꝙ res ſunt in deo. ſi hoc intelligit̉ rationē exēplaritatis. nihil cōnotat̉ actu. ſed cū dicit̉ deus eſſe in rebꝰcōnotatur aliqͥd creatū. Nā nihil eſt in deo qd̓ non eſtergo ſi deus eſt in rebꝰ ⁊ locis. res ⁊ loca ſunt non enstamen ẜm ſe bene eſt in exemplari tanqͣꝫ in principio.Unde hec. deus eſt in rebꝰ. nō eſt cōuerſa huiꝰ. res ſūtin deo. ſed hec. deus eſt exēplar reꝝ. ⁊ vtraqꝫ eſt ꝟa eternaliter. Et huiꝰ. deus eſt in rebus. cōuerſa eſt. res continentur a deo ⁊ ꝯſeruant̉ ab ip̄o. Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ ſi deus nō fuit vbiqꝫ. ⁊ modo eſt. gͦ eſt mutatus

Dicendū ꝙ non ſequit̉. qꝛ hoc nō eſt ꝓpter mutationeꝫdei ſed reꝝ. Qd̓ obijcit̉. ꝙ vbiqꝫ nō cōnotat effectunſed ſolū pn̄tiā. dicendū ꝙ p̄ſentia importat habitudinem ad duo .ſ. eius qͥ p̄ſens eſt. ⁊ cui eſt pn̄s. ⁊ iō pōteſſe inceptio ratiōe rei cui p̄ſens eſt. non. noui effectꝰ.Qd̓ obijcit̉ ad oppoſitū ꝓcedit ẜm qd̓ vbiqꝫ connotat locū creatū. Qd̓ tamē vltimo obijcit̉. non valeimmo eſt ibi fallacia accidētis. ſicut hic. Iſte trianglus incipit habbere tres. nō ergo om̄is triangulus ſemper habuit tras. quia non fuit diſtributio de tribus vtnunc ſed vt ſimpliciter ⁊cͣ.Queſtio IIIErtio loco principaliter queritur d̓ tertio articul9. ſcꝫ qualiter deus ſit in rebus. Et circa hͦ duequeruntur. Primo querit̉ vtrū deꝰ ſit in omnibus rebus equaliter ſiue vniformit̉. Secūdo q̄rit̉ quibꝰ modis ⁊ qualiter deus ſit in rebus.Queſtio IꝘ ſit vniformiter. videt̉. quia ſicut dicit ph̓us. Prima cauſa ſe vno modo habet ad omnia. licet om̄ia nōhabeāt ſe vno modo ad ip̄am. ſꝫ om̄ia in deo ſunt vniformiter. quia ſunt vita ⁊ creatrix eſſentia. ergo multofortiꝰ deus in omnibꝰ rebꝰ eſt equaliter ⁊ vniformiter.Itē qd̓ eſt vbiqꝫ. totū eſt equaliter ⁊ vniformiter. ſꝫdeus cū ſit ſimpliciſſimus eſt vbiqꝫ totꝰ. ergo equalit̓⁊ vniformiter eſt in omnibus rebꝰ. Itē vnicuiqꝫ reiintima eſt materia ⁊ forma. ſꝫ forma nō vnit̉ materie.niſi mediāte appetitu. appetitus aūt ortū habet ab eēntia. ſed hͦ nō poſſet niſi ꝑ dei pn̄tiam. gͦ deus magis eſtintimus om̄i rei qͣꝫ ſua forma. ſed forma vnicuiqꝫ rei ēſumme intima. gͦ deus intimior intimo cuilibet. ſed qd̓habet eſſe intimo eſt vniformiter. gͦ ⁊cͣ. Itē hoc oſtēditur ꝑ impoſſibile. qꝛ ſi deus nō eſt equaliter in rebꝰ.ergo cū magis intime eſt in vna qͣꝫ in alia. gͦ in aliquanon eſt ſume intima. ergo aliqͥd eſt in re intrinſecuꝫ inquo nō eſt deꝰ. ergo deus nō eſt in omni qd̓ eſt. ſed hoceſt impoſſibile. gͦ ⁊ pͥmū. Sed cōtra. ome qd̓ recipit̉in aliquo. eſt ibi ꝑ modū recipiētis ⁊ nō recepti. ſꝫ creature nō ſunt equaliter capaces dei. ergo nō eſt equaliter in eis deꝰ. Itē ſicut ſe habet intellectus ad primamluce. ſic ens ad primā eſſentiā. ⁊ viuēs ad primā vitaꝫſed maior intellectus magis ꝑticipat diuinā lucē. gͦ ꝑfectius ens ⁊ ꝑfectius viuēs diuinā eſſentiam ⁊ vitāergo ꝑfectius deꝰ eſt in vno qͣꝫ in alio. Itē exiſtentiadei in rebꝰ. eſt cōſeruatio reꝝ. ſꝫ nō omnes res equaliꝰcōſeruant̉. ergo nō eſt equaliter in om̄ibꝰ. Itē cū deſit vbiqꝫ. ſolū dicit̉ habitare ī iuſtis. ſed hoc nō eſſet. ſiequaliter ⁊ vniformiter eſſet in om̄ibꝰ. gͦ ⁊cͣ. ℟º. acp̄dictoꝝ intelligentiā eſt notandū. ꝙ deū eſſe in rebusdupliciter poteſt intelligi. Uno modo vt idē ſit quodeſſe p̄ſentē cuilibet rei. nō cōnotādo effectum. ⁊ ſic vniformiter eſt in omnibꝰ rebꝰ. eo ꝙ intimꝰ eſt cuilibet rei⁊ ſumme p̄ſens. ⁊ totus in qualibet re. Alio modo poteſt cōnotare effectū. ſicut artifex dicit̉ in artificio eſſeꝑ cōnotationē effectus ⁊ ꝑ impreſſionē ſue ſimilitudis⁊ ſic cū vni creature plus detqꝫ alij. magis eſt ī vna qͣꝫin alia. Et hoc poteſt eſſe dupliciter .ſ. extenſiue qͣꝫtumad ea q̄ habēt eſſe diuturniꝰ. vt in corꝑe incorruptibiliplꝰ qͣꝫ ī aīa ſenſibili. Uel ītēſiue qͣꝫtū ad ea q̄ hn̄t cē nobilius. vt in anima ſenſibili qͣꝫ in corpore incorruptibiliUel vtroqꝫ modo. vt in aīa rationali qͣꝫ in corꝑe corruptibili. His viſis patēt obiecta ad vtrāqꝫ partem.Procedūt em̄ his duabꝰ vijs vt patet. (exceptis duabus primis) ad vtrāqꝫ partē. Quod em̄ obijcituredeus vniformiter ſe habet ad omnes res. ſi intelligavniformitas ex ꝑte diuini eſſe. veꝝ ē. Si aūt ītelliqs

45

2L

21

25

22

29