Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
135v
Einzelbild herunterladen
 

LiberPrimus

aª Mali vero non ſunt cum illo.vt ceci in luce non ſunt cum luce. nec boni ita nunc ſunt cū eovt videant ꝑ ſpeciē. ⁊ ſi ſint aliqͦmodo cū eo ꝑ fidem.Nititur dictoꝝ intelligentiam aperire. ⁊ rationabilit̓ manuducit.dQuomodo aūt deus habitet ībonis. ex illis aliquatenꝰ intelligere valebis que ſupra dictaſunt cū de ſpirituſſancti ꝓceſſion tꝑali ageret̉. vbi (icet ex ꝑte) exponitur. Ex parte em̄ cognoſcimus. ⁊ ex parte ꝓphetamus quomodo ſpūſſanctꝰ habiter in nobis. qui nō ſine pr̄e ⁊filio inhabitat. Si autē querisvbi habitabat deꝰ anteqͣꝫ ſanctieſſent? Dicimus quia in ſe habitabat. Un̄ Augꝰ. in li. contraMaximinū. In tēplo inqͥt ſuohabitat deus. ſcꝫ in ſanctis quiſunt templū dei mō ẜm fidē ambulantes. ⁊ tēplum dei erūt aliquando ẜm ſpeciē. qualiter etiam nūc templū dei ſunt angeliSed dicet aliquis. anteqͣꝫ faceret deus celū ⁊ terrā. anteqͣꝫ faceret ſanctos. vbi habitabat?bʰ In ſe habitabat deꝰ. apud tehabitabat. ⁊ apud ſe eſt. Non gͦſancti ſic ſunt domꝰ dei. vt ea ſb̓tracta cadat deꝰ. Immo ſic habitat deus in ſanctis. vt ſi ipſediſceſſerit. cadant.Stultā rationē excludit. eSciendū eſt etiā quia vt ait auguſtinꝰ in libro ad DardanumDici niſi ſtultiſſime nequit ſpiritūſanctum nō habere locumin noſtro corꝑe. qd̓ totū animanoſtra impleuerit. Stultiꝰ etiādicit̉ anguſtijs alicubi impediri trinitatē vt pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctꝰ alicubi ſimul eſſe n̄poſſint. Uerū illud eſt multuꝫmirabiliꝰ ꝙ cū deus vbiqꝫ ſit totus. nō tamē in omnibꝰ habitatQuis porro audeat opinari niſi inſeparabilitatē trinitatꝭ penitus ignoret. ꝙ in aliqͦ poſſithabitare pater ⁊ filius: in qͦ nō

habitet ſpirituſſanctꝰ. aut ī aliquo ſpūſſanctus in qͦ non habitet pater ⁊ filius. Fatendū eſtergo vbiqꝫ eſſe deū ꝑ diuinitatꝭp̄ſentiam. ẜ nō vbiqꝫ ꝑ inhabitationis gratiā. Propter hancem̄ habitationē gratie nō dicimus. pat̓ noſter qͥ es vbiqꝫ. cū⁊ hoc veꝝ ſit. ſꝫ qui es in celis. i.in ſanctis in quibꝰ eſt quodā excellentiori modo.In admirationē erigit ꝙ deus inhabitator eſt qͥrundā noncognoſcentiū eum. ⁊ nō qͦrundam cognoſcentiū.Illud quoqꝫ mirabile ē. Quiavt ait Augꝰ. in eodē deꝰ eſt inhabitator qͦrundā nō cognoſcētiuꝫ deū ⁊ nō quorundā cognoſcentiū deū. Illi em̄ ad tēplumdei nō ꝑtinent. qui cognoſcentes deū. nō ſicut deū glorificātAd templū dei ꝑtinent paruūli ſanctificati ſacramento xp̄i. ⁊remunerati ſpirituſancto. quinondū valent cognoſcere deūErgo quē potuerunt illi noſſe.nec habere. iſti potuerūt habere anteqͣꝫ noſſe. Beatiſſimi autem ſunt illi quibꝰ eſt deū habere qd̓ noſſe Hic aliquatenꝰ aperit Auguſtinꝰᶜ quomodo deushabitet in aliquo. id eſt. habeatur. cum videlicet ita eſt in aliquo vt ab eo cognoſcatur ⁊ diligatur.Quomodo deus totꝰ vbiqꝫſit ꝑ eſſentiam nō poteſt intelligi ab humano ſenſu. gEx predictis patet ꝙ deus vbiqꝫ totus eſt per eſſentiam. ⁊ inſanctis habitat per gratiā. Cūqꝫ ſuperius (licet tenuiter) oſtēſum ſit qua ratione dicatur habitare in quibuſdam. efflagitaret ordinis ratio id etiam aſſignari quomodo vbiqꝫ ꝑ eſſentiam ⁊ totus ſit. niſi huius conſideratiōis ſublimitas atqꝫ immenſitas humane mētis ſenſūomnino excederet. Ut em̄ aitChryẜ. ſuper epiſtolā ad Heb̓Sicut multa de deo ītelligimꝰ

a Mali veronō ſunt cū illo ⁊c̄Cōtra. Ur̄ maledicere. quia mali ſunt in deo. qꝛin illo viuūt mouent̉ ⁊ ſunt. gͦ ſinō importat̉ maor ꝯuenientiahͦ ꝙ eſt eē cū aliq̓qꝫ in aliqͦ. videt̉ꝙ ſic̄ mali dicūt̉eſſe in deo. ita debeāt dici eſſe cuꝫdeo. Itē q̄ eſt magis ꝓpria. deꝰ eſtcū malis. vl̓ mali cū deo. videt̉ qhec. mali ſunt cūdeo. Un̄ Augꝰ. īli. ꝯfeẜ. Mecuꝫeras. ⁊ tecū nonerā. loquit̉ ꝓ ſtatu pctī. Sꝫꝯͣ. cūdic̄ autoritatē incaſuali. gͦ vidẻꝙ meliꝰ d̓r hō cūdeo qͣꝫ econuerſo℟º. dd̓m. ꝙ hep̄poſitio cuꝫ dic̄aſſociatione Inſocietate aūt ꝯſiderant̉ duo. ſcꝫmutuū auxiliuꝫ⁊ ꝯformitas vluntatis. Qm̄ gͦſoli boni hn̄t voluntatē ꝯforme.⁊ ſunt coadiutotores dei. iō d̓ eiſſol̓ ꝓprie d̓r ꝙ ſintcū deo ⁊ ecōuerſo. qꝛ tūc hͦ qd̓ ēcū. nō dic̄ aucͣtē.Quia vero mali n̄ ꝯformāt̉ necauxiliant̉ deo inſua ſalutē. ſꝫ ꝯdicunt. ⁊ tn̄ deꝰ aciuuat eos ī multis. iō dic̄ AugMecū eras ⁊cͣ.In ſe habitabat deꝰ ⁊cͣ. ⁊ apd̓ſe ē. Ur̄ male dicere. qꝛ p̄poſitiones ſūt diſtinctiue. qꝛ trāſitiue.ſi gͦ deꝰ a ſe nō diſtinguit̉ male d̓rꝙ apd̓ ſe erat Situ dicas ꝙ trāſitionē ſolū dicūtqͣꝫtū ad modumContra eſt glo.

ſup̄. j. Ioh̓. d̓dicit ꝙ apuonotat diſtinctionē patriſad filiū. ℟º.dicendū ꝙ deus nō ſolū eſtin creaturis.ſed etiaꝫ apd̓ſe. Unde Auguſtinꝰ in libro ꝯfeẜ. deꝰeſt in ſe vt alpha ⁊ o. ī mūdo vt creator⁊ rector in angelis vt ſapo⁊ decor. in liberatis vl̓ clectis vt liberator ⁊ adiutor.ī reprobis ſicut terror ethorror. Qobijcitur ꝙ p̄poſitio dicūttranſitionē ⁊diſtinctionē.dicendum. ꝙqͣꝫtum eſt devirtute ſue ſignificatiōis.non dicit niſi tranſitionequantum admodum. Ꝙautē dicitqꝫtum ad reꝫ. hͦeſt ratiōe materie ſiue terminorum qͥbus additur.c Quomodo deus habitet in alique⁊c. Uidet̉ nōbene dicere.quia habitatin paruulis.qui eum noncognoſcunt.ergo non videtur hec ratio ꝯueniens℟º. ē cognoſcere actu. ⁊cogͦſcere habitu. ⁊ qͣꝫuisꝑuuli non cognoſcāt actucognoſcūt tn̄habitu. eo ꝙgratiā hn̄t ethabitū ꝟtutuſic̄ d̓r ī. iiij. li.

Si vis intelligere. qͦmodo habitet requirep̄dicta deſpūſcō.

Ubi habitauit deusanteꝙͣ eſſetcreatura

Chryſ