III.I

aPonit errorē quorūdā dicētiū ꝑſonas nō eſſe diuinā naturā. qd̓ aucͣte Hylarij cōfirmarenituntur.¶ RedictisEadijciendū eſt ꝙ qͥdāꝑuerſi ſenſus hoīes in tantā ꝓſilier̄t inſaniā: vt dicerēt nō idēeſſe naturā dei ⁊ ꝑſonā ſiue hypoſtaſim. dicētes eandē eēntiānō poſſe eſſe pr̄em ⁊ filiū ſine ꝑſonaꝝ ꝯfuſione. Si em̄ inqͥuntea eſſentia q̄ pr̄ eſt. filiꝰ eſt. id ēſibi pr̄ eſt ⁊ filiꝰ. Si hāc rē diciseſſe pr̄em. aliā q̄re quā dicꝭ eſſofiliū. Si ꝟo aliā nō queſierꝭ. ſedeandē dixeris. idē genuit et genitꝰ eſt. Propter hͨ ⁊ hmōi ītenaturā ⁊ ꝑſonaꝫ diuidūt. ita vtnō recipiāt vnā deitatꝭ naturā⁊ ſimplicē eſſe tres ꝑſonas. Idqꝫ teſtimonio Hyla. defende̓ nitunt̉. qͥ in. vij. li. d̓ tri. q̄rēs. vtrūapl̓s ſpm̄ dei noīans ⁊ ſpm̄ xp̄i.idē ſignificauerit vtroqꝫ ꝟbo. īqͥt ita. Gētiū p̄dicator volēs nature vnitatē ī pr̄e ⁊ filio docereait. Spūs dei in vob̓ ē. Si qͥs ātſpm̄ xp̄i nō hꝫ. hic nō eſt eiꝰ. Siaūt ſpūs eiꝰ qͥ ſuſcitauit ih̓m ⁊cͣſpūales oēs ſumꝰ ſi in nob̓ ē deiſpūs. ſꝫ ⁊ h̓ ſpūs dei ē ⁊ ſpūs xp̄iEt cū xp̄i ſpūs ī nob̓ eſt. eiꝰ ſpiritꝰ in nob̓ eſt qͥ ſuſcitauit xp̄mEt cū eiꝰ qͥ ſuſcitauit xp̄m ī nob̓eſt ſpūs. ⁊ ſpūs ī nob̓ eſt chriſti.Nec tn̄ nō dei eſt ſpūs qͥ in nob̓eſt. Diſcerne gͦ o heretice ſpm̄xp̄i a ſpū dei. ⁊ excitati a mortuis ſpm̄ xp̄i. a ſpū dei xp̄m a mortuis excitātis. Cū qͥ habitat innob̓ ſpūs xp̄i. ſpūs dei ſit. ⁊ ſpiritus xp̄i a mortuis excitati ſpi-

ritꝰ dei tm̄ ſit xp̄m a mortuis excitātis. Et q̄ro nūc in ſpū dei.vtꝝ naturā an rē nature ſignificatā exiſtimes? Nō eſt em̄ ideꝫnatura qd̓ res nature. ſicut noidē eſt hō. ⁊ qd̓ hoīs eſt. nec idēeſt ignis. ⁊ qd̓ ip̄iꝰ ignis ē. et ẜmhͦ nō eſt idē deꝰ. ⁊ qd̓ dei ēª huius dicti occaſiōe p̄fati hereticidogmatiſauerūt nō idē eē ꝑſonā ⁊ naturā dei. aſſerētes naturā dei nō eſſe tres ꝑſonas. Intelligētes ī his p̄miſſis ꝟbis Hyla. ꝑ rē nature ꝑſonā. ⁊ noīe nature diuinā naturā. ⁊ iō dicunthyla. īterrogaſſe hereticū. vtꝝꝑ ſpm̄ d̓i putaret ſignificatā eēnaturā. an rē nature. vt ſic oſtēderet diſtinguēdū eſſe inter naturā ⁊ rē nature .i. ꝑſonā.Errorē p̄dictū elidit ex ſanoautoritatꝭ Hyla. ītellectu. queꝫelicit ex ſequētibꝰ verbis eiuſdemhoc qͥdā dicūt nō intelligētespia ītelligētia ſcripture circumſtātiā. qͣ ꝯſiderata ꝑcipi p̄t. quōp̄miſſa dixeritHyla. Subſeq̄nt̓em̄ in eadē ſerie oſtēdit̉ᵇ in ſpūd̓i aliqn̄ ſignificari pr̄em. vt cūd̓r. Spūs dn̄i ſuꝑ me. Aliqn̄ ſignificari filiū. vt cū d̓r. In ſpū d̓ieijcio demonia. nature ſue poteſtate ſe demones eijcere demōſtrans. Aliqn̄ ſpm̄ſcm̄ vt ibiEffundā de ſpū meo ſuꝑ omnēcarnē. Qd̓ dic̄ ꝯſummatū fuiſſe. cū apl̓i ſpūſancto miſſo om̄ibus linguis locuti ſunt. Deind̓quare hāc diſtinctionē fecerit.⁊ ꝙ in ſuperioribꝰ ꝑ ꝟba apoſtoli idē ſpūſſanctꝰ ſignificatus ſit⁊ ꝙ ipſe ſit res vniꝰ nature patris ⁊ filij. aꝑte on̄dit inqͥēs ita.

In tertia quandā queſtionē incidentē diſſoluit. quare nō dicunt̉ tres ꝑſone vnius dei. ſicut dicuntur tresꝑſone vniꝰ eſſentie. ibi. Hic cōſiderandū eſt cū deus ſitdiuina eſſentia ⁊cͣ. Similiter ſcd̓a pars in qua magiſter agit de appropriatōe habet tres ꝑtes. In prima dicit ⁊ oſtendit ꝙ cōmunia appropriant̉. In ſecunda rationem reddit̉ appropriationis. ibi. Id ergo ſacri eloparationē eſſentic iuenature aa pſonasº vſumeius dequij ⁊cͣ. In tertia. quia hoc nomen homouſion. dic̄ cōterminat eſſe catholicū. ⁊ veritati fidei eſſe conſonumibi. Hic nō eſt p̄termittendū ꝙ Augꝭ. ⁊cͣ. Itē tertia

re nō dicunt̉ tres ꝑſone vnius dei. ſicut dicuntur tresꝑſone vniꝰ eſſentie. ibi. Hic cōſiderandū eſt cū deus ſitdiuina eſſentia ⁊cͣ. Similiter ſcd̓a pars in qua magiſter agit de appropriatōe habet tres ꝑtes. In prima dicit ⁊ oſtendit ꝙ cōmunia appropriant̉. In ſecunda rationem reddit̉ appropriationis. ibi. Id ergo ſacri eloparationē eſſentic iuenature aa pſonasº vſumeius dequij ⁊cͣ. In tertia. quia hoc nomen homouſion. dic̄ cōtermninateſſt cathouica ⁊ vetitatꝭ fiacieſſe conſonumibi. Hic nō eſt p̄termittendū ꝙ Augꝭ. ⁊cͣ. Itē tertiaa Huius dicti occaſione. p̄fati heretici. ⁊cͣ.Uidetur ꝙ magiſter malerputet hereticos illos qui dicebāt.naturaꝫ non dici d̓ perſonis. qꝛvidetur dam̄. dicere idem quodilli dicebant. cūdicit. d̓ hypoſtaſi non eſt deitatem dicere. ergocum deitas dicat naturaꝫ. patet ⁊cͣ. ℟º. dicendum ꝙ verbumD am̄. ſimpliciter intellectum.generat ſiniſtrūintellectum. et qſic intelligeret ſicut ſonat hereticus eſſet. ſed ip̄eDamaſcenus ītelligit cum preciſione. ſcilicꝫ ꝙdeitas non dicitur de vnica hypoſtaſi tantum.immo de omnibus.In ſpiritudei aliquando ſignificari patreꝫſicut illud Eſaiolxj. Spiritꝰ domini ſuper me.⁊cͣ. Uidetur male dicere. qꝛ Hieronymus dicitibi in gloſa. ꝙ deillo ſpiritu intelligitur de qͦ dicitur Eſa. xj. Requieſcet ſuꝑ eu⁊ cōſtat ꝙ ibi accipitur pro peſona ſpirituſſancti. Item hoc

DI. XXXIIII

Agit de cōparatiōe ẜꝫp̄dicatiōeꝫ

Ꝙ nō etnatura qd̓res natureOſtendiquē ſenſuitrahat ex illis verbis.

Autoritatē que proeiſ facere videtur poītde li. hyla.

Iſa. lxj.Hat. xij

Ioel̓. ij. ⁊Actu. ij.Actu. ij.

QueſtioHyla. vtꝝin ſpū deinatura velres natureſignificataſit idem.