DI.XXXIII

ad idē ſint. Quoniā ergo relationes diuerſe in eademꝑſona. nō ſunt ad idē ſiue ad eundē. ideo nō ſequit̉ ꝙ ſiconueniāt in ſuppoſito. ꝙ ꝓpter hoc cōueniant inter ſe⁊ ſic patet ꝙ nec ſilogiſmꝰ nec principiū ꝯuenit. Adillud qd̓ obijcitur. ꝙ nō eſt ibi accidēs. dd̓m ꝙ fallaciaaccidentis nō ſolū attendit̉ quantū ad predicatū accidentale. ſed etiā attendit̉ quantū ad principij variationem. ita ꝙ in vna ſola acceptione ſua cōueniat. in aliaſit extraneū. ſic eſt in ꝓpoſito. Nam pater ẜm aliā cōparationē eſt īnaſcibilitas. ẜm aliā eſt paternitas. itaꝙ paternitas nullo modo dicit cōparationē ad priusnec poſitiue nec priuatiue. qͣꝫtū eſt de ſua ratiōe. et ideopatet ⁊cͣ. Ad illud qd̓ obijcitur ꝑ ſimilitudiuē vnionis duoꝝ in tertio. dd̓m ꝙ p̄dicatio ꝑ idemptitatē poteſt eſſe tripliciter. aut ita ꝙ eſſentia cōparet̉ ad eſſentiam. aut eſſentia ad proprietatē. aut ꝓprietas ad ꝓprietatem. Qn̄ ergo eſt p̄dicatio ꝑ idemptitatē ꝑ cōparationem eſſentie ad eſſentiā. notat̉ idēptitas eſſentialis.vt cū dicit̉ magnitudo eſt bonitas. Qn̄ iteꝝ ꝑ cōparationē eſſentie ad proprietatē. ſimiliter notat̉ idēptitaseſſentialis. Quādo vero eſt cōparatio ꝓprietatis ad ꝓprietatē. quia ꝓprietas non importat niſi rationē et relationē ſiue reſpectū. tūc notat̉ idemptitas rationis.⁊ hinc eſt ꝙ vna proprietas eſſentialis p̄dicat̉ d̓ altera⁊ ꝓprietas de eſſentia. quia vniformis modus p̄dicandi eſt in his ad ſe inuice ⁊ ad illud in quo ꝯueniunt. qꝛꝑ idemptitatē eſſentie. Sed nō ſic eſt cū proprietas īdicatur de proprietate. Nam cū ꝓprietas predicatur d̓ꝑſona. notat̉ cōueniētia in ſubſtantia. ⁊ eſſentia ī ſuꝑpoſito. Cū autē p̄dicat̉ de alia proprietate. notat̉ cōuenientia in ratione ⁊ reſpectu. ⁊ ideo nō eſt ſimile. īmoeſt ibi accidens. cōueniunt in ſubſtātia. gͦ in reſpectu.Ad vltimū de cōuenientia naturaꝝ in vna perſonapatet ℟º. qꝛ nō eſt cōmunicatio idiomatū in abſtractioneſed ī cōcretione. qꝛ deitas nō eſt humanitas. ſꝫ deꝰeſt hō. ſimiliter in propoſito eſt. ideo patēt oīa.Queſtio IIIIDe cōparatione eiuſdē proprietatis ad ſeipſam. Queritur ergo vtrū eadē proprietas ſiue notio predicet̉ deſe denominatiue. Et ꝙ ſic videt̉ ꝑ ſimile. qꝛ adiectiuaeſſentialia denomināt abſtracta. vt magnitudo eſt magna. ⁊ bonitas eſt bona. ergo pari ratiōe generatio generat. ⁊ ſpiratio ſpirat. Itē quia in primis eſt ſtatꝰideo ſeipſis denominant̉. vnde vnitas ſeipſa eſt vna.ergo cū proprietates ꝑſonales non habeāt priores. immo ipſe prime ſint. ⁊ ideo ſeipſas denominat. Itemindefinita affirmatiua equipollet particulari. gͦ ſimpliciter cōuertunt̉. ſed hec ſimpliciter ꝯcedit̉. generāseſt paternitas ſiue generatio. ergo generatio eſt generans. Item ſi hec nō concedit̉. paternitas nō eſt generans. aut hoc eſt propter repugnantiā a parte rei.aut a ꝑte modi. Nō a parte rei quia eadē res eſt. Nona parte modi. qꝛ eadē ꝓprietas ⁊ relatio importat̉. ergonullo modo eſt ibi repugnātia. gͦ locutio ſimplicitereſt vera. Contra. ſicut propriū proprietatis ē diſtinguere. ſic propriū eſt ꝑſone aliaꝫ producere. ſed hec eſtfalſa. ꝑſona diſtinguit. quia nō diſtinguit. immo diſtinguit̉. ergo ⁊ hec eſt falſa. proprietas generat. Itēomne quod refert̉ eſt aliqͥd excepto eo qd̓ relatiue d̓r.ſed proprietas nō eſt relatio. ergo proprietas nō refertur. ſed generare eſt referri. ergo proprietas non generat. Itē proprietas importat originē ⁊ relationem.ergo ſi ſupra ſe reflectit̉. ⁊ ſeipſam denominat. tūc gͦ originis erit origo. ⁊ relatiōis relatio. qd̓ habet ph̓s ⁊ omnis ratio ꝓ incōuenienti. Item cū d̓r generatio ge

me. Non forme. qꝛ reſpectꝰ nō agit. Nec rōne ſuppoſiti. qꝛ ſuppoſita notione nō ſupponit̉ ꝑſona. aliquid em̄ꝯuenit ꝑſone. qd̓ nō notioni. vt ſupra on̄ſum eſt. gͦ locutio ſimpliciter eſt falſa. ℟º. dd̓m. ꝙ p̄dicte locutiones ſunt falſe. Nulla cm̄ notio denominat ſeipſam.Et rō huiꝰ eſt. qꝛ denominatio notiōis importat emanationē vt actu. importat ⁊ relationē. ⁊ qm̄ ꝓductio ꝓprie eſt ſuppoſiti nō forme. ſimiliter ⁊ relatio alicuiusvt ſuppoſiti. iō om̄is talis denominatio ꝯcernit ſuppoſitum. nō ſic eſt de proprietatibꝰ eſſentialibꝰ. velut ē deprimis. vt de vno ⁊ vero. īmo reſpiciūt formā. ideo denomināt ſeipſas. Qd̓ qꝛ nō eſt in hmōi adiectiuis notionibꝰ. nō poſſunt locutōes eſſe vere rōne forme. Ratione ꝟo ſuppoſiti nō poſſunt eſſe ꝟe. qꝛ notio nō ſuꝑponit perſonā. qꝛ plures notiōes ſunt in eadē ꝑſona.Eſſentia tn̄ ſupponit ſub̓am. qꝛ eſt vna eſſentia et vnaſubſtātia. ⁊ ideo hec eſt vera. deitas creat. quia deitasſupponit deū. hec aūt falſa. paternitas generat. qꝛ nōſupponit patrē. Qd̓ obijcit̉ de cōditionibꝰ eſſentialibus. ⁊ de primis patet ꝙ nō eſt ſimile ratiōe iam dictaPoteſt tn̄ nihilominꝰ alia ratio aſſignari. quia reſpectus reflexꝰ ſupra abſolutū ibi quietat̉. itaqꝫ abſolutuꝫreſpectui dat fundamentū. ⁊ reſpectꝰ dat cōplementūſꝫ cū reſpectꝰ reflectit̉ ſupra ſe. qꝛ vterqꝫ dicit cōparationē ad alteꝝ. vnꝰ nō poteſt dare fundamentū. nec alter cōplementū. ⁊ ideo nō poteſt reflecti. ſꝫ in ſimplicibus primis cuiuſmodi eſt veritas. qꝛ aut nō importātrelationē. aut ſi importāt. importāt relationē q̄ cōiterreſpicit ſub̓am ⁊ eius ꝓprietates. vtputa eſſe a deo. id̓oſupra ſe refleccunt̉. nō ſic in propoſito quia productioreſpicit ꝑſonam. Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ hec eſt veragenerās eſt paternitas. dd̓m ꝙ generās ſubijcit̉ rōnehypoſtaſis. ⁊ ita notat̉ p̄dicatio ꝑ idēptitatē. ſꝫ cum p̄dicat̉ pater. accipitur rōne forme. ideo mutat̉ modusaccipiēdi. ideo nō ſequit̉. Si tn̄ intelligeret̉ rōne ſuꝑpoſiti p̄dicari. vera eſſet. tunc em̄ eſſet ſenſus. paternitas eſt ille qͥ generat. ſed tūc non ſequit̉. generatio generat. īmo eſt ibi accidēs. Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ reugnantia ſit ibi. dd̓m ꝙ ibi eſt repugnantia a ꝑte modi intelligendi. Nā notio nō denominat niſi ſuppoſitum. vnde talis modus nō conuenit notioni. vnde ſicut hec eſt falſa. albedo eſt alba. ſic in propoſito eſt intelligendum.Diſtinctio. xxxiiij. De comparatiōe perſoneſiue rei nature ad naturam. Uel de cōparatiōeperſonarum ad eſſentiam.Redictis adijciendū eſt. ꝙ quidam ꝑuerſi ſenſus homines ⁊cͣ. Supra egit magiſter de cōꝑado agit de cōparatiōe ꝑſonaꝝ ad eſſentiā. Et hoc facit īratione ꝓprietatū ad ꝑſonas ⁊ eſſentiā. h̓ ſecunhac diſtinctiōe. que in tres ꝑtes diuidit̉. In pͥma agitde cōparatione ẜm p̄dicationē. In ſcd̓a ẜm appropriatione. ibi. Ex p̄dictis cōſtat ꝙ ſicut eſſentia. ita potentia ⁊cͣ. In tertia annectit capitulū de tranſlatiōe. vt ſictractatū iſtū ꝑducat ad cōſummationē. ⁊ hoc ibi. Preterea ſciendū eſt ꝙ in aſſignatiōe. Prima ꝑs habetquattuor ꝑtes. In pͥma ponit errorē quorundā dicentium ꝑſonas nō eſſe naturā. ⁊ hͦ cū ſumma ꝯfirmatiōeſcꝫ autoritate Hylarij. In ſcd̓a ipſiꝰ autoritatꝭ ſanū intellectū ex ꝟbis Hylarij ſequētibꝰ elicit. ꝑ q̄ etiā errorēilloꝝ elidit ibi. Hoc quidē dicūt non intelligentes ⁊c̄.

24

21

22

25

23

26