Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
121v
Einzelbild herunterladen
 

LiberPrimū

aperte ſignificari videtur. ꝙ ꝓprietas filij filius ſit ſic ⁊ deꝰ. ita⁊ proprietas patris ⁊ proprietas ſpirituſſancti.Ponit obiectionem ꝙ proprietates non ſunt perſone. etquia rationalis videtur. reſpōdet ad veritatem.Hoc autem aliqui negant. dicētes quidem proprietates in ꝑſonis eſſe. ſed non eſſe ꝑſonasipſas. quia ita dicunt eſſe in ꝑſonis vel in eſſentia diuina. vtnon ſint interius. ſicut ea ſuntque ẜm ſubſtantiā dicuntur dedeo. vt bonitas. iuſticia. ſed extrinſecus affixa ſunt atqꝫ ita eērationibus probare contēdūtSi enim inquiūt proprietatesſunt perſone. non eis perſonedeterminantur. Contra quoddicimus. quia etiam ſeipſis ꝑſone differunt. ſicut ſupra Hieronymus loquens de patre ⁊ filio ⁊ ſpirituſancto dicit. ſubſtātia vnum ſint. ſed ꝑſonis ac nominibus diſtinguunt̉.Ponit aliam obiectionemEt quia curioſa eſt reſpondethomini non rationi.Sed iterum addunt. Si propͥetates ipſe diuina eſſentia ſūt:cum eſſentia nō differant tresperſone. nec proprietatatibusdifferunt. Quomodo enim differt pater a filio. eo ꝙ diuina eſſentia eſt cum in eſſentia vnuꝫſint.ª Horum doctrinis nouis⁊ humanis cōmentis verbo hylarij reſpondeo. Immenſum ēquod exigitur ⁊ incomprehenſibile extra ſignificantiam ē ſermonis. extra ſenſus intentionem. non enunciatur. non attingitur. non tenetur. verborūſignificantiam rei ipſius natura conſumit. Senſus contemplatiōem inperſpicabile lumēobcecat. intelligentie capacitatem: quod fine nullo continetur: excedit. Mihi ergo in ſenſu labes eſt. in intelligentia ſtupor eſt. in ſermone vero nō iaꝫ

infirmitatem ſed ſilentium cōfitebor. periculoſum nimis eſtde rebus tantis ac tā reconditis aliquid vltra preſcriptū celeſte proferre. vt vltra prefinitionem dei ſermo de deo ſit. forma fidei certa eſt. Nō ergo aliquid addendum eſt. ſed modꝰconſtituendus audacie. qͥcqͥdvltra querit̉ non intelligit̉.Reſumit rationem illorū etreſpondet ad veritatem. gCeterum hereticorum improbitas. inſtinctu diabolice fraudulentie excitata nondum quieſcit. ſed in tanta rerum queſtion addit. Si paternitas ⁊ filiatio in deo ſiue in diuina eſſentia ſunt eadem ergo res ſibi pater eſt ⁊ filius. Nam in quo paternitas eſt. pater eſt. ⁊ in quofiliatio eſt. filiꝰ eſt. Si ergo vnaeademqꝫ res habet in ſe paternitatem ⁊ filiationem. ipſa generat ⁊ generatur. quod dicentes in ſabellianam hereſim pertrahuntur. extendentes patrēin filium. cum ipſum ſibi filiumipſum proponant ⁊ patrē. Sivero negauerint in vna dei eſſentia paternitatē eſſe ⁊ filiationem. quomodo ergo dicunteſſe deum. His atqꝫ alijs argumentorum aculeis vtuntur inſue opinionis aſſertione. vt veritatis formā diſſecent.ᵇ Quo lrum audacie reſiſtentes: atqꝫignorantie prouidentes audebimus aliquid ſuper hoc loquipaternitas ⁊ filiatio non ita eēomnino in diuina ſubſtantia dicuntur. ſicut in ipſis hypoſtaſibus. in quibus ita ſunt: ꝙ easdeterminant. vt ait Iohanesdam̄. Caracteriſtica ideomataſunt. id eſt. determinatiue proprietates hypoſtaſeos ⁊ nō nature. etenim hypoſtaſim determinant ⁊ non naturam. Ideoqꝫ licet paternitas ⁊ filiatio ſintin diuina eſſentia. cum eā nondeterminent. non ideo poteſtdici ꝙ diuina eſſentia et generet ⁊ generetur. vel ꝙ eadem

a Horum doctrinis nouis ethumanis ⁊cͣ. videtur inſufficienter reſpondere.quia non ſoluitargumentum ſꝫdicit ꝙ eſt incōprehenſibile. etvidet̉ ꝙ iſta euaſio nulla ſit. autenim argumentū neceſſario cocludit aut ſophſtice. Si neceſſario. tunc ergo cuprocedit ex verꝭconcluſio eſt vera. Si non neceſſario. tunc ergo ſophiſticumeſt. ſed vnum ſophiſma non eſtincomprehenſibile. ⁊ ita videt̉ꝙ male applicetcet autoritatemHylarij. ℟º. dicendum ꝙ ad arumentum facile eſt reſpondere. quia ibī eſt ſophiſma ẜm accidens. proprietaſeſt eſſentia. et eſſentia nō diſtinguitur. ergo necproprietas. ſedhoc magiſter nōdicit incomprehenſibile. ſed dimittit tanqꝫ ſophiſticum ⁊ indignum diſcuſſione maiorum.Sꝫ illa queſtioveritatis que ſequitur. incomꝑhēſibilis eſt ẜmſtatum vie. quoniam ſi per omnimodaꝫ idemꝑtitatem predicatur eſſentia deproprietatibus⁊econuerſo. hecdiſtinguitur. etilla non. et hoc ēnobis incomprehenſibile. Quiaenim videmusper ſpeculum.telligimus peſimilitudine ſūptaꝫ a creaturꝭ

et hoc nulluꝫſub celo habꝫſimile. immoſolius dei ꝓprium. propter ſummamſimplicitatē.ideo dic̄ magiſter eſſe incomprehenſibile. Nec eſtſimile de genere et differentiaº. quiagenus predicatur de differentia. et hͦdiſtinguit. etillud non. qꝛnon predicatur per idemꝑtitatē. ideocuꝫ Hyla. dicit ꝙ eſt incōprehenſibile.⁊ deſcribit incomprehenſibilitatem qͣꝫtuꝫ ad triplicem vim. qͣꝫtum ad receptiuam. cundicit incomprehenſibile.⁊cͣ. quantumad expreſſiuācum dicit extra ſermoniẜſignificationem. quantūad indicatiuam. cum dicit extra ſenſus intentionem. ⁊ alia q̄ſequunt̉. histribus aptātur. vt patetinſpicienti.b Quorum audaciereſiſtentes ⁊c̄dicit ꝙ propͥetates q̄ ſuntin hypoſtaſibus. ⁊ eas determinant. īeſſentia ſuntſed eam nondeterminantUidetur eſſe

℟º.

℟.

℟º. ꝙ prprietates n̄enituſ itaſunt in deieſſentia ſicut ī hypoſtaſibus dicuntur.