XXXII.ML
Oſtendit ꝙ ꝓprietates ſunt ipſe ꝑſone ⁊ ī ꝑſonis ꝑ naturā ipſiꝰ ꝓprietatis. quia eterna eſt ⁊iA.Oſt ſupra dicta interius ꝯſiderari atqꝫſubtiliter inquiri oportet. vtrū proprietates ꝑſonaꝝ quibꝰ ipſe ꝑſone determinant̉ ſint ipſe ꝑſone ⁊ ſint deus. id eſt diuīa eſſentia. an ita ſint in ꝑſonis. vt nō ſint ꝑſone. ac ꝑ hocnec diuina eſſentia? Ꝙ em̄ in ꝑſonis ſint proprietates. nemo inficiari audet. cuꝫ aperte clametauloritas ꝙ in ꝑſonis eſt proprietas. ⁊īº enenitāvnitas. Superiꝰ quoqꝫ multis ſanctorū teſtimonijs aſtruximꝰ ꝑſonas ꝑ proprietates diſtinguiorororminarj. ipſ ſq pmoiororosoa 153 Pprijs expreſſimus vocabulis. Cū ergo ꝓprietates ipſe ab eterno fuerint. qͥbus ip̄e ꝑſone detorminantͣ 4 Fertt. 9ī1ꝯͣ eſſon. ſi o0 noNnt⁊ quō in eis eſſent. ⁊ ip̄e ꝑſone nō eſſent quin ioieſſet multiplicitaſ. Quocirca ſicut proprietateseſſe in ꝑſonis. ita ⁊ eas ꝑſonas eſſe cōfitemur. ſicut ſupra autoritate Hiero. vt nō pigeat reuocare ad mentē vteſtati ſumus in expoſitione fideiita dicentis.Cōcludit idē ꝑ violentiā ſabellij.bSabellij hereſim declinātes. tres ꝑſonas expreſſas ſub proprietate diſtinguimꝰ. Nō em̄ nomīalanuινυuσ. ſε eιā nominū proprixialoꝝ. iū c.yſoNav. γύι νι 55μμι Eyſuſiū ȳpoſtaſev. Ei.ſubſtātias: cōfitemur. Ecce aꝑte dicit perſonasproprictaο υινιgli. ⁊ ip̄iaꝝ ꝓpciciacbociſe ꝑſonas. cuiꝰ hic verba perſtringimus. quia ſupra
latius poſuimus.Concludit hocipſum ꝑ natiiram diuino ſimplicitorig.Cūqꝫ de ſimplicitate deitatis ſupra diſſereremꝰautoritatibꝰ ſanctoꝝ. ſcꝫ Augu. Hyla. Iſid̓. necnon ⁊ Boetij. euidēter monſtrauimꝰ deū hoc eēomnino qd̓ in ſe habet. excepto ꝙ pater habet filium nec eſt filiꝰ. ⁊ filiꝰ habet patrē nec eſt pater.⁊ ſic eſt in natura triū. vt qui habet hoc. ſit quodHobor. ⁊ rari 9X ibꝰ oſtn oNno viroe oſgodo nō taronus ne faſtidiū lectori ingeraM115. Qi amoiꝯratogroi lim. ſ.vo013eſt id in quo eſt. ⁊ vnū eadēqꝫ vita ſingule ſunt.Fareami ror go ⁊ ꝓpietates eſſe in tribus ꝑſon4 in 00N o mornoa Dimo 6 0m7Autoritate aſtruit ꝙ proprietates non tantūſint perſone. ſed etiam diuina eſſentia ſeu natura.Ꝙ vero proprietas etiā diuina natura ſit. oſtendit Hylariꝰ. dicens natiuitatē filij eſſe naturam.Unde in. vij. li. de tri. ait. Utriuſqꝫ natura nondiffort. vnſ ſamit moroꝝ ⁊ Eli0 H9he5 09 Hoccramꝰ ti narimitas. vt copiectat in ſe. ⁊ nomē⁊ noFmā ⁊ noroFato ⁊io notiro n0nH955 Anon eſſe ea natura vnde naſcat filius. Ide in. vjNatiuitas ꝓprietas eſt. veritas eſt. Idem ī. vij.dicit. ꝙ nature natiuitas ſit intelligēda eſſe ī natura vvi. Ꝙimo om̄ dixit ꝙ propriū patrigeli ꝯſemꝑpater eſt. ⁊ brooriū ſuij eſī ꝙ ſemper nili eſtſignificans ꝙ ꝓprietas patris eſt paterproprietas filij eſt filiꝰ. His alijſqꝫ p̄ſripº aut
Oſtendit ꝙ ꝓprietates ſunt ipſe ꝑſone ⁊ ī ꝑſonis ꝑ naturā ipſiꝰ ꝓprietatis. quia eterna eſt ⁊diſtincta.Oſt ſupra dicta interius ꝯſiderari atqꝫſubtiliter inquiri oportet. vtrū proprietates ꝑſonaꝝ quibꝰ ipſe ꝑſone determinant̉ ſint ipſe ꝑſone ⁊ ſint deus. id eſt diuīa eſſeniiroſitu nſonig tuā ſinoſo6. 75 HH9Cnec diuina eſſentia? Ꝙ em̄ in ꝑſonis ſint proprietates. nemo inficiari audet. cuꝫ aperte clametautoritas ꝙ in ꝑſonis eſt proprietas. ⁊ ī eſſentiavnitas. Superiꝰ quoqꝫ multis ſanctorū teſtimonijs aſtruximꝰ ꝑſonas ꝑ proprietates diſtinguiA1 υῦιει inſiniarir ip̄ſuſ ꝓprictaleS. li cv13. ꝓMiis aypooſſimiraac9 k 0y0 Ap0tates ipſe ab eterno fuerint. qͥbus ip̄e ꝑſone deIin41 τoιειuι. quσ ῦηενεſ in ElvηυηCηι⁊ quō in eis eſſent. ⁊ ip̄e ꝑſone nō eſſent quin ioieſſet multiplicitaſ. Quocirca ſicut proprietateseſſe in ꝑſonis. ita ⁊ eas ꝑſonas eſſe cōfitemur. ſicut ſupr ꝯtziroto Higno. vt vōuigoat vonacore ad mentē ꝑteſtati ſumus in expoſitione fideiita dicentis.Cōcludit idē ꝑ violentiā ſabellij.bSabellij hereſim declinātes. tres ꝑſonas expreſſas ſub proprietate diſtinguimꝰ. Nō em̄ nomīatantūmodo. ſed etiā nominū proprietates. id ē.ꝑſonog. vol vt guogi a Am. nt hypoſtoſoa E plyſiihfōtioo. cꝯfitori. Fo coſopro dicit perionaspropri tibꝰ diſtingni. ⁊ ipſao ꝓprierotos olſonIonas. cuiꝰ hic verb anaeſte njgimijs. omīa iupra
Diſt. xxxiij. de noībꝰ ſub̓alibꝰ ⁊ ꝓprietatibꝰ incōparatione ẜm conuenientia ⁊ differentiā aceſſentiam ⁊ ꝑſonas.Oſt ſupra dicta interius conſiderari ⁊c̄. Sup̄egit magiſter de nominibꝰ ſubſtantialibꝰ ⁊ proprietatibꝰ ꝑ ſe ⁊ ſigillatim Hic tertio loco agitde hīs in cōparatiōe. ⁊ hoc ẜm ꝯuenientiā ⁊ differentiam. At habet ꝑs iſta duas ꝑtes. In pͥma querit magiſter de ꝓprietatibꝰ in cōparatiōe ad eſſentiā ⁊ perſonasIn ſcd̓a vero agit de cōparatiōe ꝑſone. ſiue rei naturead naturā. jͣ. diſ. xxxiiij. p̄dictis adijciendum eſt. ⁊c̄.Prima pars habet duas ẜm duo oꝑa ſapiētis. quorūprimū eſt non mētiri. de quibꝰ nouit. ⁊ ſecundū eſt metientē poſſe manifeſtare. Un̄ in prima ꝑte. pͥmo on̄dit⁊ ꝓbat veritatē. In ſecūda eam defendit cōtra falſitatem. ibi. hoc aūt aliqui negāt. Prima ꝑs habet qͣtuor partes. In pͥma on̄dit ꝙ ꝓprietates ſint ꝑſone. et inperſonis ꝑ naturā ipſiꝰ propͥetatis. qꝛ eterna eſt et diſtincta. In ſcd̓a on̄dit illud idē ꝑ violentiā autoris ſabellij. ibi. Sabellij hereſim declinātes. vbi ponit autoritates Hiero. In tertia oſtendit hocipſum ꝑ naturādiuine ſimplicitatis ibi. Eūqꝫ de ſimplicitate diuinitatis. In quarta oſtendit ꝙ ꝓprietates non tm̄ ſunt ꝑſone. ſꝫ etiā diuina eſſentia. ⁊ hoc ꝓbat efficaciā autori
tatis. ibi. ꝙ vero proprietas etiā diuīa natura ſit. vbiponit autoritatē Hyla. Similiter ſcd̓a ꝑs in qͣ ponit magiſter veritatis ꝓbate defenſionē. ponēdo aliorum ratiōes ⁊ ſuas rn̄ſiones. ẜm ꝙ duplex eſt modusimpugnādi veritatē. ſcꝫ ꝑ ratiōes ⁊ autoritates. ita h̓ꝑs habet duas ꝑtes. In pͥma ponit ratiōes ⁊ reſponſiones. In ſcd̓a autoritates. ibi. Uerūtamē nondū deſiſtunt ⁊c̄. Prima ꝑs habet quattuor ꝑtes. In prima ponit obiectionē ꝙ propͥetates nō ſint ꝑſone. ⁊ quia rationalis erat rn̄det ad veritatē. Secūdo ꝟo ſubiūgit aliam rationē. ⁊ quia curioſa videt̉. rn̄det ad hominē nōad rationē. ibi. ſꝫ iteꝝ addūt ⁊cͣ. Tertio adhuc reſumitrationē illoꝝ ⁊ rn̄det ad veritatē ibi. Ceteꝝ hereticorūimprobitas ⁊c̄. Quarto ⁊ vltimo ſubiungit eoꝝ interrogationē. ⁊ quia curioſa erat p̄figit terminū humaneinquiſitioni. ibi. Sꝫ forte queres. cū he propͥetates ⁊cͣEt quelibet iſtaꝝ partiū poſſet ſubdiuidi. ſcꝫ ꝙ primoponit oppoſitione. ⁊ ſecūdo reſponſionē. ⁊ illud manifeſtum in lr̄a eſt. Ultima ꝑs in qua reſpōdet magiſterautoritatibꝰ quas inducūt. ſimiliter habet duas ꝑtesẜm duas autoritates Augu. quas inducunt. ⁊ primaſumpta eſt ab expoſitiōe. ps. ſcd̓a vero ſumpta eſt abAugu. vj. de tri. Prima ꝑs ponit̉. ibi. verūtamē non/dum deſiſtūt. Et ſcd̓a ponit̉. ibi. Itē illis ꝟbis Augu.Et qͥlibet haꝝ poteſt ſubdiuidi. qꝛ pͥmo ponit autoritatem ſiue rationē. ſcd̓o vero diſſoluit.latius poſuimus.Concludit hocipſum ꝑ naturam diuine ſimplicitatis.Auqꝫ de rinivilcitai ocitalio ſupra υlιιαι ēſιautoritatibꝰ ſanctoꝝ. ſcꝫ Augu. Hyla. Iſid̓. necNon ⁊φυxιιεηιαῦιει iηVηνν auiη ocuh veomnino qd̓ in ſe habet. excepto ꝙ pater habet filium nec eſt filiꝰ. ⁊ filiꝰ habet patrē nec eſt pater.⁊ ſic eſt in natura triū. vt qui habet hoc. ſit quodhabet. ⁊ totū qd̓ ibi eſt vnū eſſe. vnā vitam eſſe.qd̓ modo nō iteramus ne faſtidiū lectori ingera111ϖ lυι55υ υν.ικιαισηιυιuηι. Nινula EI uυſ ιū n quō eꝰ vſtū caue̓q vlta Ngulē ſuniFateamur ergo ⁊ ꝓprietates eſſe in tribus ꝑſo111 61νιησ C¶ε νειυιιησ αιω υιυινα CηC Mειη.Autoritate aſtruit ꝙ proprietates non tantiſint perſone. ſed etiam diuina eſſentia ſeu natura.Ꝙ vero proprietas etiā diuina natura ſit. oſtendit Hylariꝰ. dicens natiuitatē filij eſſe naturam.Unde in. vij. li. de tri. ait. Utriuſqꝫ natura nondiffert. vnū ſunt pater ⁊ filius. Habet ergo hocſacramenti natiuitas. vt cōplectat̉ in ſe. ⁊ nomē⁊ naturā ⁊ poteſtatē. quia natiuitas non poteſtnon eſſe ea natura vnde naſcat̉ filius. Idē in. vjNatiuitas ꝓprietas eſt. veritas eſt. Idem ī. vij.dicit. ꝙ nature natiuitas ſit intelligēda eſſe ī natura dei. Supra em̄ dixit ꝙ propriū patris eſt ꝙfpater eſt. ⁊ prowm ẜi eīī ꝙ ſemper fili entſiꝯnicund ꝙ ꝓpcictas paliis eſt pater. ⁊ prop. ietas filij eſt fili daqſqꝫ pluribꝰ autoI-
DI. XXX.
Ex p̄dictiscōcludit vprietateſ eēperſonas ⁊vnā eſſentiam.
Ꝙ ꝓprietates ſint ꝑſone.
Hylariꝰ
y 3