DI.L

non ſit mut̓abilis ⁊ variabilis. patet ⁊cͣ. Item nihileternum eſt ex tempore. ſed omne quod predicatur dedeo eſt deus. et ita eternum. gͦ nihil tale poteſt dici extempore. Item omne quod eſt aliquid ex temporeincipit eſſe aliquid quod non erat prius. ⁊ omne tale ēmutahile. ergo nihil tale eſt in deo. ergo ⁊cͣ. Si dicasꝙ non predicatur aliquid de deo ex tempore predicatione per eſſentiam vel inherētiam. ſed per cauſam quenon ponit aliquid in deo ſed in effectu. Contra. cumdicitur deus eſt creator. hoc dicitur ex tempore. ⁊ nonper cauſam. ergo reſponſio illa nulla. Probatio. Omne quod dicitur de aliquo per cauſam. de alio diciturper eſſentiam vel inherētiam. ſed creator de nullo alioa deo dicitur. nec per eſſentiam nec per inherentiam.ergo ⁊cͣ. Item quod dicitur de alio per cauſam poteſt inferri ꝑ modum habitudinis cauſalis. vt dies eſtſol lucens ſuꝑ terram. gͦ dies eſt a ſole. gͦ ſi ꝑ cām deuseſt creator. pari rōne deus a creatura vel econuerſo.Item quod predicat̉ ſolum ꝑ cām non eſt idem illide quo predicatur. ſed cū dicitur deus creat. actio dei ēdeus. ergo non p̄dicat̉ ꝑ cām. Itē cū dicit̉ deus dominus. dn̄s nō dicit aliqd̓ genus cauſe. ⁊ tamen dicitur d̓ deo. ergo p̄dicta reſponſio nō eſt ſufficiēs.dd̓ ꝙ aliquid dici ex tꝑe eſt dupliciter. aut quia ip̄m etemꝑale. aut quia dicit reſpectuꝫ ad temꝑale. Primomō nihil p̄dicat̉ de deo ꝑ eſſentiā vel inherētiam. ſicutꝓbant quatuor rationes ad hoc inducte predicatur tn̄per cām. vt ſi dicatur deus eſt homo. ⁊ hoc non ponitmutatōem vel eſſe temporale circa deum ſed circa creaturam. Alio mō dicitur aliquid ex tꝑe eo ꝙ de ratōneſui nominis dicit comꝑatiōem ad aliquid temporale.vt dn̄s ⁊ creator. ſed tamen de ſua principali ſignificatione importat eſſentiam. nam dn̄s importat dominūqd̓ eſt ptās cohercendi ſubditos. ⁊ hec eſt diuina eēntia. Similiter creator importat diuinam actionē queeſt diuina eſſentia. vtrumqꝫ tamen ſignificat in reſpectu ad creaturam. ⁊ ita connotat creatum ⁊ temporaleQm̄ ergo quod implicat in ſe contingēs ⁊ neceſſariuꝫdenominatur totum cōtingēs. ſimiliter quod eternuꝫet tꝑale totum denominat̉ tꝑale. ꝓpter naturam totruꝫcopulati. quod ponit vtramqꝫ ꝑtem. ⁊ falſificatur provtraqꝫ parte ⁊ ꝓ altera. hinc eſt ꝙ talia dicūtur ex tꝑenon rōne principalis ſignificati ſed ratione cōnotati īcreatura. ⁊ per hoc patent quatuor argumenta ſequētia. Concedēdum eſt enim ꝙ non omne quod extempore dicitur de deo dicitur per cām. ſed vel dicitur ꝑcām. vel per vnionem. vel ꝑ quandam comꝑationenad tꝑale. ⁊ ſic patent omnia. Ad illud ergo qd̓ obicitur. ꝙ tꝑale eſt creatum ⁊ mutabile. dd̓m ꝙ loquiturde tꝑale primo modo. ⁊ hoc non dicitur de deo niſi ꝑcām vel vnionem. Ad illud quod obijcitur ꝙ omneqd̓ predicatur de deo eſt eternum. dd̓ ꝙ hec eſt. duplexqꝛ eternū p̄t teneri adiectiue vel ſubſtantiue. Si adiectiue. ſic falſa eſt. Aliquid em̄ predicat̉ de deo cuiꝰ duratio nō eſt eterna. Si ſb̓ſtantiue. vera eſt. ⁊ ſic eſt ſenſus. Om̄e qd̓ p̄dicat̉ de deo eſt aliqͥd eternū. Rec tamēſequit̉ eſt eternum. immo eſt ibi fallacia accidetꝭ. ſicuthic. creatio eſt deus. ⁊ deus eſt eternus. ergo creatio ēeterna. ita in predicta. Aliquid em̄ qd̓ eſt eternum ratione principalis ſignificati. id eſt quod eſt aliqͥd eternum. ratione connotati dicit̉ tꝑale. Ad illud quodobijcitur. ꝙ illud quod eſt ex tempore incipit aliqͥd eſſedd̓m ꝙ illud non eſt in deo ꝓpter mutationem aliquaꝫfactam in ip̄o. ſed in creatura. ⁊ illud determinatuꝫ eſtſupra diſtinctōne. viij.

QueſtioScd̓o queritur vtrum que dicunt̉ de deo ex tꝑe. dicātur ꝑ ſe vel ꝑ accidens. Et ꝙ ẜm acccidens oſtēditur hͦmō Aug. v. d̓ trini. ⁊ habetur in littera. ꝙ dominꝰ eēthominis ex tꝑe accidit ei. Item hocip̄m videt̉ rōne.quia omne quod adeſt ⁊ abeſt preter eius de quo dicit̉corruptiiōem. predicat̉ ẜm accidens. hec eſt ꝑ ſe nota.ſed omnia hec que tꝑaliter dicuntur de deo ſūt hmōi.gͦ ⁊cͣ. Iteꝫ quod predicatur ꝑ ſe de aliquo ſemꝑ ineſtilli. gͦ ab oppoſitis quod predicatur de aliquo. ⁊ nō ſꝑineſt. p̄dicatur noꝑ ſe. gͦ ꝑ accidens. ſꝫ talia ſunt hmōinoīa. gͦ ⁊cͣ. Itē om̄e qd̓ p̄dicat̉ de aliquo. aut eſt conuertibile cum ſb̓iecto. aut de ratione ſubiecti. aut p̄dicatur per accidens. ſed hmōi noīa nec ſunt de rationedei. nec ꝯuertibilia. vt patet de hoc nomine dominꝰ.gͦ ⁊cͣ. Contra Aug. v. de trini. nihil ẜm accidēs dicitur de deo. Item oſtendit̉ rōne. quia in quocunqꝫ ēponere accidens eſt ponere ꝯpoſitōem. ⁊ ꝑ ꝯſequensvarietatē. ſed neutrū eſt in deo. ergo ⁊cͣ. Item omneꝑ accidens reducitur ad ꝑ ſe. ſed reductio eſt poſterioris ad prius. nō ecōuerſo. deus aūt nō habet prius necſimpliciter nec ẜm quid. gͦ nihil de deo dicitur ẜm accidens. Item omne quod dicitur de duobus. de vnoꝑ ſe. de altero ꝑ accidēs. ꝑfectiori mō dicit̉ de eo d̓ quodicitur ꝑ ſe. ſed quicquid dicit̉ de deo dicit̉ ꝑfectiſſimegͦnihil dicitur de deo ẜm accidens. ergo hmōi nomīanon dicunt̉ de deo ꝑ accidēs. ergo per ſe. ℟º. dd̓ꝫ ꝙdici ẜm accidēs eſt triplicit̓. Uno mō accidēs dicituper oppoſitum ad ſb̓ſtantiam ⁊ ſic dicitur accidens ꝓprietas alij inherens q̄ non eſt de rei eſſentia. et hͦ quidem modo nihil dicit̉ de deo ẜm accidens ſicut dicitAug. eo ꝙ hoc modo accidens ponit ꝯpoſitionem etvarietatem in eo de quo dicitur. Alio modo dici ẜmaccidens eſt ꝑ oppoſtiōem ad ꝑ ſe. ⁊ ſic dicit̉ ẜm accidens. aut quod dicitur ꝑ alid̓ in eſſentia vt ſi dicat̉ paries diſgregat. aut ꝑ aliquid cui eſt qd̓ammō idē. qͦdāmō diuerſum. vtputa cū dicitur de ſuꝑiori per inferiꝰvt figura habet tres. vel de inferiori ꝑ ſuperiꝰ. vt yſocheles habet tres. hoc mō non eſt aliquid dici de deo.ẜm accidens. Hoc em̄ dici ꝑ accidens ponit in aliquopoſterioritatem ⁊ imꝑfectionem ſicut oſtendunt ratōnes ad hoc inducte. deus aūt nihil habet imꝑfecte. nihil habet ab alio quod ſit oīno aliud. nec a ſuperiori vl̓inferiori. quia hec non cadunt in deo. Tertio mō diciẜm accidens eſt ꝑ oppoſitionem ad neceſſarium. vt illud dicatur accidere quod neceſſario non ineſt. ⁊ hͦ mōhmōi dicuntur de deo ẜm accidens. quia non dicunt̉de ip̄o neceſſario ſed dicuntur de ip̄o per ſe. quia percomꝑationem ad creaturā. Comꝑatio aūt ad creaturam ꝑ ſe eſt. quia deus eſt ſua actio. ſed tamen qꝛ deusagit ꝑ voluntatem que non ſꝑ nec de neceſſitate ꝯiuncta eſt actui. ideo non neceſſaria. ⁊ qͣꝫtum ad hoc caditibi ratio dicendi ẜm accidens. Unde hic modus dicēdiꝑ accidens opponit̉ ꝑ ſe in creaturis rōe eius ꝙ addici per ſe ſequitur neceſſarium in creaturis. In deoaūt non. qm̄ idem ſeip̄o facit ⁊ voluntarie facit. ⁊ ideoin deo non habet oppoſitōem ad per ſe. Rationes ergo oſtendentes ꝙ non dicunt̉ de deo ẜm accidens ꝓcedunt ẜm primam ⁊ ſecundam acceptioneꝫ. Quodautem obijcitur ꝙ eſſe dominum accidit. ſic intelligendum eſt. id eſt non neceſſario nec ſemper conuenit.Ad illud quod obijcitur ꝙ abſunt p̄ter corruptōemdd̓ ꝙ iſta diffinitio eſt accidentis ẜm quod adeſſe eſt ꝑinherentiam. ſed ſic non conuenit deo vt viſum eſt. ſedſolum creaturis. Unde patet illud. Ad illud quod

7

I0

8

9

11

12