LiberPrimus
Similiter ⁊ ille pater noſter eēincipit. ſed nulla ſue cōmutation ſubſtantie. Ꝙ ergo tꝑaliter dici incipit dn̄s quod anteanon dicebatur manifeſtum eſtrelatiue dici. non tamē ẜm accidens dei ꝙ aliquid ei accideritſed plane ẜm accidens eius adquod dici aliquid deus incipitrelatiue. Ex his aꝑte oſtendit̉.ꝙ quedaꝫ de deo tꝑaliter dicūtur relatiue ad creaturas ſinemutatōne deitatis. ſed nō ſineꝑ mutatione creature. ⁊ itaᵈ accidens eſt in creatura non increatore. ⁊ appellatō qua creatura dicitur relatiue ad creatorem relatiua eſt. ⁊ relationemnotat que eſt in ipſa creatura.Appellatio vero illa qua creator relatiue dicitur ad creaturam. relatiua quidem eſt. ẜꝫ nullam notat relationem que fitin creatore.Soluit dubium queſitū diſxviij. ibi. poſt hoc querit̉ vtruꝫſpūſſanctus ad ſeip̄m referat̉.Et eſt queſtio vtrum ſpūſſan-
ctus dicatur datuꝫ relatiue adſe cum ip̄e det ſe.Hic p̄t ſolui queſtio ſuperiꝰ ꝓpoſita: vbi q̄rebat̉ cū ſpūſſāctdicatur donū ⁊ datum vel donatum. vtrum eadem rationevtrumqꝫ nomē cōueniat. Qd̓autem datur refertur ad eumquidat ⁊ ad illum cui datur. etcum ſpūſſāctus det ſeip̄m vtrūad ſeip̄m relatiue dicatur cumdicitur dari vel donari.Cui queſtioni reſpondētesdicimus ſpm̄ſanctum dici datūvel donatum relatiue ⁊ ad dantem ⁊ ad illum cui datur. dansauteꝫ ſiue donator eſt pater cūfilio ⁊ ſpūſancto. nec tamē di ecimus ſpm̄ſanctum referri adſe. ſed appellatio dati vel donati refertur ad dantem ⁊ ad recipientem. quia nō p̄t aliquid dicidatum niſi ab aliquo ⁊ alicuidetur. Cum aūt ſpūſſanctꝰ dari a ſe vel datus a ſe dicitur. relatiue quidem dicitur ad illumcui datur. ⁊ eſt appellatio relatiua. ⁊ in illo cui datur mutatioſit non in dante.
S intelligentiaꝫ eorum que dicunt̉ in hac diſtinctione tria queruntur. Primo vtrum aliquid dicatur de deo ex tempore. Secundo dato ꝙ ſic. queritur vtrum ea que dicuntur de deo ex tēpore dicantur per ſe vel per accidēs. Tertio vtrum dicantur ẜm ſb̓am an ẜm relationem.QueſtioꝘ aliqua dicantur de deo ex tempore oſtenditur ſic.Non eſt dominus niſi habeat ſeruuꝫ ſicut dicit Aug.ſed deus dicitur dominus ⁊ non habuit ab eterno ſeruuꝫ. ergo ex tempore. ergo ⁊cͣ. Iteꝫ actioni reſpondet paſſio ita ꝙ ſūt ſimul. ſed deus creat. ergo aliquidcreatur. ſed non creatur aliquid niſi ex tempore. ergonon creat niſi ex tempore. ergo ⁊cͣ.
d Accidens eſt in creatura. Obijcit̉. cum relatio eſtcreature ad creatorem. videt̉ hoc falſū. quia ꝯtingit rēintelligi accidente remoto. gͦ ſi relatio ad creatorem acidit creature. gͦ illo remoto ꝯtingit rem creatā intelligi circūſcripto reſpectu ad creatorem. Itē ſi relatioqua creatura refertur ad creatorem eſt accidēs.cuꝫ illud ſic creatum refertur. etita ꝑ accidens.ſic de alio. ⁊ itaē abire in infinituꝫ. ℟º. dd̓m ocreatura qͣꝫtū aceſſe primū eſſentialiter depēdeet talis relatioexprimit illā dependentiam nōeſt creature accꝰdentalis ſed magis eſſentialis.qͣꝫtum aūt ad eēẜm ſiue ad beneeſſe depēdet eēntialiter. quia illud bene eſſe accidentale eſt. iōtalis relatio ẜmaccidēs diciturvt filiatio ẜmdicit adoptioneet de tali intelligit Aug. Acillud quod obijcitur ꝙ relatō relatōe alia refert̉.aliqui volunt dicere ꝙ creaturaſeip̄a refertur tamen illud nō videtur eſſe dd̓m.quia nulla creatura eſt ſua relatio. cum non ſit ſummeſimplex immo hocipſum quod refertur aufert ſimplicitatē. ideo dicendum ꝙ ſicut relatiua referuntur proprie que dicunt rem ſb̓ſtratam cum reſpectu. ip̄e auteꝫ
relationes ſiue reſpectꝰ non referūtur. in mo macl̓alia referūt. quia nō ſunt entia ſed entiū. Sic inpoſito dd̓m ꝙ ip̄e relatōes ꝑ ſe non referunt̉. ſed ciſb̓ſtantijs ita ꝙ vnū cū alio et per alid̓. iō non eſt vltra querere alid̓ quo referunt̉. eNec tn̄ dicimꝰſpm̄ſanctū referri ad ſe Cōtra vr̄ poſſereferri ad ſeqꝛ ſpūſſanctꝰę donuꝫ. ⁊ donuꝫ refert̉ addonātem. etip̄e eſt donāsgͦ neceſſarioꝯcluditur qd̓refertur ad ſe℟ʰ. dd̓m ꝙ hͦnomen ſpūsdicit relationem ẜm eſſe.et ideo qꝛ relatōe ẜm eſſenihil referturad ſeip̄m ẜmidē. nullo mōſpūſſanctus īqͣꝫtū ſpūs adſe refertur. ſꝫdonū non tm̄īportat relationem ẜm eſſevtputa cumdicit autoritatem in dante. ſed etiamẜm modū dicēdi. vt quādo dicit largitatē ⁊ poteſtatem in donāte. ⁊ quia tālit̓ poteſt ẜmmodum intelligendi comparari ad ſe datuꝫ inqͣꝫtūdatum dicitur ad ſe. inqͣꝫtuꝫ dans nō. ideo conceditꝙ appellatio dati vel donati ſequitur ad ſpm̄ſanctum non auteꝫ ſpūſſanctus.Item nulli conuenit eſſe homineꝫ niſi ex tēpore. eo ꝙ eſſe humanum habet principiū. ſed deo cōuenit eſſe hominem. ergo ex tempore. Iteꝫ ſicutſe hꝫ tēporale ad tēporale. ita eternū ad eternū. ergomutata proportione ſicut ſe habet eternun ad temporale. ita temporale ad eternum. ſed eternuꝫ ſic ſehabet ꝙ dicitur de temporali. vt cum dicitur petiꝰeſt predeſtinatus. gͦ ⁊ tēporale poterit dici d̓ eternoContra omne temporale eſt creatum. ſed deus eincreatus. et horum eſt ſumma diſtantia. ſed illorum inter que eſt ſumma diſtantia vnū non p̄dicatur de altero. ergo ⁊cͣ. Item omne temporale eſt.mutabile ⁊ variabile. ſed omne illud de quo predicatur mutabile. circa ip̄m eſt mutabile. cū igit deijs
e
Sūmatimp̄dictoꝝ intelligētiamperſtrīgit.
5