Oſ.RI

peret. Et ideo non cepit eē dominus ex tempore. Ad qd̓ dicipoteſt. quia licet nō ceperit extempore dominus eſſe temporis. cepit tamen eſſe dominustemporis. quia non ſemper fuit tempus. ⁊ ip̄ius hominis extempore cepit eſſe dominꝰ Dehoc Augu. in eodem libro. cōtinue ita ait. Quiſquis extiterit qui eternum deuꝫ ſolum dicat. tempora vero non eē eterna propter varietatem. ⁊ mutabilitateꝫ. ſed tamen ip̄a tempora nō in tempore eſſe cepiſſe. quia non erat tempus anteqͣꝫ tempora inciperent. ⁊ ideonō in tempore acciderit deo vtdominus eſſet. quia ip̄orū temporum dominus erat. que vtiqꝫ nō in tempore eſſe ceperūtquid reſpondebit d̓ homine qͥin tempore factus eſt cuius vtiqꝫ dominus nō erat anteqͣꝫ eſſet. Certe vt dominus homīseſſet ex tempore accidit deo. ⁊vt omnis amoueatur controuerſia. certe vt tuus dominuseſſet vel meus qui modo eſſecepimus. ex tempore habuit.Mouet dubium ⁊ ſoluit quomodo aliquid ex tempore dicatur de deo.Quomō ergo obtinebimꝰ nihil ẜm accidens dici de deo. niſi quia ipſius nature nihil accidit quo mutetur. vt ea ſint accidentia relatiua que cuꝫ aliqua

mutatione rerum de quibꝰ dicuntur accidunt. ſicut amicusrelatiue dicitur. Non em̄ amicus eſſe nicipit niſi cum amareceꝑit. Fit ergo aliqua mutatōvoluntatis vt amicus dicatur.Nummus vero cuꝫ dicitur p̄ciuꝫ. relatiue dicitur. nec tamēmutatus eſt cum eſſe ceperit p̄cium. nec cuꝫ dicitur pignus ⁊huiuſmo di. Si ergo nummꝰpoteſt nulla ſui mutatōne totiens dici relatiue. vt neqꝫ cumincipit dici. neqꝫ cū deſinit. aliquid in eius natura vel formaquā nummus eſt mutatōnis fiat. quanto facilius de illa incōmutabili dei ſubſtātia debemaccipere ꝙ ita dicatur relatiuealiquid ad creaturam. vel qͣꝫuis temporaliter incipiat dici.nō tamen ip̄i ſubſtantie dei accidiſſe aliquid intelligatur ſedilli creature ad quam dicitur qͣliter etiam refugium noſtrumdicitur. Reſugiū enim noſtrūdicitur deus relatiue. ad nosenim refertur. ⁊ tunc refugiūnoſtrum fit cum ad eum reſugimus. Nunquid tūc fit aliqͥdin eius natura quod anteqͣꝫ refugeremus ad eum non erat?In nobis ergo fit aliqua mutatio. qui ad eum refugiendo efficimur meliores. In illo autēnulla. Sic ⁊ pater noſter eē incipit. cum per eius gratiam regeneramur. qͥ dedit nobis poteſtateꝫ filios dei fieri. Subſtātia ergo noſtra mutatur in melius cum filij eius efficimur.

tale cepit intempore ⁊cͣSi tu des inſtantiaꝫ in ꝑpetuis. obijcitur. ꝙ nihilmagis eſt variabile qͣꝫ tempus. ſed omne tale ē temporale. ergo⁊c̄. Itē ſi tempus non incepit in tempore. ergo cepiextra tempuſgͦ fuit tempꝰextra om̄e tēpus. ℟º. dd̓ꝫꝙ qͣꝫtuꝫ ad p̄ſens pertinequia de initōtemporis debet dici in ſecūdo. differtīcipere ex tꝑ⁊ ī tꝑe ⁊ cuꝫ tēpore Quia exdicit ordineꝫet ita p̄ſupponit tempꝰ tanqͣꝫ anterius ⁊ideo nihil cepit ex tempere niſi quodſequitur tempus. In tempore dicit tēporis exiſtentiam. ſed tempus non fuitin ſui initō cūſit ſucceſſiuūideoqꝫ ſūt eq̄lis durationis. cum tempore non ceperūt. nec extempore necin tēpore. ſedcum temporeid eſt cuꝫ tempꝰ. cepit. Siq̄raſ quō tꝑscepit. breuiterdorum. ſed cepextra tempus.Ad illud qꝛtur temporalelit̓ a tempore. īillud non extoratio predictaNummus

rdicendum ꝙ nullo predictorum mopit in ſui principio. et ideo non cepituod obijcitur ꝙ ex tempore menſurae. dicendum. ꝙ temporale quod extolmenſuratur et incipit a tempore. ſedollitur quod incipit cum tempore. eta eſt.s vero cum dicitur precium ⁊cͣ. Uide-

tur falſe dicereꝙ nunimus mutatus non eſt cūceperit eſſe precium. quia eē p̄ciuꝫ eſt accidēsnummi ⁊ modoineſt ⁊ prius nōinerat. ergo nūmus mutatꝰ eſtP. dicenduꝫ ꝙrelatio non predicat quid abſolutum. ſed predcat ordinem acalteruꝫ ordo aūtreſpicit diſpoſtionem ordinatorum. Quedaꝫigitur ſūt ordīabilia ita ꝙ vtriqꝫ eſt in potentia. ⁊ tunc relatō introduciturper mutationeꝫfactam in vtroqꝫ. Quedam ſūtordīabilia ita ꝙalteruꝫ quantūeſt de ſe in actueſt. ſed alterū inpotētia. ſicut patet de duobus.quoruꝫ vnus qͥeſt actu albꝰ. actu habet proprietatem ẜm quaꝫattenditur ſimilitudo. ⁊ ideo altero de non albofacto albo fit ꝑfecta ſimilitudoNon ergo oportet ꝙ relatō ſemper inducat mutationē in vtroqꝫ extremorumpropter ſui corruptionem veldefectioneꝫ. ſedſufficit ꝙ in altero. Et ratio viſa eſt. quia reſpicit duplex extrenū. Et qꝛ vnū poteſt eſſe de ſe in actu. altero exiſtenten potentia. ſicut in nummo qui eſt in poteſtate poſſientis ꝙ fit pignus. vl̓ precium. vel arra. ẜm mutatioiem factam in ip̄o.Nec aduenit nummo aliquid abſolutuꝫ. ſed ordo quix parte nummi erat in actu. ex parte illius quod eratn potentia fit in actu. ⁊ ideo mutatur illud non mu-

Augꝭꝰ.

2

Per ſimitudinē oſtēdit ꝙ p̄t deus dici qͦdante nō dicebat̉ ſneſui mutarion vt nūmus dicit̉precium

Ꝙdeꝰ dicit̉ refugiūrelatīe ⁊ extemꝑe ſineſui mutatione.

Ꝙ pat̓ dicit̉ relatiue

v 4