UI.XXIX

ꝟo dr̄ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥncipiū ſpūſſācti ſtat ꝓ eēntiavel natura. inqͣꝫtū tn̄ ē in duabꝰ naturis. ⁊ illd̓ vr̄ cōſonare Anẜel. dicēti ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſpirāt inqͣꝫtū vterqꝫ ideꝫd̓s. Et dicūt ꝙ vnū dicit vnitatē circa huc terminū pͥncipiū nō ꝑſone ſꝫ eēntie vel nature vt eſt in duabꝰ ꝑſonis. Sed qm̄ Aug. vr̄ dicere ꝙ pͥncipiū dictū de pr̄e ⁊filio dicat notione cōmunē. ſil̓r mgr̄ dicit vltimo capi.ꝙ dicit vnitatē notōis. ⁊ pͥncipiū importat relatiōem.et eēntialiter nō refert̉. iō nec iſte modꝰ ē adhuc oīo cōueniēs. lꝫ ſit alijs ꝓbabilior. Et iō ē qͣrtus modꝰ dicēdi. ꝙ hͦ nomē pͥncipiū ſtat ꝓ notione. nō tn̄ in comꝑatione ad ſuppoſitū. ſꝫ ad naturā ⁊ vim ſpiratiuam. etvnū īportat vnitatē circa ip̄m ẜm ꝙ cōpetit eiꝰ acceptōni. Et hͦ pꝫ ſic. Cū em̄ pr̄ ⁊ filiꝰ ſpirāt ſpm̄ſāctū inqͣꝫtūvnꝰ d̓s improceſſibilis. ⁊ inqͣꝫtū vnꝰ d̓s fit in eis volūtatis vnitas. inqͣꝫtū improceſſibil̓ fit volūtatꝭ vna fecūditas. ⁊ vna fecūditas dicat vnitatē pͥncipij. dd̓m ꝙſine diſtinctōe ꝯcedēdū ē ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥncipiumſpūſſācti. Et ad illd̓ ꝙ qr̄ quā vnitatē dicat hͦ ꝙ ē vnuꝫcirca pͥncipiū. dd̓m ꝙ cū hͦ nomē pͥncipiū d̓ pluribꝰ ſil̓dicat̉. nō p̄t ſtare ꝓ ꝑſona. ⁊ cuꝫ iteꝝ dicat reſpectū adꝑſonā n̄ p̄t ſtare ꝓ eēntia. gͦ neceſſe ē ꝙ ſtet ꝓ notiōe. cūergo dr̄ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥncipiū. vnū dicit vnitatemnotōis. in comꝑatōe tn̄ ad vnitatē nature ⁊ vis ſpiratiue. ſicut patebit ī alio ꝓbleumate. ⁊ pꝫ ex p̄dictꝭ Adilld̓ qd̓ obijcit̉ poſtmodū ꝙ hͦ pͥncipiū nō ē illd̓ demonſtrato pr̄e ⁊ filio rn̄deri p̄t dupl̓r Primo ꝙ non p̄t dicihͦ ⁊ illud. qꝛ ꝑ regulā nō cadit diſtinctio niſi vbi eſt exdiuerſis cauſis vnio. qm̄ igit̉ vnio oīmoda ē in cōmunione pͥncipij. ita ꝙ nō multiplicet̉. iō nō ē ibi hͦ ⁊ illudAliter p̄t dici ꝙ cū dr̄ hͦ ⁊ illud. aut demōſtrat formaꝫaut ſuppoſitū. aut vtrūqꝫ. Si formā falſa ē. Si ſuppoſitū vel vtrūqꝫ. ꝟa ē rōne ſuppoſiti. ⁊ iō nō ſequitur qduo. qꝛ forma nō multiplicat̉. Sil̓r p̄t argui in hͦ noīed̓s. Ad duo ſequētia reſpōdent qͥdā ꝙ hͦ nomē pͥncipiū nō p̄t ſubijci. nec adip̄m p̄t fieri relatio. qꝛ tenet̉ adiectiue. Sꝫ illd̓ nihil ē. qꝛ nomē ē ſubſtātiuū. ergo poteſt ſubijci ⁊ p̄dicari. ⁊ ad euꝫ relatio fieri. Et ſi dicantꝙ ad hͦ inuētū eſt. illd̓ nihil ē. qꝛ nō p̄t p̄dicari. ⁊ iteꝝ inuētio dꝫ hr̄e rōnem. ⁊ nos videmus ꝙ poteſt fieri relatio vt ſi dicatur. In pͥncipio erat ꝟbuꝫ. in qͦ pͥncipioerat ſpūs. qꝛ nō in alio erat ſꝫ ī eodē. Etiā p̄t ſubijci. ꝙͥſi pr̄ ē pͥncipiū ſpūſſācti. a ſimplici ꝯuerſa. pͥrꝭcipiū ſpirituſſācti ē pr̄. Propt̓ qd̓ alit̓ rn̄dēdū ē. qꝛ cū dr̄ vnumpͥncipiū. vnū dicit vnitatē notōis q̄ cōmunis ē duobꝰet qꝛ vnitatē dicit cōem. iō ē h̓ ꝯn̄s. vnū pͥncipiū ſpūſſancti ē filiꝰ ⁊ pr̄. ergo filiꝰ eſt pr̄. ſicut h̓ vnꝰ d̓s eſt pr̄ ⁊filiꝰ. ergo pr̄e filiꝰ. Ad vltimū qd̓ obijcit̉ aut vnumqd̓ ē pr̄ ⁊cͣ. dd̓m ꝙ qꝛ vnū dicit cōem ſpiratiōem vt ē inpluribꝰ. iō nō ꝯtingit diuidere aut vnū qd̓ eſt pr̄. autvnū ꝙ nō ē pr̄. vt ſi dicat̉. oīs hō ē aīal. aut aīal qd̓ ē albū. aut aīal qd̓ nō ē albū. neutꝝ ē dari. qꝛ aīal cōmunit̉ſtat ꝓ aīali albo ⁊ nō albo. ita ꝙ ꝓ vtroqꝫ ſil̓ reddit locutionē verā. Sil̓r in ꝓpoſito pͥncipiuꝫ ſtat ꝓ pͥncipioqd̓ ē pr̄ ⁊ qd̓ ē filiꝰ. ⁊ iō nō licet ibi diuidere ⁊ deſcēdereīmo ē figura dictōis ex mutatōe ſuppoſitōis ⁊cͣ.QueſtioUtꝝ ſint iſte ꝯcedēde pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnꝰ ſpirator vel ſūtidē pͥncipiū ſpūſſācti. Et ꝙ hec ſit ꝯcedēda. ſūt vnꝰ ſpirator. vr̄. qꝛ pr̄ ⁊ filiꝰ nō ſūt vnū pͥncipiū niſi qꝛ ſpirant̉vnica ſpiratōe. gͦ cū hͦ nomē ſpirator importat ip̄aꝫ ſpiratōem pa. ⁊ fi. ſūt vnꝰ ſpirator. Itē qꝛ pr̄ ⁊ filiꝰ vnica creatōe creāt. nō tm̄ dicūt vnū pͥncipiū creature ſedetiā vnꝰ creator. gͦ cū ſil̓r vnica ſpiratōe ſpirāt. ſūt vnꝰſpirator. Itē ꝙ ſint idē pͥncipiū vr̄. qꝛ vnitas n̄ mul

tiplicata facit idēptitatē oīmodā. ſꝫ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnuꝫpͥncipiū ſpūſſācti. ita ꝙ vnitas pͥncipij nll̓o mō multiplicat̉. gͦ ſūt idē pͥncipiū. Itē hec ē ꝟa pr̄ ⁊ filiꝰ eadeꝫſpiratōe ſpirāt. ſꝫ idē importat̉ hͦ noīe pͥncipiū ꝙ hͦ nomine ſpiratio. gͦ ab eqͥpollēti pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt idē pͥncipiū.Cōtra. ſpirator ⁊ qͥ ſpirat eqͥpollēt. gͦ ſicut vnꝰ ſpirat̓or. gͦ vnꝰ ⁊ qui ſpirat. ſꝫ hec ē falſa vnꝰ ſpirat. qꝛ n̄ vnꝰſꝫ duo ſūt qͥ ſpirat. gͦ ⁊cͣ. Itē ſpirator importat ip̄amſpiratōem in ꝯcretione ad ſuppoſitū. aut gͦ illd̓ ē eſſentia. aut ꝑſona. Nō eēntia. gͦ ꝑſona. gͦ ſi pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnꝰſpirator. ſūt vna ꝑſona vl̓ hypoſtaſis. Itē ꝙ n̄ ſit cōcedēdū ꝙ ſint idē pͥncipiū videt̉. Si em̄ ſūt idē pͥncipiūſūt idē. ſꝫ hec ē falſa ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt idē. gͦ ⁊ pͥma eſt falſa.Ꝙ aūt ſequat̉ manifeſtū ē. bn̄ ſequit̉ ſūt idē aīal. gͦ idēꝘ iteꝝ hec ſit falſa ſūt idē pꝫ. qꝛ ſūt diſtincti. gͦ nō ſūtidē. Itē hͦ ꝙ ē idē ē ꝓnomē relatiuū. gͦ cū ꝓnomē certā deſignet ꝑſonā. ⁊ relatiuū ſit notās idēptitate. in eoꝓ qͦ refert ſignificat idēptitatē in ſuppoſito. ſꝫ illd̓ noneſt eēntia ſꝫ ꝑſona. gͦ ſignificat ꝙ ſint eadem ꝑſona. qd̓cū ſit falſū. reſtat ꝙ illa locutio ſit falſa. ℟º. dd̓m ꝙhec locutio pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥncipiū ſpūſſācti ſimplicit̉ recipit̉. hec aūt pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnꝰ ſpirator nō recipit̉.⁊ hec ſil̓r nō admittit̉. pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt idē pͥncipiū. qͣꝫuis eīvideant̉ eqͥpollere illi. nō tn̄ eqͥpollēt. Differēti em̄ mōin his locutionibꝰ ſpiratiōis notio ſignificat̉. Propt̓qd̓ notādū ꝙ notio p̄t ſignificari dupl̓r. ſcꝫ in abſtractione vl̓ in ꝯcretōe. In abſtractōe vt ſi dicat̉ ſpiratō.In ꝯcretione vt ſi dicat̉ pͥncipiū vl̓ ſpirator. In ꝯcretione aūt p̄t ſignificari vl̓ in comꝑatōe ad ſb̓iectu in rōne ſuppoſiti. vl̓ in comꝑatōe ad ſubiectū in rōne actiuivl̓ vtroqꝫ mō. Significat̉ gͦ notio ſpiratōis in ꝯcretōne ad ſubiectū in rōne ſuppoſiti ꝑ hͦ nomē ſpirator qd̓ē nomē ꝟbale. ⁊ qꝛ ſuppoſitū huiꝰ noīs ē ꝑſona. n̄ vnaꝑſona ſꝫ due. iō dicimꝰ duos ſpiratores nō vnū. Necē ſil̓e d̓ hͦ qd̓ ē creator. qꝛ cū ſit nomē eēntiale ſignificatin ꝯcretione ad ſubiectū qd̓ ē ſb̓a. Et illd̓ ē vnū in tribus. ſꝫ notio ad ꝑſonā q̄ de ſe multiplicat̉ nō eſt vna induabꝰ. Significat̉ etiā notio in comꝑatōne ad ſubiectū in rōne actiui. vt ꝑ hͦ namē pͥncipiū qd̓ dicit originē. ⁊ qm̄ ſubiectū agit ꝑ ꝟtutē. ⁊ virtꝰ reſpicit naturaꝫ.cū in pr̄e ⁊ filio ſit vna natura ⁊ vna ꝟtus nō multiplicata. ꝑ hͦ nomē pͥncipiū ſignificat̉ notio ſpiratōnis vtnullo mō multiplicata. iō dicimꝰ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnū pͥncipiū ſpūſſācti. ⁊ vnū dicat vnitatē notōis. ⁊ vis ſpiratiue. ⁊ nature in ſpirātibꝰ. Pincē ꝙ pr̄ nō dicit plura pͥncipia lꝫ plures habeat notōes. qꝛ nō hꝫ diuerſasvires ⁊ naturas. Significat̉ etiā in comꝑatōe ad ſubiectū vt in rōe ſuppoſiti ⁊ actiui. cū dicit̉ idē pͥncipiumqm̄ ꝓnomē idē qd̓ certā deſiderat ꝑſonā ſignificare. reſpicit ſuppoſitū ⁊ pͥncipiū ſicut dictū ē. reſpicit ip̄m vtactiuū. ⁊ qm̄ ſuppoſitū nō ē idē nec vnū. ido hec ē falſapr̄ ⁊ filiꝰ ſūt idē pͥncipiū. Hec igit̉ ē ꝟa pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnūpͥncipiū. h̓ āt ē falſa ſūt vnꝰ ſpirator. Hec iteꝝ falſa. ſt̓idē pͥncipiū ſpūſſācti. ⁊ rō hoꝝ oīm pꝫ exp̄dictꝭ. Adilld̓ gͦ qd̓ obr̄ pͥmo ꝙ ſint vnū pͥncipiū. qꝛ vnica ſpirationeſpirāt. dd̓ ꝙ hͦ n̄ ē tota rō ſꝫ h̓ ē tota rō. qꝛ vnica ſpiratōe ⁊ vnica ꝟtute ⁊ ī vnitate nature ſpirāt eūdē. ⁊ pͥncipiū hͦ mō īportat illā notionē. ⁊ iō ſūt vnū pͥncipiuꝫ.Nō ſic aūt ſignificat̉ illa notio ꝑ hͦ nomē ſpirator qd̓ ēnomē ꝟbale ⁊ deſcēdit a ꝟbo qd̓ ꝯcernit ſuppoſitū ꝑſonale Spiratorem̄ dr̄ ille qͥ ſpirat. ⁊ ille ē ꝑſona. Adilld̓ qd̓ obijcit̉ de creatōe iā pꝫ rn̄ſio. qꝛ creatio non tm̄hꝫ vna ꝟtute fieri. ſꝫ etiā hꝫ vnū ſuppoſitū. ⁊ ip̄m ē ſb̓apr̄ em̄ nō creat tāqͣꝫ ꝓpriuꝫ ſubiectū. ſꝫ ip̄a ſb̓a diuina q̄vnica ē. ſꝫ ſuppoſitū ſpiratōis nō p̄t ce ſb̓a ſꝫ ꝑō

17

22

18

19

20

21

24

v 3