LiberI

Diſtinguit multiplicem acceptionē huiꝰ nominis principium ẜm ꝙ dicit̉ relatiue.aSt preterea aliud nomenmultiplicē notās relationē .ſ. principiū. Dr̄ em̄ pͥncipiū ſemꝑ ad aliquid. ⁊ diciturpr̄ pͥncipiū. ⁊ filiꝰ pͥncipiū. ⁊ ſpirituſſcūs pͥncipiū. ſꝫ differenterNam pater dr̄ pͥncipiū ad filiū

⁊ ad ſpm̄ſcm̄. Un̄ Augꝰ. in. iiij.lib̓. de trint. ait̉ pater eſt princi apiū totius diuinitatis. velſi melius dicit̉ deitatis. qꝛ ip̄e ē a nullo. inp emhꝫ de quo ſit velde qͥꝓcedat. ſed ab eo ⁊ filius eſt genitus ⁊ ſpūſſcūs ꝓcedit. Nō gͦdr̄ pͥncipiū totiꝰ deitatis ꝙ velſui vel diuine eſſentie pͥncipiuꝫſit. ſed qꝛ pͥncipiū ē filij ⁊ ſpūſſancti in quibꝰ ſingulis tota diuinitas ē. Filius ad ſpm̄ſcm̄ dr̄

poſitionē ita videt̉ ꝙ improceſſibilitas. Si tu dicas.ꝙ īproceſſibilitas claudit̉ ſub īnaſcibilitate. ob̓r. qꝛ filiocōuenit īproceſſibilitas ⁊ tn̄ nūqͣꝫ īnaſcibilitas. gͦ ē alianotio ſaltē in filio. gͦ ſaltē in eo dꝫ eſſe notio. Si tu dicꝭꝙ nō dicit nobilitatē. Cōtra. ome quod dicit̉ in diuinis. ad nobilitatem ꝑtinet. alioqͥn nō dicit̉ ibi. gͦ ſi dicitur improceſſibilitas de filio. videt̉ ſonare renobilitatēIuxta hoc querit̉. cū pater cōmunicet alicui improceſſibilitatem ſiue inſpirabilitatē. quare nō ſimiliter communicat in naſcibilitatem. Cōtra ſi improceſſibilitas eſt notio. gͦ notiones plures ſunt qͣꝫ qͥnqꝫ qd̓ eſt cōtra cōmunē opinionē. Item ſi improceſſibilitas eſtnotio. Aut hoc eſt. quia ſimpliciter priuat eſſe ab aliqͥaut qꝛ ponit ſpirationem. Si primo modo. nō differtab innaſcibilitate. Si ſecundo modo. tunc nō differt aſpiratione actiua. quia nō ſpirat̉ qui ſpirat. Itē ſi noꝓcedere eſſet notio. eadem ratione nō producere. ſed hͦfalſum. gͦ ⁊cͣ. Si dicat̉ ꝙ nō eſt ſimile. quia nō ꝓduceredicit nobilitatē. Cōtra. nō ꝓducere ꝑſonā dicit ſtatuꝫemanationis. ⁊ ſicut ratio principij ante qd̓ nō eſt aliquid dicit nobilitatē. ſimiliter ratio ſtatus vltra quodnō eſt ꝓcedere. gͦ nobilitatem dicit. ſi gͦ nō eſt aliud qͣrenō dicat̉ notionaliter. videt̉ ꝙ nō ꝓducere ſit notio vtnō ſpirari. ℟º. ad p̄dictorū intelligentiā eſt notādūꝙ nihil pōt eſſe notio in diuinis niſi dicat reſpectū poſitiuū. vel ex primo intellectu. vel ex conſequenti. Siem̄ ſolū priuat relationem. ita dicit̉ de eſſentia ſicut deꝑſona. Un̄ ſicut dicit̉ ꝙ pater nō producit̉. nec ſpūſſanctus ꝑſonam ꝓducit. ita etiam eſſentia ꝓduci nō dicit̉⁊ etiā ꝑſonam nō ꝓducere. ⁊ ſicut nō pōt eſſe notio hocqd̓ eſt ingenitus. niſi ponat reſpectum poſitiuū ex cōſequenti. ⁊ hūc ponit ſicut viſum ē. ſil̓r nec hͦ qd̓ ē inſꝑirabilis pōt eſſe notio niſi ponat reſpectū poſitiuū. hūcaūt nō ponit niſi ſecundū. ꝙ ponit pͥmitatē reſpectu ſpirationis. ſicut innaſcibilitas reſpectu generationis.vt ſicut innaſcibilis dicit̉ qui nec generat̉ nec generationem cōſequit̉. ita improceſſibilis qui nec procedit necproceſſionem conſequit̉. Et qm̄ omuis emanatio veleſt generatio. vel ad generationē cōſequit̉. quia generatio dicit primā emanationē. ideo innaſcibilis pͥuatom̄em emanationē. ⁊ ideo dicit fontalem plenitudinēnec tm̄ reſpectu generationis. ſꝫ etiam ſpirationis. etideo innaſcibilitas nec generatio eſt nec ſpiratio. Sꝫimproceſſibilitas dicit̉. quia nec ſpirat̉ nec ſpirationeconſequit̉. ⁊ ſic nō excludit̉ filius ſiue generatus. Filiꝰem̄ generat̉. ⁊ tn̄ nō ſpirat̉. nec ſpirationē cōſequit̉. Improceſſibilis igit̉ nō priuat niſi vnā ſolam emanatione⁊ ideo dicit ſolum ꝑtem iſtiꝰ fontalis plenitudinis. et

tas nō pōt eſſe notio diſtincta ī pr̄.ab innaſcibilitate. nec in filio a ſpiratione. nec importat fontalem plenitudinē ſꝫ ſolū in ſpirando. Quauisigit̉ improceſſibilitas poſſit dicere nobilitatem. tn̄ qͥanō diſtinguit ab alijs aſſignatis. iam nō ponit in numerū cū alijs. ⁊ ſic patent tria pͥma obiecta ꝙ improceſſibilitas diſtinguit ⁊ dicit nobilitatem. ⁊ dicit fecūditatem. quia rōnes nō valent. eo ꝙ h̓ totū in alijs rōnibus aſſignatis clauditur. ideo contra alias nō diſtinguit. Ad illud qd̓ querit̉ quare nō cōicat̉ innaſcibilitas ſicut improceſſibilitas. dd̓m ꝙ ſicut patꝫ quia inproceſſibilitas nō claudit in ſuo intellectu nō eē ab alioſicut facit innaſcibilitas. ſed ſolum dicit nō ſpirari. pr̄aūt nulli pōt cōmunicare qd̓ nō ſit ab alio. pōt tn̄ cōicare alij ꝙ nō ſpiret̉. Ad illud qd̓ obijcit̉ quare nō prducere nō eſt notio. dd̓m ꝙ nō eſt nobilitatis. ⁊ eſto ꝙeſſet. quia illud nō videt̉ pͥncipaliter cōſiderari in ratione ſui noīs. dicendum ꝙ illud eſt rō. quia nō dicit reſpectum poſitiuū qͣꝫtū eſt de rōne ſui noīs. ⁊ ideo ſimpliciter pōt cōuenire eſſentie. ⁊ ideo nō eſt notio. Nonſic aūt ē de innaſcibilitate. vt in p̄cedētibꝰ viſum eſt.Diſt. xxix. De his que ꝓprie ⁊ eternaliter dicunt̉ de deo ẜm relationem ſeu ꝓprietatem nonꝑſonalē que eſt cōmunis ſpiratio ſignificata perhoc nomen principium.Gt p̄terea aliud nomen multiplicē notans relationē. Supra egit mgr̄ de ꝓprietate nō ꝑſonaliqueē innaſcibilitas. Hic ſcd̓o agit de ꝓprietate ſiue notione nō ꝑſonali que ē cōis ſpiratio ſignificata ꝑ hͦ nomē pͥncipiū. Et qm̄ illud nomen nō tm̄ notionaliter accipit̉. īmo etiā eſſentialiter. Ideo diſtinguit pͥmo huiꝰ noīs multiplicitatē. ſcd̓o manifeſtat hꝰnoīs vnitatē ẜm ꝙ dicit̉ de patre ⁊ filio reſpectu ſpiriuſſancti. oſtendēs ꝙ ſunt vnū principiū ſpūſſancti. ethͦ ibi. deinde in eodē libro cōtinue. Prima ꝑs habetduas. In prima diſtinguit huiꝰ noīs multiplicitatē.In ſcd̓a ꝟo mēbra ſue diſtinctionis explanat. on̄densꝑ auꝯͣtes ꝙ pͥncipiū habet oēs illas acceptiones. et h̓ibi. Et pater ab eterno principiū eſt filij. Sil̓r ſcd̓aꝑs in qua agit de hoc noīe pͥncipiū ſpecialiter ꝓut dicitur notionaliter et eſſentialiter habet duas. In prima oſtendit ꝙ pater ⁊ filius ſunt vnum principiumibi. deinde in eodem libro. In ſecūda qua vnitate ſuntvnum. ſcꝫ vnitate notionis. ibi. Unum autem principium ſunt. ⁊cͣ. vbi oſtendit ꝙ eadē notione ſunt principium. ⁊ ꝙ illa notio eſt ſpiratio.⁊ ad ſpiſcm̄. Un̄ Augꝰ. in. iiij. a Pater elib̓. de trint. aitª pater eſt princi a principium totins diuinitatis.piū totius diuinitatis. velſi melius dicit̉ deitatis. qꝛ ip̄e ē a nul⁊cͣ. Queritur ꝓuo ſtatibi hocromen principiIo. Nō em̄ hꝫ de quo ſit vel de qͦim. Nō em̄ pōtꝓcedat. ſed ab eo ⁊ filius eſt getare pro cēntinitus ⁊ ſpūſſcūs ꝓcedit. Nōgīec ꝓ ꝑſonadr̄ pͥncipiū toti deitatis ꝙ vevtrūqꝫ diſui vel diuine eſſentie pͥncipiūeſt de ſe abſoū. aut ergo ſtatſit. ſed qꝛ pͥncipiū ē filij ⁊ ſpūſancti in quibꝰ ſingulis tota d̓pr̄nitate. ⁊ hͦfalſum. quia nōuinitas ē. Filius ad ſpm̄ſcm̄ dr̄

28

26

DI. XXIX

a Pater eſtprincipium totius diuinitatis.⁊cͣ. Queritur ꝓquo ſtat ibi hocnomen principium. Nō em̄ pōtſtare pro eēntianec ꝓꝑſona. qͥavtrūqꝫ dic̄ qͣꝫtieſt de ſe abſolutū. aut ergo ſtalꝓ pr̄nitate. ⁊ hfalſum. quia nō

l