Di.L
detur ꝙ ille modꝰ cōueniat magis. Itē ſi in actu iuſticie(qͥ eſt punitio) ſubijcit̉ aīa peccatrix creature corꝑali vtordinet̉ in vniuerſo. gͦ ī actu miſcd̓ie dꝫ ſubici alicui creature vt reordinet̉. gͦ ſicut ab aliqͣ creaturarcipit penāſic vr̄ cōgruū ꝙ recipiat ⁊ gr̄am. Itē ꝑfectū agēs. nō tm̄dat ſuſcipiēti forma. ſꝫ etiā dat potētiā ꝯſil̓em; ⁊ hͦ ē inmanifeſtationē ſue potētie. gͦ ſi deꝰ eſt agēs nobiliſſimū⁊ qͥ maxime dꝫ laudari in ſua actōe. cōgruū eſt. vt nō tm̄det formā gr̄e. ſꝫ etiā potētiā dādi. Ite ſicut a deo eſt eēita ⁊ bn̄ eē. ſꝫ in nullo derogatur deo cū dat potētiā creature dandi eē. gͦ in nullo derogat̉ cū dat̉ potētiaꝫ dādibn̄ eē. gͦ ⁊ eē gratuitū. On̄dit̉ aūt ꝙ ſit veꝝ qꝛ Ioh̓. xx. dixit dn̄s. Accipite ſ .ſ. qͦꝝ remiſeritis pct̄a. re. e. ⁊c̄. IteꝫAct̉. .viij. d̓r ꝙ ꝑ impoſitōꝫ manuū apl̓oꝝ. dabat̉ ſpirituſſctūs. nō ꝑ impoſitionē manuū aliorū. vt dicit glo.ibidē de philippo diſcipulo. gͦ aliqͣ virtꝰ erat in apl̓is q̄nō erat in alijs. ſꝫ ꝑ illa dabat̉ .ſ. .ſ. gͦ ab hore dabat̉ ſ .ſ.Ecōuerſo on̄dit̉ ꝙ donū .ſ.ſ. dari ab hoīe ſit falſum. ſit īcōgruū. ſit etiā īpoſſibile. Ꝙ ſit falſum vr̄ ꝑ Aug. v. detrini. Nō aliqͥs diſcipuloꝝ dabat ſpm̄ſctm̄. ſꝫ orabantvt veniret in hoīem. Itē qͥcūqꝫ dat vel donat aliqͣ. habꝫpoſſe aliqd̓ actiuū ſuꝑ illud. ſꝫ ſup̄ oonū ſpūſſctī nullushō hꝫ poſſe. gͦ ⁊c̄. Itē ꝙ ſit incōueniēs vr̄. qꝛ ſi aīa abalio qͣꝫ a deo gratificat̉. aliꝰqͣꝫ deꝰ cadit mediū inter aīaꝫ⁊ deū. Sꝫ qn̄cūqꝫ aliqͥd cadit inter aīam ⁊ deū. aīa hoīseſt ꝑuerſa. gͦ ẜm hͦ dū daret̉ aīe gra. ꝑuerteret̉. Item gr̄apōt ſuꝑ li. ar. gͦ ſi poſſet hō dare gr̄am. hō haberet poſſeſuꝑ alteriꝰ arbitriū. ſꝫ arbirriū qd̓ ē alij ſubiectū nō eſt libeꝝ. gͦ talis donatio tollit ar. libertatē. Irē maxima eſtgloria de impij iuſtificatione. ſꝫ maxima gl̓ia dei nō dꝫalij cōicari. gͦ ſi cōicat̉. diuīe gl̓ie derogat̉. ſꝫ ſi aliꝰ qͣꝫ deꝰdat gr̄am. aliꝰ qͣꝫ deꝰ iuſtificat. gͦ talis donatio minuit d̓igloriā. Itē iuſta eſt in eo ſperare qͥ p̄t dare meritū ſalutis. ſed ſi hō poſſet dare gr̄am. poſſet dare meritū ſalutis. gͦ iuſtū eēt ſperare in hoīe. ſꝫ hō eſt vanitas. gͦ donatio talis daret fiduciā vanitatis. Ex his qͣttuor medijspatet ꝙ donatioſ .ſ. ab hoīe tollit ordinē aīe ad deū. tollit ar. libertatē. minuit gloriā dei. ⁊ inducit ī vanā cōfidentiā q̄ oīa ſunt incōueniētia. On̄dit̉ etiā ꝙ īpoſſibileſit dari talē potentiā creature. Quia ſicut dicit Augu.Magis eſt de impio facere piū. qͣꝫ creare celū ⁊c̄. ſꝫ potētia creandi nō potuit a creatura recipi. gͦ nec potētiadandi gratiā. Itē ꝓductio gr̄e ꝑ pn̄tiā agentis ab anīaſuſcipit̉. ſꝫ ſolꝰ deꝰ pōt aīe illabi. gͦ ſolꝰ deꝰ pōt gr̄am infūdere in aīam. Itē gr̄a eſt forma ſimplex. ⁊ deiformis. etſpiritualis. nō habens ortum a pͥncipijs ſubiecti. ergocum anima rōnalis rōne deiformitatis ⁊ ſpūalitatis n̄poteſt eſſe niſi in deo. patet ꝙ nec gratia que eque ſpiritualis immo ſpiritualior eſt ip̄a anīa. Item gratia īmediate vnit deo. ergo nō poteſt eē a deo niſi īmediate. ergo nullo cooꝑante. ergo creatura n̄ poteſt ꝓducere gratiam. ℟ª. dd̓m ꝙ ſicut iſte vltime rōes oſtendūt gratiam ſiue ſpiritūſanctū dari ab homīe. ſicut a pͥncipioDiſt. xv. Utrum temporali proceſſione ſpirituſſanctus ꝓcedat a ſeip̄o.c ꝯfiderandū eſt cū ſpūſſctūs det̉ hoībꝰ a pr̄e ⁊filio. Sup̄ egit mgrͣ de ꝓceſſione tꝑali ip̄ius ſ .ſ.ẜm ꝙ eſt a pr̄e ⁊ filio. Hic ſcd̓o on̄dit ꝙ tꝑalit̓ ꝓcedit̉ a feip̄o. ⁊ hoc intēdit in tota iſta ꝑte vſqꝫ ibi. Hicqueritur vtrū ſemel tm̄ ſit miſſus filiꝰ. vbi incipit agere de modo ꝓceſſionis ſeu miſſionis filij qͥ eſt viſibilis ⁊inuiſibilis. Et hoc quodāmō incidentaliter. cum iſtamiſſio ⁊ filio conueniat ⁊ ſpirituiſancto. Pabet auteꝫhec ꝑs quattuor ꝑtes. In pͥma oſtendit ꝙ ſpūſſanctꝰ te-
ino eſt falſum ⁊ impoſſibileTamē propter intelligentiā obiectoꝝ in ꝯtrariū eſt notanduꝫ ꝙ gratiā dari ab aliquo eſt tripliciter. vel ſicuta p̄parante ſiue miniſtrante ſacramēta. Uel ſicut ab annunciante ſalutaria documēta. vel ſicut ab īpetrante ꝑorōnē ſiue ꝑ bona oꝑa. Uel ſicut a ꝓducēte. pͥmo mō datur gratia a bonis ⁊ a malis. ſcd̓o mō tm̄ a bonis. tertiomō tm̄ a deo. ⁊ ꝑ hec manifeſta eſt rn̄ſio ad duo vltimaque ꝓbant ſpm̄ ſctm̄ dari. qꝛ ibi datio nihil aliud eſt qͣꝫp̄paratio. Ad illud gͦ qd̓ ob̓r pͥmo. ꝙ agens creatumpoſſit in formā ſubſtātialē. dico ꝙ nō pōt ī oēm ſubſtātialē̄. vtputa in eā q̄ eſt deiformis ſicut eſt anīa rōnalisEt qꝛ gratia eſt deiformis ſicut eſt aīa rōnalis. iō nō p̄tab agente tali ꝓduci. Si aūt de alijs formis naturalibꝰarguat. nō eſt locꝰ a minori. Ad illud qd̓ ob̓r de lumine corꝑali. dd̓m ꝙ nō eſt ſimile. Lumē em̄ corꝑale diffundit̉ ꝑ mediū differens. ⁊ ꝑ idē mediū pōt iteꝝ generari ꝑ qd̓ differt̉. gr̄a aūt nō eſt ꝑ dilatationē vel delationē. ſed ꝑ illapſum agentis ⁊ ꝑ oīmodā indiſtantiā.Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ creatura corruptibilis dꝫ haberepotentiā generādi. dd̓m ꝙ veꝝ eſt de illa q̄ corruptibilis eſt de ſe. ſꝫ gr̄a de ſe nunqͣꝫ corrūpit̉ vel ſeneſcit. Ueldic ꝙ illa nō eſt tota cā. maxime in his q̄ nō dicunt ſubſtantiam cōpletā ſed magis diſpoſitionē. Ad illudquod obijcitur ꝙ gratia poteſt expellere culpam. Dicendum ꝙ expellere culpam eſt dupliciter. vel effectiuevel formaliter. Qd̓ pōt expellere effectiue. pōt efficeregratiam. ſed nō oꝑtet ꝙ illud qd̓ formaliter. qꝛ illud ſeip̄o expellit. qm̄ ergo gr̄a expellit formaliter ⁊ ſeipſa. iōnō ſequit̉ ꝙ poſſit generare illā gratiā. Ad illud qd̓obijcitur ꝙ in iuſtificatione dꝫ peccator hūiliari. dd̓m.ꝙ veꝝ eſt. qꝛ humiliari debet ⁊ ſub homīe. ⁊ etiā ſub viſibilibus ſignis. tamē aliter qͣꝫ ſub deo. qꝛ alius honor debetur deo qͣꝫ homī. ⁊ ideo qꝛ ſub deo humiliat̉ vt ſub pͥncipio ſalutis. ⁊ a quo ſaluatur. nō debet ſub creatura humiliari. vt a qua ſalus detur ei. ſed vt a qua ſalus miniſtratur. Et ſic patet etiā ſequēs de humiliatōe in pena.nō em̄ eſt ſimile de humiliatōe illa. qꝛ ibi aīa ꝑuerſa manens in ſua ꝑuerſitate. rōne illius ſubijcit̉ inferiori pernaturā. vel qꝛ habet reliqͥas ꝑuerſitatis. ſꝫ in gre donatōe aīa ꝑuerſa a ꝑuerſitate mutat̉ et ad deū īmediate ordinatur. Ad illud qd̓ obr̄ ꝙ agens ꝑfectū dai potētiā agendi ſil̓e. dd̓m ꝙ veꝝ eſt. ſi patiens ꝯueniēter poſſet ſuſciꝑe. ſed ſicut on̄ſum eſt ex ꝑte hoīs nō eſt poſſibile vt talis potētia ab eo recipiatur. ꝓpt̓ talis forme nobilitatē q̄ nō p̄t eſſe niſi a nobiliſſimo agentē. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ dare potētiā ad bn̄ eſſe nō derogat deo. dicendū ꝙ ordo eſt in eēntijs. qꝛ aliqͣ creature ſunt ita nobiles. ꝙ nō decet eas niſi a nobiliſſimo agente ꝓduci. vtſunt ille. q̄ ſunt ad imaginē. qm̄ ergo gr̄a eſt de nobiliſſimis. patet ꝙ nō pōt ꝓduci ab hoīe. ſicut nec eſſe animeQue vltimo obijciūtur ſoluta ſunt ſupͣꝑ diſtinctioneꝫdationis ẜm naturā trimembrē.poraliter a ſe mittitur. datur. ⁊ ꝓcedit; ⁊ hoc deducēdoad impoſſibile. qꝛ aliter nō eēt indiuiſa oꝑa trinitatꝭ.In ſcd̓a on̄dit a minori ꝑ auc̄tatē. ꝙ pat̓ miſit filiū vnacū ſpūſctō. ita ꝙ ſpūſſctus miſit filiū. ī quē nullo mō hꝫaucͣtatē. gͦ multo fortiꝰ mittit ſe. ⁊ hͦ facit ibi. Ne aūt mireris. ꝙ ſpūſſctūs d̓r mitti vel ꝓcedere a ſe. In tertia ꝟoꝑte on̄dit hoc a ſil̓i. ſi em̄ filiꝰ miſit ſe pari rōe ⁊ ſpūſſanctus ſe. ⁊ hoc facit ibi. Deinde on̄dit datū etiā a ſeipſoeſſe. In qͣrta ꝟo ⁊ vltima opponit ꝯͣ predicta. ⁊ hoc ibi.Sed ad hoc opponitur ſi filius a ſeip̄o ⁊c̄. vbi etiā ſoluit ⁊ breuiter epilogat p̄determinata.
22
23
24
25
16
27
2g
k 3