Llberprimꝰ

dere proprie de patre. Undehiero. in expoſitiōe catholice fic dei niceniqꝫ ſimboliait. Tredimus in ſpiritumſanctuꝫ qui depatre procedit proprie. Itemſpiritumſanctum verum deuꝫinuenimus ī ſcriptura. ⁊ de patre eſſe proprie. ⁊ ita de patrefilius. ⁊ ſpirituſſanctꝰ proprie⁊ vere de patre procedit. Ecce aperte dicit ſpirituſſanctusproprie eſſe de patre. ⁊ proprieprocedere de patre. quod noneſt ita intelligendum tanqͣꝫ prius vel plenius a patre procedat qͣꝫ a filio. ſed quia hoc habꝫpr̄ a ſe. nō ab alio. vt de ip̄o ſit ⁊ꝓcedat ſ .ſ. filiꝰ āt n̄ a ſe. ſꝫ a pr̄ehoc habet. vt de ip̄o ſit ⁊ procedat ſ .ſ.Utrū ſſ. ꝓprie ꝓcedat a patre per filium.Forte etiā iuxta hāc intelligentiā d̓r ſ .ſ. mitti ꝑ filiū. ⁊ a patre eſſe ꝑ filiū. Unde Hyla. addeū patrē de ſpūſctō ⁊ filio loquens. in. xij. li. de trini. ait. Inſpūſctō tuo ex te ꝓfecto. ⁊ percū miſſo. Item ante tꝑa vnigenitus tuꝰ ex te natꝰ manet. itaꝙ exteᵈ ꝑ eū ſ .ſ. tuus eſt. qd̓ ⁊ ſiſenſu nō ꝑcipiā. tn̄ teneo in cōſciētia. In ſpūalibus em̄ rebustuis hebes ſum. Itē in eodem.Cōſerua hāc oro fidei mee religionem vt qd̓ in regenerationis mee ſimbolo ꝓfeſſus ſuꝫ ſꝑobtineā. te patrē .ſ. ⁊ filiū tuumvna tecum adorē. ſpm̄ſanctuꝫtuum qui ex te per vnigenituꝫtuum eſt ꝓmerear. Ecce aperde dicit ſ .ſ. a patre per filium etmitti. ⁊ eſſe. quod non eſt intelligendum. quaſi a patre per filium minorem mittatur vel ſitſed quia ex patre ⁊ filio ē ⁊ mittitur ab vtroqꝫ. ſed hocipſumhabet filius a patre. vt ab ipſo⁊ ſit ⁊ mittatur ſpirituſſanctusHoc ergo voluit ſignificare hylarius diſtinctionem faciens īlocutione. vt oſtenderet in patre eſſe autoritatem. Inde eſt

etiam ꝙ veritas on̄dens patrēeſſe autorem proceſſionis quaprocedit ſpiritus a filio. dixit ineuangelio. De patre proceditcū de patre ⁊ filio procedat ſpirituſſanctus. Unde Augu. inxij. li. de trini. querit. ſi d̓ patre⁊ filio procedit ſpirituſſanctuscur filius dixit. de patre procedit. Cur putas niſi qꝛ ſolet adeum referre. etiam quod ipſieſt. de quo et ipſe eſt ſicut ait.Mea doctrina nō eſt mea. ſedeius qui miſit me. Si ergo hicintelligitur eius doctrina quātamen nō dixit ſuam. ſed patrꝭquanto magis illic intelligendus eſt ſpirituſſanctus de ipſoprocedere vbi ſic ait. de patreprocedit. vt nō diceret. de menon procedit. Aquo autem habet filius vt ſit deus. Eſt enimdeus de deo. ab illo vtiqꝫ habetvt etiam de illo procedat ſpirituſſanctus. Et ideo ſpirituſſanctus vt etiam de filio procedatſicut procedit de patre ab illohabet patre. Quapropter quipoteſt intelligere in eo quodait filius. Sicut habet pater vitam in ſemetipſo. non ſine vita exiſtenti iam filio vitam patrem dediſſe. ſed ita eum ſinetempore genuiſſe. vt vita quāpater filio gignendo dedit coeterna ſit vite patris qui deditIntelligat etiam ſicut habꝫ pater in ſeipſo. vt de illo procedat ſpirituſſanctus ſic dediſſefilio. vt etiam de iſto procedatidem ſpirituſſanctus ⁊ vtrunqꝫ ſine tempore. Ita ergo dictum eſt ſpiritumſanctum depatre procedere. vt intelligatur ꝙ etiaꝫ procedit de filio. depatre eſſe ⁊ filio. Si enim quicquid habet de patre habet filius. de patre habet vtiqꝫ vt etde illo procedat ſpirituſſanctꝰ.ſed nulla ibi tempora cogitantur que habeant prius et poſterius. quia ibi omnino nullaunt.

gͦ ſi ſpiratio ē genita. ſpiratio eſtgeneratio. qd̓ ēcōtra om̄es. ℟ºdd̓m. ꝙ defectꝰeſt in vtroqꝫ argumēto. nam illud non valet. dedit generādo ſpirationē. gͦ generauit ſpirationēſicut non ſequit̉generando deditfilio eſſentiam.gͦ een̄tia eſt genita. Aliqua eniꝰꝑ gn̄atōne dicūdari qͥ nō dicūt̉generari. Et iterū alia ratio nōvalet. Spiratōeſt genita. ergoſpiratio eſt generatio. Sicut em̄infra patebit. deduabus notiōibus vnius ꝑſōveꝝ eſt dicere ꝙvna predicat̉ dealtera denomīatiue nō in abſtractōne. ⁊ iō nō valet illa rō. īmo ēibi accn̄s. Ꝙdr̄. qͥcqͥd p̄dicatdenoīatiue. ⁊ abſtracte. veꝝ ē decen̄tia. ſꝫ nō ē verū de ꝓpͥetate ꝑſone ⁊ hoc infrapatebit. c Credimus in ſpūmſcm̄ qͥ de pre. ⁊c̄.Uidet̉ falſū dicere. qꝛ ꝓpͥum eſtqd̓ cōuenit vniſoli. ergo ſi d̓ patre ꝓcedit ꝓprienō gͦ d̓ filio. Stu dicas ꝙnō dicit̉ ꝓpͥe ꝯtra cōitate ſed ꝯtra imꝓpͥetatatē. gͦ vr̄.ꝙ īpropͥe p̄cedaa filio. ℟º. dd̓mꝙ ꝓpͥe non dicitꝓpͥetatē ſiue ſolitudinē. ſꝫ ſonain auctoritatē. ſicut principalit̓.ſicut enī pat̓ pͥrcipaliter dr̄ ſpirare qꝛ nō habetib alio. ita et

ꝓpͥe. qꝛ hāc ꝯditionē nō habereab alio nulli cōmunicat. ita videt̉ dicere mgr̄.Pōt tn̄ dici. ꝙvno modo ꝓpͥuꝫdr̄ cōtra cōitatēAlio mō ꝯtra īpropͥetateꝫ. Tercio mō accipit̉ ꝑappropͥatōꝫ. ⁊ ſiaccipit̉ h̓. Quāuis em̄ ſpiratioeqꝫ vere ⁊ ꝓprieꝯueniat pr̄i ⁊ filio. tn̄ filiꝰ appropͥat ea pr̄i ꝓpterauctoritate.Per eū. ij. tuꝰ ē.Uidet̉ hyla. hicreferens ꝟba addeū male dicere.dicēdo ꝑ euꝫ. qꝛvt dicit p̄icianꝰ.ꝑ cū v̓bis trāſitiuis ſigͣt ſubautoritate. ſꝫ cū abſolutis auc̄tem. vtpatet cū dicitur.Ego ſū ſapiēs ꝑdeū. in deo notatur auc̄tas. cū gͦdr̄ ꝙ. ſſ. ē a pr̄e ꝑfiliū. ī filio notatur auc̄tas. ℟ºº.dd̓m. ꝙ aliqͥ dicere voluerūt ꝙhec ē impropriaSp̄ſſcus ē a preꝑ filiū. ſiue ꝓcedit. ⁊ debet reſolui ī hāc .ſſ. ſpiratur a pr̄e ꝑ filiū.⁊ ꝯſētiūt rōi p̄dicte. ſꝫ cuꝫ iſta ſitꝟa. creat̉a ꝓcedit a pr̄e ꝑ filiū.⁊ h̓ ſil̓r exit vl̓ ꝓcedit. n̄ vid̓o rōꝫqͣre ſil̓r illa ꝟbabila. n̄ poſſint ꝓpͥe dici. ꝓpt̓ea ēdd̓. ꝙ qͣꝫuis ꝓceder̄ n̄ ſit ꝟbū trāſitiuūqͣꝫtū admodū ſigͣficandi. qꝛn̄ ꝯſtruit̉ cū actōtn̄ eqͥualꝫ trāſitiuo. vt cū dr̄ ꝓcedit a pr̄e ꝑ filiuꝫiudicādū ē ſic̄ deꝟbo trāſitīo ⁊ iō

Queſtiocur filiꝰ dixit ſpm̄ſarctū a pr̄e ꝓcedere cumab vtroqꝫꝓcedat.

4

Hylarius

5