PrimusAlber

ſpūſcō ait. a pr̄e procedit. His⁊ alijs auctoritatibꝰ pluribusoſtenditur. ꝙ ſpūſſanctꝰ a pr̄e⁊ filio procedit.Greci cōtendūt ſpiritūſanctūprocedere a ſolo pr̄ebGreci tamē dicūt ſpm̄ ſctm̄ procedere tm̄ a patre ⁊ nō a filioQd̓ ideo dicūt. qꝛ veritas ineuāgelio fidem integram ꝯtinēte. d̓ proceſſiōe ſpūs loquēsſolū patrem ꝯmemorat dicēsSpūs qui a pr̄e procedit. Etetiā id̓o. qꝛª ī prīcipalibꝰ ꝯcilijsᵍ

cunt̉ cōſpiratores. nō quia idem cogitent. ſed qꝛ idē malum appetunt. ⁊ ad idē malum vnꝰ omniū ē colligatuꝫaffectus. ergo cū ſpiratio a ſpiratione veniat. nō dicit̉ſpirari niſi amor. ergo nec .ſ. .ſ. dicit̉ niſi amor. ergo. ⁊cͣContra .ſ. .ſ. eſt deus. ⁊ eos qui adorāt eū in ſpū ⁊ veritate oportet adorare. Ioh̓. iiij. ſed tota trinitas ē adorāda. ergo tota trinitas ſpūs. hoc idem dicit AuguſtinꝰItem rōne on̄dit̉ hoc idem ſic. Spūs diuidit̉ cōtracorpus ergo qd̓ nō ē corpus ē ſpūs. ergo eſt nomen abſolutum nō relatiuum. ergo ⁊c̄. Item ſpūs d̓r aūt aſpūalitate. aut a ſpiratione. Si a ſpūalitate. ſic diuiditur contra corpus. ⁊ cōſtat qd̓ cōueniat trinitati. Si aſpiratione. Contra. ſpirare actiue dictū conuenit totitrinitati. qꝛ tota trinitas dicit̉ inſpirare. ergo actiue dictum. nō dicit̉ relatiue. ergo nec paſſiue. Itē ẜm qd̓ dicitur a ſpiratione. videt̉ ꝙ magis ꝓprie cōueniat filio.⁊ hoc ptꝫ ꝑ autoritatē. Iob. xxxij. Inſpiratio om̄ipotētis dat intellectū. ſed hoc appropriat̉ filio. ergo ⁊cͣ.Item ſpiratio eſt actus naturalis. ſed ſolus filiꝰ ꝓcedit ꝑ modū nature. ergo ſolꝰ filius ſpirat̉. ℟º. dd̓.ꝙ hoc nomē ſpūs reꝑit̉ ī corꝑibꝰ in ſubſtātijs rōnalibꝰ⁊ ī deo. ⁊ lꝫ ī deo ſit ꝓpiſſmīe qꝛ ꝓprijſſime ē in eo ſpūalitas ⁊ ſpiratio. tn̄ rō cognoſcēdi ⁊ dicendi tanqͣꝫ a poſteriori incipit a ſubſtātia corꝑali. In ſubſtātia aūt corꝑerali ſpūs dicit̉ dupliciter. aut a ſpūalitate. contra corpulentiā. ⁊ ſic dicit̉ abſolute. ⁊ vocat̉ ſpūs corpꝰ ſubtile. ſicut accipit̉ in li. de differētia ſpūs ⁊ aīe. Aut a ſpiratione. ⁊ ſic dicit̉ ſpūs flatꝰ ſicut accipit Cryſo. Ioh̓.iij. Spūs vbi vult ſpirat ⁊c̄. ⁊ in p̄s. Ignis grādo ſpiritus ⁊cͣ. Scd̓m modū hūc duplicē accipit̉ in ſubſtantia ſpūali ſiue rōnali. aut a ſꝑūalitate cōtra corporcitatem. ⁊ ſic ſubſtātia rōnalis vel eius potētia interior diDiſtinctio. xj. de eterna proceſſione ſpūſſancti qͣꝫtū ad pͥncipiū a quo procedit.Ic dd̓m ē ſpm̄ſcm̄ a pr̄e eſſe ⁊ filio. Sup̄ egitmgr̄ de ꝓceſſione ſpūſſancti in comꝑatione adipſum ꝓcedentē. Hec eſt ſecunda ꝑs in qͣ agit̉de cadē. in cōꝑatione ad pͥncipiū a quo. Et diuidit̉ hecꝑs in duas. In prima oſtēdit ꝙ ſpūſſcūs ꝓcedit a pr̄e.⁊ filio. In ſecunda determinat qualiter ꝓcedit ab eis. jͣ.

Ꝙ ſpirituſſanctꝰ procedit a patre ⁊ filio probat multꝭ autoritatibusdum eſt ſpiritūIC DICCNanctū apr̄e eſſefilio. ⁊ procedere a patre ⁊ filio. qd̓multi heretici negauerunt Ꝙ aūt devtroqꝫ procedat multis diuīorū eloquioꝝ teſtimonijs conprobatur. Dicit ei apl̓us. Miſitdeꝰ ſpiritū filij ſui ī corda vr̄a. Acce hic diciturſpūs filij. Et alibi. Qui autē ſpiritū xp̄i non hꝫhic nō ē eiꝰ. Ip̄e etiā filius de ſpirituſancto dicit in euangelio: Quē ego mittā vobis a pr̄ePr̄is aūt ſpūs dictꝰ ē vbi legitur. Si ſpūs eiꝰ qͥſuſcitauit xp̄m a mortuis habitat ī vobis Et ipſe xp̄s dic̄. Non em̄ vos eſtis qͥ loqͥmini. ſꝫ ſpūspatris veſtri qui loqͥtur. Et in alio loco. Quēmittet pr̄ in nomine meo. Et alibi ipſe filiꝰ de

citur ſpūs. Ecc̄s. iij. Quis nouit ſi ſpūs filiorum. ⁊cͣ.Aut a ſpiratione. ⁊ ſic affectus vel amor dicit̉ ſpiritusEt ratio huiꝰ eſt. qꝛ actus ſpirationis. in corꝑe eſt actꝰinternus. actus cōtinuus. actus viuificus. ⁊ habꝫ originem a calore. qꝛ ergo egreſſus amoris vt amor venitab intrinſeco. ⁊ amor eſt actus viuificus. qꝛ amor ē vita. ⁊ iterū amor eſt actus cōtinuus. qꝛ cōtinue debet reddi amor. ⁊ tūc eſt ꝑfectus qn̄ hō ſic amat. Nurſus ē calor ſpūalis. id̓o ſolus amor dicit̉ ſpūaliter ſpirari. ⁊ ſicaccipitur. jͣ. ad Theẜ. v. Ut īteger ſpūs ⁊cͣ. Scd̓m hūcduplicē modū accipit̉ in diuinis. Nam ẜm ꝙ ſpūs dicit̉ a ſpūalitate ſic cōuenit toti trinitati. Nam tota trinitas caret corporeitate ⁊ materialitate. ⁊ ſic ē nomē abſolutū Ioh̓. iij. Spūs eſt deus. Scd̓m aūt qd̓ dicitur aſpiratione ſic ꝯuenit illi ſoli ꝑſone que ꝓcedit vt amorrōne iā dicta. Spirare em̄ in ſpūalibꝰ ſoliꝰ ē amoris. ⁊qm̄ amor pōt ſpirari recte ⁊ ordinate. ⁊ ſic ē purus. velindirecte ⁊ īmude. et ſic ē libidinoſus. iō ꝑſona illa q̄ ēamor nō tm̄ d̓r ſpūs. ſed .ſ.ſ. nō ſic filiꝰ d̓r ſcūs. qꝛ generatio ē motꝰ naturalis. circa quē nō attendit̉ ſanctitasvel puritas. ſicut attendit̉ circa amorem voluntatis.Ad illud qd̓ obijcitur. ꝙ ſpirare eſt totius trinitatidd̓m ꝙ ſpirare dicit̉ dupl̓r. Uno mō eſt ſpirare idē qd̓ſpm̄ ꝓducere. ⁊ ſic nō conuenit toti trinitati. Alio moeſt ſpirare idē qd̓ inſpirare. ⁊ illa conuenit toti trinitati. qꝛ inſpirare dicit effectum ſpūs qui ē a tota trinitatedicitur em̄ inſpirari ꝙ in ſpū nr̄o ſpūaliter īmittit̉ ſiueaffectio ſiue cognitio. Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ motꝰ ē naturalis. dd̓m ꝙ ſic ē in corꝑalibꝰ que inſpirat ꝓpter nature indigentia. ſed nō ſic in ſpūalibus ſubſtātijs quaſpirant ex liberalitate voluntatis. vn̄ rōne huiꝰ nō trāſferunt̉. ſed rōne aliarū ꝓprietatum.diſt. xij. Item querit̉ cū ſpūſſcūs ꝓcedit a patre ⁊ filioPrima pars habet quattuor. In prima on̄dit mgr̄ permultas autoritates ꝙ procedit a patre ⁊ filio. In ſecunda vero econtra. per rōnes grecorū on̄dit ꝙ a ſolopatre. ibi. Greci tn̄ dicunt ſpm̄ſcm̄ tm̄ ꝓcedere a patreIn tertia autoritates ⁊ rōnes grecorū ſoluit ⁊ determinat ibi. Nos aūt illa verba ita determinamꝰ. In quarta on̄dit ꝯfeſſionē fidei grecorū. implicite cōuenire cuꝫnoſtra. ibi. Sciendum tn̄ ꝙ greci cōfitent̉.a In pͥncipalibus concilijs.Querit̉ que ſūtilla quatuor pͥncipalia concilia⁊ dd̓m. ꝙ fuer̄tquattuor concilia apoſtoloruꝫin eccleſia pͥmitiua. vt dicit q̄dam glo. ſuperactus. Primuꝫfuit ad clectōeꝫmathie. Act̉. x.Scd̓m ad clectetonem. vij. dyaconoꝝ Act̉. vijTertiū fuit ad n̄ īponēda legalia gētibꝰ Act̉. xv. Quartū ad tolerādū legalia ad tꝑs. Act̉. xxij. Concilia veropatrū pͥncipalia apd̓ grecos ſil̓r fuer̄t qͣtuor ſcꝫ Nicenum. Epheſiū. C alcedonenſe ⁊ Cōſtantinopolitanū.

34

36

35

DI.

Gal̓. iiij.Rom̄. viij

Prima cā

Ioh̓. v.Math̓. x.

Scd̓s cā.

Iob̓. xv.