LiberPrimus

Utrum poſſe ⁊ velle generare ſimiliter ꝯꝑantur ad perſonam patris ⁊ filij.CIc ſoletqueri a quibuſdaꝫvtruꝫ pat̓ potueritvel voluerit generare filium.aª Si em̄ inquiūt potuit vel voluit generare filiū. ergo potuit aliqͥd ⁊ voluit: qd̓ nec voluit. nec potuit filiꝰ. Nā filiꝰ necpotuit nec voluit generare filiū. Cui verſucie facile reſpondemus dicēteſ. poſſe vel vellegenerare filiuꝫ. nō eſt aliquidpoſſe vl̓ velle ſubiectū potentie vel volūtati. Eſt tn̄ aliquapotētiā vel volūtas. ſcꝫ poſſevel velle gigne̓ filiū. ⁊ ideo diſtinguēda eſt intelligētia propoſiti ꝟbi. poſſe vel velle gignere filiū. ⁊ poſſe vel velle alihqͥd. Neqꝫ em̄ᵇ generatio filij aliqͥd eoꝝ eſt. q̄ ſubiecta ſunt diuine potētie et volūtati. nec ēaliqͥd inter oīa vel de oībus. ſꝫſuꝑ oīa ⁊ ante oīa. Non em̄ ante voluit vel potuit qͣꝫ genuitſicut nec an̄ fuit qͣꝫ genuit. qͥaab eterno fuit ⁊ ab eterno genuit. Ex ſimili qͦꝫ hoc viderepoſſumꝰ. pater em̄ pōt eſſe pater. ⁊ vult eē pater. filius autēnec pōt nec vult eſſe pater. ergo pater pōt vel vult eē aliqͥdqd̓ non pōt vel vult eſſe filiusnō ſequit̉. qꝛ eē patrē non eſteſſe aliqͥd. ſꝫ pōt eſſe ad aliqͥd.vt in ſequēti oſtendet̉.Obiectio ꝯtra rn̄ſionē iamdictā auctoritate Augꝰ. bSed vehementer nos mouetqd̓ Aug. ait in. j. li. cōtra maximinū. qui aſſerebat patrē potentiore eſſe filio. eo ꝙ filiumgenuit deū creatoreꝫ. filiꝰ aūtnon. dicebatqꝫ pr̄em potuiſſegignere nō filiū. ⁊ ideo potentioreꝫ eſſe filio. Ad qd̓ rn̄densAug. dice̓ videt̉. ꝙ filiꝰ etiampotuit gigne̓. volens qn̄derepr̄em eſſe nō potentiorē filio.his ꝟbis. Abſit vt iō potētiorſipater filio. ſic̄ putas. qꝛ cr.

atorē genuit pater. filiꝰ auteꝫno genuit creatorē. neqꝫ em̄ n̄potuit. ſed non oportuit. vide⁊ diligēter attēde hec ꝟba. nōem̄ non potuit. ſꝫ nō oportuitUidet̉ em̄ dicere ꝙ filiꝰ potuit gigne̓. ſꝫ non oportuit. ⁊ itapotuit qd̓ nō oportuit Quareautē nō oportuit. ſubdit dicēsImmoderata em̄ eſſꝫ diuinagn̄atio. ſi genitꝰ filius nepotēgigneret patri. qꝛ ⁊ ip̄e neposniſi auo ſuo ꝓnepotem gigneret. ẜm vr̄am mirabilē ſapīamīpotēs diceret̉. Sil̓r etiā ille ſinepotē non gigneret auo ſuo⁊ ꝓnępotē ꝓauo ſuo nō a vob̓appellaret̉ omp̄s. nec īpleret̉generatōis ſeries. ſi ſemꝑ alt̓ex altero naſceret̉. nec ea ꝑficeret vllꝰ. ſi nō ſufficeret vnomp̄s. Itaqꝫ oīpotentē genuit filiū patris nature nō fecit.Obiectio contra aucͣtateꝫp̄dictam ꝑ rōnem.hoc aūt videt̉ quibuſdā nonpoſſe ſtare .ſ. ꝙ filius potueritgignere. Si em̄ potuerit filiꝰgignere. potuit eſſe pater. ⁊ ſipotuit eſſe pater. potuit gͦ eſſepater vel ſui. vel pr̄is. vel ſpirituſſancti. vel alicuiꝰ aliꝰ. Sedalicuiꝰ alius nō. qꝛ nullus aliſemper fuit. Nec parris. qꝛ pater eſt ingenitꝰ ⁊ innaſcibilis.Nec ſui. qꝛ nulla res ſeip̄aꝫ gignere pōt. Nec ſpūſſancti. qͥanaſci nō potuit. Si em̄ naſci dpotuit. potuit eſſe filius. ⁊ itamurabilis eſſe potuit.Reſponſio autoritatem p̄dictam expoens.dQuō ergo accipiet̉ qd̓ ſupradictū eſt. non em̄ nō potuit gignere. ẜꝫ nō oportuit. quaſi potuit. ſed nō oportuit. Non eſtnobis ꝑſpicuū aperire quō ſithoc verū. ⁊ ideo ſub ſilētio potius eſſet p̄tereunduꝫ. niſi meſuꝑ hoc aliquid loqui cogeretinſtantia querētiū. Poteſt ergo ſic intelligi. Non em̄ nō potuit. ſed non oportuit .i. nō eximpotētia ſui fuit ꝙ filius noenuit. ſed-

a Si em̄ inquiunt. Dubitat̉ deſolutiōe magiſtriq̄ hic īnuit non ſequit̉ pr̄ pōt generare qd̓ nō filiusergo pōt aliqͥd ꝙno filiꝰ. Et rn̄detꝙ poſſe generarenon ē poſſe aliqͥdſubiectū potētie.Sed hͦ nō videt̉ſolue re. ſꝫ aggrauare argumentū.Cuꝫ em̄ generareeū poſſe. ſit poſſemaximum. vr̄ ꝙmaiꝰ incōueniesſeqͥtur. ⁊ magꝭ deroget̉ potentie filij: ſi ī hoc deficitqꝫ ſi cuꝫ generarefiliuꝫ eēt aliquidſubiectū potētieRº dd̓ ꝙ magiſter bn̄ ſoluit Potentia .n. pr̄is hꝫꝯꝑari ad inferiꝰ.⁊ ad equale. ſꝫ adſuperiꝰ no. cū careat ſuꝑiori. Cuꝫꝯꝑatur ad in fcrius. tūc eſt potentia centialis. ⁊ eſſential̓r tenta. qꝛcōnotat reſpectūī creatura. ⁊ r̄ſpectu tl̓is potētieīcōueniēs eēt. ꝙ aaliqͥd poſſet paqd̓ nō poſſet filiqꝛ tūc differrēt ꝑcentiā. Cū aūt cōparat̉ ad eqͣle. vtad ꝑſonaꝫ. cū trahit̉ ad ꝑſonaꝫ. ettūc nulluꝫ incōuenic̄s eſt. ſi aliqͣ ꝓprietas ꝑſonalisē in pr̄e. q̄ nō ē infilio. iō nō ſequit̉ꝙ aliqua potētiaſit ī pr̄e q nō ſit īfilio. b Generatio filij ⁊c̄. noneſt de oībꝰ. Uidetur em̄ Richarde ſancto Uicto.dicere ꝯriuꝫ. quidicit ꝙ qꝛ omp̄seſt. excuſari nonpōt quin filiū genuerit. ergo genoneratio filij coni

net̉ ſub omniportētia. ergo filiusinter oīa contintur. ℟º. dd̓m. ꝙſicut dicit magiſter. gn̄atio filijnon ꝯtinetur ſuboīporētia niſi aciperet̉ om̄i potetia ꝑ appropͥationem. Et qd̓ dicitRichar. nō intelligitur tanqͣꝫ filiꝰſit inter oīa. ſꝫ tāqꝫ ante oīa. vn̄ arguit ex poſterioriSi em̄ emanationature ẜm rationē intelligendi ꝓcedit emanatiōeꝫẜm rōem volūtatis. nunqͣꝫ deꝰ eētpotens ꝓducerecreaturaꝫ ꝑ volūtatem. niſi etiamꝓduxiſſet filiumꝑ naturam.c Eſſe patremnō eſt eſſe aliqͥd.Contra. quia cūiter aliqͥd et nihilnō cadit mediuꝫ.ſi pater nō eſt eſſe aliqͥd ergo eſſꝫnihil. ℟º. eſſe aliquid dr̄ duplicit̓vel cōmuniter adeſſentiā ⁊ ꝑſonaꝫet ſic nō cadit medium. ⁊ in hoc ſēſu eſſe patrem eſteſſe aliquid Aliomodo ꝓut trahit̉ad eſſentiaꝫ. ⁊ ſiccadit inter eſſe aliquid ⁊ eſſe nihilmedium ſcꝫ eſſe aliqueꝫ. ꝑſona em̄predicatur vt qͥsnon vt quid.d Si em̄ naſcipotuit. potuit eēfiliꝰ ⁊cͣ. Uidet̉ illa illatō magiſtrinon valere quiain creaturis. vbimagis differt relato a ſuppoſitopōt dici ꝙ ideꝫ ſimilis pōt eē alteri diſſimilis. ſinelui mutatione. crCo cuꝫ filiatio etſpiratio ſint rela

2

Queſtio

Augꝰ.

℟º. ad queſtionem

3

Oiectō

℟ᵐ. ad obiectionem.