DiſtinctioVII
ſicut deꝰ filius nō eſt deꝰ paternec tn̄ hoc ex īpotentia ſui eſtNā ⁊ pater ſil̓r nō eſt filiꝰ. nechoc ē ex īpotentia pr̄is Sed q̄rit maximinꝰ arrianoꝝ ep̄us.Unde gͦ eſt ꝙ pater nō pōt eēfiliꝰ. vel filiꝰ pater? Non vtiqꝫex īpotentia. ſꝫ pater ꝓprietate gn̄atōis pater eſt qͣ oporteteū non eſſe filiū. ⁊ filiꝰ ꝓprietate natiuitaris filius eſt. qͣ oportet eū nō eſſe pr̄em. de qͥbꝓprietatibus poſtea pleniustractabitur.Utruꝫ pater natura ſit potēs gignere filiū ⁊ an hͦ ſit aliqͣpotentia q̄ nō ſit ī filio. eIteruꝫ querit̉ a quibuſdā. Sipater potēs ſit natura gignere filiuꝫ. ⁊ an̄ hͨ ſit aliqͣ potētiaq̄ non ſit ī filio? Ad qd̓ dicimꝰe ꝙ pater nō eſt potēs niſi natura. eius em̄ potētia natura eſtvl̓ eſſentia. Ar inquiūt illi. Siporēs eſt gigne̓. hꝫ gͦ potētiamgignēdi. filiꝰ aūt non hꝫ potētiā gignēdi ſi nō pōt gignere.hab t gͦ aliquā potētiā pr̄ quānō hꝫ filiꝰ. Nō ſequit̉. Eande̓em̄ potētiā hꝫ penitꝰ filiꝰ quāet pater qͣ pr̄ potuit gignere.⁊ filiꝰ gigni potuit. Eadeꝫ em̄potētia eſt ī filio qͣ potuit gigni. q̄ eſt in pr̄e q̄ poruit gigne̓.Sꝫ ꝯtra hͦ opponit̉. Alid̓ ē poſſe gignt̓. Aliud eſt poſſe gigniqꝛ alid̓ eſt gignere. aliud gigniHoc diſtinguendū eſt. Si cm̄cū dicit̉ aliud ē poſſe gignere.alid̓ poſſe gigni. aliaꝫ ſignifi-
ces potentiā qͣ pater potēs eſtgignt̓. ⁊ aliā qua filiꝰ potens ēgigni. falſus eſt ītellectus. Siāt dicas pr̄eꝫ poſſe habere aliam ꝓprietate ſiue notioneꝫ qͣgenitor eſt. ⁊ filiū aliā qua genitus eſt. verꝰ eſt ītellectꝰ. Aliam em̄ hꝫ pater ꝓprietatē quapater ē. aliā filiꝰ qua filius eſt.Qūo ſit inelligendū. filiushabet vel nō habet potētiamgenerādi.Ita etiā cū dicit̉ filius non habet potentiā generādi quā pater hꝫ. dupl̓r intelligi pōt. Siem̄ dicat̉. nō habet filiꝰ potentiā generādi quaꝫ ⁊ pat̓ .ſ. quapotēs ſit ad generādū .i. vt genuerit vel vt generet ſicut pater. verum eſt. Si ꝟo intelligatur ſic nō hꝫ potentiā qͣ poſſetgigni. vel genitꝰ eſſe qͣ eadempater potēs eſt vr genuerit. vl̓vt gigneret. falſū eſt. Sicut d̓rpater hꝫ potentiaꝫ qua pōt eēpat̓. filiˢ vero nō habet potentiā qͣ poſſit eſſe pr̄. ⁊ ecōuerſo.Filiꝰ hꝫ potentiā qua pōt eē gfiliꝰ: pat̓ vero nō hꝫ potētiaꝫ qͣpoſſit eſſe filiꝰ. habet gͦ aliquāpater quā nō hꝫ filiꝰ et ecōuerſo. Abſit qꝛ eadem eſt potētiapr̄is qua pōt eſſe pater ⁊ filij q̄pōt eſſe filiꝰ. Ita etiā eadē eſtvolūtas. qͣ pater vult eſſe panon filiꝰ. ⁊ filius vult eſſe filinō pater. ⁊ eadē eſt volūtas filij quā vult eſſe genitꝰ ⁊ pr̄emgenuiſſe. ⁊ patris qua vult eēgenitor ⁊ filiū genitū eſſe.
tiones. parirōe filius poterit eſſe ſpūſſanctꝰ ⁊ ecōuerſoſine mutatiōe. Itē o. nc mutabile eſt aliqͥd p̄ter illud ẜmqd̓ mutatur vt ſi non albū fiat albū. eſt aliud quā albedoergo ſi intelligit̉ ſpūſſanctꝰ mutari ſi generet̉. tunc aliudeſſet in eo generatio. alid̓ ille qͥ generat̉. ſed hͦ eſt falſū:⁊cͣ. 13ª ſecꝰ ē inrelatōnibꝰ creature et dei. qm̄ relatōes ī creaturꝭ nōdāt relatiuis exiſtere. vn̄ ſine illiſpōt res. cē ⁊ cū ill̓In diuinis autodant̉ ꝑſonis exiſtere. ⁊ iō ſi ītelligat̉ ꝙ ꝓpͥetas īfiypoſtaſis ītellitur cē ⁊ ſil̓r ſi ītelligit̉ nō īeſſe. ītelligit hypoſtaſis n̄eſſe. cū gͦ ſpūfſarctus nō poſſit ſilſpirari et gn̄ari.qꝛ qͣꝫuis vna ꝑſona poſſit duobꝰmodis ꝓducere.tn̄ vna ꝑſona: nōpōt niſi vno mōproduci ſequit̉ denccͣitate ſi poteſſpūſſctūs eſſe filus vel potuit. p̄tnō eſſe ſpūs. ſiuenō ſpirari. ⁊ ſi potuit non ſpiraripotuit non eſſe ⁊iteꝝ ſi potuit generari. potuit eē⁊ ita potuit ficride ente non ens. ⁊de nō ente ens. acꝑ hͦ mutari. et ſicptꝫ vltimū. qꝛ nōdr̄ mutari ꝓpt̓ diuerſitatē ꝓpretatū circa idem ſuꝑpoſituꝫ. ſic̄ eſt inmutatiōe naturali. ſꝫ ꝓpter corruptiōeꝫ ⁊ inceptionē ciuſdeꝫ. Nec.illud ſimile. ꝑap̄t generare ⁊ ſpirare ſine ſui mutatiōe. gͦ ſpūſſctūs generari ⁊ ſpirari. qꝛ nō eſt incōueniens vnū principiū pluribꝰ modis ꝓducere. ſꝫ vnuꝫ pͥncipatū pluribꝰ modis ꝓduci eſt īpoſſibile ⁊ incōꝑaſſibile.⁊ ideo ptꝫ illud cPater nō eſt potēs ⁊cͣ. Fōtra. qͥaẜm hͦ generare qd̓ nullo mō eſt cēntie. nullo mō eſſet potenie. ℟º. qͣꝫuis potētia abſolute ꝯſiderata. ſit ideꝫ qd̓eēntia. tn̄ potentia qꝛ nō eſt nomē a deo abſtractū ſicut eſſentia trahit̉ ad ꝑſonā. Unde potētia generādi nō dicitnaturā diuinā ſimpl̓r. ſed naturā vt in tali ꝑſona .ſ. īnaſcibili. iō nō eſt ſil̓e de hͦ noīe eēntia. ⁊ de hͦ noīe potētia.
f Aliā ſignifices potētiā qͣ pater ⁊cͣ. Contra. qꝛ potētie diuiſio ſufficiēs eſt ꝑ actiua ⁊ paſſiuā. Sed poſſe gignere. dicit potentiā actiua. poſſe gigni potentiaꝫ paſſiuā. gͦ nō pōt alia potētia ſignificari. Si tu dicas ꝙ gͦnerare nō eſt agere ꝓprie. ſil̓r nec generari pati. obijcit̉ ꝙpotētie diſtīgutitur ꝑ actꝰ. ſꝫ alid̓ē gignere. ⁊ aliudgigni. ergo alia ēpotētia huiꝰ et illiꝰ. ℟º. Iſta diſtinctio quaꝫ ponit mgr̄ de potentia gignendi actiue ⁊ paſſiue. fundat̉ ſuꝑ hoc ꝙ potētia pōt ꝯſiderari. ẜm id qd̓ eſt. ⁊ſic dicit naturaꝫ.⁊ ſic vna natura ēī generāte et genito. ſed alio ⁊ aliomo. Sic eadē potentia pōt iteꝝ cōſiderari ẜm id adqd̓ ē. ⁊ ſic dic̄ modū exiſtēdi naturā ī ꝑſona ī cōꝑationē ad aliū qͥ eſtpͥncipiū vel pͥncipiatū. ⁊ ſic cū diuerſi mōi ſunt. diuerſe dicunt̉ ꝓprietates poſſe generare ⁊ poſſe generari. ⁊ diſtingun̄t̉ẜm actꝰ ꝑſonalesſꝫ pͥmo mō nō.g Filiꝰ hꝫ potētiā qua pōt eē filius. ſiue qua pōtgigni Ur̄ hͦ dn̄biūvel falſum. quiagigni oīno ē a gignere. ⁊ gignere eſta potēria pr̄is. ergo ⁊ gigni. ℟ꝰ. ſicut potētia gignēdi in pr̄e nō dicitniſi naturā in ꝑſona. vt nataꝫ ex ſeꝓducere aliaꝫ. ſicpotētia gignēdi īfilio nō dicit niſinaturā in ꝑſona. vt natā ꝓduci ab alia. ſic̄ em̄ hypoſtaſipr̄is cōuenit generare. ſic hypoſtaſi filij cōuenit generari. Nec valet qd̓ obr̄ in cōtrariū. Nā om̄e qd̓ hꝫ filiꝰ ſiue centiale. ſiue ꝑſonale. hꝫ a pr̄e. Iō qͣꝫuis ip̄m gigni. ſita potētia pr̄is. nō excludit̉ tn̄ qͥn potētia gignēdi paſſiuaſit in filio. Sed illa potētia nō ē pͥncipiū gnationis. ſedidoneitas ꝑſone ſiue hypoſtaſis cuꝫ ſua ꝓprietate ad generari. Un̄ qd̓ d̓r poſſe gigni potētia pōt intelligi origīaliter. ⁊ ſic ē in ſolo pr̄e. vel formaliter. ⁊ ſic ponit̉ eē in filio. Alio aūt modo non. ⁊c̄.
4
6
T
Oppoſitō
gn̄ſio
5
e 3