LiberPrimus

plex q̄ eſt ex pͥncipio ſufficiente ⁊ ꝯueniente. Aut em̄ eſtex principio ſufficiēte in diſponēdo: ⁊ hec eſt neceſſitasmaterie diſpoſite. que pōt dici neceſſitas exigētie. Auin complendo. ⁊ hec īmutabilitatis eſt neceſſitas. Et fvltimo modo ncc̄itas cadit in deo. ⁊ principaliter in d̓oqꝛ ipſe ſolus ē qui principaliter ſibi oīno ſufficit. ⁊ quiſecum oīno conuenit. Hec autem neceſſitas non repugnat libertati voluntatis. ſꝫ ſolum vertibilitatis. qualisnō eſt in deo. Ad illud qd̓ obijcitur de littera. dicendūꝙ illud intelligit̉ de neceſſitate coactionis. que nullo mōcadit in deum. ⁊ de hac querebat hereticus. Similiter ⁊hylarius intelligit de hac eadem. vnde ſubiūgit in litteranō naturali neceſſitate. cum nollet. tūc ibi enim eſſet coactio. dum repugnaret volūtas. Ad illud qd̓ obijcit̉ꝙ agens per ncc̄itatem ſubiacet ſui actioni. dicēdum. q̄falſum eſt. niſi ſit neceſſitas repugnans volūtati. Cumem̄ eſt neceſſitas repugnans. ncc̄e eſt voluntatem ſubijci. qꝛ non poteſt preualcre Sed quando ē ncc̄itas ſumme cōſonans nō potens diſcordare a voluntate tūc nullam inducit ſubiectionem. ſicut ptꝫ. deus neceſſario eſtbeatus. ⁊ neceſſario vult eē beatus. et ſicut neceſſarium ēipſum eſſe beatum. ita ⁊ velle. ſic intelligendum eſt in generatione filij. Ad illud qd̓ obijcitur de amore gratuito. dicēdum. ꝙ duo ſunt in gratuito amore. vnū ē quoddat liberalitate eterna ita ꝙ nulla ē exigentia ſiue deibitūmeriti vel nature. Aliud qꝛ dat ſine retributione. ⁊ quātum ad hoc ẜm dicitur amor gratuitus in patre. nō quātum ad primum. Nature em̄ fecunditas patris neceſſario eſt ratio cōmunicandi naturam.Queſtio. ij.Utrum generatio filij ſit ẜm rationem volūtatis. Et ꝙnō. Uidetur pͥmo ꝑ auctoritates. ſecundo per rationes.Primo on̄ditur ꝑ auctoritatem hylarij qui dicit in li. deſynodis. omnibus creaturis ſubſtātiam dei volūtas attulit. ſed filio natura dedit. Item augꝰ. xv. de trinita.rep̄hendit eunomiū qui poſuit filium dei eſſe filium voluntatis. ergo ſi recte rep̄hendit. generatio filij non c̄ ẜmrationē voluntatis Item rōnibus oſtendit̉ ſic. Generatio qͣꝫtum eſt de ſe ē exitus naturalis. ſiue per modumnature. Sed ille eſt alius modꝰ ꝓducendi qͣꝫ per voluntatem. ergo ⁊cͣ Itē filius eſt ſapiētia patris. ergo ſi ꝓcedit ẜm rationē voluntatis. voluntas eſt prior ſapientia. ſed hoc ē incōueniens. qꝛ cognitio ẜm rationē intelligendi. p̄cedit affectionem ſiue volūtatem. Sꝫ contraIn oī natura ordīata. potētia naturalis ſubiacet volūtati. vel ſaltē cōformat̉ volūtati. ſic̄ pꝫ in primo hoīe ſꝫ indeo ē natura ordinatiſſima. gͦ nihil ē a nat̉a vel ꝑ naturāqd̓ nō ſit per volūtatē. Item ꝯſimilis eſt modus ꝓducendi in trinitate creata. et in trinitate īcreata. ſꝫ in imagine noticia oritur mediāte voluntate amente. ergo filius a patre mediāte voluntate ſiue ꝑ voluntatem. Minor patet ꝑ Auguſti. ix. de trinita. Partū mentis precedit appetitus. quo dum querendo inuenimus qd̓ noſſevolumus. naſcitur ꝓles ipſa noticia. Item vbi c̄ maior cōmunicatio ibi eſt liberalitas maior. ſed pater pluscōmunicat filio. qꝫ omnibꝰ creaturis. ergo maior eſt ibiliberalitas. ergo cū creature procedant per modum liberalitatis multo magis filius. ⁊ ſic ⁊cͣ. Item in creaturis exn̄tibus in actu generationis ſimul mouet naturaet voluntas. ⁊ nihil ex hoc filio derogatur. ergo ſi patermagis ꝓducit. ẜm ſe totum qͣꝫ creatura. ergo multo fortius ꝑ naturam ⁊ volūtatem. Item ad hoc eſt auctortas Pylarij. in. iij. de trini. pater ante omne tempꝰ filiū

ꝓcreauit. omne qd̓ eſt deus ꝑ charitatem natiuitati eiusimꝑtiens. ſi per charitatem. ergo ꝑ voluntatem. ItēOrige. loquens de mente diuina dicit. germen ꝓferensvoluntatis fit verbi pater. ergo videt̉ ꝙ filius generet̉a patre ꝑ volūtatem. ⁊ ꝙ ſit filius voluntatis. ℟ºº. dicendū. ꝙ voluntas pōt dupliciter conſiderari reſpectuvoliti. ſcꝫ vt in ratione approbantis ⁊ diligētis. ⁊ ſic eſtreſpectu omnis boni. ſiue ſit neceſſarium. ſiue ſit cōtingens ſiue creatum ſiue increatū. ſiue ab alio. ſiuc nō abalio vt ptꝫ. Hec em̄ vera ē. pater vult ſe eſſe deū. Aliomodo conſiderat̉ vt in ratione ꝓducētis. Et hoc dupli.citer. aut ꝓut eſt principium diſtinctū contra naturam.ẜm ꝙ dicitur. ꝙ alia ſunt natura. alia voluntate. aut ꝓut eſt cōiunctum. Si ꝓut eſt principium diſtinctum ſicdiſtinguitur volūtas dupliciter. ſcꝫ accedens ⁊ antecedens. volūtas accedens eſt qua aliqͥs de non volente fitvolens. hec non eſt in deo nec reſpectu dei. deus em̄ nonhabet aliam nouam volūtatem. nec reſpectu ſui. nec reſpectu alterius. Uolūtas antecedens precedit effectumcauſalitate ⁊ duratione. hec quidem ē in deo. ſꝫ non reſpectu dei. ſꝫ reſpectu creature ſolum. omnes em̄ diuineꝑſone ſunt ſimul. Alio modo ꝓut voluntas conſideratur vt principium ꝯ iunctum nature. pōt eſſe dupliciterqꝛ tunc natura ⁊ volūtas ſunt principium. aut igitur natura eſt ꝓducens principaliter voluntate cōmunicante.aut ecōuerſo. Utrumqꝫ em̄ principaliter eſſe nō poteſt.Si voluntas eſt principiū cōmunicante natura. ſic eſtꝓceſſio ſpirituſſancti. qui ꝓcedit per moduꝫ amoris. tamen ſimul in natura. Si vero natura eſt principiuꝫ cōmunicante volūtate. ſic eſt generatio filij qui ꝓduciturvt omnino ſimul. ⁊ per modum nature. nihilominus vtdilectus. ⁊ ideo dicit̉ ꝙ ſibi in eo complacet pater et. ij.pe. j. dicitur filius dilectionis Ad illud qd̓ obijciturin contrarium. ꝙ generatio eſt ꝑ modū voluntatis. ſiueẜm rationeꝫ volūtatis. Dicendū. ꝙ hoc intelligitur. autde voluntate ꝓbante. vt oſtendūt duc auctoritates. Hylarij ⁊ Orige. aut de voluntate cōmunicante vt ratio q̄poſita eſt pͥmo. Ad illud vero qd̓ obijcitur de ſimilitudine imaginis. dicendū. ꝙ in hoc eſt diſſimilis imagocrcata ipſi trinitati increate. vt dicit Auguſti. xv. de trita. quia ibi nō naſcitur verbum per inquiſitionem ſicutpoteſt naſci in nobis. vnde potius valet ad oppoſitumqꝫ ad ꝓpoſitum. Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ maior eſt cōmunicatio in generatione filij ⁊cͣ. dicendū. ꝙ maior communicatio vel minor nō facit modum emanandi eē ẜmliberalitatē vel ẜm modū voluntatis ſed modus ſiue ratio cōmunicandi. Et quia pater cōmunicat creaturis ꝑvoluntatem. ita ꝙ voluntas eius eſt cauſa ꝓducens filio ꝑ fecunditatem nature. ideo nō ſic dicitur filius produci per voluntatem ſicut creature. Ad illud qd̓ ingeneratione hominis ſimul mouet natura ⁊ voluntas.dicendū. ꝙ hoc eſt ꝓpter defectum magis qͣꝫ ꝓpter complementū. quia pater ꝑ ſe nō poteſt generare. ſed excommunicatione cū alio diſtante quod fit ad imperium voluntatis. deus auteꝫ alio adiuuante non indiget. et ideonon eſt ſimile.Queſtio. ij. ⁊ vltima.Utrum generatio filij a patre ſit ẜm rationem exemplaritatis. Et ꝙ ſic videtur hoc modo. ſuꝑ illud p̄s. Semellocutus eſt deꝰ glo. i. filium genuit. in quo omnia diſponit. ſed diſpoſitio eterna dicit rōnem exemplaris. ergoſi filius ꝓcedit vt verbum. ꝓcedit per modū exemplaritatis. Item generatio filij a patre eſt ſimilis ꝓducto-

8

6

I

9

10

11