Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
26r
Einzelbild herunterladen
 

DiſtinctioV

non ſit accidēs eſt tn̄ relatio que diſtinguit̉ a ſubā tuncarguitur ſic Aut generatio termīabit̉ ad ſubſtātiā autad relationē ſed non ad relationē. qꝛ in ad aliquid ꝑ ſe n̄eſt origo nec terminatur ꝓductio ergo termīat̉ ad ſubſtātiā. gͦ ſubſtātia generat̉ Itē ſicut dic̄ phūs mouentibus nobis mouent̉ ea que in nobis ſunt ⁊ corruptis nobis corrūpunt̉ ea q̄ in nobis ſunt. ⁊ hoc ē quia vniuerſale habet idem eſſe cum ſingulari gͦ cum multomagis ſiteadē ſubā cū ꝑſona. ⁊ ſubſtātia ſit in ꝑſona. ſi ꝑſona generat̉ ⁊ ſubſtātia. Itē generare tā in diuinis qͣꝫ ī creturis ē ſimile ſibi ꝓducere. ſed nō ē ſimilitudo in ꝑſonaſed in ſubſtātia ⁊ natura. ergo cū. terminet̉ ad ſimile inqͣꝫtum ē ſimile. gͦ ad ſubſtantiā ẜm quā attendit̉ ſil̓itudo Cōtra. om̄e qd̓ generat̉ ab alio generat̉. qꝛ nihil ſeip̄m gignit. ſꝫ ſubā dīna nō habꝫ aliū nec aliud in dīnisgͦ n̄ generat̉. Itē oc̄ qd̓ generat̉ habet pͥncipiū a qͦ. ſecom̄e qd̓ habꝫ pͥncipiū ē pͥncipiatū. ſed pͥncipiū ⁊ pͥncipiatū diſtingunnt̉. ſi gͦ ſubā gn̄at̉. diſtinguit̉. aut ergo ēſubā. aut a ꝑſona. ſed vtrūqꝫ ē īpoſſibile. gͦ. ⁊cͣ. teꝫoē qd̓ generat̉ ē de ſubā gn̄antis. ſi gͦ ſubā vl̓ eēntia gͦenerat̉. ſubā vel cēntia ē de ſubāgenerātis. ſꝫ n̄ ē niſi vnaſubā gͦ idc̄de ſcip̄o. qd̓ ē īpoſſibile. Itē gn̄atio ē productio. ſꝫ ꝓductio ē ꝗdā actio. ⁊ oīs actio creature t̓minat̉ ad ſingularia. gͦ cū gn̄atio ſit q̄dā actio. in diuinist̓mīabit̉ ad ſingl̓are ſiue ſuppoſitū. ſꝫ tale n̄ c̄ ſubā. gͦnō termīabit̉ ad ip̄am. ℟º. ꝙ gn̓atio de ſua cōi rōe adſꝫ bām termīat̉. ſed attendēdū ꝙ ſubā d̓r dupl̓r. Primaq̄ eſt īdiuiduū ⁊ hypoſtaſis ſiue ꝑſona ⁊ ſcd̓a q̄ ē cōmūedico gͦ ꝙ ē loqͥ de termīo gn̄atiōis dupl̓r Aut qͣꝫtuꝫ adꝓductiōꝫ aūt qͣꝫtū adītētōeꝫ qͣꝫtū ad ꝓductiōꝫ cū ſit circaſingl̓are t̓mīat̉ ad ſubām pͥmā. qͣꝫtū ꝟo ad intentiōeꝫ. adnaturā cōeꝫ. qꝛ hͨ natura ꝓducēs hūc hoīeꝫ ītēdit formācōmunē dare ei. Sed qm̄ in creaturis forma cōis nūeratur in ſuppoſitis. iō in illis forma cōis ꝓducit̉ ⁊ corrūpit̉. ⁊ iō in creaturis gn̄atio nō tm̄ ẜm intentiōeꝫ. ſꝫ etiāẜm ꝓductōeꝫ ad ſubam cōem t̓mīat̉. ⁊ ideo vniuerſale īſingulari generat̉. qꝛ natura ꝓducens hūc hoīem intendit formā cōem. quia nūerat̉. Sed qm̄ in diuinis ſubānō nūerat̉. nec aduenit ei nouū eē. ideo generatio ẜm ꝓductiōem termīat̉ ſolū ad ſubāꝫ primā q̄ ē ꝑſona. Quiaꝑſona ẜm Boetiū eſt rōnalis nature indiuidua ſubā. qꝛet illud ſolū dicit̉ generari ꝓprie ad qd̓ termīat̉ generatio ẜm rōem ꝑducendi. iō ꝑſona generat̉. nō ſubſtantiavel eſſentia. ⁊ iō hec nō recipit̉. eſſentia generat̉ ⁊ ſic patent oīa obiecta ab vtrāqꝫ ꝑtem. ꝓcedūt em̄ de diuerſis vijs. Patet etiā quare in diuinis nō ſequit̉. ꝙ generata ꝑſona. ſubſtātia generet̉. ſicut in creaturis. Poſſꝫtn̄ aliter dici ꝙ nō generet̉ cōe niſi vt in hͦ. ⁊ nō tm̄ ī creaturis hoc veꝝ eſt. ſed etiā in diuinis. cōe aūt vt in hͦ. nōſignificat̉ in abſtractiōe ſed in cōcretiōe. ⁊ iō qꝛ hͦ nomēdeus ſignificat ſubām in cōcretione. iō in cōcrctōe deꝰgenerat̉. ⁊ deus gn̄at deū. Quia ꝟo ſubſtātia vel eſſentia ſignificat in abſtractiōe. iō nec generat nec generat̉.et ita ꝓcedunt rōes ad ꝑtes oppoſitasQueſtio. ij. ⁊ vltimaUtrū ſubā ꝑ generationē cōicet̉ ⁊ ꝙ ſic. videt̉ hoc modoPer idē res cōicat̉. ꝑ qd̓ fit in pl̓ibus. ſed ſubā ē in pluribus ꝑſonis. ⁊ nō ē niſi ꝑ gn̄ationē ⁊ ꝑ ꝓceſſionē. ergoꝑ generationē cōicat̉ Item cā eſt. qͥ poſita ponit̉ res.et qua remota remouet̉. ſed poſita emanatiōe in diuīsponit̉ cōitas ⁊ diſtinctio. remota generatiōe vel emanatione cēntia eſt in vno ſolo ſicut hypoſtaſis. gͦ generatio eſt ratio cōicandi eſſentiā Item qd̓ dat̉ alicui ⁊ nōdeſinit haberi a dante. ꝑ idē ꝑ qd̓ dat̉ ꝑ illud cōicat̉. Sꝫ

ſubā a pr̄e dat̉ filio ꝑ generatiōeꝫ et nō definit haberi apatre dū dat̉ filio. gͦ ꝑ gn̄ationem cōicat̉ Item generatio in his īferioribꝰ eſt rō cōicandi ſubſtantiā ſiue naturā. ſed in diuinis natura ē illis multo cōicabilior. qͥaſimplicior. ergo in diuinis ꝑ generatōem ſubſtantia vl̓eēntia cōicat̉. Cōtra. Generatio eſt principiū diſtinguendiˡ. ſed nō ē idem principium diſtinguendi et communicādi. ergo generatio non eſt ratio comūicandi ī diuinis. ergo ꝑ generationē nihil cōicat̉. Item qd̓ facitaliud eſſe in hoc. nō eſt ratio cōicandi. ſed appropriandi ⁊ indiuiduādi. ſed generatio facit eē ſubſtantia in tali ꝑſona. vtpote in ꝑſona filij. ergo nō eſt ratio cōicandi ſed appropriandi. Item om̄e illud qd̓ ꝑ generationem ē cōmune. ꝑ generationē cōicat̉. Si ergo ſubſtātiaꝑ generationē cōicat̉. ꝑ generationeꝫ eſt cōis. Si ergoſubſtātia ꝑ generatione. cōicat̉. generatiōe circūſcriptanō erit cōmunis. ergo ꝓpria. Sed ꝓpriū ꝑ generationeꝫnon pōt cōicari. ergo nec ſubſtātia Itē qd̓ ꝑ generationē cōicat̉. ꝑ generationē datur ⁊ recipit̉. et om̄ tale. ſinon eſt generationi accidentale. generat̉. ſed ſubſtantianō accidit generationi. gͦ ⁊cͣ. Nº. ad hec intelligendumnotandū eſt ꝙ cōmūe quantū ē de ſe. indifferēter ſe habet ad actū ⁊ potentiā. Cōmūe em̄ pōt dici illud qd̓ eſtcōicabile. qͣꝫuis nō ſit in pluribꝰ. ſicut patꝫ ī multis vniuerſalibꝰ vt in ſole ⁊ luna ⁊ hmōi. Cōe em̄ dicit̉ cōicatūqd̓ eſt actu in pluribus. dico ergo ꝙ quēadmodū formavniuerſalis qͣꝫtum ē de ſe cōicabilis eſt ſed tn̄ actu noncōicat̉ niſi ꝑ ꝓpagationē vl̓ aggregationē pluriū. ſic natura diuina vel eēntia de ſe qͥdē cōicabil̓ ē. ſed ꝙ actu cōmūicat̉ n̄ eſt niſi ꝑ id qd̓ ml̓tiplicat. velplurificat ei ſuꝑpoſita. Hec aūt eſt generatio. qm̄ ergo ꝑ generationē ꝑſone plurificant̉. ⁊ ſubā ī illis nō nūerat̉. hinc eſt ꝙ veriſſime ſubſtātia vel eſſentia ꝑ generationē cōicat̉. quiaꝑ generationē fit vt ſit in pluribus vna Ad illud qd̓obijcit̉ ꝙ generatio eſt principiū diſtinguēdi. dicenduꝫꝙ generatio eſt per ſe principiuꝫ diſtinguēdi ſuppoſitūa ſuppoſuo. qꝛ ad id termīat̉ ꝑ ſe ⁊ eſt principiū cōicādinaturā cōem qꝛ cōſimilē ex ſimili Sed qm̄ natura in inferioribus nūerat̉ in ſuppoſitis. id̓o ēl principiū diſtinguendi etiā commune. ſed ꝑ accidens. in deo aūt nec ē ꝑſe nec ꝑ accidens Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ facere cōmueeſſe in hoc. eſt ratio appropriādi. dd̓m. ꝙ illud habꝫ veritatē qn̄ ē cōmūe appropriabile vel appropriatū ꝑ eſſein hͦ. diuina aūt eſſentia non ē ſic appropriabilis vel appropriata ꝑ eſſe in hoc. qꝛ non eſt appropriabilis quoad ſignificatū nec quo ad ſuppoſitū quia idē ſignificatet ſupponit. ſicut ſupra oſtenſumē. ſignificatū aūt eiꝰnulla additione diſtinguit̉ Hec em̄ eſt vera. cēntia patris ⁊ eēntia que eſt in pre ē filiꝰ Uel aliter p̄t dici ꝙ facere in hͦ ē dupliciter. aut abſolute et ſic eſt ratio appropriandi Aut in comꝑatione vbi illud qd̓ erat prius invno. fiat poſtea in alio ⁊ ſic eſt ratio cōicandt̉ naturamSed quedā natura eſt que deſtruit̉ in ſuppoſitis vtpota illa cui fit additio. quedā non vt diuina ⁊ in prima ēratio cōicandi ⁊ diſtinguendi. in diuina ſolū cōicandiAd illud qd̓ obijcit̉ ꝙ ſi cōicat̉ ſubſtātia fit ꝑ generationē cōmunis ſubſtātia. dd̓m. ꝙ veꝝ eſt ẜm ꝙ cōmuned̓r ẜm actū qꝛ in pluribꝰ ſed non ẜm potentiā. vnde circūſcripta generatione. ſubſtātia ē cōmunis quia cōmunicabilis. ſed non ē cōmunis qꝛ cōmunicata Ad illuoqd̓ obijcit̉ ꝙ ꝑ generationē datur generari. dd̓m. ꝙ falſum eſt quia generari dicit ꝓductionē ⁊ diſtinctionē ſeddatio dicit aucͣtem ⁊ cōmunicationē quia per generationem ſubſtantia non diſtinguitur qͣꝫuis cōicet̉. gͦ ⁊cͣ.

26

23

24

25

2g

29

30