SiſtinctioV
illā ſapīam quā genuit pr̄ ſapiens ē. Quid em̄ aliud dicimuscū dicimꝰ hͦ illi ē eſſe qd̓ ſaꝑe. niſi eo ē qͦ ſapiens ē. gͦ q̄ cā illi ē vtſapiēs ſit. etiaꝫ ip̄a illi cā ē vt ſitSi gͦ ſapīa quā genuit illi cā ē.vt ſapiēs ſit. ⁊ cā illi ē vt ſit. ſedcām pr̄i qͣ ſit a pr̄e genitā. nullomō qͥſqͣꝫ dixerit ſapīam. qͥd em̄eſt inſaniꝰ? Ita gͦ ſi pr̄ genuit eſſentiā qͣ ē eēntia quā genuit cāē illi vt ſit. Nō gͦ ip̄am q̄ ē eēntiāgenuit. Nā ī illa ſimplicitate inqͥt Aug. qꝛ nō eſt aliud ſaꝑe qͣꝫeſſe. eadē eſt ibi ſapīa q̄ eēntia.Id̓oqꝫ qd̓ de ſapīa. hͦ de eēntiadicimꝰ. Sicut gͦ nō genuit ſapientiā qͣ ſapiēs ē. ita nec eēntiaꝫqͣē. Ut em̄ ſapīa ſapiēs ē. ⁊ potentia potēs ita ⁊ eēntia ip̄e eſtEadēqꝫ ſapīa ē ⁊ potētia q̄ eēntia. ptꝫ itaqꝫ ex p̄dictis qꝛ pat̓eēntiā diuinam nō genuitAdducit rōes in ꝯtrariū. c.Huic at vr̄ ꝯtrariū qd̓ Auguſti.ait in libro de fide ad petrum.Deus cum verbum genuit. idqd̓ ip̄e eſt genuit. nec de nihilonec de aliqͣ iā facta ꝯditaqꝫ maͣſed de ſeip̄o id qd̓ ē ip̄e. Itē deꝰpr̄ qͥ ꝟiſſime ſe indicare aīs cognituris ⁊ voluit ⁊ potuit. hͦ adſeip̄m indicandū genuit. qd̓ eſtip̄e qui genuit. Ecce aꝑte dicithis ꝟbis deū pr̄em genuiſſe illud qd̓ ip̄e ē. Illud aūt qd̓ ip̄e ēnō eſt niſi diuina eēntia. vr̄ gͦ diuinā eēntiā genuiſſe.Det̓mīat qōnē ꝓpoſita. dAd qd̓ rn̄demꝰ illa ꝟba ſic ītelligēda eē dicētes. Pr̄ de ſeip̄ogenuit illud qd̓ ip̄e ē. .i. filiū qͥ eſtillud qd̓ pr̄ ē. Nā qd̓ pr̄ ē. ⁊ filiushͦ ē. ſꝫ nō qͥ pr̄ ē. ⁊ filiꝰ hic eſt.Ꝙ eēntia n̄ gn̄et eēntia. eNō ē etiā dicēdū ꝙ dīna eēntiagenuit filiū. qꝛ cū filiꝰ ſit dīna eſſētia. iā eēt filiꝰ res a qͣgnat̉. ⁊ita eadē res ſeip̄aꝫ gn̄aret. Itaetiā dicimꝰ ꝙ eēntia dīna n̄ genuit eēntiā. Cū em̄ vna ⁊ ſūmaq̄dā res ſit dīna eēntia. ſi diuīaeēntia eēntiā genuit. eadē resſeip̄am genuit. qd̓ oīno eſſe nōp̄t. ſꝫ pr̄ ſolꝰ genuit filiū. ⁊ a pr̄e
⁊ a filio ꝓcedit ſpūſſctūs.Obijcit ꝙ eēntia generet eſſentiā aucͣte Aug.Predictꝭ aūt vr̄ ꝯtrariū eē qd̓dic̄ Aug. ī li. vij. d̓ trini. hoc inqͥt ē deo eē qd̓ ſaꝑe. vn̄ pr̄ ⁊ filiſil̓ ſunt vna ſapīa qꝛ vna eēntia⁊ ſigillatī ſapīa de ſapīa. ſic̄ eēntia de eēntia. Ecce his ꝟbis aꝑte dicit Aug. ſapīaꝫ de ſapīa. ⁊cēntiaꝫ de eēntia. vbi vr̄ ſignificare ꝙ ſapīa ſapīam. ⁊ eſſentiagenuerit eēntiā Idē in li. d̓ fidead petꝝ ait. Sic xp̄m dei filiumid ē vnā ex trinitate ꝑſonā deūveꝝ crede. dīnitatē eius de naͣpr̄is natā eē nō dubites. Hic vr̄dicere ꝙ naͣ filij ſit nata d̓ naͣ patris. Idē in li. xv. de tri. ait. Dicit̉ filiꝰ ꝯſiliū de ꝯſilio. ⁊ voluntas d̓ volūtate. ſic̄ ſub̓a de ſb̓aſapīa de ſapīa. Et hic vr̄ dicereꝙ ſub̓a ſit genita d̓ ſub̓a. ⁊ ſapīade ſapientiaCxponit autoritatē Aug. iāadductamSed hoc ita determīamꝰ. Sapientia de ſapīa. ⁊ ſub̓a de ſub̓aeſt. id eſt filius qui eſt ſapīa. qͥ ēſub̓a. eſt de pr̄e qͥ eſt eadē ſub̓aet ſapīa. ⁊ filius qͥ ē diuītas. natꝰ ē de pr̄e qͥ eſt naͣ diuīa. Et vtexp̄ſſius dicamꝰ. dicimꝰ filiū ſapientiā eſſe de pr̄e ſapīa. ⁊ dicimꝰ filiū ſub̓am eſſe genitū d̓ patre ⁊ a pr̄e ſub̓a. Ꝙ aūt ita intelligi debeat. Aug. on̄dit in li.vij. de tri. dicēs. Pr̄ ip̄e ſapīa ē.⁊ d̓r filius ſapīa pr̄is qͦ mō d̓r lumen pr̄is .i. ſicut lumē d̓ lumīe⁊ vterqꝫ vnū lumē. ſic intelligatur ſapīa d̓ ſapīa. et vterqꝫ vnaſapīa ⁊ vna eēntia. Itē iō xp̄usdicitur virtus ⁊ ſapientia dei.quia de pr̄e virtute et ſapiētiaetiā ip̄e virtꝰ ⁊ ſapīa ē. ſic̄ ip̄e lumē de pr̄e lumīe ē. ⁊ ip̄e fons vite ē apud deū pr̄eꝫ fontē vite.Filiꝰ gͦ ſapīa de pr̄e ſapīa ē. ſic̄ filiꝰ lumē de pr̄e lumīe. ⁊ d̓s filiꝰde deo pr̄e. ⁊ vt ſingl̓is ſit lumē⁊ ſingulis deꝰ. ⁊ ſingulis ſapīa⁊ ſingulis vnū lumē. vnꝰ deusvna ſapīa. Ecce manifeſte hisverbis aꝑit Aug. ex quo ſenſu
genitū gignenticauſa eſt. Sedhec ratio nihilvidet̉ valere. qꝛrō cāe nō caditdiuinis. cā em̄ ēad cuiꝰ eē ſequit̉aliud. ſꝫ in diuinis nō ē alid̓.⁊c̄. Itē non ſeqͥpat genuit ſapientia. gͦ eſt ſapiens ſapīa genita. ergo pari rone. nec p̄dicta ſolutio valet. Rºdd̓m. ꝙ ſumendo nomē cauſeꝓprie. nō cadit īdiuiniſ. cadit tn̄et recipit̉ rō pͥncipiatis. ⁊ rō informantis. ⁊ ꝓhis accipit̉ nomen cāe. Qm̄ eigo rō eſſendi ſnat̉ ꝑ hoc nomēeēntia. iō eēntiaſignat qd̓ ammoin rōe cae reſpectu entis. Si gͦeentia eēt genitaab ente ſignificat̉ in rōne effectꝰ. ſiue pͥncipiati. et idē eſt. tuncpͥncipiū et principiatū r̄ſpectueiuſdē. qd̓ ē īp̄oſibile. ⁊ ī hoc fūdat̉ rō magiſtriAd illd̓ qd̓ obijcit̉ de ſapīa dd̓ꝫꝙ tactū ē de ip̄ain qōnibꝰ extralr̄am. qꝛ nomenita abſtractū ſicut eēntia n̄ ſuꝑpoit ꝓ relatiuo.et ita ē accidensPater ē ſapīēsſapīa. ⁊ genuitſapīam. gꝰ ē ſapies ſapīa quagenuit. vel ſapientia genita. Innoīe autē eēntienō ē accidēs. qꝛidē ſignat ⁊ ſuꝑponit. ⁊ ita noneſt dicendum. ꝙdiuīa eēntia genuit filiū. Cō
chim tam cōtrapoſitiōeꝫ qͣꝫ contra rōne. Cōtrapoſitōeꝫ. qꝛ ſi eſſentia non generat. nec generat̉nec procedit ergo in diuiniſ eſtres generās. genita. ꝓcedens. ⁊res nec generāſnec genita. nec ꝓcedens. ⁊ ita eſtq̄ternitas ſi ſūtibi qͣttuor res.Item irridet rōnem magiſtri. ſieſſentia generateēntiā. et eēntiaeſt vna res. ergovna res generatſcip̄am. Sil̓r inquit ioachiꝫ potuiſti dicere petre. deus generat dcum. vnuseſt deꝰ. ergo vnares generat ſeipſam. ℟º. dd̓m ꝙiō achiꝫ nō rectearguit et deficitſua ro. quia resnon accipit̉ vniformit̉. Quia cūd̓r reſ primo moibi accipit̉ res ꝓre nature. ſꝫ cuꝫaccipit̉ ſcd̓o moaccipit̉ ꝓ ip̄a natura diuīa. Preterea deficit abinſufficienti. qꝛnon valet. Sialiquid dicit̉ dealtero ⁊ n̄ d̓r dealio. ꝙ ꝓpt̓ hocilla faciant numerū. Unde nōvalet. petrus ē īdiuiduū. hō noneſt indiuiduum.ergo hō et petrꝰſūt duo. Habere em̄ proprietatē et non haberenō ſufficit ad diſtinguēduꝫ. Adinſtātiā eius dicendū. ꝙ non recte inſtat. qꝛ eſſētia eſt res vna.qͣꝫtū ad ſuppoſitū et ſignificatūnō em̄ ſuꝑpōit̉
3
Augꝰ.
4