LiberPrimus
Utrū eſſentia generet velgenetur.Oſt hecquerit̉ vtrū concedendū ſit ꝙ pr̄ genuit diuinaꝫeſſentiā. vel ꝙ diuina eſſentiagenuit filiū. vl̓ eēntia genuiteſſentiā. an oīno n̄ genuit necgenita ē diuina eēntia? Ad qd̓catholicis tractatoribꝰ ꝯſentientes dicimꝰ. Ꝙ nec pr̄ genuit diuinā eſſentiaꝫ. ner diuinaeēntia genuit filiū. nec diuinaeēntia genuit eēntiā. Hic autēnoīe eſſentie intelligimꝰ diuinā naturā. q̄ cōis eſt tribꝰ ꝑſonis ⁊ tota in ſingulis.Probat tribus rationibusꝙ eſſentia diuina non generatur a patre.Ideo nō eſt dd̓m ꝙ pr̄ genuitadiuinā eēntiaꝫ. qꝛ ſi pr̄ diceret̉genuiſſe diuinā eēntiā. diuinaeēntia relatiue diceret̉ ad pa-
trē. vl̓ ꝓ relatiuo poner e. Siaūt relatiue diceret̉. vel ꝓ relatiuo poneret̉. nō īdicaret eſſentiā. Ut em̄ ait Aug. in. v. li.de tri. qd̓ relatiue dr̄ nō īdicatſubām.ª Item cū deꝰ pat̓ ſit di buina eēntia. ſi eius ſit genitoreſſet vtiqꝫ genitor eiꝰ rei q̄ ip̄eeſt. ⁊ ita eadē res ſeip̄aꝫ genuiſſet qd̓ Iug. negat. vt. s oſtēdimꝰ. Itē ſi pat̓ eſt genitoreēntie diuine. cū ip̄a eēntia diuina ſit. ⁊ deꝰ ſit. eo gͦ ꝙ generat ⁊ ē. et deꝰ ē. Ita gͦ nō illudqd̓ generat̉ eſt a pr̄e deꝰ. ſꝫ pat̓eo ꝙ generat. ⁊ eſt. ⁊ deus eſt.Et ſi ita ē. nō genito gignēs. jcſꝫ gignēti genitū cauſac̄. vt etſit. et deus ſit. Simili rationeprobat Augꝰ. in li. vij. de. tri.Ꝙ pater nō eſt ſapiens ſapientia quam genuit. quia ſi eaſapiens eſt. ea eſt. hoc enim ēſibi eē qd̓ ſapere. Quod ſi hͦ ēſibi eſſe quod ſapere. nō per
Oſt hec querit̉. vtrū ꝯcedendū ſit. In p̄cedentiI Pdiſt. mouit mar̄ qd̓ncꝫ de cōꝑatione gn̄atiōis ad1terminū eēntialē cōcretuꝫ qualis ē hͦ nomē deus.In pn̄ti mouet qōnē de cōꝑatiōe gnatiōis ad terminū eſſentialē abſtractu qͥ eſt eēntia. Et diuidit̉ hec ꝑs in duaſꝑtes. In pͥma ꝑte mouet qōnē ex cōꝑatōe gn̄atōis ad eēntiā in rōne t̓mini. vicꝫ vtruꝫ eſſentia generet̉. In ſcd̓a inrōne principij. Utrū eēntia generet ⁊c̄. ibi Nō eſt etiamdd̓m ꝙ diuina eēntia genuit filiū ⁊c̄. Itē prima parshabet qͣttuor ꝑtes. In pͥma ꝑte ꝓponit ꝓbleumata. vicꝫvtruꝫ eſſentia generet vel generet̉. In ſcd̓a adducit rōestres ꝓbantes ꝙ eēntia nō generat̉ a pr̄e. ibi. Ideo nō eſtdd̓m ꝙ pater genuit ⁊cͣ. In tercia adducit rōnes in ꝯtrariū. ibi. Huic autē videt̉ ꝯͣrium In quarta ⁊ vltima ſoluit ⁊ exponit. ibi. Ad qd̓ rn̄demꝰ. Simil̓r ſecūda parsiſtius diſtinctōis in qua mgr̄ determinat ſcd̓am parteꝫqōnis. q̄ eſt in cōꝑatiōe gn̄ationis ad eſſentiā in rōne pͥncipij. Habet tres ꝑtes. In pͥma ꝑte determinat iſtā qͥonēa Ideo non eſtdd̓m ꝙ pat̓ genuit diuinā eēntiaꝫIſta ratio vr̄ ducere ad hͦ in cōuoniēs .ſ. ꝙ ſi eēntiagn̄aret̉ a pr̄e centia poneret̉ ꝓ relatiuo. Sꝫ hͦ nulū vr̄ incōueniēsSi em̄ magis cōuenit eēntia cumſuꝑpoſito qͣꝫ vniuerſale cū ſingl̓ari. ſi nō eſt incōueniēs. cū vniuerſale ponit̉ ꝓ ſingl̓ari. nec ē incōueniens ꝙ cēntia ponatur ꝓ relatiuo℟ꝰ. dd̓. ꝙ ſi eſſentia poneret̉ ꝓ relatiuo. eſſꝫ īcōueniēs. nō a ꝑte rei.ſꝫ a ꝑte exp̄ſſiōisfidei. Tūc em̄deret̉ et notaret̉vnitas eſſentie īquadā diſtinctōeeſſet etiā incōueniēs. qꝛ qd̓ ponit̉ ꝓ relatiuo in quātū hmōi non indicateſſentiā. Si em̄ eēntia poneret̉ ꝓ relatiuo. eēntia aliqn̄nō indicaret eēntiaꝫ. ꝙ eſt oī rōni ꝯtrariū. b Itē cuꝫdeus ꝑat̓. Iſta rō vr̄ ducere ad hͦ incōueniēs .ſ. ꝙ cū deꝰpater ſit diuīa eēntia. ſi eiꝰ eſſet genitor. vtiqꝫ eſſet genitor eiꝰ qd̓ ipſe ē. Cōtra. eēntia dicit qͥd cōc. ſicut ⁊ hͦ nomen deꝰ. ſed ſi dicat̉ hō petrꝰ generat hoīem. ⁊ ipſe ē hō.ergo generat ſe. Argumentū illud nō valet. Sil̓r vr̄ hicpater generat deū. ergo ⁊cͣ. pari rōne nec in ꝓpoſito. ℟.dd̓m ꝙ cōe d̓r. ꝙ ē in multis. ſꝫ hoc pōt eſſe tripl̓r. Autqꝛ plurificat̉ in ml̓tis. ⁊ qͣꝫtū ad formā ⁊ qͣꝫtū ad ſuppo
dicens ꝙ eēntia non generat. ſꝫ et hoc cōfirmat ꝑ rōnemducente ad īpoſſibile. In ſcd̓a vero adducit aucͣtates q̄ſunt directe cōtrarie p̄dicte ſolutioni. ibi. Predictis aūtvr̄ cōtrariū eſſe. In tercia ꝟo adducit aucͣtates. ex quibꝰpōt elici cōtrarietas. ibi. Dicit̉ qͦꝫ ⁊ frequēter ⁊cͣ Prīaꝑs hꝫ qͣttuor ꝑtes. In pͥma ꝑte adducit aucͣtates Augꝰꝯrias p̄dicte ſolutōi In ſcd̓a aucͣtates adduetas expoitibi: Sed hec ita det̓minamꝰ. In tercia ꝟo cōtra p̄dictasexpoſitiōes adducit aucͣtates alias hylarij. in qͥbꝰ notat̉exp̄ſſior cōtrarietas ihi. Huic ꝟo etiā cōtrariū videt̉ eſſeIn qͣrta ꝟo aucͣtates p̄dictas explanat ⁊ expoſitōeꝫ ſuāꝑ ꝟba hylarij cōfirmat ibi. Sꝫ qꝛ hͨ ꝟba ſane vult. Similit̓ pars illa. dr̄ qͦꝫ. et frequēter ī ſacra ſcriptura legit̉in qͣ obijcit̉ cōtra ſolōneꝫ ꝑ aucͣtates. ex qͥbꝰ elicit̉ p̄dicteſolōnis ꝯͣrietas (qꝛ in his nō dr̄ ꝙ eēntia gn̄eret vl̓ gn̄et̉ſꝫ ꝙ de eſſentia vel de ſb̓a patris filiꝰ generet̉) qͣttuor hꝫꝑticulas. In pͥma adducit aucͣtates in ꝯͣriū. In ſecundaꝟo adductas explanat ibi. His ꝟbis p̄miſſis innuit̉. vbireſumit p̄dictaꝫ expoſitōeꝫ. In tercia ex p̄dictoꝝ opinione elicit̓ qͦddaꝫ corrclariū ibi. On̄ditur qͦꝫ ex illis ꝟbis ⁊cͣIn qͣrta ⁊ vltīa redit ad ꝓpoſitū. ⁊ on̄dit expoſitiōeꝫ ſuābonā eſſe ꝑ aucͣtatē Augr ibi. Et hͦ ita debere ītelligi ⁊cͣ.ſitum. vt hoc nomen homo. et tale habet vnitateꝫrationis. que admittit diſtinctionem et quantumad rem. et quātūad modum Und̓bene dicit̉ homōeſt ab homine. ſetduos cē homīes.Alio mō eſt cōeqd̓ plurificat̉ qͣꝫtu ad ſuppoſita.nō qͣꝫtū ad formāvt hͦ nomē deꝰ. ettale hꝫ vnitatemrei ẜꝫ ꝙ res noīatnatura cū multiplicatōe ſuppoſitorum. ⁊ ideo recipit diſtinctioneꝫꝙ īportat diſtinctionē vt moduꝫnō vt rem. Undecōcedit̉. Deus dedeo. ſꝫ non deꝰ eſtaliꝰ a deo. Tertōmō eſt cōe ẜm nomē. qd̓ eſt in multis. nec tamen plurificat̉ qͣꝫtum ad formā. qꝛ eſt vnū inmultis. nec qͣꝫtum ad ſuppoſita. qꝛ pro illis non ſupponit. vt hoc nomē eſſentia. de tali cōmuni verū eſt dicereꝙ nō recipit diſtinctionē. nec qͣꝫtum ad modum. nec quātum ad rem. tunc em̄ notaretur idem diſtingui a ſe. ⁊ itaargumentū magiſtri eſt bonum. Si pater genuit eſſentiam. pater genuit ſe. quia loquitur de communi a parte vocis ſignificantis non a parte rei. quia a parte reteadem communitas eſt in hoc ꝙ eſt deus. et in hoc ꝙ cEt ſi ita eſt. non genitogignens ⁊c̄eſſentia.
DI. V.
Augꝰ.
Rō. ij.
Rō. iij.
Augª
Rō. pͥma