Druckschrift 
... in Primum librum .. (1493)
Entstehung
Seite
20r
Einzelbild herunterladen
 

DiſtinctioIIII

Querit̉ vtrū cōcedendū ſitꝙ deus ſe genuerit vel aliū. aIc oritur qo ſatꝭ ncͣcia. Cōſtater̄⁊ īeffabil̓r v̓eꝝ ē. ꝙ deꝰ pr̄ genuit filiū. Iō q̄rit̉. vtꝝ ꝯcedenduꝫſit ꝙ d̓s genuit deū. Si em̄ deusgenuit deū. vr̄ ꝙ aūt ſe deū. autaliū deū genuerit. Si ꝟo aliū det modū vel vt rem

um genuit. n̄ ē tm̄ vnꝰ deus. Siāt ſeip̄m deū genuit. aliqͣ res ſeipſā genuit. Ad qd̓ rn̄dētes dicimꝰ ſane ⁊ catholice ꝯcedi ꝙ vn̄vnū genuit. ⁊ ꝙ deꝰ deū genuitqꝛ d̓s pr̄ deū filiū geruit. In ſimbolo qꝫ ſcpͥtū ē. Den̄ d̓ d̓o. mē Ade lumīe. deū veꝝ d̓ deo ꝟoʰ Ꝙᵇv̓o addit̉. gͦ genuit ſe deū vl̓ aliūdeū. neutrū ꝯcedēdū eē dicimꝰ.

ita ſe exteudūt extra P. dd̓m. ꝙ ſicut Aug. aſſignat inhis ē ordo. eqͣlitas ⁊ cōſubālitas. Ordo aūt attēdit̉ ī hishītibꝰ aīe cōnaturalibꝰ ī cōꝑatiōe ad actꝰ ſic̄ ponit̉ ordoin fide ⁊ ſpe ⁊ charitate. lꝫ ſil̓ infūdant̉. ⁊ ſic pꝫ qd̓ obijcit̉ in cōtrariū. qꝛ n̄ ē ordo in ip̄is hītibꝰ abſolute cōſideratis. ſꝫ ꝑ relatōeꝫ ad actꝰ. Sil̓r ē ibi eqͣlitas ẜm cōuerſionē aīe ſupra ſe ⁊p̄dictoꝝ. hituū ꝑfectōꝫ. Un̄ dic̄ Aug. īix. de trini. ꝙ nō ē in his hītibꝰ eqͣlitas. niſi ẜm ꝙ ꝑfectiſunt. Et ſic pꝫ ſol̓o ad illd̓ qd̓ de amore obr̄. qꝛ ille amornō ē ꝑfectꝰ amor. ſꝫ libidīoſus ⁊ inordinatꝰ. Uel dd̓m ꝙeqͣles ſūt. ẜm ꝙ ſūt cōnat̉ales. Quātū em̄ ē qͥs abil̓ vl̓ facilis ad cognoſcendū ſe. tm̄ ad ſe amādū. De hītibꝰ ꝟoacqͥſitis malis vel bonis nō ē veꝝ. ⁊ de his nō intelligit̉Sil̓iter ē ibi tertiū .ſ. cōſubālitas. qꝛ ẜm ꝙ dictū eſt ſupͣ.amor ⁊ noticia. aīe ꝯnat̉ales ſūt ẜm ꝙ ſupra ſe ꝯuertit̉. ⁊ſic nihil oīno addūt ſuꝑ ip̄as potētias. Per hͦ .n. ꝙ anīaſibi pn̄s ē. hꝫ noticiā. ꝑ hͦ ꝙ ē vnū ſibi. hꝫ hītū amoris. ⁊iō ſic potētie ſūt cōſubāles aīe. vt ſupͣ. viſū ē. ita ⁊ hmōihītꝰ vn̄ ⁊ ſi videāt̉ dicere modū hītꝰ vl̓ qͣlitatis real̓r. tn̄nihil ſupra potētias addūt ⁊ ſic pꝫ rn̄ſio ad obiectū ꝙ n̄ſunt qͣlitas iſto mō Ad illd̓ qd̓ obr̄. de rōe Aug. Ddm̄ꝙ illa rō n̄ cōcludit pͥncipal̓r ꝙ amor vel noticia ſūt ſubſtantial̓r ī aīa. ⁊ hͦ qꝛ tūc pari rōe poſſet dici ⁊ obijci deoī amore. ſed cōcludit ex cōſeq̄nti. qd̓ pꝫ ſic. Cū eī amorextendit̉ extra ſuū ſubiectū aliū amādo. hͦ. ē ꝑ ꝟtutē ſubſtātie ſic̄ ꝑ ſe. nō c̄ ꝑ ſubām. Si gͦ amor ⁊ noticia extendunt̉ ꝑ ꝟtutē ſubālem. ⁊ heⁱ ſunt ītelligētia ⁊ volūtas etamor qͦ aīa amat ſe. ē idē cū ip̄a volūtate. ⁊ ſic noticia q̄cognoſcit. nō ē alid̓ qͣꝫ intelligētia. reſtat gͦ ꝙ amor ⁊ noticia reſpectu ſui ſunt ip̄i mēti cōſubāles.Queſtioiij. ⁊ vltimaUtꝝ hec trinitas imagīs .ſ. mētis. noticie. ⁊ amoris.Diſtinctio. iiij. de comꝑatiōe gn̄atiōis ad t̓minū centialē cōcretū qualis eſt hoc nomē deus.Ic orit̉ qō ſatis neceſſaria. In p̄ſenti diſtinctiōe ꝓbauit mgr̄itrinitatē ⁊ vnitatē ꝑ ſil̓itudines cōgruas ⁊ rōes. In p̄cedēti diſtinctiōeponit̉ ſcd̓a ꝑs in qua ſoluit incidētes dubitatiōes. Et incidit dubitatio ex hoc ꝙ ī diuinis ē trinitas⁊ vnitas. ⁊ ita aliquid diſtinguēs ⁊ diſtinctū. aliqͥd indiſtinctū. vt t̓mī ſubāles. Incidit gͦ dubitatio ex cōꝑatione ꝓprietates diſtinguētis ad t̓minū ſuſtātialeꝫ. Habꝫaūt hec ꝑs duas. In pͥma mouet dubitationē ex comꝑatione ꝓprietatis diſtinguētis ad ſubām vel eſſentiā. Inſcd̓a ad eiꝰ potentiā. jͣ. di. vj. Preterea q̄ri ſolet. Itē prima ꝑs hꝫ duas. qꝛ ſubā pōt ſignificari in cōcretione. vta Deū d̓ deolumē de lumineQuerit̉. qꝛ cū p̄poſitio denotet.trāſitionē. ⁊ itadiuerſitatē ⁊ di

ducat nc̄cio ī cognitōeꝫ trinitatis qͣꝫtū ad ꝑſonas Et vr̄ꝙ ſic. qꝛ in hac trinitate imagīs. ē relatio. ſꝫ in deo nō ērelatio niſi qͦ ad ꝑſonas. gͦ ⁊c̄ Itē in hac trinitate eſt diſtinctio. qꝛ noticia nō ē amor ⁊cͣ. ſed in deo nō eſt diſtinctio niſi ꝑſonaꝝ. gͦ ⁊c̄. Itē in hac trinitate ē origo vnius ab vno. ⁊ tertij ab vtroqꝫ gͦ cū iſta ſint ꝓpͥa ꝑſonaꝝpꝫ ⁊cͣ. Itē ī hac trītate ē amor tertio. qͥ ē ꝓpriū ſpūſſctī ⁊⁊ qͥ ē ad alteꝝ. gͦ vr̄ ꝙ ncͣcio ducat in trinitatē ꝑſonaruꝫCōtra hec trinitas intelligit̉ ī creatura ſine diſtinction ꝑſonali. gͦ pōt intelligi ⁊ ī deo. ſꝫ hͦ ē falſū gͦ. ⁊cͣ.Iteꝫ noticia ⁊ amor ſunt in qͣlibet ꝑſonaꝝ. ſꝫ ꝑ ea q̄ ſuntin oībus nō venit̉ in cognitionē diſtinctionis ꝑſonalisgͦ ⁊cͣ. Itē intellecto ꝙ vna tm̄ eēt ꝑſona adhuc noſceret ⁊ amaret ſe. gͦ ⁊cͣ. Itē ph̓i iſtā trinitatē cognouerunt. ⁊ tn̄ nō cognouerūt trinitatē ꝑſonaꝝ. gͦ hec nō ducit in illā. P. dd̓m. ꝙ ꝑ hāc trinitatē contingit cognoſcere trinitatē in deo. ⁊ hoc ē attribuēdo ea q̄ in hac trinitate ſunt. illi ſūme trinitati. Eed hoc pōt eē duplicit̓.Aut em̄ iſta tria pn̄t deo attribui ẜm ſubām. vt ꝑ mentē. intelligamus mentem in deo ⁊ per noticiā in animanoticiam in deo. ⁊ ſic de tertio. ⁊ ſic nō ducit in cognitionē trinitatis niſi qͣꝫtū ad appropͥata ⁊ ſic intellexeruntph̓i. Pn̄t etiā iſta trahi ad deū rōe ꝓprietatū. q̄ ſunt ordo ⁊ origo. diſtinctio ⁊ relatio. ⁊ ſic ducūt in cognitōeꝫtrinitatis qͦ ad ꝓpria ſꝫ iſta ponere vl̓ ītelligere ī deo p̄tfides ⁊ n̄ rō. et ita ꝑfecta cognitio imaginis. n̄ hēt̉ niſi afide Un̄ bn̄ cōcedēdū ē ꝙ imago ꝑfecte ꝯgnita vt imagoduc̄ ī cognitionē trītatꝭ. n̄ āt ſimpl̓r. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ vtraqꝫ ꝑsAd illud qd̓ obijcit̉ de amore. dd̓m. ꝙ amor pōt dicere cōplacentiam ⁊ ſic ē cōe. vel pōt dicere cōnexionem ſiue cōionē vel donū. ⁊ ſic habet rōem ꝑſone ⁊cͣ.ꝑ hoc nomē deus. vel in abſtractione. vt ꝑ hoc nomē eſſentia. pͥmo gͦ mouet qōem ex cōꝑatōe gnatiōis ad hocnomē deus. Scd̓o ad hoc nomē centia. jͣ. di. v. Poſt hͨqueritur vtrum cōcedendum ſit ⁊cͣ. Nec auteꝫ diſtinctio habet quattuor particulas. ⁊ hoc ẜm quattuor queibi tangunt̉. In pͥma ſuppoſito ꝙ hec ſit vera. deus genuit deū. q̄rit d̓ hac. genuit ſe vel aliū. quā ſoluit īterimēdo In ſcd̓a q̄rit de hac. genuit deū qͥ ē deꝰ pr̄. vel qͥ nō ēdeꝰ pr̄. ⁊ ad hͦ ſoluit diſtinguēdo ex ꝑte p̄dicati. ⁊ hoc ibiSꝫ adhuc opponūt In tertia q̄rit de hac. deꝰ eſt trinitas. et ꝓbat ml̓tis aucͣtibꝰ ꝙ ē ꝟa. ⁊ hoc occaſiōe p̄dictorū. ibi. Quidā tn̄ ꝟitatis aduerſarij In qͣrta ad ſuū ꝓpoſitū rēdit .ſ. ad pͥmo q̄ſitū. addēs pͥme ſolutiōi ꝙ qͣꝫuis n̄ſit ꝯcēdēdū genuit ſe vel aliū diuiſim. tn̄ pōt concedi cōiunctim. ibi. Nūc ad premiſſam queſtionem. ⁊cͣpoſita facit t̓mium ciinū ſtare ꝓ diuerāt ſeip̄m deū genuit. aliqͣ res ſeſis ſuppoſitisqm̄ ergo circa idipſa genuit. Ad qd̓ rn̄dētes diciponit modū cirmꝰſane ⁊ catholice ꝯcedi ꝙ vnꝰca qd̓ exercet divnū genuit. ⁊ ꝙ deꝰ deū genuitſtinctōeꝫ ⁊ talesqꝛ d̓s pr̄ deū filiū genuit. In ſimſūt ꝑſone. iō eſtalocutio. Qꝛbolo qꝫ ſcpͥtū ē.ª Deū d̓ d̓o. lumꝟo hͦ nomē aliꝰde lumīe. deū veꝝ d̓ deo ꝟoʰ Gīportat diſtīctōꝟo addit̉. gͦ genuit ſe deū vl̓ alideū. neutrū ꝯcedēdū eē dicimꝰnē circa t̓minuꝫrōe ſue forme. iōſūt falſe b Ꝙꝟo addit̉. Ergo genuit ſe deū ⁊cͣ d̓ hac rn̄ſiōe mgr̄i q̄rit̉ꝙ cū maigſter ſoluit īterimēdo ꝯcluſiōeꝫ vr n̄ recte ſoluere Cū eī idē ⁊ diuerſū ſufficiēt̉ diuidāt ens. vr̄ ncͣcio ſeqͥ

54

56

55

57

2