TlberPrimus
Ꝙ aliū deū nō genuit. manifeſtū c̄. qꝛ vnꝰ tm̄ deꝰ ē. Ꝙ aūt ſeip̄m nō genuit. on̄dit Aug. in. j.li. de tri. dicēs. Qui putāt eiꝰ potētie eē deū vt ſeip̄m ip̄e genuerit. eo plꝰ errāt. ꝙ n̄ ſolū deꝰ itanō ē. ſ nec ſpūalis neqꝫ corꝑaliscreatura. Nulla em̄ res ē q̄ ſeipſāgignat. vt ſit. ⁊ iō n̄ ē credēdūvel dicendū ꝙ d̓s genuit ſe.Si deꝰ pr̄ genuit deum. q̄rit̉vtꝝ genuit deū qͥ eſt deꝰ pr̄ vl̓ qͥnō eſt deus pater.Sꝫ adhuc ponūt garruli rōcinatores dicētes. Siᵗ deꝰ pr̄ genuitdeū. aut genuit deū qͥ ē deꝰ pat̓aut deū qͥ nō ē deꝰ pr̄. Si genuitdeū qͥ nō ē deꝰ pr̄. gͦ deꝰ ē qͥ nō eſtdeus pr̄. n̄ gͦ vnꝰ tm̄ deus. Si ꝟogenuit deū qͥ ē deꝰ pr̄. gͦ genuitſeip̄m. Ad qd̓ rn̄demꝰ det̓mīantes iſtā ꝓpoſitōeꝫ. qͣ ſic ꝓponūtSi deꝰ pr̄ genuit deū aut deuꝫqͥ ē deꝰ pr̄. aut deū qͥ nō ē deꝰ pꝰhoc em̄ ⁊ ſane ⁊ praue intelligipōt. ⁊ iō rn̄dendū ē ita. Deꝰ pr̄genuit deū qͥ ē ip̄e pr̄. hͦ dicimuſeē falſum. ⁊ cōcedimꝰ alterā. ſcꝫgenuit deū qͥ nō ē pr̄. nec tn̄ genuit alteꝝ deū. nec ille qͥ genitꝰē aliꝰ deꝰ ē qͣꝫ pr̄. ſꝫ vnus deꝰ cumpr̄e. Si ꝟo addit̉. genuit deū qͥnō ē deꝰ pr̄. hͦ diſtinguimꝰ. quiadupl̓r pōt intelligi. genuit deū qͥnō ē deꝰ pr̄ ſcꝫ deū filiū qͥ filiꝰ nō
ē pr̄ qͥ deꝰ ē. h̓ ſenſus verꝰ eſt Siꝟo intelligat̉ ſic. Genuit deūqͥ n̄ē deꝰ pr̄. i. qͥ nō ē deꝰ qͥ pr̄ ē. h̓ ſenſus falſus ē.ᵈ Unꝰ em̄ ⁊ idē deꝰē pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs. ⁊ ecōuerſo. pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs vnꝰ ē d̓s.Probat ml̓tis aucͣtatibꝰ. ꝙ hͨſit ꝟa. Deꝰ ē trinitasQuidā tn̄ ꝟitatꝭ adu̓ſarij concedūt pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſctm̄. ſiuetres ꝑſōas eē vnūdeū vnā ſubāꝫſꝫ tn̄ nolūt ꝯcedere vnū deū ſiuevnā ſubām eē tres ꝑſonas. dicē.tes dīnā ſubāꝫ p̄dicari de tribusꝑſonis. nō tres ꝑſonas de ſubādiuina. Fides aūt catholica renet ac p̄dicat. ⁊ tres ꝑſonas eēvnū deū. vnā ſubāꝫ ſiue eēntiaꝫſiue naͣm diuinā et vnū deū ſiueeēntiā dīnā eē tres ꝑſonas. Un̄Aug. ī. j. li. de trini. ita ait Recteip̄e deꝰ trinitas intelligit̉ btūs ⁊ſolus potēs. Ecce qͣꝫ exp̄ſſe dixitip̄e deꝰ trinitas. vt on̄deret ⁊ ipſū deū eē trinitatē. ⁊ trinitatemip̄m deū. Itē ī eodē In verbisinqͥt illis apl̓i quibus de aduentu xp̄i agēs dicit. Quē on̄dit beatus ⁊ ſolꝰ potēs. rex r̄gū ⁊ dn̄sdn̄antiū. qͥ ſolus hꝫ īmortalitatē⁊cͣ. Hec pr̄ ꝓprie nominatus eſtnec filius. nec ſpirituſſanctus ſꝫbeatus et ſolus et potens id eſtvnus et ſolus deus verus qui ēip̄a trinitas. Ecce hic aperte dic̄
genuit deū. gͦ ſe vl̓ aliū. Nº. dd̓m. ꝙ mgr̄ ſuſtinēdo pͥmā⁊ int̓imendo cōcluſiōꝫ īnuit cōcluſionē nō ſeqͥ ex p̄miſſiset ꝙ nō ſeqͣt̉. on̄dit ferēdo inſtantiā cōtra illd̓ diſiūctuꝫAd illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉ ꝙ idē ⁊ diuerſū ſufficiēt̓ diuidūtens. Dd̓m. ꝙ ſimpl̓r loquēdo falſū ē. Nā ꝑs nec ē eadētoti oīo. nec ſimpl̓r diuerſa. hꝫtn̄ veritateꝫ ẜmidē. vn̄ ſi nō eſtidē alij ē diuerſūUerū ē ẜm illudẜm qd̓ nō ē ideꝫ.filiꝰ aūt nō ē idēpr̄i ī ꝑſona. et iōin ꝑſona aliusnec tn̄ ſequit̉ aliꝰdeꝰ. qꝛ ſignificatur alietas in eſſentia c Depr̄ ⁊cͣ. querit̉ dehac diſtinctiōquāⁱ ponit mgr̄de hoc p̄dicatodeꝰ pr̄. ꝙ pōt eēꝯſtructō appoſitiua īmediata vmediata Prīo eīvidet̉ ꝙ iſta diſtinctio nō ſit intelligibil̓. qm̄ qex eadē ꝑte intrāſitiue cōſtruunt̉vident̉ ſolū īmedate ꝯſtrui. Itvr̄ ꝙ non ſoluatqꝛ recta ſolutioē. cuiꝰ dantē oꝑpoſitā n̄ cōuenſoluere. ſed iſtadiſtinctōe remota. adhuc manetſophiſma. ſi loco eiꝰ qd̓ eſtdepater. ſolum pr̄ponat̉ gª ⁊cͣ. ℟ºdd̓m. ꝙ diſtīctōmgr̄i bona eſt etẜm artem. Naꝫſicut vult priſtianus. inter adiectiuū et ſubſtantiuū intelligit̉ media copula ens. vel qd̓ ē ens. qm̄ hͦ qd̓ ē ens ſiueqd̓ eſt pr̄. poteſt teneri implicatiue. et ſic reſtringit̉ et tenet locū appoſitiue conſtructionis. et equiualet vni termino. ideo dicitur ꝙ poteſt teneri ſiue conſtrui īmediate. ⁊ ſic deus pater non eſt aliud qͣꝫ ipſe pater. Uel ipſūralatiuum poteſt intelligi relatiue. ⁊ ita in quadā diſtantia. et tunc non reſtringitur. ⁊ ſenſus eſt. deus pater. ideſt deus qui eſt pater ꝙ tantum valet. eſt deus. ⁊ ille eſtpater Hec autem ſolutio magiſtri ſoluit quoddā ſophiſma quantū ad vnam deceptionem. ⁊ ideo eſt bona. Sꝫrurſus cadit ibi alia deceptio de relatiuo. ⁊ ideo adhucoportet ſoluere non ad illam deceptioneꝫ ſed ad aliā. iōprepoſitiuus ſoluit ad hoc argumentum alio modo. er
go deus qui eſt pater vel qui non eſt pater. ⁊ dicit ꝙ nōſequitur. nec ſunt contradictorie. quia ſuppoſitio huiꝰrelatiui non eſt eadem. In affirmatiua em̄ ſupponit ꝓdeo genito. quia non confunditur. In negatiua v̓o ſimpliciter. Unde ſicut he non contradicūt. ſed ambe ſuntfalſe. nullus homo eſt petrus.io annes eſt petrus. ita dicit inpropoſito. quianegatio confunditur Unde iſtedue ambe ſuntfalſe. deus filiꝰeſt pater. deusnon ē pater. Sꝫlicet ſolutio prepoſitiui locumhabeat in propoſito. quia nō differt preponere ⁊poſtponere negationē huic termino deus. tam̄alijs non habetlocum. Negatōcī poſtpoſita relatiuo ip̄m n̄ cōfundit. et iō moderni aliter ſouunt̉ diſtinguēdo hoc relatiuūqui. qd̓ pōt facere relationē ſimplicē vel ꝑſonalc̄. Si ſimpliceꝫaffirmatiua vera eſt. negatiuafalſa Si ꝑſonalē. econuerſo negatiua vera. affirmatiua falſaQuod patet. qꝛhec eſt falſa. perſona filij eſt pater. ⁊ hec eſt vera. perſona filijnon eſt pater.d Unus em̄ ⁊ idem deꝰ ē pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs. Contra quecunqꝫ predicantur de vno ⁊ eodē. p̄dicant̉ de ſeinuicem. gͦ ſi vnus deus eſt pater ⁊ filius. gͦ pater ē filius. Si tu dicas ꝙ verū eſt qn̄ p̄dicant̉ de vno ſingulari. ſed nō eſt verū qn̄ p̄dicantur de vno cōi. Contra. nihil ſubijcitur duobꝰ in vnita ſuppoſitione qͣꝫuis ſit cōmune ad illa. vnde hec eſt falſa. homo eſt ſortes ⁊ platoergo ſimiliter in ꝓpoſito. ꝙꝰ. dd̓m. ꝙ ſicut patet d̓ ſuꝑpoſitione huius noīs deus ſecus eſt qͣꝫ de ſuppoſitiōealicuiꝰ alteriꝰ termini. qꝛ em̄ hꝫ naturā termini cōis ⁊ diſcreti: iō ſil̓ ſtat ꝓ pl̓ibꝰ ſicut ꝓ vno ⁊ iō nō ſequit̉. deꝰ ēpr̄ ⁊ filiꝰ. gͦ deꝰ pr̄ eſt filiꝰ vel ccōuerſo Sil̓r nec licꝫ inferre ex hoc. ꝙ pr̄ ſit filius Et notandū ꝙ tal̓ p̄dicatō ēꝑ idēptitatē. iō ſuppoſitū d̓ t̓mīo formali vere p̄dicat̉.
3
Rn̄ſio
Inducit cōtra eos auctoritatesauguſtini
6
j. Thi. vj
4
7