Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
231v
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

a dū videt̉. Sꝫª ſciendū eſt apl̓mibi loqͥ d̓ ſeculari ptāte ſcꝫ rege⁊ pͥncipe ⁊ hmōi qͥbꝰ nō eſt reſiſtēdū in his q̄ iubet deꝰ eis exhiberi ſcꝫ in tributis et hmōi. Siꝟo pͥnceps aliqͥs vel diabolꝰ aliqͥd iuſſerit vel ſuaſerit ꝯtra deum. tūc reſiſtēdū ē. Un̄ Augꝰdeterminās qͣlit̓ reſiſtenduꝫ ſitptāti ī li. de natura boni ait. Sꝫaliqͥd iubeat ptās qd̓ nō debeas facere. hic ſane ꝯtēne ptātēb timēdo maiorē ptātem.ᵇ Ip̄oshumanaꝝ reꝝ gradꝰ aduerte.Si qͥd iuſſerit ꝓcurator. nūqͥdfaciēdū eſt. ſi ꝯtra ꝓcōſulē iubeat. Rurſus ſi qͥd ip̄e ꝓcōſul iubeat ⁊ alid̓ iubeat imꝑator. nū-

qͥd dubitat̉ illo ꝯtēpto illi eē ſeruiendū. Ergo ſi aliud imꝑatoraliud iubeat deꝰ. ꝯtēpto illo obtꝑandū eſt deo. Ptāti gͦ diaboli vel hoīs tūc reſiſtimꝰ. cū aliqͥd ꝯtra deū ſuggeſſerit. in qͦ d̓iordinatōi n̄ reſiſtimꝰ. ſꝫ obtꝑamus. Sic em̄ deꝰ p̄cepit vt ī malis nulli ptāti obediamꝰ.Cōtinuatio qͣ ex. ij. li. ad tertium tranſit.Iā nūc his intelligēdis atqꝫꝑtractādis. q̄ ad verbi incarnati myſteriū ꝑtinēt. integra mētis ꝯſideratōe intēdamꝰ. vt deineffabilibꝰ vl̓ modicū aliqͥd fari deo reuelante valeamus.

a Sciēdū eſt apl̓m ibi loqͥ de ſeculari ptāte. Contranō vr̄ mgr̄ ſufficiēter ſoluere ad qͣſtionē motā. īmo potiua fugere. qꝛ ſicut habitū ē in p̄cedēti ca. diabolꝰ nō hꝫptātē nocēdi a ſeip̄o ſꝫ a deo. cū gͦ apl̓s dicit ꝙ oīs poteſtas a deo ē. intelligit nō ſolū de ptāte homīs ſꝫ etiā deptāte diaboli.Itē vr̄ ꝙ eiꝰ poteſtati nō ſit reſiſtenduꝫ. quiaHiere. xxvij.Gens ⁊ regnuꝫqd̓ nō ſeruieritnabucho. ⁊c̄. cōminat̉ his dn̄sqͥ nō ẜuient nabucho. ſi gͦ ꝑ naͣbucho. ſignificat̉ diabolꝰ. v⁊c̄. Itē nō debꝰmus r̄ſiſtere mebris diaboli. vtpote malis prelatis ⁊ tyrannis qui ſunt mebra diaboli. ergo multo fortius neqꝫ ipſi diabolo qui eſt caput ip̄orum malorum.Reſponº dicendum ꝙ magiſter recte dicit in hoc ꝙ dicit ꝙ verbum apoſtoli qͦ d̓r nō reſiſtendūeē ꝓtāti intelligi heat de ptāte hūana nō de ptāte diabolica. qꝛ ptās hūana ⁊ ordinata ē. ⁊ ordīate freq̄nter mouet ⁊ imꝑat. ⁊ iō qͥ ei reſiſtit. diuīe ordinatōi reſiſtit. ſaltē ſi ordinate p̄cipit. Sꝫ qꝛ diabolꝰ ex ꝑuerſitate volūtatis ſue ſꝑ inordinate ⁊ ad malū mouet. ⁊ ꝯͣ deū. iō ẜm rectū ordinē ⁊ mādatū apl̓i freq̄nt̓ ē ei reſiſtēdū ⁊ pugͣndūꝯͣ eū tāqͣꝫ ꝯͣ peſſimū aduerſariū. Ꝙ gͦ d̓r ꝙ ptās diaboli a deo ē. dd̓. ꝙ veꝝ ē. ſꝫ ip̄e nō vtit̉ ea ad id ad qd̓ deꝰ eteā dedit. īmo ſꝑ malū intēdit. ⁊ dū ei fortiter reſiſtimꝰmalū ſuū in nr̄m bonū ꝯuertimꝰ. Ad illud qd̓ ob̓r demēbris diaboli. dd̓. ꝙ nō eſt ſil̓e. nā mēbra ſua nō ita ſꝑmouēt ad malū ſic̄ ip̄e. qͥ eſt ī malo obſtinatꝰ. ⁊ a qͦ ſumpſit exordiū oē malū. b Ip̄os hūanaꝝ reꝝ gradꝰ acuerte. ſi qͥd iuſſerit ꝓcurator ⁊c̄. In hͦ ꝟbo innuit mgiſi ptās inferior obuiet ptāti ſuꝑiori. magꝭ obediēdū etptāti ſuꝑiori qͣꝫ inferiori. ſꝫ ꝯͣriū huiꝰ hr̄ ſuꝑ illd̓ ApoēEt angelꝰ. eccleſie ꝑgami ſcribe. Nō audet archieps ſuper ſubditos ep̄i manū imponere ſine eo. ſꝫ hͦ pōt ep̄usſine archiep̄o. gͦ vr̄ ꝙ magꝭ ē obediēdū inferiori qͣꝫ ſuꝑiori. Itē cā īmediata magꝭ influit qͣꝫ mediata. gͦ ſi ptās inferior magis īmediata eſt qͣꝫ ſuꝑior. videt̉ ꝙ magis ſiſtandū ptāti inferiori qͣꝫ ſuꝑiori. Cōtrariū huiꝰ ē. qꝛ dic̄Boetiꝰ. Quicqͥd pōt virtꝰ inferior pōt ſuꝑior. ſꝫ nō ecōuerſo. gͦ virtꝰ ſuꝑior pōt cōpeſcere inferiore. gͦ magꝭ ſtandum eſt mādatis ip̄ius. ℟º. dd̓m ꝙ dupl̓r eſt loqͥ deptāte ſuꝑiori ⁊ inferiori. Aut ita ꝙ ptās inferior totaliter fluit a ptāte ſuꝑiori ad quā ordinat̉. ſicut ptās ꝓcuratoris a ptāte ꝓcōſulis ⁊ ptās ꝓcōſulis a ptāte imꝑatoris. ⁊ tūc veꝝ eſt qd̓ dicit ꝙ ſtandū ē magis ptāti ſuꝑoris qͣꝫ īferiorꝭ Aut iſte poteſtates ita ſe hn̄t ꝙ ambe fluunt a ſuꝑiori. ⁊ in caſibꝰ determinatis vna preſupponitalterā. ⁊ illa poſſe plenū hꝫ ſuꝑ vtrāqꝫ. ſicut ptās ep̄i et

archiep̄i a ptāte pape qͥ plenā hꝫ potentiā ſuꝑ vtrūqꝫ.⁊ tūc nō eſt generaliter veꝝ ꝙ magis oꝑteat obedire poteſtati ſuꝑiori qͣꝫ inferiori. vtpote ptāti archiep̄i qͣꝫ ep̄iqꝛ vnꝰ ē p̄latꝰ īmediatꝰ alt̓ mediatꝰ ſꝫ r̄ſpectu eiꝰ qͥ hꝫ plenā ptāte ſuꝑ vtrūqꝫ ꝟitatē hꝫ. qꝛ ille n̄ ē tm̄ p̄latꝰ mediatꝰvn̄ magꝭ dꝫ ſtare ſubditꝰ mādato pape qͣꝫ mandato alicuiꝰ p̄lati inferioris. Etin hͦ caſu loquit̉Aug. Et ꝑ hͦ pꝫreſpōſio ad obiecta. Poſtremo qͣrit̉ de illisautoritatibꝰ qͥsmgr̄ adducit inlr̄a. Cū em̄ ſit q̄ſtio de poteſtate peccādi. videtur ꝙ minꝰ recteadducat autoritates illas q̄ locū tenēt de ptāte dn̄andi ⁊ inferēdi malū pene ſicut aſpiciēti patet. Et dicendū ꝙ ex ꝯſequenti aliquo mō poſſunt ad ꝓpoſitū applicari. verūtn̄ ſicut aꝑte apparet mgr̄ allegat eas aliquātulū minuꝫrecte. Nō tn̄ eſt mirandū ſi in tot ⁊ tā bonis dictis mgr̄dixit aliquid minus complete. nec ei eſt propter hoc inſultandum. magis em̄ ſuo labore meruit legentium orationes ⁊ gratiarum actiones qͣꝫ reprehenſiones. licꝫ inaliquibus locis declinauerit ab opinionibus communibus ⁊ parti minus probabili adheſit. precipue ī octolocis. Nam in libro. j. ſunt duo. vnū ſcilicet eſt diſt.xvij. ꝙ charitas que eſt dei ⁊ proximi non eſt quid creatum. ſed increatum. Aliud vero eſt ꝙ hec nomina trinus ⁊ trinitas nō dicunt poſitionem ſed priuationemtm̄. ⁊ hoc ponit diſt. xxiiij. In ſecundo vero libro ſimiliter duo dicit. quorum primum eſt ꝙ in angelis beatispremiū preceſſit. ⁊ meritum reſpectu ſubſtantialis premij habet ſubſequi. ⁊ hoc dicit diſ. v. ⁊ etiā diſt. xj. Aliud eſt ꝙ nihil de cibis tranſit in veritatem humane nature. nec per generationem. nec per nutritionem. In libro. iij. ſil̓r duo dicit. vnum eſt ꝙ aīa exuta corpore eſtperſona. ⁊ hoc diſt. v. Aliud ē ꝙ chriſtus fuit hō in triduo. ⁊ hoc dicit diſtin. xxij. In. iiij. li. duo dicit. vnumeſt ꝙ baptiſmus Iohan. cum impoſitione manuū equipollebat baptiſmo chriſti. ita ꝙ baptiſatus baptiſmate Iohan. in fide trinitatis non erat rebaptiſandus. ⁊hoc dicit diſtin. ij. Aliud eſt de poteſtate baptiſandiinterius quam dixit ꝙ deus potuit alij dare. ⁊ ꝙ creatura potuit ſuſcipere. ⁊ ſimiliter ꝙ deus poteſt poteſtatem creandi communicare. ⁊ creare per creaturamtanqͣꝫ per miniſtrum. ⁊ hoc diſtin. v. In his octo poſitionibus communiter doctores pariſienſes nō ſequūtur magiſtrum. nec credo in omnibus hijs eum eſſe ſuſtinendum. nec amore hominis veritati fiat preiudicium. ⁊ hec omnia ſuis locis manifeſta ſunt et manifeſtabuntur.

Ꝙ aliqn̄reſiſtenduꝫeſt poteſtati

I

2

2

S