Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
231r
Einzelbild herunterladen
 

Querit vnde ſit potentia peccandi. ⁊ determinat ꝙ nō eſt a deo ẜm quorūdā opinionē. aOIPPreAICa rationeconſidedignum occurrit. Utrum peccandi potentia ſit nobis a deo. vel a nobis. putant quidam potentiam recte agendi nobis ea deo. Potentiam vero peccandi non a deo ſeca nobis vel diabolo eſſe. ſicut mala voluntas nōa d̓o nob̓ ē. ſꝫ a nob̓ ⁊ a diabolo. Bona āt a d̓o tm̄nobis eſt. Bone nanqꝫ voluntatis ⁊ cogitationis initium non homini ex ſeipſo naſci. ſed diuinitus parari ⁊ tribui in eo deus euidenter oſtendit. quia nec diabolus. nec aliquis angeloꝝ eiusexquo in hanc caliginem ſunt detruſi. bonaꝫ potuit vel poterit reſumere voluntatem. Quia ſipoſſibile foret vt hūana natura poſtqͣꝫ a deo auerſa bonitatem perdidit voluntatis. ex ſeipſa rurſus eam habere potuiſſet. multo poſſibilius hocnatura haberet angelica. que quanto minꝰ grauatur terreni corporis pondere. tāto magis haceſſet predita facultate. Non ergo homo vel angelus a ſe voluntatem bonam habere poteſt. ſmalam. Similiter ⁊ de potentia inquiunt per ſimilitudinem voluntatis boni vel mali diſſerentes ꝙ illa ſit a deo. non iſta.Oſtendit pluribus autoritatibus potentiampeccandi eſſe a deo.Sed pluribus ſanctorum teſtimonijs indubitanter monſtratur. ꝙ poteſtas malia deo eſt a qͦeſt omnis poteſtas. Ait enim apoſtolus. Nō eſt

poteſtas niſi a deo. Qd̓ nō de poteſtate boni tm̄.ſed ⁊ mali intelligi oportet. Cum pylato etiā veritas dicat. Non haberes in me poteſtatem niſidatum eſſet tibi deſuper. Malicia nempe hominum (vt ait Augu.) cupiditatem nocendi per ſehabet. poteſtatem autem ſi ille non dat. non habet. Ideoqꝫ diabolus anteqͣꝫ aliqͥd tolleret Iobdicebat domino. Mitte manum tuam .i. da poteſtatem. quia etiam nocentium poteſtas non eſtniſi a deo. ſic̄ ſapientia ait. Per me reges regnāt⁊ tyranni per me terraꝫ tenent. Unde iob de domino ait. Qui facit regnare hypocritam ꝓpterpeccata populi. Et de populo iſrael dicit deus.Dedi eis regem in ira mea. Nocendi enim volūtas poteſt eē abhominis animo. poteſtas aut n̄eſt niſi a deo. ⁊ hec addita aptaqꝫ iuſticia. Nam ꝑpoteſtatem diabolo dataꝫ iuſtos deus facit ſuos.De hoc etiaꝫ Grego. in moral̓. ait. Tumoris elatio non poteſtatis ordo in crimine eſt. Potentiam deus tribuit. elationem vero potentie malicia noſtre mentis inuenit. Tollamus ergo qd̓ denoſtro eſt. quia non potentia iuſta. ſed actio praua damnatur. His autoritatibus alijſqꝫ pluribꝰeuidenter oſtenditur ꝙ non eſt poteſtas boni vl̓mali cuicunqꝫ niſi a deo equo. ⁊ ſi te lateat eqͥtasDeterminat dubium vtrum aliquando reſiſtendum ſit poteſtati.His oritur queſtio non tranſilienda ſilentio.Dictum eſt eum ſupra ꝙ poteſtas peccandi velnocēdi n̄ eſt homini vel diabolo niſi a deo. Apoſtolus autem dicit ꝙ qui poteſtati reſiſtit. dei ordinationi reſiſtit. Cum ergo diabolo ſit poteſtasmali dei ordinatōe. eius poteſtati n̄ eſſe reſiſtenQqq3

mine videre bonum. ⁊ ita alio modo eſt peccatum inin ſpm̄ ſctm̄. ⁊ iſto vltimo mō nō ꝓcedit niſi ex magnacorruptōe ⁊ malicia volūtatis. q̄ adeo guſtū eius ꝑuertit. vt bonū faciat apparere malū. ⁊ malū faciat apparere bonū. Ad illud qd̓ obijcit̉ de impenitentia. dd̓mꝙ impenitētia dicit̉ dupliciter. vicꝫ puatiue ⁊ ꝯtrarieSi dicatur priuatiue. ſic nō eſt peccatū in ſpiritumſanctum. qꝛ nō ponit nouū peccatum. ſed conditionē dicitſiue eireūſtantiā peccati precedentis. Alio modo poteſt dici contrarie. ⁊ tunc dicitur impenitentia volun-

Diſt. xliiij. vn̄ habeat ortū potentia peccandi.Oſt p̄dicta ꝯſideratōe dignum ⁊c̄. Supra oſtēIdit magiſter qualiter peccatum ortum habeta voluntate in generali ⁊ in ſpeciali. in hac vero parte determinat vnde habeat ortum potentia peccandi. ⁊ hec pars durat vſqꝫ ad finem libri. Diuiditurautem pars iſta in quattuor partes. In quarum pͥmamagiſter querit vnde ſit potentia peccandi. ⁊ determinat ꝙ potentia peccandi nō eſt a deo ẜm quorundā opinionē. In ſecunda vero parte oſtendit ꝙ omnis potertia peccandi eſt a deo pluribus autoritatibus. ibi. Sꝫpluribus ſanctorum teſtimonijs ⁊cͣ. In tertia vero par

te determinat quandam dubitationem que ex precedētibus habet ortum. videlicꝫ. vtrum aliquando poteſtati ſit reſiſtendum. ibi. Hic oritur queſtio non tranſiliēda. vbi determinat ꝙ aliquando eſt obediendum. aliquando reſiſtendum. In quarta vero ⁊ vltima continuat magiſter dicta dicendis. vt ex hoc libro ad librumtertium tranſeat. ibi. Iam nunc his intelligendis atqꝫpertractandis ⁊c̄. Et poſſet hec particula vltima diuidi contra totum precedens. ſed cauſa breuitatis nō fuit diuiſa. hmōi enim minutie diuiſionuꝫ plus habentcurioſitatis qͣꝫ vtilitatis. ⁊ idcirco eas in precedentibꝰpretermiſi.

5

Ro. xiij.

Ioh̓. xix.

OXLIIII

Iob .j.

Pro. viij

Ratio probans ꝙ bonaͣ volūtasnō ſit homīniſi a deo.Augꝰ. ī li.de fi. ad pe.

Iob.xxxiij.Oſcē. xiij

Ro. xiij.