Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
227v
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

Illā tn̄ diffinitionē Iug. ī li.retractatio. rememorās aliqͥdadijciendū ibi fore. nec aſſerendo ſe dixiſſe aꝑit ita dicēs. Qd̓qͥdē nō ꝯfirmaui. qm̄ hoc putare me dixi. Sꝫ tn̄ addēdū fuit ſiin hac ſcelerata mētis ꝑuerſitate finierit hāc vitā. Qm̄ de qͦcūqꝫ peſſimo ī hac vita ꝯſtituto. n̄ē deſperādū: nec ꝓ illo īprudēter orat̉. de qͦ n̄ deſꝑat̉. His vebis inſinuat̉ pctm̄ p̄miſſa diffinitione deſcpͥtū. tūc ſoluꝫ deberedici ad mortē vel in ſ .ſ. cū nō lcomitē pnīam. nec de aliqͦ pctōre deſꝑandū ē ī hac vita. ⁊ iō ꝓoī eē orādū. Un̄ illd̓ ioh̓. n̄ ꝓ eodico vt qͥs oret. ſic accipiēdū videt̉. vt ꝓ aliqͦ peccāte ad mortēvl̓ ī ſpm̄ ſctm̄ poſtqͣꝫ finierit hācvitā nō oremꝰ. Dū aūt ī hac vita ē. nec pctm̄ illiꝰ iudicare: necde illo deſꝑare. ſꝫ pro illo oraredebemꝰ. Un̄ Aug. de ꝟbis dn̄ide īpenitētia q̄ ē blaſphemia inſpm̄ ſctm̄ ſic ait. Iſta īpenitētiavel cor impenites qͣꝫdiu qͥſqꝫ inhac carne viuit nō p̄t iudicari.De nullo em̄ deſꝑandū ē qͣꝫdiuad pnīam patiētia dei adducit.Paganꝰ ē hodie: iudeꝰ infideeſt hodie. hereticꝰ ē hodie. ſciſmaticꝰ eſt hodie. qͥd ſi cras amplectat̉ catholicā paceꝫ. ⁊ ſeqͣtcatholicā ꝟitatem. Quid ſi iſtiqͦs in qͦcūqꝫ genere erroris notas ⁊ tāqͣꝫ deſꝑatiſſimos dānasan̄qͣꝫ finiat iſta vitā agūt penitētiā. ⁊ inueniūt verā requiē ⁊ vitā in futuro. Nolite gͦ an̄ tp̄s iudicare qͥcqͣꝫ. Ax his on̄dit̉ ꝓ ſingulis pctōribus in hac vita eſſeorandū. nec de aliqͦ eē diffidendum. qꝛ ꝯuerti p̄t dū in hac viteſt. Quia n̄ p̄t ſciri de aliqͦ vtrūpeccauerit ad mortē vl̓ in ſpm̄ſctm̄. niſi cū ab hac vita diſceſſerit. niſi forte alicui per ſpm̄ſctū̄mirabilit̓ reuelatū fuerit. Ex jdictis aliqͣtenꝰ capi p̄t quo accipiat̉ pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄. ſcꝫ inuidētia gr̄e fraternitatē īpenitētꝭoppugnās. q̄ vtiqꝫ obſtinatō eēvidet̉. ⁊ oīs īpenitētis obſtina-

tio atqꝫ deſꝑatio. Notādū ꝟo ēꝙ nō oīs qͥ nō penitet īpenitēsdici p̄t. qꝛ īpenitētia ꝓpͥe obſtīati ē. et vt qͥdā volūt etiā d̓ſꝑati.Subiūgit diffinitiuā ⁊ cōmunē aſſignatōeꝫ pctī in ſpm̄ſctm̄ẜm Ambro.De hͦ quoqꝫ pctō in ſpm̄ ſctm̄Amb̓. in lib̓. de ſpūſctō diſſerēsdiffinitiuā aſſignatōꝫ tradit dicens. Cur dn̄s dixerit. qui blaſphemauerit in filiū hoīs dimittet̉ ei. qͥ aūt blaſphemauerit inſpm̄ ſctm̄. neqꝫ hic neqꝫ in futuro dimittet̉ ei. Diligēter aduerte. nūqͥd alia ē offenſio filij. aliaſpūſſctī. Sic̄ vna dignitas. ſicvna iniuria. Sꝫ ſi qͥs corꝑis ſpēdeceptꝰ hūani. remiſſius aliqͥdſentit de xp̄i carne qͣꝫ dignū eſthꝫ culpā. nō ē tn̄ excluſus a venia. Si qͥs ꝟo ſctīſpūs dignitatē. maieſtatē. ⁊ ptāteꝫ abnegetſempiternā. ⁊ putet n̄ in ſpū d̓eijci demonia. ſꝫ in beelzebubnō pōt ibi exhortatio eē venievbi ſacrilegij plenitudo ē. Satis h̓ aꝑte explicat̉ qͥd ſit pctm̄ſpm̄ ſctm̄. Qd̓ illi Aug. deſcpͥtioni cōgruere videt̉. qͣ illud peccatū d̓r eē inuidētia gr̄e oppugnans fraternitatē. Qui enimpoſt cognitionē ꝟitatis ſctīſpiritꝰ veritateꝫ neget. eiuſqꝫ oꝑadic̄ eſſe beelzebub. ptāti. boniti. ⁊ gr̄e d̓i inuidere nō dubitatRemouet dubiū.Nō vtiqꝫ diſtinctio illa verboꝝ ſic accipiēda eſt qͣſi triū ꝑſenaꝝ diuiſe ſint offenſe ſꝫ ibi peccatorum genera diſtincca ſuntPctm̄ eī in patrē id intelligit̉ d̓qd̓ ſit ꝑ infirmitatē. qꝛ patri ſcriptura frequēter attribuit potētia. Pctm̄ in filiū qd̓ ſit ꝑ ignorantiaꝫ. qꝛ ſapīa filio attribuit̉.Tertiū expoſitū ē. Qui gͦ pec-cat ꝑ infirmitatē vel ꝑ ignorantiā. facile veniā adipiſcit̉. ſꝫ nōille qͥ peccat in ſpm̄ ſctm̄. Cū ātvna ſit potētia. ſapīa. bonitas.triū. qͣre patri potētia. filio ſapientia. ſpūiſctō bonitas ſepiꝰ aſſignet̉. ſuꝑius dictū ē.

qͥtas mea qͣꝫ vtveniam merearnō dixit ꝙ maior eſſet qͣꝫ miſericordia. ſedamplior eſſetvenia ad quā ꝑuenire poſſet.Uel p̄t dici ꝙ talis eſtimatō ꝑtiꝰ venit ex ſubuerſiōe ꝯfidētiqͣꝫ ex ſubuerſnoticie. ſicut hōaliqn̄ bn̄ ſcit aqͥd. ⁊ tn̄ affectiadeo dn̄atur vteſtimādū opſitū ꝑtrahatEt ꝑ hāc viāſpōdēduꝫ eſt ailla duo que ꝑſtea obijciunt̉. ieī ꝯcludūt ꝙ deſperatio tolſidē. qꝛ defectꝰduplicis ꝯditionis. ſic̄ dictūqͣꝫuis aūt deſpratio nō tollafidē ſimpl̓r. n̄hilominꝰ tn̄ ꝑledit̉ fides ꝑ deſperationē qͣꝫ ꝑodiū vel qd̓cūaliud pctm̄ qꝛnō ſit ei directeoppoſitū. In fide em̄ ſunt trivicꝫ ip̄a crudelitas. ⁊ habiliras tēdēdi ī dei⁊ ip̄a tēdentia.Primū eſt quaſi terra. ⁊ ſcd̓mq̄ſi ſemē. ⁊ tertium qͣſi fructusPrimū tollit̉ ſilū ꝑ infidelitatScd̓m ꝟo tollitur ꝑ deſꝑatōeq̄ efficit̉ hō inhbilis ad tenderdū in deū. Tertiuꝫ ꝟo tolliturper omne pctn̄d Sctm̄ em̄patre id intelligit̉ qd̓ fit ꝑ in fumitatē. Contrſi hͦ veꝝ e. tūc opctm̄ eſt pctm̄patrē. qꝛ cū potentia peccandi

poꝝꝰ ſit īpotētiaqͣꝫ potētia. .ſꝫip̄o qͥ aliqͥs pōtpeccare p̄t de ficere ⁊ infirmꝰ eItē ſi pctm̄ ī ſiliū ē ꝑ igͦrātiā ſicut ip̄e ſubiūgitcū oīs pctōr ſutigͦrans. ſic̄ vultph̓us. vr̄ ꝙ omepeccatū ſit ī filium. gͦ nulla ē illa diuiſio pctōrū. ℟º. dd̓m ꝙcū d̓r pctm̄ eē exinfirmitate ⁊ igͦrātia. n accipithͦ q̄cūqꝫ infirmitas ⁊ q̄cūqꝫ igͦrātia. ſꝫ īfirmitasqͥ qͥdē ē ex carne⁊ igͦrātia q̄ ē reſpectu alicuiuscircūſtātie faciētis rōnē culpe.⁊ hͦ mō tal̓ infirmitas nē reſpectu oīs pctī. nectalis igͦrātia. qͣꝫuis largo mō accepta infirmitate ꝓ qͣcūqꝫ īp̄otētia ⁊ igͦrātiā ꝓq̄cūqꝫ neſciētiaſiue cognitiōisp̄ctice. ſiue ſpeculatiue. ī omnipctō reꝑiunturPreterea ſciendum eſt ꝙ quando diuidit̉ peccatum per hasdifferentias. ꝙillud dicit̉ peccatum ex infirmitate quod ꝓcedit ex ip̄a immediate. et ſimiliter ex ignorantia ⁊ malicia. etſic iſte tres differentie non cōcurrunt in peccatum idem. Etſic patent ob̓iecta. ⁊ hec ſufficiant de iſta diuiſione. quia ſupra queſitum fuit de his diſtin.xxij. vbi illa diuiſio ponitur ⁊maniteſtatur.

Mai. x. j

6

.j. Ioh̓. v.

Pal̓ ..

Ro. ij.

j. Coꝝ. iiij.