Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
227r
Einzelbild herunterladen
 

DI.XLIII

Sꝫ q̄rit̉ qͥd ſit illud pctm̄ in ſpiritūſanctū vel ad mortē. Quidā dicūt illud pctm̄ eē deſꝑationis vl̓ obſtinatōis. Obſtinatioeſt indurate mētis in malicia ꝑtinatia. ꝑ quā hō fit impenitēsc Deſperatio ē qͣ qͥs diffidit penitꝰ de bonitate dei eſtimas ſuam maliciā diuīe bonitatꝭ magnitudinē excedere Sic chaynqͥ dixit Maior ē iniqͥtas mea qͣꝫvt veniā merear. Utrūqꝫ ꝟo d̓rpctm̄ īſ .ſ. qꝛ ſpūſſctūs eſt amorpatrꝭ ⁊ filij. ⁊ benignitas qͣ ſeinuicē ⁊ nos diligūt. q̄ tāta ē cuifinis nō ē. Recte gͦ in ſpm̄ ſctm̄delinq̄re dicunt̉. qͥ ſua maliciadei bonitatē ſuꝑare putāt. ⁊ iopnīam nō aſſumūt. ⁊ qͥ iniqͥtatitā ꝑtinaci mēte inherēt vt eamnūqͣꝫ relinqͣre ꝓponāt. ⁊ ad bonitatē ſpūſſctī nūqͣꝫ redire patientia d̓i abutētes. ⁊ de miſcd̓iadei nimis p̄ſumētes. qͥbꝰ placetmalicia ꝓpt̓ ſe ſic̄ pijs bonitas.iſti nimia ꝑtinacia ⁊ p̄ſumptōepeccāt autumātes deū nō eſſeiuſtū. Illi deſꝑatiōe deū nō bonū exiſtimāt. tollētes ī hͦ turbūlētiſſimo iniqͥtatū mari portuꝫdiuīe iuſticie qͦ ſe recipiant fluctuātes. atqꝫ ip̄a deſꝑatiōe addūt pctā pctīs dicētes miſcd̓iaꝫnullā eē. ⁊ ꝙ ſuꝑ pctōres neceſſaria dānatio debet̉.Soluit dubiū vtrū oīs obſtinatio ſit pctm̄ ī ſ .ſ.Sꝫ q̄rit̉ vtrū oīs obſtinatīomētis ī malicia obdurate. oīſqꝫdeſꝑatio ſit pctm̄ ī ſ .ſ. Quidamdicūt oēm obſtinatōꝫ ⁊ oēm deſꝑationē eē pctm̄ ī ſ .ſ. Ꝙ ſi eſt.aliqn̄ illd̓ pctm̄ remittit̉. qꝛ ml̓tietiā obſtinatiſſimi ⁊ deſꝑatiſſimi ꝯuertunt̉. vt Aug. ait ſuꝑ illū locū psͣ. Cōuertā in ꝓfundūmaris .i. eos qͥ erāt d̓ſꝑatiſſimi⁊ ibi Mittit criſtallū ſuā ſic̄ buccellas .i. obſtīatos fac̄ alioꝝ doctores. Taliū ꝯuerſio ibi etiaꝫeuidenter oſtēdit̉ vbi ait. Quieducit vinctos ī fortitudīe. Similit̓ ⁊ eos qͥ exaſperat qͥ hītātin ſepulcris. Scd̓m iſtos illud

pctm̄ d̓r irremiſſibile. nō qͥn alqn̄ dimittat̉. ſꝫ qꝛ vix ⁊ raro etdifficulter remittit̉. Nō em̄ ſoluit̉ criſtallꝰ niſi vehemēti ſpūsīpetu. Alij ꝟo tradūt nō quālibet obſtinationē vel deſperationē appellari pctm̄ in ſpinſctm̄ſꝫ illā tātū quā comitat̉ impnīaqͥ etiā impnīam dicūt eē pctm̄ īſpm̄ ſctm̄. Sꝫ qꝛ Aug. dic̄ impenitētiā eē pctm̄ ī ſ .ſ. cū ſic obſtinatꝰ ē aliqͥs. vt nō peniteat. diſcutiloꝑtet. an aliud ſit obſtinatio. aliud impnīa ſit ī eo pctm̄an idē ſꝫ diuerẜ mōis cōmiſſuꝫScd̓m iſtos pctm̄ illud d̓r irremiſſibile eo ꝙ nunqͣꝫ dimittat̉Un̄ augu. etiam dic̄ ꝙ hͦ ſolumpctm̄ veniā mereri nō pōt. EtHiero. ꝙ taliter peccas dignepenitere n̄ p̄t. Et iō recte Ioh̓dicit vt nō ꝓ eo oret qͥs. qꝛ qͥ ſipeccat. or̄onibꝰ eccl̓ie h̓ vl̓ in fituro iuuari nō p̄t. hn̄s cor induratū tāqͣꝫ lapis. ſic̄ de diabolo legit̉. Poſt hac vitā qͥ valde maliſunt meritis eccl̓ie iuuari n̄ pn̄tPonit aſſignatōꝫ pctī ī ſ .ſ. ꝑhr̄ias eiꝰ minꝰ notas.Eſt etiā alia huiꝰ pctī aſſignatio. hoc eī pctm̄ aug. diffiniēs īli. d̓ ẜmone dn̄i ī mote ait pctm̄ꝯd mortē ē cū poſt agnitōꝫ d̓igr̄am xp̄i oppugnat aliqͥs fraternitatē. ⁊ adu̓ſus ip̄aꝫ gr̄aꝫ qrecōciliatꝰ ē d̓o. inuidie facibusagirat̉. qd̓ fortaſſe ē peccare inſ .ſ. qd̓ pctm̄ d̓r nō remitti. nō qꝛnō ſit igͦſcēdū pec cāti ſi peniteat. ſꝫ qꝛ tāta ē labes pctī illiꝰ vdep̄cāti hūilitatē ſubire nō poſit. etiā ſi pctm̄ ſuuꝫ mala ꝯſcīaagͦſcere ⁊ enūciare cogat̉ vt iudas cū dixit. peccaui. ffaciliꝰ deſperās cucurrit ad laq̄uꝫ qͣꝫ humilitate veniā peterēt. qd̓ ꝓpmagnitudine pctī. iā ex dānation pctī tales hr̄e credēdū eſt.Ecce q̄dā aſſignatio pctī in ſ.ſvel ad mortē h̓ poſita eſt qͣ illudpctm̄ eē tradit̉ oppugnatio fraternitatis poſt agnitinōe: ⁊ inuidētia gr̄e pꝰ recōciliatiōꝫ. qd̓ſpēs q̄dā obſtīatōis intelligi p̄t

ā tuꝑatōis diuīe.Spūs em̄ blaſphemie ſic ſpis rat ad odiū dei.ſicut ſ .ſ. ad deiamorē. Qn̄ gͦ d̓ꝫqͥ blaſphemauerit ī ſ. ſ. ⁊cͣ. nō intelligit̉ de qͣcūqꝫblaſphemia. ſꝫde ſpū blaſphmie. vn̄ nō dieqͥ blaſphemauerit ſ .ſ. ſꝫ qͥ blaſphe. in ſ. ſ. i. pcādo in ſ. ſ. ⁊declarat ip̄a gͦſa qͣ dic̄ ꝙ blaſphemia remittet̉. ſpūs āt blaphemie nonmittet̉. Perpꝫ rn̄ſio ad illd̓qd̓ q̄rit̉ q̄ diffirētiā ſit int̓ blaemiā et ſpūblaſphemie. ēꝙ grauiꝰ ſit ꝑcatū. ſpūs blaphemie qͣꝫ blaſphemia. Nō eīdifferūt ſic volūtas ⁊ actꝰ. ſec̄ſicut generale ⁊ſpeciale.Deſꝑatio ēq̄ qͥs diffidit penitꝰ de bonitatꝭdei eſtimās ſuamaliciā diuinebonitatꝭ magnitudinē excedereUidet̉ ex hocoīs deſꝑans ſiinfidel̓. oīs eī qͥſic eſtimat credit bonitatē deeē finitaꝫ. ⁊ oīstalis errat ꝯͣ ioqd̓ fidei ē. Iteꝫqͥ credit ꝯͣriū eiqd̓ dic̄ ſcpͥtura.hereticꝰ ⁊ infidelis iudicat̉. ſecſcrpͥtura dic̄ q̄cūqꝫ hora ingeinuerit peccator. oīm iniqͥt.tū eiꝰ nō recordebor. deſꝑans credit eiꝰ oppoſtūgͦ ⁊c̄. Pretereaarticulꝰ ſpēal̓de remiſſiōe pecatoꝝ. ⁊ ꝯͣ iſtuꝫ

errat ille qͥ d̓ſperat. Si robijcipōt de eo qͥ p̄ſumit. vr̄ eī ꝙ deſpcratioⁱ tollatfidē. ꝯͣriū hu. ⁊ c̄qꝛ ſides ita pecdit ſpe ſicur p̄cedit charitate. gͦſic odiū n̄ tolūitſpe. ita ctīa necdeſꝑatio. ℟º.dd̓. qꝫ fides differt a ſpe. ⁊ in hͦꝙ fides reſpicitip̄m odiu ī vniuerſali. ſed ſꝑesreſpicit ī ꝑticulari vlcꝫ reſpectu ſꝑantis. ⁊ inhͦ etiaꝫ ꝙ fidesdic̄ certitudinēī ītellectu ſpesdic̄ certitudinēī affectu Sic̄ igitur ꝯtingit aliqn̄ igͦrari aliqͥdin ꝑticl̓ari ⁊ ſciꝰri in vl̓i. Sic̄ dicit ph̓s ī ſedo pͥorū. ſic̄ ē de illoqͥ ſcit oēm mulāeē ſterilem. ⁊ tn̄eſtimat hāc hr̄ein vtero. ſic pōtaliqͥs hn̄s fideꝫcarere ſpe. ⁊ ſic̄p̄t aliqͥs nō hn̄s.certitudineꝫ dealiqͦ ī affectu habere ī intellectuſic p̄t aliqͥs nonhn̄s ſpē hr̄e fidēAd illo qd̓ prioob̓r ꝙ tāt̓ eſtiatmaliciā ſuā deibonitatē excedere. dd̓. ꝙ eſtimare maliciā bonitatē excedere hͦp̄t eē dupl̓r. auti ſe. aut ī effectuEt ī effectu dupliciter. aut vl̓r.reſpectu cuiuſlibet. aut ꝑticū lariter r̄ſpectu ſuiEt pͥmo ⁊ ſcd̓omo ē infidelitatis. ⁊ tetio deſꝑatōis. Et h inuit textꝰ Gen̄.vbi dixit Chayn deſperans.Maior eſt ini-

Quorūdāopinio ẜmaſſignationes magisnotas2

Gen̄. iiij.

Mctm̄ irrmiſſibile qͥd

4

Math̓..xxvij.

pͣs. lxvij.

pͣs. cxlvij.

pͣs. lxvij.