Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
226v
Einzelbild herunterladen
 

LiberSecundus

Determinat de pctō in ſpm̄ſctm̄ qd̓ dicit̉ etiā pctm̄ ad mortē. cōꝑando illud ad alia pctōꝝgenera.St preterea quoddā pctī ge-nus ceteris grauiꝰ etabominabiliꝰ qd̓ dicit̉ pctm̄ inſpm̄ ſctm̄ de qͦ in euāgelio veritas ait. Qui peccauerit in ſpiritūſanctū nō remittet̉ ei neqꝫ

hic neqꝫ in futuro. Et Ioh̓. inepl̓a canōica.ª Eſt peccatū ad amortē. nō ꝓ eo dico vt qͥs oret.Qui em̄ peccat ī patrē remittetur ei. ⁊ qͥ peccat ī filiū remittetur ei. ʰ qͥ aūt blaſphemauerit ī bſpm̄ ſctm̄ nō remittet̉ ei. neqꝫ h̓neqꝫ in futuro.Determinat qͥd ſit pctm̄ ī ſpiritūſanctū ẜm aſſignationē ꝑ differētias eiꝰ magis notas q̄ ſūtobſtinatio ⁊ deſꝑatio. b

ꝯſtat ꝙ aliud genꝰ pctī eſt odire deū. ⁊ aliud amare cōmutabile bonū. Et qm̄ vt plurimū auerſio ī pctō acciꝑit̉ tā ꝓut dicit deordinatōeꝫ a deo tanqͣꝫ a fine. qͣꝫ ꝓutdicit motū inordinatū ꝯͣ deū. hinc ē qͣꝫ ꝯuerſio ⁊ auerſiopotiꝰ cōꝑant̉ ad pctm̄ ſic̄ dr̄ie ꝯſtituētes qͣꝫ ſic̄ dr̄ie diuidētes. At iō ꝯcedēdū ꝙ hͦ mō auerſio ⁊ ꝯuerſio nō faciunt diuerſa pctā. ⁊ rōnes q̄ hͦ on̄dūt ꝯcedēde ſūt. qꝛ iſtavia ꝓcedūt. Ad illud qd̓ pͥmo ob̓r de Hiere. duo mala fecit ppl̓s meꝰ ⁊cͣ. rn̄deri p̄t ꝙ derelictio nō tm̄ d̓r ibi ꝓdeordinatōe q̄ ē ꝯiuncta ꝯuerſiōi. ſꝫ etiā ꝓ omiſſiōe mā.datoꝝ dei. ⁊ tūc diſtinguunt̉ illa duo mala n̄ ſicut auerſio ⁊ ꝯuerſio. ſꝫ ſicut omiſſio ⁊ cōmiſſio. Uel dd̓. ꝙ duomala dicunt̉ nō qꝛ ſint duo pctā ſꝫ qꝛ ſunt due diuerſeradices ꝯcurrētes ad cōpletioneꝫ vniꝰ pctī. ſicut dicitglo. p̄habita ſupͣ. x. Eccle. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ auerſioeſt ꝑ ꝯtemptū. ⁊ ꝯuerſio ꝑ cupiditatē. iā pꝫ rn̄ſio. locem de ꝯuerſiōe ⁊ auerſione ꝓ diuerſo actu ⁊ motu. ꝙ ſialiter intelligat vt accipiat̉ ꝯtemptꝰ ⁊ cupiditas largeDiſt. xliij. de vno pctō ſpēali qd̓ ē magis graue⁊ abomīabile qd̓ eſt pctm̄ in ſpm̄ſctm̄.St p̄terca qͦddā pctī genꝰ ⁊cͣ. Sup̄ egit mgr̄ dediſtinctōe pctōꝝ in generali. In hac ꝑte deſcenAdit ad qͦddā ſpēale genꝰ pctī. Diuidit̉ āt ꝑs iſtain ꝑtes duas. In qͦꝝ pͥma mgr̄ determinat de pctō illocōꝑando illud ad alia pctōꝝ genera. In ſcd̓a ꝟo determinat de ip̄o qͥd ſit ẜm alioꝝ aſſigͣtionē ⁊ etiā ẜm ꝓpriāibi. Sꝫ q̄rit̉ qͥd ſit illud pctm̄. Prima ꝑs remanet indiuiſa. ſꝫ ſcd̓a diuidit̉ in ꝑtes tres ẜm triplicē aſſignatiōꝫpctī in ſpm̄ ſctm̄. Quaꝝ pͥma multipl̓r ponit aſſignationē vnā ꝑ eiꝰ dr̄ias magis notas q̄ qͥdē ſunt obſtinatioa Eſt pctm̄ admortem. nō ꝓ eodico vt qͥs oret.vr̄ ex hͦ ꝙ nō debeat orari ꝓ eo qͥpeccat in ſpirituſanctū. Sꝫ ꝯͣ hͦ ēqꝛ tales ſunt diligēdi ex charitate. gͦ videt̉ ꝙ proeis oranduꝫ ſit.Preterea talesmagis indigentalijs et ꝓnioresſunt ad malū. gͦvidetur ꝙ maiorſit beneficētia miſcd̓ie ꝓ his orare qͣꝫ ꝓ alijs qͥ nō indigent. Eſt igit̉ q̄ſtio qͣre dixit beatꝰ Ioh̓. ꝙ ꝓ talibꝰ orādū nō ſit. cū de nemine ſit deſꝑandū. ℟º. dd̓. ꝙ peccatū ad mortē dicit̉ dupl̓r. aut qꝛ ꝑducit ad morte. autqꝛ diſponit ad mortē. Et pͥmo mō accipiendo pctm̄ admortē oīno eſt irremiſſibile. Scd̓o mō accipiēdo peccatum ad mortē. cū difficultate ē remiſſibile. Quolibet dictoꝝ modoꝝ intelligi hꝫ p̄dictus ẜmo ẜm differentē ſuiexpoſitione. Nā pͥmo mō ſenſus ē nō dico vt ꝓ eo oretqͥs. hͦ eſt aliqͥs nec ꝑuus nec magnꝰ. Scd̓o ꝟo mō ſenſus ē. nō dico vt ꝓ eo oret qͥs .i. quis ꝑſona. q. d. difficile ē ꝓ tali pctōre exaudiri. qꝛ talis iā inter īcorrigibileseſt deputādꝰ. de qͦ dicit dn̄s Math̓. xviij. ꝙ ſi eccl̓iamaudire noluerit ſit tibi ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ. At itain vno ſenſu generalit̓ innuit ꝙ ꝓ peccāte ad mortē nōeſt orādū. in alio vero ſenſu innuit ꝙ nō eſt cuiuſlibet

impetrare tantūdonum. In nulo tamen dictorum ſenſuum ꝓhibet orare. ſed īhoc verbo oſtendit ꝙ mandatuꝫſuum ſiue monitio qua dixeratorandum ēc ꝓ ꝓximo. nō ſe extenjdit generalit̓ reſpectu omniumſꝫ r̄ſpectu eoꝝ deqͥbꝰ ꝓbabil̓r ſꝑare poſſumꝰ ꝙ noſtris orōibꝰ emendent̉. ⁊ ſic pꝫ rn̄ſio ad illd̓. b Quiaūt blaſphemauerit in ſpm̄ſanctū nō remittet̉ ei. Contra. glo. dicit ibidē. hlaſphemia remittet̉. ſpūs aūt blaſphemie nō remittetur. ergo ſi blaſphemia remittit̉. ſiueblaſphemat patrē ſiue ſpiritū remittet̉. Iuxtahͦ queritur q̄ dr̄ia ſit inter blaſphemiā ⁊ ſpm̄ blaſphemie. Ur̄ ꝗgͣuiꝰ pctm̄ ſit blaſphēia qͣꝫ ſpūs blaſphēie. qꝛ ſpūs blaſphemie dic̄ volūtatē. blaſphēia dic̄ opꝰ. malū āt opusaddit sͣ volūtatē. ꝯͣriū hꝰ ē qd̓ dic̄ glo. q̄ dic̄ ꝙ ſpūs blaſphemie n̄ r̄mittit̉. ſꝫ blaſpheia remittit̉. ℟º. dd̓. ꝙ ſic̄ dicit hug. Blaſphēia qͣꝫtū ē de ſe indr̄ns ē qͣꝫtū ad hͦ ꝙ ſitᶻpctm̄ i ſ .ſ. ⁊ n̄ i ſ. ſ. Alij eī blaſphemāt ex īfirmitate ⁊ coactōe. ⁊ hi peccāt ī pr̄eꝫ Alij ex d̓ceptōe ⁊ hi peccāt ī filiūAlij ex certa malicia ⁊ hi peccāt ī ſ .ſ. ⁊ hͦ ē ſceleratiſſimūgenꝰ pctī. ī vituꝑijs d̓i delectari. ⁊ poſt ſubiungit. quideſt ſpiritus blaſphemie. niſi affectus ⁊ deſiderium vitu

⁊ deſꝑatio. In ſcd̓a ꝟo ponit eiꝰ aſſignationē ꝑ eiꝰ differētias minꝰ manifeſtas. ibi. Eſt etiā alia huiꝰ pctī aſſignatio. In tertia ꝟo ſubiūgit ip̄iꝰ pctī aſſignatōꝫ cōem⁊ diffinitiuā. ibi. De hͦ qͦꝫ pctō in ſpm̄ ſctm̄ Ambro. ⁊cͣ.Prima iſtaꝝ ꝑtiū diuidit̉ in ꝑtes duas. In qͦꝝ pͥma determinat ꝟitatē. In ſcd̓a diſſoluit dubitationē. ibi. Sꝫq̨̄rit̉ vtꝝ oīs obſtinatio. Sil̓r ſcd̓a diuidit̉ in duas. Inqꝝ pͥma ponit mgr̄ huiꝰ pctī aſſignationē. In ſcd̓a honit eiꝰ aſſignatōis explanationē. ibi. Illā tn̄ aſſignationē Aug. ⁊c̄. Sil̓r tertia ꝑs hꝫ duas. In qͦꝝ pͥma ponitpctī in ſpm̄ ſctm̄ ẜm Amb̓. diffinitiuā aſſignatiōeꝫ. Inſcd̓a ꝟo remouet dubitatōeꝫ. ibi. Nō vtiqꝫ diſtinctio illa verboꝝ ſic accipiēda eſt.

ꝓut ꝯcurrit ad vnū pctm̄. ſic nō ſunt duo mala ſꝫ vnuꝫAd illud qd̓ ob̓r ꝙ aliꝰ ē habitꝰ qͥ qͥs declinat a malo⁊ qͦ qͥs facit bonū. dd̓. ꝙ d̓clinare a malo d̓r dupl̓r ſicutdictū ē de auerſiōe. ꝓut em̄ declinare a malo dicit actūdeteſtatōis ⁊ fuge reſpectu mali. dicit diuerſuꝫ actū etmotū ab eo qd̓ ē facere bonū. Prout āt dicit receſſum amalo. ſic nō dicit diuerſuꝫ actū ⁊ habitū. qꝛ eodē mō ethabitu qͦ qͥs accedit ad bonū elōgat̉ a malo. Ad illudqd̓ ob̓r ꝙ alij p̄cepto opponit̉ ꝯuerſio. ⁊ alij auerſio. dd̓ꝙ falſuꝫ ē. nā auerſio ⁊ ꝯuerſio nō ſunt ꝯͣ diuerſa pctā.ſꝫ ꝯcurrūt ad idē pctm̄ qd̓ ē tā ꝯͣ p̄ceptū affirmatiuū qͣꝫp̄ceptū negatiū. niſi forte accipiat̉ auerſio ꝓut nomīatactu vel motū ꝯͣ deū. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ plus ꝯuenitauerſio cū auer. iōe ⁊c̄. dd̓. ꝙ veꝝ ē ꝯueniētiā formali q̄eſt in hͦ ꝙ aſſignat̉ in aliqͦ tanqͣꝫ in vno cōmuni. ſꝫ nō ēveꝝ de ꝯueniētiā ordinis q̄ ꝯcurrit ad ꝯſtitutionē vnius tertij. Nō em̄ vnū pctm̄ ꝯſtituit̉ ex pluribꝰ auerſionibus ſicut ex auerſione ⁊ ꝯuerſiōe ſimul ꝯcurrētibꝰ.

7

60

8I

DI.XLIII

Ioh̓.v.

Lu. xij.

3

5