dicat totalitatē hītꝰ vl̓ ꝟtutꝭ. ſic falſꝰ ē ẜmo. n̄ eī oꝫꝙ qn̄aīa vel aliqd̓ ſimplex ꝯuertit ſe ad aliqͥd. qd̓ ꝯuertat ſeẜm totū ſuū hītū. ⁊ ẜm totā ſuā potētiā. qꝛ p̄t ꝯuerti intēſiꝰ ⁊ remiſſiꝰ. Cū gͦ d̓r. ꝙ qn̄ affectꝰ ſe ꝯuertit ad vnū totalit̓. auertit̉ ab eiꝰ oppoſito ſiue diſꝑato. Si pͥmo mō ītelligat̉. falſū ē. qꝛ p̄t ſe ꝯuertere ad vnū ī actu. ⁊ ad alid̓in habitu. Si ſcd̓o mō vel tertio intelligat̉. ſic hꝫ ꝟitatēſꝫ maior ꝓpoſitio fuit falſa. ⁊ ꝓpter hͦ qꝛ totaliter ꝯuertialit̓ accipit̉ in maiori ꝓpoſitōe ⁊ alit̓ in minori. iō ꝯn̄ailla nō tenet. Et ſi tu obijcias ꝙ nō p̄t affici ſil̓ ⁊ ſel̓ ergadeū ⁊ erga creaturā quā inordinate diligit. vn̄ cū ꝯuertit̉ ad vnū. auertit̉ ab altero. dd̓. ꝙ nō ſequit̉. qꝛ auertiplus dic̄ qͣꝫ nō ꝯuerti actualit̓. īportat em̄ ꝯͣriū ꝯuerſionis. vicꝫ qͥndā aſꝑnatōꝫ dei ſiue ꝯtemptū. Ad illudqd̓ ob̓r ꝙ motꝰ ſeꝑat a termino a qͦ. dd̓. ꝙ veꝝ eſt de illomotu ꝓprie dicto qͥ ꝯcernit duos termios. vnū a qͦ incipit. ⁊ alteꝝ in que tendit. nō ſic eſt in actu venial̓ pctīAīa em̄ cū peccat venialit̓. nō mouet̉ a deo ī creaturāſꝫ magis afficit̉ circa ip̄am creaturā. vn̄ ⁊ veniale pctm̄potiꝰ eſt animi affectꝰ ſiue actꝰ qͣꝫ motꝰ. Ad illud qꝛob̓r ꝙ amor venialis pctī eſt amor fruitōis. dd̓m. ꝙ faſum eſt ẜm ꝙ frui accipit̉ ꝓpͥe. vicꝫ qͥeſcere in aliqͦ tanoin fine vltimo. ſic em̄ fruie ꝑ mortale nō ꝑ veniale. Sgͦ q̄ras vtrū ſit vſus vel fruitio. dd̓m. ꝙ nec ē vſus nefruitio. ſꝫ abuſus. niſi forte vſus dicat̉ large oīs amorqͥs amat aliqd̓ nō qͥeſcens ī illo. ſed refert ad aliud actuvel habitu. ſiue referat recte ſiue minꝰ recte. Et ꝙ illucoꝑteat dicere manifeſtū eſt. Cū em̄ aliqͥs diligit aliquācreaturā referēs ad aliud. nō tn̄ ad illud ad qd̓ dꝫ. amore illo peccat. nec tn̄ ē illud fruitio. nec vſus ꝓpͥe dictꝰſꝫ magis ꝓpͥe dꝫ dici abuſus. Un̄ Augꝰ. cū dicit. oīsamat aliqͥd aut amat vtēs. aut frues. accipit large vſū⁊ fruitionē. Uſuꝫ ꝓ oī amore relato. ſiue directe vel indirecte fruitione ꝓ oī amore nō relato. ſiue ſtatuat ibifinē pͥncipalē ſiue nō. ⁊ ſic in diuiſiōe illa cōprehendit̉amor venialis pctī. niſi forte qͥs velit dicere ꝙ Aug. loquit̉ ibi de amore ordinato. Et ſic patēt oīa.QueſtioUtrū veniale ꝯueniat cū mortali in reatu pene eterne. Et ꝙ ſic videt̉. Pena aſſumpta ꝓ mortali ē ꝓportionabilis pene aſſumpte ꝓ veniali. ⁊ qͣꝫtū ad acerbitateꝫ⁊ qͣꝫtū ad durationē. gͦ ſi pene arbitrarie pēſant̉ ẜm magnitudinē reatꝰ pctī. vr̄ ꝙ reatꝰ venialis ⁊ mortalis ſinvtroqꝫ mō ꝓportionabiles. ſꝫ pena eterna nō eſt ꝓportionabilis niſi eterne. ſi gͦ vnū obligat ad penā eternāvidet̉ ꝙ ⁊ reliquū. Si tu dicas ꝙ ꝑ gr̄am mortale fit veniale. ⁊ cōmutat̉ pena eterna ī tꝑale. Ob̓r tūc. qꝛ cū veniale ſil̓r remittat ꝑ gr̄am. ſi miſcd̓ia dei ē ordinata. ſic̄eternā cōmutat in tꝑalē ita tꝑalē d̓beret cōmutare ī momētaneā. ꝙ ſi nō facit. vr̄ ꝙ illa rn̄ſio nulla ſit. Itē eſtoꝙ aliqͥs decedat cū mortali ⁊ veniali. ⁊ ꝙ de neutro fuerit in hac vita punitꝰ. ſi gͦ pctm̄ nō remanet īpunitū. gͦꝓ vtroqꝫ punit̉ iſte. ſꝫ nō niſi ī inferno. ⁊ punit̉ in eternū in inferno. ſꝫ nō punit̉ vltra qͣꝫ meruit. gͦ ꝓ pctō veniali merebat̉ puniri eternalit̓. Si tu dicas ꝙ punitureternalit̓ rōne mortal̓ adiūcti. Obijcit̉ ꝙ nō. eſto em̄ qmortale illd̓ puniat̉ qͣꝫtū meruerit puniri. tūc gͦ ꝓ venili aut puniet̉ eternalit̓ rōne ſui. aut rōne mortal̓ adiu̓ctiꝫ Nō rōne mortalis adiūcti. qꝛ illud ſufficiēter puntꝑ ſe. ſi gͦ punit̉ eternalit̓. hͦ ē rōne ſui. ſꝫ deꝰ nullū puniſupra cōdignū. gͦ dignū erat ꝓpt̓ veniale pctm̄ aliqueꝫeternalit̓ puniri. Itē veniale ſtat cū gr̄a. ⁊ ſtat cū mortali. ⁊ vtrobiqꝫ ſaluat̉ rō venialis. ⁊ ꝯſtat ꝙ magis ſaluatur cū mortali qͣꝫ cū gr̄a. qꝛ gr̄a delet ip̄m. mortale nun.qͣꝫ. gͦ ſi abſtrahat̉ ab vtroqꝫ. magis tenebit ꝓpͥetatē quā
hꝫ cū mortali qͣꝫ cū gr̄a. ſꝫ qn̄ ē cū gr̄a debet̉ ei pena tꝑal̓.qn̄ cū mortali debet̉ ei pena eterna. gͦ veniali de ſe ⁊ ẜmſe debet̉ pena et̓na. Si tu dicas ꝙ obiectō teneret ſi pena tꝑalis deberet̉ ei rōe gr̄e. ſꝫ hͦ nō ē veꝝ. qꝛ debet̉ ei rōne ſui. Cōtra. īpoſſibile ē ſufficiēter puniri pctm̄ niſi remittat̉. qꝛ qͣꝫdiu duret culpa dꝫ durare ⁊ pena. nō eī dꝫeē dedecꝰ pctī ſine decore iuſticie. ſꝫ nec mortale nec veniale dimittit̉ niſi ꝑ gr̄am. gͦ tā mortale qͣꝫ veniali debet̉pena et̓na qͣꝫtū eſt de ſe. Itē eſto ꝙ aliqͥs tm̄ habeat peccatū vēiale. nec tn̄ habeat gr̄aꝫ. aut eēt dignꝰ pena eterna aut tꝑali. Si tꝑali. gͦ illa ꝑſoluta eēt oīno abſolutꝰ aculpa. ſꝫ p̄t ꝑ ſeip̄m penā illā abſoluere. gͦ ꝑ ſe poſſet adinnocētiā reſurgere. ꝙ ſi nō p̄t ꝑ ſeip̄m ad īnocētiā redire. nūqͣꝫ p̄t qͣꝫtū ē de ſe penā ſufficiēte ꝓ illa culpa ſuſtīere. ergo niſi auxiliū gr̄e ſuꝑuēiat veniali pctō debet̉ pēaeterna Si tu dicas ꝙ ſoluēdo pēaꝫ diſpoeret ſe ad gr̄aꝫq̄ culpā deleret. hͦ non ſoluit. qꝛ ſi ſe ſil̓r puniret ꝓ pctōmortali. deꝰ gr̄aꝫ īfūderet q̄ illā culpā mortalē deleret.Itē deletio pctī mortalis nō excedit reatu ī infinituꝫſꝫ et nū excedit tꝑale ī īfinitū. ſi ergo mortale ooligat adpenā eternā. ergo ⁊ veniale. Si tū dicas ꝙ qͣꝫuis nō excedit ſimpl̓r. excedit tn̄ ẜm reputatōꝫ. qꝛ mortale diligitſupra deū qͥ ē bonū infinitū. veniale ꝟo minīe. Cōtra hͦeſt qꝛ cū veniale pctm̄ a deo puniat̉. ⁊ deo diſpliceat. aliquo modo offenſiuum eſt dei. ergo ſi tanta ē offenſa qͣꝫtus is qui offenditur cum per veniale peccatum offendit̉ deꝰ qͥ ē infinitꝰ vr̄ ꝙ reatꝰ pctī venialis deat reputari īfinitꝰ ſic̄ ⁊ mortalis. ergo ſic̄ ꝑ mortale pctm̄ mereturhō puniri. infinite. ita ⁊ ꝑ veniale. Sed ꝯͣ Hug. deſanc. victo. Ueniale pctm̄ ē illud cui ẜm ſe debet̉ penatrāſitoria. ergo reatꝰ pctī venialis ſolūmō ē pene tꝑalisItē pena eterna ē mors ſcd̓a. ſꝫ nulli debet̉ mors ſcd̓aniſi ꝓpt̓ pͥmā q̄ ē ꝑ ſeꝑatōꝫ aīe a deo. ſi igit̉ veniale a deonō ſeꝑat. ſic̄ ſupra oſtē ſū fuit. ergo nō obligat ad penaꝫeternā. Itē ſi veniale facit hoīeꝫ dignū pena eterna. ledit hoīeꝫ vſqꝫ ad mortem. ſꝫ ꝙ ē hmōi dꝫ dici mortale. gͦveniale pctm̄ eſt mortale. Item ſi veniale obligatad penā eternā. cū oē eternū careat fine. ⁊ qd̓ caret finecaret remiſſiōe ⁊ veniā. pctm̄ veniale dicit oppoſitū adremiſſiōꝫ ⁊ veniā ſꝫ ꝙ ē hmōi n̄ ē veniale. Itē ſi veniale facit dignū pena eterna ⁊ gr̄a facit homīeꝫ dignumvita eterna. cū veniale pctm̄ ⁊ gr̄a ſint ſil̓ in eodē. ſil̓ eſthō dignꝰ vita eterna ⁊ pena eterna. gͦ ſi fit ei retributioẜm ꝙ meruit. ſil̓ poſſꝫ eē ī eterna btītudīe ⁊ in eterna pena qͦnihil magꝭ. e īpoſſibile. ℟ꝰ. ad p̄dictoꝝ ītelligētiāeſt notādū ꝙ ſic̄ fides nr̄a dic̄. pctō mortali debet̉ penaeterna. Quare aūt pctō mortali dēat̉ pena eterna multiplex ꝯſueuit aſſignari ratō. ad pn̄s aūt ſufficit vna. qꝛiſta qo alibi hꝫ locū .ſ. vbi q̄rit̉ de eternitate. pene infernalis Precipua em̄ int̓ oēs rōes qͣre debet̉ pctō mortalipena eterna ē. qꝛ dū hō peccat mortaliter ſeꝑat ſe a vitagr̄e. ⁊ ſubijcit ſe ꝑpetue īpotētie excundi d̓ culpa quātūē de ſe. nemo em̄ p̄t a culpa mortali reſurgere. niſi ꝑ creatōꝫ ⁊ īfuſiōꝫ noue gr̄e. ⁊ noue vite. ⁊ ꝓptea rōe iſtiꝰ impotētie pctō mortali ānexa ē obligatō ad eternitatē pene. hec āt pena eterna ⁊ ſi oī pctō mortali dc̄at̉. nō tn̄ oīꝑſoluit̉. qꝛ qͣꝫuis mortale pct̄m̄ reddat hoīeꝫ īpotentemad reſurgendū ꝑ ſe ip̄m. ꝯtingit tn̄ hoīeꝫ releuari ꝑ diuinū auxiliū. Debet̉ igit̉ pctō mortali pēa eterna. qꝛ ſeparat hoīcꝫ a vita. ꝑſoluit̉ āt pena eterna in eo ꝙ tenet homīeꝫ in eternū ſeꝑatū a vita. Qm̄ igit̉ veniale pctm̄ necſeꝑat hoīeꝫ a vita. qꝛ nō excludit gr̄aꝫ nec tenet hoīeꝫ inꝑpetuū ſeꝑatū a vita. hinc ē ꝙ pctm̄ veniale nec de ſe obligat ad penaꝫ eternā. nec ei ẜm ſe reddit̉ pena et̓na. qꝛꝟo pctm̄ veniale ꝯiūgi hꝫ ei qd̓ ſeꝑat a vita. hinc eſt ꝙ
36
37
38
Ppp 3