Druckschrift 
... in Secundum librum Sententiaru[m] (1493)
Entstehung
Seite
224v
Einzelbild herunterladen
 

LiberDeCIAdus

qd̓ ob̓r de pctīs ſpūalibꝰ. dd̓m ꝙ nō eſt ſil̓e. ꝓ eo ꝙ peccata ſpūalia ſpūalē hn̄t delectatōꝫ. q̄ in ſuo genere maiorē hn̄t adherētiā ⁊ maiorē īprobitatē qͣꝫ etiā aliqͣ delectatio pctī carnalis. pctā ꝟo carnalia nunqͣꝫ delectanttantū qn̄ ſunt ī ſola volūtate qͣꝫ qn̄ ſunt ī volūtate ⁊ oꝑenec etiā tātū dānificant. iō nō ſeqͥtur ꝙ in talibꝰ opꝰ nōaddat ad maliciā volūtatis.Onſequēter ꝓcedit̉ circa ſcd̓m vicꝫ de cōꝑatōevenial̓ ad mortale. Et circa hͦ duo qͣrunt̉. Pri mo q̄rit̉ vtrū pctm̄ veniale ⁊ mortale ꝯueniantin auerſione. Scd̓o q̄rit̉ vtrū ꝯueniāt in reatu ſiue obligatione ad eternitatē pene.QueſtioUtrū veniale ⁊ mortale ꝯueniāt in auerſiōe. Et ꝙ ſicvidet̉. aug. diffiniēs pctm̄ dicit ꝙ pctm̄ nō eſt appetitreꝝ malaꝝ. ſꝫ deſertio melioꝝ. ſi gͦ veniale pctm̄ ē pctm̄gͦ in ip̄o ē deſertio ſūmi boni. ſꝫ. vbi ē deſertio ſūmi bonibi ē auerſio. gͦ ⁊cͣ. Si tu dicas ꝙ h̓ rō ꝯuenit mortalitm̄. tunc ego qͣro in qͦ cōicant veniale ⁊ mortale. ⁊ rōnecuiꝰ vtrūqꝫ dicat̉ pctm̄. Si tu dicas ꝙ ī ꝯuerſiōe ad cōmutabile bonum. hoc non videtur quia conuerti ad cōmutabile bonū nō eſt pctm̄ niſi ꝑ illud recedat hō a bono incōmutabili. pctm̄ em̄ eſt pͥuatio. nō poſitio. ſi gͦ.niale pctm̄ inqͣꝫtū pctm̄ eſt cōicat cū mortali. ⁊ illud īcōicat nō eſt ꝯuerſio. gͦ ē auerſio. Itē oē illud qd̓ ē ꝯtrdiuinū p̄ceptū auertit a deo. ſꝫ veniale eſt hmoi. gͦ ⁊c̄Maiorꝑ ſe manifeſta ē. Minor ꝓbat̉ Ro. vij. ſuꝑ illd̓Nō ꝯcupiſces. glo. Aona ē lex. qͥ dū ꝯcupīam ꝓhibetoīa mala ꝓhibet. gͦ ſi pctm̄ veniale ē malū. gͦ ꝑ illud p̄ciptu. nō ꝯcupiſces ē ꝓhibitū. Itē oē illud qd̓ deformaimaginē auertit a deo. pctm̄ veniale ē hmōi. gͦ ⁊cͣ. Minor ꝓbat̉ ꝑ illd̓ qd̓ d̓r. vij. muſice. Amor inferioris pucritudīs aīam polluit ſꝫ pctm̄ veniale ē amor inferiorispulcritudīs. gͦ ⁊c̄ Iē ſimplex ad qd̓ ſe ꝯuertit totalit̓ ſeꝯuertit. ſꝫ tā intellectꝰ qͣꝫ affectꝰ ē ſimplex. gͦ cū ſe ꝯuertit ad aliqͥd. totalit̓ ſe ꝯuertit. ſꝫ qd̓ totaliter ſe ꝯuertitad aliqͥd. auertit̉ ab eiꝰ oppoſito vel diſꝑato. gͦ cū affectꝰvr̄ ſe ꝯuertit ad creaturā ſub rōne creature. nec̄e ē ipſuauerti a deo. ſꝫ hͦ ē in veniali pctō. gͦ ⁊c̄. Itē īpoſſibileꝙ aliqͥd moueat̉ ad aliqueꝫ terminū qͥn aliqͦ mō ſeꝑet̉atermio a qͦ. ſꝫ ꝯuerſio dic̄ motū reſpectu te. mini ad quēauerſio aūt reſpectu termini a qͦ. gͦ ſi ꝯuerſio ē a veniali pctō. nec̄e ē ꝙ ſil̓r ſit auerſio. jtē oīs amor creature.vel ē ꝑ modū vſus. vel ꝑ modū fruitōis. ſic̄ dic̄ augꝰ. inli. de doctri. xp̄ia. ſꝫ ī pctō veniali ē amor creature. gͦ vl̓ꝑ modū vſus. vel fruitōis. Nō ꝑ modū vſus. qꝛ iā noneēt culpa. ē gͦ amor fruitōis. ſꝫ frui ē ponere fine ī creatura. ⁊ hͦ nō eſt aliud qͣꝫ auerti a deo. gͦ oīs amor venialispctī facit a deo auerti. Sꝫ ꝯͣ. nullꝰ auerſus a deo ē iuſtꝰſꝫ peccās venialit̓ remanet ī iuſticia. gͦ peccās venialitno auertit̉ a deo. Maior manifeſta e. Minor ꝓbat̉.illud Prouer. xxiiij. Septies ī die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgeItē nullꝰ ſeꝑat̉ a deo niſi volēs. ſꝫ oīs qͥ auertit̉ ſeꝑat̉do gͦ nꝰ ſeꝑat̉ a d̓o niſi ī actu quē fac̄ mera volūtate. ſꝫ nta venialia pctā cōmittūt̉ q̄dā nec̄itate. ſicut d̓r Ro. viQd̓ nolo malū illud facio. gͦ ⁊cͣ. Itē nꝰ auertit̉ a d̓o ſineip̄iꝰ dei ꝯtēptū ⁊ offenſa. ſed nullꝰ ꝯtēnit deū ⁊ offenditſine graui culpa. ſꝫ veniale int̓ leuia culpa reponit̉. gͦꝑveniale hō nō auertit̉ a deo. Itē nihil qd̓ ſtat ſimul cuꝫcharitate auertit a deo. ſꝫ veniale ſtat ſil̓ cū charitate. gͦ⁊c̄. Maior manifeſta ē. Minor ꝓbat̉. qꝛ ſi veniale expelleret charitatē. gͦ auferret hoī vitā. gre. ſed pctm̄ qd̓aufert hoī vitā ponit mortē ⁊ dr̄mortale. gͦ pctm̄ veniale eſſet mortale. ℟º. dd̓m ꝙ abſqꝫ dubio pctm̄ veniale nō cōicat cum mortali in auerſiōe ẜm ꝙ auerſio d̓r ꝓprie. īportat enī dei cōtemptū. ⁊ cōtemptꝰ dei irā mere

tur ⁊ mortē. pctm̄ aūt qͦ qͥs meret̉ irā ⁊ mortē nō dꝫ diciveniale. īmo potiꝰ mortale. ⁊ ꝓpt̓ ea cōiter tenet̉ ꝙ auerſio ꝓprie loquēdo reꝑit̉ in pctō mortali. nō veniali. Etiſtud meliꝰ ptꝫ. ſi modū attendamꝰ ꝑ quē hō dr̄ auerti adeo ⁊ ꝯtemere deū. cōmittēdo aliqd̓ pctm̄ ī qͦ nihil cogitat de deo. Aut .n. auertit̉ hō a deo qꝛ facit ꝯͣ diuinūmandatū. Aut qꝛ ponit ſibi bonū creatū tanqͣꝫ finē vltimū. In hoc nāqꝫ ꝙ facit ꝯͣ diuinū mandatū recte a d̓oauertit̉. qꝛ mādatū eſt via recte ꝑueniēdi ad deū. ⁊ tendendi in deū. qͥ igit̉ facit ꝯͣ mādatū. incedit directe viacōtraria. iō qͣſi faciē ſuā retrorſuꝫ ꝯuertēs. tergū vertitad illū in que debebat ꝑ mādatū tēdere. Sil̓r cū ſtatuitſibi creaturā tanqͣꝫ fine vltimuꝫ. recte dr̄a deo auertiAīa enī media eſt int̓ creaturā ⁊ deū inqͣꝫtū ē imago d̓idum gͦ ad creaturā ſe tanqͣꝫ ad finē ꝯuertit faciē ſuaꝫ q̄debebat eſſe ſurſuꝫ verſa. deorſū inclinat. ⁊ iō ſe auertita deo. Et vtroqꝫ dictoꝝ modoꝝ nō eſt auerſio ſine ꝯtēptu. nā qͥ mādatū dei trāſgredit̉ ꝯtēnit mādantē. Sil̓rqͥ creaturā ſibi finē ſtatuit pͥncipalē. magꝭ app̄ciat crcaturā qͣꝫ deū. ⁊ hoc nō p̄t eſſe ſine dei ꝯtēptu. veniale aūtpctm̄ nec ē directe ꝯͣ dei mandatū. nec ſtatuit creaturātanqͣꝫ finē vltimū. ⁊ iō nō eſt in eo nec auerſio. nec cōtēptꝰ. Sꝫ qꝛ veniale fit p̄ter dei mādatū. in veniali pctōcreatura nō refert̉ in deū. hinc eſt ꝙ ꝑ veniale qͦddamōrecedit hō a via mādati. qͦdā mō etiā moroſe adheret eiꝑ qd̓ deberet trāſire. vn̄ ⁊ in veniali eſt quedā elongatōet q̄dā retardatio. Un̄ cōcedit̉ ꝙ veniale a deo nō auertit. ſed elōgat a d̓o. nō ſeꝑat ſed retardat. Et ſi large nomen auerſiōis acciꝑet̉ vt ſe extēderet ad elongationē ⁊retardationē. in veniali eſſet auerſio quedā. qꝛ tn̄ nomēauerſiōis ſonat in ꝯtemptū. iō tenēdū eſt ꝙ auertere adeo ſit mortalis pctī ꝓpͥe. Un̄ rōnes que hoc on̄dūt cōcedēde ſunt Ad illud gͦ qd̓ pͥmo ob̓r. ꝙ pctm̄ eſt deſertio. dd̓ꝫ ꝙ ſi iſta diffinitio det̉ ꝓ pctō mortali. deſertioſtat ibi ꝓ auerſiōe Si aūt det̉ ꝓ qͦlibet pctō. deſertio dicit quandā elongationē ⁊ retardationē. Poſſet tn̄ diciꝙ nō dr̄ ibi octm̄ deſertio dei. ſed deſertio cuiuſc. qͣꝫ boni qd̓ ſpectat ad btītudinē. Quāuis gͦ in veniali pctōnō ſit deſertio dei. eſt tn̄ deſertio alicuiꝰ bone circūſtātie circa actū. ex cuiˢ defectu incidit in veniale pctm̄. etin hͦ cōicāt tam veniale qͣꝫ mortale pctm̄. qꝛ vtīūqꝫ pͥuataliqd̓ bonū. Sꝫ in hoc differūt. ꝙ mortale pͥuat aliquēactu vel circūſtātiā neceſſariā ad ſalutē. veniale ꝟo nōAd illud qd̓ ob̓r ꝙ veniale nō ē ꝯͣ dei ꝓhibitōꝫ. dd̓ꝫ.ꝙ illud ꝓprie dr̄ eſſe ꝯͣ dei ꝓhibitionē. ad cuiꝰ oppoſituobligat ꝓhibitio. veniale aūt nō eſt hmōi. ⁊ iō nō eſt directe ꝓhibitū. eſt tn̄ ip̄i ꝓhibitiōi annexū. ⁊ magꝭ ꝓpriedꝫ dici cohibitū qͣꝫ ꝓhibitū. ⁊ hoc ptꝫ. qꝛ cū dn̄s ꝓhibꝫꝯcupīam dicēs. nō ꝯcupiſces. nō ꝓhibet pͥmū motū cōcupie. ſꝫ ꝯcupīe ꝓgreſſuꝫ. ẜm illud Ecc̄i. xviij. Fili ptꝰꝯcupīas tuas nō eas. ſed dūꝓhibet hoīem ire pꝰ motūꝯcupīe. hocip̄o manifeſtat ꝙ ꝯcupīe motus nō eſt bonus. nec deo placitꝰ. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ amor inferioris pulchritudīs polluit aīaꝫ. dd̓m ꝙ aīa duplicit̓ hꝫ⁊pollui. Aut macula mortalis pctī q̄ qͥdē expellit nitorem gre. Aut macula venialis pctī q̄ qͦdāmō retardatactū dilectōis gͣtuite. Et pͥma pollutio eſt ꝑ mortale. ⁊facit ad deformationē imaginis qꝛ aufert eī formā ẜmimaginē recreatiōis. Scd̓a ꝟo eſt pollutio venialis. qͥet ſi aliqͦ mō polluat. nō tn̄ aīaꝫ deformat. Ad illucqd̓ ob̓r ꝙ ſimplex ad qd̓ ſe ꝯuertit total̓r ſe ꝯuertit. dd̓ꝫꝙ hͦ dupl̓r p̄t intelligi. qꝛ total̓r p̄t dicere totalitatē velqͣꝫtū ad actu ꝯuertēdi. vel qͣꝫtū ad habitū aūt ad potentiā ꝯuertēdi. Si ad actū. ſic veꝝ eſt ad minus ẜm ſtatūvie. qꝛ nō intelligimꝰ ſil̓ ⁊ ſemel niſi vnū ſolū. aut ſi multa ſimul intelligimꝰ ⁊ velimꝰ hͦ ē inqͣꝫtū ſunt vnū. Si āt

37

33

34

II1