XLIIDI.

am dici ꝙ illd̓ intelligit̉ qn̄ ſubiectū plurifical̓. ⁊ ẜm rē.⁊ ẜm illā rōnē q d̓r ſubiectū. ita ꝙ nō ſoluꝫ ſunt pluresres ſꝫ etiā plura ſubiecta. qͣꝫuis aūt actio interior ⁊ exterior ſint diuerſe res. nō tn̄ ſunt diuerſa ſubiecta deformitatis ſꝫ vnū. ꝓ eo ꝙ ſicut ordo p̄t eē in pluribꝰ. qͦruꝫvnū eſt ab altero tāqꝫ in vno ſubiecto. ſic etiā ⁊ deordinatio. Qm̄ igit̉ deformitas pctī dicit deordinationē afine. hinc ē ꝙ circa actionē interiorē ⁊ exteriorē cōſiſtittāqͣꝫ circa vnū ſubiectū. qͣꝫuis ſint diuerſe actōes ⁊ resPoſſet etiā inſtari ꝯͣ illud verbū ꝙ hͦ intelligit̉ de accidente abſolute. nō de accidēte relato. Tale em̄ vnū p̄tcē in pluribꝰ. dū tn̄ illa ſint ad inuicē relata ⁊ ordinata⁊ ꝑ hūc modū ſe hn̄t actio interior ⁊ exterior. qꝛ vna ꝓcedit ab altera. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ ml̓tiplicato vnooppoſitoꝝ multiplicat̉ ⁊ reliquū. dd̓m ꝙ veꝝ ē ẜm ꝙ eiopponit̉. p̄ceptū aūt qͦ ꝓhibet̉ actꝰ exterior ⁊ volūtas interior nō eſt aliud ⁊ aliud. niſi ex hͦ ꝙ in vno ꝓhibet̉ volūtas cū oꝑe. in altero ꝓhibet̉ volūtas etiā abſqꝫ oꝑe. ⁊hͦ mō bn̄ ꝯcedo ꝙ volūtas interior ⁊ actio exterior ꝓuiſunt diſiūcta ſunt plura peccata. ſꝫ hͦ mō nō ꝓcedit inqͥſitio pn̄s nec inqͥſitio mgr̄i. Ad illud qd̓ ob̓r ꝙ magis cōmunicat volūtas interior cū volūtate qͣꝫ cū actuexteriori. dd̓m. ꝙ ē ꝯueniētia formal̓. ⁊ ꝯueniētia ordīsCū gͦ d̓r ꝙ volūtas interior magis ꝯuenit cū volūtateqꝫ cū actōe exteriori. dd̓m ꝙ veꝝ ē de ꝯueniētia formalſꝫ nō de ꝯueniētia ordinis. qꝛ nō ſic ē volūtas a volūt:te ſicut ē exterior oꝑatio ab interiori volūtate. ⁊ iō cunſint due volūtates. due ſunt pͥncipales deordinatiōes⁊ ꝓpter hͦ ſunt duo pctā. Cū ꝟo opꝰ exteriꝰ iunctū ē volūtati interiori a qͥ ꝓcedit. vna ē ibi deordinatio. ⁊ vnūactuale pͥncipiū deordinatōis. ⁊ iō vnū pctm̄ eſt ex iſtaꝑte. ⁊ ex illa ꝑte plura pctā.QueſtioUtrū pctm̄ oꝑis addat ſup̄ pctm̄ volūtatꝭ. Et ꝙ ſicvidet̉. ſuꝑ illud pͣsͣ. Appone iniqͥtatē ſuꝑ iniqͥtatē. gloQui addit opꝰ volūtati. addit iniqͥtatē iniqͥtati. ſꝫ quihͦ facit. aut fac̄ nouū pctm̄. aut maiꝰ. ſꝫ nō nouū gͦ maiItē Aug. Unuſqͥſqꝫ miſer efficit̉ mala volūtate. ſꝫ miſerior cū deſideriū male volūtatis implet̉. ſed nō efficithō miſerior ꝑ pctm̄. niſi aggrauet̉ pctm̄. gͦ pctm̄ voluntatis aggrauat̉ ꝑ additione oꝑis. Itē rōne vr̄. Apd̓humana iuſticiā grauiꝰ punit̉ qͥ peccat in oꝑe qͣꝫ qͥ peccat volūtate ſolū. vel volūtate ⁊ ꝟbo. vel volūtate tm̄.gͦ ſi hūana iuſticia deriuat̉ ab eterna iuſticia. ⁊ ei ꝯformat̉. ⁊ in oꝑe ſuo laudabilis ē. vr̄ ꝙ maiori pena ſit dignus ille qͥ peccat volūtate ⁊ oꝑe. qͣꝫ qͥ peccat volūtattī. ſꝫ n̄ ē qͥs maiori pena dignꝰ. niſi ꝓpt̓ maiorē culpāgͦ ⁊c̄. Itē grauiꝰ peccat qͥ peccat ī deū ⁊ ī ꝓximū qͣꝫ qͥ peccat in deū tm̄. ſꝫ qͥ peccat volūtate interiori ſolū. nō pecat niſi in deū. qͥ ꝟo peccat exteriꝰ in oꝑe. freq̄nter peccat in ꝓximū. ſic̄ pꝫ in adulterio ⁊ homicidio. gͦ ⁊c̄. Itquāto magis ſe hō glorificat ⁊ ī delicijs ē. tāto magꝭ dgnus ē pena. ſꝫ qͥ peccat volūtate ⁊ oꝑe. magis ſe glori.ficauit ⁊ ampliꝰ delectatꝰ ē qͣꝫ qͥ ſola volūtate peccauit.gͦ maiori pena dignus ē. ⁊ ſi hͦ. maiorē ꝑpetrat culpaSꝫ ꝯͣ. ſuꝑ illud psͣ. Etenī in corde iniqͥtates oꝑarGlo. Si vis ⁊ nō potes. d̓s factū reputat. gͦ ſi volūtareputat̉ ꝓ facto. vr̄ ꝙ factū qͣꝫtuꝫ ad rōnē pctī nihil addat ſupra volūtatē. Itē Augꝰ. Si cōtingat aliquē nōcōcūbere cū vxore aliena. planū aūt ē eū cuꝑe. ⁊ ſi ptāsdaret̉ eū eſſe facturū. nō minus reus eſt qͣꝫ ſi ī ip̄o factodep̄hēderet̉. gͦ ſi nō eſt minus reus. nō magꝭ peccat qn̄ꝯſūmat in oꝑe. qͣꝫ qn̄ plene vult in volūtate. Itē gr̄auitas ⁊ magnitudo pctī cōſiſtit in qͣꝫtitate ꝯtemptꝰ. ſꝫ

qn̄ vir oīno ꝯſenſit. tūc plena eſt auerſio ⁊ ꝯtemptꝰ. gͦeqͥle eſt pctm̄. ſiue opus adſit ſiue deſit. Itē opꝰ exterius nō eſt culpabile niſi ꝓpter volūtatē interiorē. gͦ ſitota rō culpabilitatis ortū hꝫ ab ip̄a volūtate. vr̄ ꝙ ſola volūtate pctī exn̄te tātū eſt hō culpabil̓ quātū ſi peccaret in oꝑe. Itē pctā ſpūalia q̄ ſola volūtate ꝯſūmātur grauiora ſūt qͣꝫ pctā mortalia quoꝝ ꝯſūmatio fit incarne. ſi gͦ pctā q̄ in ſola volūtate ꝯriſtūt grauiora ſuntqͣꝫ que ꝯſiſtūt ī volūtate ⁊ oꝑe. videt̉ ꝙ opus nō addataliqͥd ad maliciā volūtatis. ℟. ad p̄dictoꝝ intelligentiā eſt notādū. ꝙ cū q̄rit̉ vtrū opus addat aliqͥd admaliciā volūtatis. hoc duplicit̓ pōt intelligi. Uno mōreſpectu volūtatꝭ q̄ p̄t in opus ꝓcedere. ſꝫ tn̄ nō ꝓceditqꝛ nō oīno plene vult. ⁊ reſpectu talis abſqꝫ dubio malicia oꝑis addit. Cū em̄ pctm̄ ꝯſūmat̉ in oꝑe tūc eſt plenior cōſenſus. ⁊ nō ſolūmō d̓r māducare mulier. ſꝫ etiāvir. ⁊ iō pctm̄ tūc maius ⁊ gͣuius eſt rōne maioris ꝯuerſionis ⁊ etiā auerſiōis. Alio mō p̄t ītelligi reſpectu volūtatis. que qͥdem in opus nō ꝓcedit. nō qꝛ nō velit. ſꝫqꝛ nō p̄t. Et tūc monet̉ iſta qō. cū vtrobiqꝫ ſit plena volūtas. vtrū grauius peccet qͥ vult ⁊ nō p̄t. aut qͥ vult ⁊facit. eſto ꝙ vterqꝫ moueat̉ ex eqͣli amore. Hoc igr̄ mōqōn intellecta rn̄dendū eſt ꝙ vnū pctm̄ dr̄ eſſe maiusalt̓o triplicit̓. aut rōne maioris cōtēptus dei. aut rōnemaioris libidīs ſiue delectatōis. aut rōe maioris dānificatōis. Primo mō loquēdo opus nō addit ad iniqͥtatē volūtatis. qꝛ volūtas plena a deo auertit̉ ꝑ ſe. ſic̄ cuꝫeſt peri cōiūcta. Quātū ꝟo ad delectatōeꝫ ſiue libidinēaddit ⁊ aggrauat. maxīe qͣꝫtū ad genus pctī carnalisqͦ qͥdem peccat hō in ſeip̄o. Sil̓r qͣꝫtū ad dānificationēaddit ⁊ hͦ maxīe qͣꝫtū ad genꝰ pctī qͦ qͥs peccat in pximūQuātūcūqꝫ enī aliqͥs velit fornicari. nunqͣꝫ delectat̉ ſic̄qn̄ volūtas cōiungit̉ actui. Sil̓r quātūcūqꝫ velit aliqͥsalterū occidere. nō tantū facit dānū quātū ſi actu occideret. Et qm̄ d̓s iuſtus iudex in puniēdo nō tm̄ cōſiderat in pctō magnitudinē cōtēptꝰ. ſꝫ etiā magnitudinēdelectatōis ⁊ magnitudinē danificatōis. hinc ē ꝙ aliqͦmō opus addit ad neqͥtiā volūtatꝭ. Un̄ ⁊ rōnes q̇ hocon̄dūt ꝯcedēde ſūt. qͣꝫuis nō oēs cogāt. maxīe illa quefit de ſil̓itudine diuīe iuſticie ⁊ humane. Nō em̄ eſt ſil̓eqꝛ hoīes ꝯſiderāt q̄ exteriꝰ patēt ⁊ iuſticiā publicā. deꝰaūt intuet̉ cor. ⁊ nō ſolū ꝯſiderat iuſticiā publicā. ſꝫ etiampͥuatā. Ad illud ꝟo qd̓ ob̓r in ꝯͣriū de glo. illa etde aucͣtate aug. qͦꝝ vna dic̄ ꝙ volūtas reputat̉ ꝓ facto⁊ altera dicit ꝙ nominꝰ ē reꝰ qͥ vult ⁊ nō fac̄. qͣꝫ qͥ vult ⁊facit. dd̓m ꝙ ambe ꝓcedūt ẜm qͣntitatē pctī qͥ attendit̉qͣꝫtū ad plenitudine ꝯſenſus. ⁊ qͣꝫtū ad magnitudinemꝯtēptus. ⁊ ſic bn̄ ꝯcedit̉ ꝙ opꝰ ad talē volūtatē n̄ additAd illud qd̓ ob̓r ꝙ qͣꝫtitas pct̄ī ꝯſiderat̉ penes qͣꝫtitate ꝯtēptus. dd̓m ꝙ veꝝ ē. nō tn̄ eſt veꝝ p̄ciſe. deꝰ eniꝫnō tātū ꝯſiderat ꝯteptum ſui. īmo etiā damnū ꝓximi.⁊ delectationē peccātꝭ. Un̄ ⁊ ꝓximo patiēti iniuriā fac̄vindictā. ⁊ maiorē patiēti iniuriā fac̄ maiorē vindictaꝫſic ⁊ reū qͥ delectatꝰ ē affligit. ⁊ reū qͥ magis delectatꝰ eſtmagis affligit. ⁊ iō rō illa ab inſufficiēti ꝓcedit. Adillud qd̓ ob̓r ꝙ tota rō pctī ē a volūtate. dd̓m. ꝙ nō eſtveꝝ. qꝛ aliqͣ ſunt pctā nō ſolū ex īprobitate volūtatꝭ faciētis. ſꝫ etiā ex genere oꝑis. qꝛ ſunt ꝯͣ ꝓhibitionē dei. ⁊ꝯͣ dictamē iuris naturalis. veꝝ ē tn̄ ꝙ nihil qd̓ fit ex ꝑte oꝑis ꝑ ſe ſufficit ad faciēdū pctm̄. niſi aſſit volūtariꝰmotꝰ. ⁊ iō ex hͦ nō ſeqͥt̉ ꝙ qͣꝫuis hͦ nō poſſit eē pctm̄ ſineillo. ꝙ hͦ nō addat ad illud. Et ſimile ē. qꝛ ferrū nō vritabſqꝫ igne. ignis tn̄ cū ferro plus vrit ⁊ plꝰ penetrat qͣꝫfaceret ꝑ ſcip̄m. ſic ⁊ multis alijs inuenit̉. Ad illud

25

23

L2

29

Ppp 2