DI.XXII

centur hic duo oppoſita. Si pena ergo pena fuit anteculpam. Item ſi fuit ibi ignorantia. aut gͦ iuris. aut facti. Non facti qꝛ bene ſciebant ſe de ligno vetito comedere non debere. Non iuris quia bene ſciebant ſe debere deo obedire. ⁊ contra eius imperium nullo modo facere. nulla ergo videtur in eis ignorantia fuiſſe. Itemſi fuit ibi ignorantia. aut gͦ voluntaria aut inuoluntaria. Si voluntaria. gͦ videtur ꝙ iam voluntas eoꝝ inappetendo ignorantia eſſet inordinata. Si inuoluntaria. ergo videtur ꝙ nullo modo debuit eis īputari culpa. ſi ergo eſt imputata. non videt̉ ꝙ fuiſſet ex aliquaignorantia. Iteꝫ ſi fuit ex ignorantia. aut gͦ innata. autcontracta. aut inflicta. aut procurata. Non ex ꝓcurata. nec contracta. nec inflicta. ergo fuit ex ignorātia innata. ſed non decebat deum facere naturā humanaꝫ ciꝓnitate ⁊ impotentia. ergo pari ratione non debuit eāfacere cum cecitate ⁊ ignorantia. ſi gͦ ex ignorantia pecauerunt. videtur ꝙ hoc poſſit imputari deo. Item ſialiquo modo dicitur ex ignorātia peccaſſe mulier. hoceſt qꝛ a ſerꝑente ſeducta fuit. ſed vir non fuit ſeductusſicut dicit Apl̓s. gͦ ex ignorātia peccatū eiꝰ nō ꝓceſſitſi gͦ radix pctī in viro ⁊ muliere non fuit altera ⁊ altera. videtur etiam ꝙ nec mulier peccauerit ex ignorantia. ℟ꝰ. dd̓m ꝙ peccatum eſſe ex ignorantia poteſt dici dupliciter. videlicet ꝓprie. ꝓut diſtinguitur peccatum ex ignorantia contra peccatū ex infirmitate ⁊ ex induſtria. ⁊ hoc modo ignorantia dicit priuationē ſcientie q̄ non competit homini ex natura ſed merito primeculpe fuit contracta. ⁊ hoc modo peccatum primorunparentum non poteſt dici ex ignorantia. nec contineſub illa diuiſione qua dicit̉ ꝙ omne peccatuꝫ aut eſt exignorantia. aut ⁊c̄. illa enim diuiſio peccati eſt ẜm ſtatum nature lapſe. Coīter aūt dicitur peccatum eſſe exignorantia. quod cōmittit̉ aliqua neſcientia exn̄te circa peccantē. ratōne cuius nec conſiderat grauitatē culpe. nec grauitatem pene. ⁊ ſic peccatuꝫ primoꝝ parertuꝫ ex ignorantia dici poteſt fuiſſe. quia tam in viroein muliere fuit quedam neſcientia q̄ nō fuit pena. ſeddam naturalis imperfectio magꝭ reꝑta ē in muliere qͣꝫin viro. Mulier enim ignorauit vtruꝫ ſerpens ſibi verum vel falſum ſuggereret. ignorauit etiam ſeueritateꝫdiuine iuſticie. Uir aūt alterū horum dicitur ignoraſſevidelicet diuine iuſticie ſeueritatē. in hoc ꝙ eſtimauit.de illa tranſgreſſione cito veniam inuenire. inexpertꝰeniꝫ erat ſeueritatē diuine iuſticie. Uterqꝫ tamē cognoſcere potuit ꝑ ſcientiaꝫ quā habebat ſe male facere. Eſic large accipiendo ignorantiā dici poteſt peccatū prmorū parentum fuiſſe ex ignorantia. ⁊ magis peccatūEueqꝫ peccatum Ade. Et hoc concludunt rōnes ad pͥmam partem inducte. Proprie vero accipiendo ignorantiā ẜm ꝙ dicit penā. ⁊ hͦ ꝓut dicit neſcientiam eiusrei quam hō deberet ſcire ẜm exigentiaꝫ. ſic peccatū primorum parentū non fuit ex ignorantia. ſic oſtendūt rationes adducte ad partē contrariam. ⁊ hͦ patet diſcurrendo ꝑ ſingulas. Quod em̄ obijcitur aūt eſt pena autculpa. dici pōt ꝙ iſta diuiſio non eſt ſufficiens niſi accipiatur ignorantia ꝓprie. Nam non ſolum homo primo inſtitutus ſed etiam angelus btūs aliqua ignorat.cum multa innoteſcant pͥncipatibus ⁊ ptātibꝰ ꝑ eccleſiam. Unde talis ignorantia nec culpa nec pena eſt. ꝙeſt reſpectu horum que non debet ſcire quantum eſt deprima conditione nature. Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ autfuit ignorantia iuris aut facti. dd̓m ꝙ non fuit ibi proprie loquendo ignorantia iuris qͣꝫtuꝫ ad pͥncipale. ſedqͣꝫtum ad aliquid annexū. vtpote qͣꝫtum ad ſeueritateꝫ

iudicis Similiter non fuit ibi ignorantia facti qͣꝫtumad pͥncipale. qꝛ bene ſciebat ſe guſtar̄ lignū vetitu. fuittn̄ in muliere quedam ignorantia qͣꝫtum ad id qd̓ credebat aſſequi ꝑ illud videlꝫ aſſimilationē ad deum. ⁊ itanon fuit ignorantia ꝓprie dicta ſed coīter. Ad illud qd̓obr̄ ꝙ ignorantia aut erat voluntaria aut inuolūtaria.dd̓m ꝙ iſta non eſt diuiſio ꝑ immediata. ſi large accipiatur ignorantia. aliquis em eſt qͥ cogitat de eo qd̓ ignorat. ⁊ tunc nec circa illud afficitur voluntarie nec inuoluntarie. ⁊ ſic erat de illa ignorantia Eue. Ad illd̓ qd̓obijcitur ꝙ aut erat innata aut contracta ⁊c̄. dd̓m ꝙ illa ignorantia dicebat quandā ſcientie incōpletioneꝫ etimꝑfectionem q̄ inerat animabus primoꝝ parentū exdefectu proprie nature. ꝑ hoc ꝙ anime eorū nō erant inomnimoda lucis plenitudīe. in tali aūt ſtatu decuit hominem ſic fieri. qꝛ ſicut infra patebit prius debuit eſſeviator qͣꝫ cōprehenſor. nec tamen ex illa ignorantia dicitur homo fuiſſe in tenebris vel in cecitate. qꝛ ſufficiēslumen habebat ad incedendū per viam iuſticie. ⁊ iō nōeſt ſimile de ꝓnitate. Pronitas eī non ſolūmō dicit imꝑfectionem. ſꝫ etiam quandam nature curuationeꝫ. acper hͦ deordinationē. Ad illud qd̓ vltimo obijcit̉ ꝙ virnon peccauit ex ignorantia qꝛ non fuit ſeductus. dd̓mꝙ non ſolūmodo mulier ignoraſſe dicit̉ ꝓpter ſeductionem. ſed etiam qꝛ ignorauit pene ſb̓ſequentis acerbitatem. ⁊ licet in Adam non fuit ignorantia illius ſeductionis. fuit tamen ignorantia ꝑ inexꝑientiā diuine vltionis. ⁊ iō aliqͣ ignorantia ſiue neſcientia fuit in adam. licet minorqͣꝫ in Qua. Nec valet illud qd̓ obr̄ de radice.qꝛ ignorantia nō pōt ibi eſſe tanqͣꝫ ex vna radice. ſꝫ qꝛ qͦdāmō talis neſcientia occaſionē p̄buit ad peccandum.QueſtioIIUtrū ignorātia in aliqͦ hoīe poſſit eſſe culpa. Et ꝙ ſicvr̄. jͣ. Co. xiiij. ignorās ignorabit̉. ſꝫ nullꝰ ignorat̉ a deoniſi ꝓpt̓ culpā. gͦ ⁊c̄. Itē ſuꝑ illud p̄s. Noluit intelligere. ⁊c̄. Glo. Aug. IIgnorātia in his qͥ intelliger̄ nolūt ēpeccatū. Itē rōne vr̄. cognoſcere credenda ⁊ oꝑanda eſtactꝰ ꝟtutis .ſ. fidei ⁊ prudētie. gͦ hͦ ignorare ē ꝟtutibꝰ priuari. ſꝫ priuatiōes ꝟtutū ſunt vicia ⁊ peccata. gͦ aliquaignorātia ē culpa. Itē nō facere ea q̄ hō tenet̉ facere eſtpeccatū. ſil̓r nō dicere. ſil̓r nō amare ea q̄ hō tenet̉ amar̄eſt pctm̄. gͦ ſil̓r neſcire qd̓ tenet̉ ſcire ē pctm̄. ſꝫ ml̓ti ſuntqͥ ignorant ea q̄ tenent̉ ſcire. vt pote ea ſine quibꝰ ſaluari nō poſſunt. gͦ in talibꝰ ignorātia eſt culpa. Itē erroreſt pctm̄. aut gͦ rōne eiꝰ qd̓ ponit. aut rōne eius qd̓ priuat. Nō rōne eiꝰ qd̓ ponit. qꝛ pctm̄ priuatio eſt nō poſitio. Si rōne eiꝰ qd̓ priuat. ſꝫ error priuat ſciētiā. ⁊ priuatio ſciētie eſt ignorantia. gͦ ignorātia ē culpa. Cōtra.Aug. in Ench̓. dicit qͣꝫ inflicta eſt nobis ignorātia reꝝagendaꝝ. ⁊ cōcupiſcētia noxiaꝝ. ſꝫ nullū pctm̄ ē nobisinflictū. gͦ ignorātia nō ē pctm̄. Itē rōe vr̄. In oī pctō ēauerſio a bono incōmutabili ⁊ cōuerſio ad cōmutabileſꝫ ignorātia nll̓a ē ad bonū cōmutabile ꝯuerſio. gͦ ignorantia nō eſt culpa. Item nullū peccatū remanet pꝰ penitentiā. ſꝫ ignorantia remanet in homine poſt penitētiam ⁊ contritionē. gͦ ignorantia nō eſt culpa. Si tu dicas ꝙ remanet actu ſꝫ tranſit reatu. gͦ tūc videt̉ ꝙ ignorantia non eſſet culpa actualis ſꝫ originalis. Sed noneſt originalis. qꝛ manet poſt baptiſmum. ⁊ hoc meliuspatebit. jͣ. Nec actualis. gͦ non ē culpa. Itē omne peccatū eſt in affectu. cū om̄e pctm̄ ſit voluntariū. ſꝫ ignorantia eſt in intellectu. ergo ignorantia nō eſt peccatū.Item ſi ignorantia eſt peccatum. gͦ ignorare eſt peccare. ſꝫ de viro ignorante verum eſt dicere ꝙ in omni inſtanti ignorat. ergo in omni inſtanti peccat. gͦ tot ſunt

21

22

C

a20

Uy 4