LiberSecundus

Determinat de modo procreationis filioruꝫſi non peccaſſent primi parentes ⁊ quales naſcerentur filij.Oſt hec videndū eſt qualiter primi pap rentes ſi nō peccaſſēt filios procreaſſētet quales ipſi filij naſcerētur. Quidamputant ad gignendos filios primos homines inparadiſo miſceri non potuiſſe niſi poſt peccatuꝫdicentes cōcubitum ſine corruptione vel macula nō poſſe fieri. Sed ante peccatum nec corruptio nec macula in homine eſſe poterat. qm̄ expeccato hec cōſecuta ſunt. Ad qd̓ dicendū eſt ꝙſi nō peccaſſent primi hoīes. ſine omni peccato ⁊macula in paradiſo carnali copula cōueniſſēt. eteſſet ibi thorus īmaculatus. ⁊ cōmixtio ſine concupiſcentia. atqꝫ genitalibus mēbris ſicut ceteris imperarent. vt ibi nullū motum illicitū ſentirent. ⁊ ſicut alia membra corporis alijs admonemus. vt manumori ſine ardore libidinis. ita genitalibꝰ vterent̉ mēbris ſine aliqͦ pruritu carnis.Hec em̄ letalis egritudo mēbris humanis ex peccato inheſit. Genuiſſent itaqꝫ filios in paradiſoper coitum immaculatum ⁊ ſine corruptione.Cur non credamus primos hoīes ante peccatūgenitalibus mēbris ad procreationem imperaſſę potuiſſe. ſicut ceteris in quolibet opere ſinevoluptatis pruriti vtuntur. Incredibile em̄ noneſt deū talia feciſſe illa corpora. vt ſi nō peccaſſēt

illis mēbris ſicut pedibus imperarent. nec cū ardore ſeminarent. vel cum dolore parerent. ſedpoſt peccatū motum illū meruerunt quē nuptieordināt. cōtinentia cohibet.Infirmitas enim prona inruinam turpitudinis. excipitur honeſtate nuptiali. ⁊ qd̓ ſanis eſt officium. egrotis eſt remedium Amiſſi quidē de paradiſo conuenerunt ⁊ genuerūtſedʰ potuerunt in paradiſo eis beſſe nuptie honorabiles et thorus immaculatus. ſine ardorelibidinis. ſine labore pariendi.Quare in paradiſo noncōierunt duobus modis ſoluit.bCur ergo non cōierunt in paradiſo. Quia creata mulieremox trāſgreſſio facta eſt. ⁊ eiecti ſunt de paradiſo. Uel quiaᵉnondum deus iuſſerat vt cōi­ crent. et poterat diuina expe-ctari autoritas vbi concupiſcē-tia nō angebat. Deus vero nōiuſſerat. quia caſum eorum preſciebat. de quibus homo propagandus erat. Ecce expreſſe

et glorie. ſiue vie ⁊ patrie ſit eadē. reſpōderi pōt ꝙ eadēeſt qͣꝫtum ad potētiam. ſed alia qͣꝫtū ad diſpoſitionemſuꝑadditam. Uel vt ꝓprius dicamꝰ. vna ⁊ eadē eſt .ſ.altera ſiue alterata. ſicut coriſcus albus ⁊ niger ideꝫ eſtſed alteratus. Et iō ꝯcedende ſūt rōnes on̄dētes ꝙ hecīmortalitas ⁊ illa ꝑ eſſentiā eſſent vna. Ad rōnes veroad oppoſitū facile eſt reſpondere. Nā ad illud qd̓ pͥmoobijcit̉ ꝙ pͥncipiū ꝓximū huiꝰ īmortalitatis ⁊ illius eſtaliud ⁊ aliud plana eſt rn̄ſio. qꝛ pͥncipium p̄cipuū ſcilpotētia ꝯtentiua eſt vna ⁊ eadem. licet ſit aliter ⁊ aliterdiſpoſita. hinc gratia. inde vero gloria Ad illud qꝛobijcit̉ ꝙ nō eſt trāſitus ab eodē in idē. dd̓m ꝙ tranſitab hac īmortalitate ad illā eſt ꝑ diuerſificationē ſtatuūqꝛ eſt trāſitus a ſtatu in ſtatū. ⁊ iō ſicut qd̓ mouet̉ a ſtatu imꝑfectionis ad ſtatū ꝑfectionis nō d̓r aliud ⁊ aliudſed ſtatus d̓r alius ⁊ aliꝰ. ſic in ꝓpoſito intelligendumAd illud qd̓ obijcit̉ ꝙ hn̄t diuerſa oppoſita. dd̓ꝫ ꝙ illa

diuerſitas oppoſitionis venit ex rōne ſuꝑaddite diſpoſitionis. ſicut intelligit̉ in li. ar. q̄ eſt libertas a coactione. a culpa. ⁊ a miſeria. Libertas em̄ a culpa ſuꝑadditaliquā diſpoſitionē .ſ. gratiā. libertas aūt a miſeria ſuperaddit aliā diſpoſitionē .ſ. vel innocentiā vel gloriārōne quarū diſpoſitionū hꝫ opponi diuerſis. Sic ⁊ immortalitas glorie ſuꝑaddit vltra īmortalitatē innocentie. ſicut diſpoſitio q̄ eſt neceſſitas ſupͣ diſpoſitionemq̄ eſt ꝯgruitas. Ad id qd̓ obijcit̉ ꝙ īmortalitas dic̄ cōditione vite ſiue ſtatū. dd̓. ꝙ veꝝ eſt. ſꝫ nō pͥncipalit̓ immo pͥncipaliꝰ dicit potētiā corꝑis ꝯtētiuā ſic̄ p̄dictū eſtet iō rō illa nō cogit. Ad vltimū .ſ. autoritate mgr̄i iampꝫ rn̄ſio. qd̓ em̄ d̓r ꝙ ſit alia ⁊ alia. aut ītelligit̉ hoc eē dictum qꝛ eſt altera ⁊ altera. aut ītelligit̉ eſſe alia ⁊ alia. nōqͣꝫtū ad ip̄am potētiā qͣꝫ pͥncipalit̓ īp̄ortat ip̄a īmortalitas. ſed qͣꝫtū ad diſpoſitione ſuꝑadditam. Et ſic patetreſponſio ad queſita.

Diſtinctio. xx. de hominis duratione ⁊ cōſeruatione qͣꝫtum ad filiorum ꝓcreationem.Oſt hec vidēdum qualiter pͥmi parentes ⁊cͣ.Ip Supra egit mgr̄ de duratione īmortalitatis.In hac parte agit de ꝓcreatione poſteritatisvel aliter ⁊ in idē redit. Supra egit de ꝯſeruatione indiuidui. hic agit de cōſeruatione ſpēi. q̄ quideꝫeſt ꝑ filioꝝ ꝓcreationē. Diuidit̉ aūt hec pars in tres ꝑtes. In pͥma determinat qualiter pͥmi parentes filio:ꝓcreaſſent. In ſcd̓a determinat quales filij naſcerent̉.

ibi. Si vero qͦritur quales ſi nō peccaſſet ⁊c̄. In tercibreuiter epilogat qͥ pͥmo determīata ſūt. ibi. Talis erahominis inſtitutio ante pctm̄. Prima pars habet duas. In prima determinat de modo generationis. Iſcd̓a de tempore trāſlationis. ibi. De termino vero temporis quo trāſferrent̉ ⁊cͣ. Similiter ſcd̓a pars principalis habet duas. In prima determinat quales naſcerentur filij qͣꝫtum ad corpus. In ſcd̓a quales naſcerentur qͣꝫtum ad animā. ibi. et cū de corpore hūano non ſitabſurdum ⁊c̄. Aliarū partiū ſub diuiſiones ⁊ continētia manifeſta ſunt in littera.

a Infirmitas enim pronain ruinam turpitudinis. excipitur honeſtatenuptiali. Contra. ex hoc videtur ꝙ non poſſit actus ille ſine peccato ⁊ turpitudine exerceri. Sed contrahoc eſt. quia omnis actus qui ēin precepto poteſt fieri ſine peccato. ergo et cortus. ℟º. dicēdum ꝙ hic nondicitur de turpitudine q̄ ſonat īculpam. ſed quemagis ſonat inpenam. vel ſi deilla intelligitur.tunc nuptie itaexcipiunt proni

G6

49

47

50

48

Opio ouę

b

Reſponſiocontra illorum opinionē

Aug. ſuꝑGeij. li. ix